Banner Top
Banner Content

Συνεχίζουμε το αφιέρωμα στο 1995, με το δεύτερο μέρος του (θυμίζουμε πάντα, ότι το παρουσιάζουμε με αλφαβητική σειρά). Δίσκοι από συγκροτήματα που ξεκινούσαν την καριέρα τους, από συγκροτήματα που πειραματίζονταν, από συγκροτήματα που δεν βρίσκονταν στην πιο δημιουργική περίοδό τους, αλλά και από συγκροτήματα που βρίσκονταν στο peak τους. Όλα αυτά, στις επόμενες γραμμές, με το ενδεικτικό Spo­ti­fy Playlist να ακολουθεί.

HADES — “Exist to resist” (Brain­storm Divi­sion)

Τους HADES δεν τους ξέρει πολύς κόσμος και τους κατέχει ακόμη λιγότερος. Και όσοι τους ξέρουν, τους ξέρουν κυρίως λόγω του Alan Tec­chio, τραγουδιστή των WATCHTOWER στο θεϊκό “Con­trol and resis­tance”. Κακώς αν με ρωτάς, αλλά δεν είμαι εδώ για να κρίνω τον κόσμο, τα γούστα του και κυρίως αν αυτός ζει μπροστά από το πρόσωπο του Θεού ή πίσω από αυτό. Το 1995 λοιπόν και μετά από δύο σαρωτικούς δίσκους τεχνικότατου, τσιριδάτου thrash (“Resist­ing suc­cess” και “If at first you don’t suc­ceed”) η μπάντα από το New Jer­sey, δείχνει επηρεασμένη από όλα όσα γίνονται γύρω τις στις Η.Π.Α (γιατί η Ευρώπη ήταν πάντα άλλου παπά ευαγγέλιο) και αλλάζει. Κουρδίζονται πιο χαμηλά οι κιθάρες, γίνεται πιο «κοφτό» το rhythm sec­tion, o Tec­chio «προσγειώνεται» στο έδαφος και κυριαρχούν επιρροές από ύστερους METALLICA και METAL CHURCH, το alter­na­tive και από τη νέα (τότε) μεταλλική σκηνή των Η.Π.Α, τους PANTERA και συναφή συγκροτήματα. Πιθανολογώ πως για κάποιον που έζησε in real time, που λένε και στα χωριά, τους τρεις πρώτους δίσκους του group, το “Exist to resist” μάλλον δεν έκανε και τόσο καλή εντύπωση ή έστω η αρχική υποδοχή έκρυβε ένα μούδιασμα. Βλέπεις τότε ήμασταν και αρκετά πιο «κλειστοί» ως ακροατές (ο καθένας στο δικό του ποσοστό, βάζω και μένα μέσα) και κάποια πράγματα δεν τα δεχόμασταν εύκολα. Πάντως, με καθαρότερη ματιά και πολύ πιο ανοικτούς ορίζοντες, το “Exist…” είναι, γι’ αυτό που είναι, ένας καλός δίσκος. Έχει αξιόλογες συνθέσεις, ωραία ατμόσφαιρα (βιομηχανική, «κλειστοφοβική») και πολύ καλά παιξίματα. Έχει και επανηχογραφημένο τον ύμνο “The lead­ers?” ως “The lead­ers ‘95”… γενικά, όλα καλά!

Δημήτρης Τσέλλος

 

HAREM SCAREM – “Voice of rea­son” (WEA)

Πως ξεπερνάς δύο πετυχημένους δίσκους που μπορεί να μην πούλησαν εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο αλλά απέσπασαν απολύτως θετικές κριτικές και δικαίως σήμερα θεωρούνται κλασικοί στους κύκλους των hard rock fans; Είναι ένα ερώτημα που αντιμετώπισαν πολλά συγκροτήματα στο παρελθόν. Κάποια τα κατάφεραν, κάποια πάλι, όχι. Οι HAREM SCAREM ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Ύστερα από δύο πετυχημένα άλμπουμ έπρεπε είτε να ακολουθήσουν την πεπατημένη οδό είτε να επιδιώξουν μία μάλλον αταίριαστη προσαρμογή στα νέα μουσικά δεδομένα του 1995. Η πίεση από τη WEA ήταν μεγάλη και έτσι το αποτέλεσμα ήταν κατώτερο των περιστάσεων αλλά και των αδιαμφισβήτητων δυνατοτήτων της μπάντας.

Πάντως, κάποια μηνύματα είχαμε ήδη λάβει από το “Mood swings” το οποίο όμως διατηρούσε ανέπαφη τη μουσική ταυτότητα των Καναδών. Αντίθετα με το “Voice of rea­son” οι HAREM SCAREM επιδιώκουν μία ακόμη πιο σκοτεινή στροφή υιοθετώντας παράλληλα μία πιο μοντέρνα προσέγγιση στην παραγωγή. Ταυτόχρονα οι συνθέσεις γίνονται σε σημεία pro­gres­sive (!) με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται η hard rock αισθητική του δίσκου. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το “Voice of rea­son” θέλει πολλά ακούσματα για να εκτιμηθεί. Δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Προσωπικά, θεωρώ ότι οι HAREM SCAREM δεν ήξεραν καν τι ήθελαν να πετύχουν με το συγκεκριμένο δίσκο και το τελικό αποτέλεσμα είναι στην καλύτερη ατυχές και ανέμπνευστο. Οι Καναδοί αξίζουν πολλά περισσότερα πράγματα και το έχουν αποδείξει. Δυστυχώς, τα μέσα της δεκαετίας του ‘90 δεν ήταν ευνοϊκά για πολλές hard rock μπάντες και οι HAREM SCAREM δεν αποτέλεσαν εξαίρεση.

Σάκης Νίκας

HELSTAR — “Mul­ti­ples of black” (Mas­sacre Records)

Καημένο μου “Mul­ti­ples of black”… πού πας; Το ξέρει η μανούλα σου; Τί έχεις μπροστά σου, βλέπεις; “Burn­ing star”, “Rem­nants of war”, “A dis­tant thun­der”, “Nos­fer­atu”… πως να τα συναγωνιστείς; Κι όμως, έβαλες τα δυνατά σου, αυτό στο αναγνωρίζω. Δεν έχεις άσχημα τραγούδια, κάθε άλλο. Στα χνάρια των μεγαλυτέρων «αδερφών» τους βαδίζουν, θέλουν να τους μοιάσουν. Μπορεί να μην είναι στο ίδιο επίπεδο, αλλά είναι «κάτι σαν». Και αυτό το «κάτι σαν» των HELSTAR, ισοδυναμεί με όνειρο απατηλό για πολύ κόσμο εκεί έξω. Ο Rivera ήταν εκεί, όπως και ο Jer­ry Abar­ca. Οι Aaron Garza και D. Michael Heald (παίζει και βιολί-τσέλο) είχαν να πατήσουν σε πολύ μεγάλα παπούτσια, το έκαναν όμως, χώρεσαν, περπάτησαν. Ο Rus­sel DeLeon αποκαλύφθηκε ως ένα νέο next big thing στον χώρο. Και μέσα σε κάποια πραγματικά καλά τραγούδια (“No sec­ond chance”, “Will I catch it again”, “When we only bleed”, “A good day to die”), ακούσαμε ένα “Black sil­hou­ette skies” που έγινε με τη πρώτη ακρόαση κλασσικό HELSTAR κομμάτι και μια διασκευή στο “Beyond the realms of Death” που όριζε τον χαρακτηρισμό. Αλλά τι να το κάνεις, όταν δέχτηκες τόσα αυτογκόλ από την ίδια σου την ομάδα; Αυτή σε χαντάκωσε. Όταν η παραγωγή έχει μηδαμινό bud­get και εμπλέκονται σε αυτή τόσοι, μοιραία το αποτέλεσμα θα είναι δύο ταχυτήτων. Έτσι, εκεί που ο David Ellef­son προσπαθούσε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, έρχονταν κάποιοι άλλοι και τα έκαναν μαντάρα. Τρεις παραγωγούς και τρεις μηχανικούς ήχου είχες καψερό μου “Mul­ti­ples…”, πώς να πας μπροστά; Έτσι, από τη μία λόγω του χάλια ήχου, από την άλλη λόγω του 1995 το οποίο ήταν σχεδόν απαγορευτική χρονιά για τεχνοκρατικό pow­er met­al όπως μόνον τα παιδιά του Θείου Sam ξέρουν να παίζουν, έφτασες να θεωρείσαι guilty plea­sure, collector’s item και να πρέπει να πάρει κανείς Π.Α.Σ.Ο.Κ‑ικό δάνειο για να σε αποκτήσει. Κρίμα… Εγώ πάντως, σε μνημονεύω σε κάθε HELSTAR best of που σκαρώνω. Να το ξέρεις.

Δημήτρης Τσέλλος

 

ICED EARTH – “Burnt offer­ings” (Cen­tu­ry Media)

Μπορεί οι Αμερικάνοι να είχαν αφήσει καλές εντυπώσεις με τα δύο πρώτα τους άλμπουμ και να είχαμε ακούσει δείγματα των δυνατοτήτων τους, όμως τόσο η απουσία των τριών χρόνων, όσο και η αλλαγή στην σύνθεση της μπάντας δεν είχαν δημιουργήσει προσδοκίες. Το συγκρότημα έφτασε στο χείλος του γκρεμού, από τις αντιξοότητες που αντιμετώπιζε. Έτσι όταν έσκασε το “Burnt offer­ings” το Πάσχα του 1995, μας έπιασε αδιάβαστους. Ο Jon Schaf­fer, ο οποίος έφερε το μεγαλύτερο βάρος της σύνθεσης του δίσκου, είχε δουλέψει πολύ κι εμφανίστηκε πιο έμπειρος. Η αυτοπεποίθησή του αντανακλάται τόσο στα μεγάλα τραγούδια που επέλεξε να ηχογραφήσει, όσο και στην σκοτεινή θεματολογία. Το “Burnt offer­ings” πατά στις thrash βάσεις που είχαν χτίσει, όμως προσφέρει περισσότερες mid tem­po στιγμές, ακουστικές κιθάρες, πλήκτρα και ατμοσφαιρικά περάσματα. Προσθέτουμε σε όλα αυτά τον νεοαφιχθέντα τραγουδιστή Matt Bar­low με την ζεστή κι επική του χροιά και το αποτέλεσμα ήταν συναρπαστικό. Οι ταχύτητες έδωσαν την θέση τους στην σκοτεινή ατμόσφαιρα και δίχως εκπτώσεις στην επιθετικότητα, το άλμπουμ εκτόξευσε την φήμη των ICED EARTH. Τραγουδάρες όπως το “Burn­ing oasis”, το “Last Decem­ber” και το “Cre­ator fail­ure” σαγηνεύουν με τον τρόπο που συνδυάζουν σκοτεινές μελωδίες, επιθετικό riff­ing, ατμοσφαιρικά μέρη και την καθαρή φωνή του Bar­low. Για πρώτη φορά τα σόλο έχουν τόση ουσία και ο επίσης νέος Ran­dall Shawyer αξίζει τα εύσημα. Το επικών διαστάσεων “Dante’s infer­no” με τα 16 λεπτά διάρκειας, ξεδιπλώνει όλες τις αρετές των ICED EARTH και είναι αντάξιο του οράματος του Ιταλού ποιητή. Το άλμπουμ αυτό έβαλε για τα καλά στον Ευρωπαϊκό χάρτη το όνομα των ICED EARTH που έδειξαν τις εξελικτικές τους τάσεις που μετέπειτα θα τους γιγάντωναν. Συναυλιακά, οι Αμερικάνοι περιόδευσαν με τους έτερους δισκογραφικούς συγκάτοικους, NEVERMORE και ξαναέγιναν συγκρότημα με όραμα και μέλλον. Τότε που έδειχναν όρεξη για καθιέρωση και δίψα για επιτυχία.

Γιώργος “Brain­washed” Κουκουλάκης

 

IMMORTAL – “Bat­tles in the north” (Osmose Productions)

Έχουμε φτάσει ήδη στο 1995 και τα ποιο εμβληματικά albums του black met­al έχουν δει ήδη το φως της ημέρας. Ακόμα και οι ίδιοι οι IMMORTAL είχαν προλάβει να βγάλουν ένα ντεμπούτο που κερδίζει επάξια τον χαρακτηρισμό «κάλτ» και ένα δεύτερο δίσκο που ακόμα και σήμερα θεωρείται η κορυφαία δισκογραφική τους δουλειά. Μακριά από τις “κακοτοπιές” της Νορβηγικής σκηνής, οι IMMORTAL προτιμούσαν να “μιλούν” με μουσικούς όρους, τη στιγμή που άλλοι δημιουργούσαν “θόρυβο” με άλλα καμώματα…

To “Bat­tles in the north” κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1995 και έμελλε για κάποιους να είναι ένας από τους θρυλικότερους δίσκους του συγκροτήματος και για κάποιους άλλους ένα μεγάλο πισωγύρισμα σε σχέση με το διαμάντι “Pure holo­caust”. Το μόνο σίγουρο είναι πως πρόκειται για τον πιο γρήγορο και ακραίο τους δίσκο. Η συντριπτική πλειοψηφία των κομματιών κινείται σε υπερηχητικές ταχύτητες και τα riffs είναι τραχύτερα και πιο μονότονα σε σχέση με το παρελθόν. Η δημιουργία της αίσθησης του ψύχους του της τραχύτητας του χειμώνα πίσω τη σύνθεση των κομματιών, ήταν η κύρια πρόθεση του συγκροτήματος, πράγμα που φαίνεται και από τη θεματολογία των στίχων. Εδώ γίνεται για πρώτη φορά η χρήση του con­cept του Blashyrkh, του μυθικού παγωμένου βασιλείου, με τα τα χειμωνιάτικα τοπία, τα βουνά, τα δάση και το σκοτάδι, να αποτυπώνονται στιχουργικά.

Ο ήχος και η παραγωγή ήταν για αρκετούς το μεγάλο αγκάθι του δίσκου. Η πιο lo-fi προσέγγιση συγκριτικά με το “Pure holo­caust” (γιατί αν συγκρίνουμε σε σχέση με άλλους ομοεθνείς συναδέρφους τους, είναι η μέρα με τη νύχτα…) δίχασε και συνεχίζει να διχάζει κόσμο. Τα drums και τα φωνητικά είναι πολύ πιο μπροστά από τα άλλα όργανα, το μπάσο με δυσκολία ακούγεται σε σημεία του δίσκου και οι κιθάρες αναμφίβολα θα μπορούσαν σίγουρα να ακούγονται πιο πάνω. Υπάρχουν όμως και αυτοί που ξεπερνούν τα παραπάνω με μεγάλη ευκολία, προσκυνώντας το “Bat­tles in the north” ως μια από τις καλύτερες στιγμές των Νορβηγών.

Ιδιαίτερη μνεία οφείλει να γίνει για το ανυπέρβλητο “Blashyrkh (Mighty Raven­dark)” που κλείνει το δίσκο. Δικαιωματικά είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια (αν όχι το καλύτερο), που έχουν γράψει τα “Bergen-o-παιδα” και αναμφίβολα το πιο αγαπημένο στις τάξεις των οπαδών της μπάντας. Έντονο ήταν το επικό του στοιχείο, πράγμα που μετέπειτα βγήκε περισσότερο στην επιφάνεια και στα κομμάτια του εκπληκτικού “At the heart of win­ter”. Μυθικό πλέον είναι και το video clip που είχε γυρίσει η μπάντα για το κομμάτι, ένα από τα τρία που είχε ήδη γυρίσει η μπάντα μέχρι το 1995, όταν το ευρύτερο black met­al πρωτομάθαινε την υπόθεση video clip.

Θανάσης Μπόγρης

IN THE WOODS… — “Heart of the ages” (Mis­an­thropy)

Το “Isle of men” demo είχε κάνει αίσθηση στο under­ground το 1993, παρουσιάζοντας μια μπάντα της Νορβηγίας να ακολουθεί μοναχικό δρόμο στο χώρο του black met­al. Η απόληξη της πρώτης εποχής τους ήταν το ντεμπούτο τους που δύο χρόνια μετά, έχοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που το καθιστούσαν ιδιότυπο. Εκτεταμένα κομμάτια με πάρα πολλές αλλαγές ανάμεσα σε ατμοσφαιρικά μέρη και μαυρομεταλλικά ξεσπάσματα. Με αυτό το δίσκο σφραγίστηκε η δεύτερη γενιά του νορβηγικού black met­al που ήθελε να πάει ένα βήμα παραπέρα τον ήχο των πρώτων συγκροτημάτων της σκηνής. Στα σημεία που είναι αργόσυρτα η ατμόσφαιρα ξεχειλίζει με τα υμνικά φωνητικά και τις απαγγελίες να είναι σημείο αναφοράς μαζί με τα γυναικεία φωνητικά όπου εμφανίζονται. Στα αμιγώς black met­al μέρη καταφέρνουν να έχουν την ένταση που αρμόζει και τις ατμόσφαιρες που τα συνοδεύουν να καθιστούν το “Heart of the ages” ως το δίσκο που όρισε τον όρο «pagan black met­al» και λόγω της θεματολογίας των στίχων του. Για την ομάδα που τους αποτελούσαν δεν ξέραμε απολύτως τίποτα, κάτι που κράτησαν κρυφό μέχρι τις τελευταίες τους μέρες, έχοντας φωτογραφήσεις από τη φύση και όλους γύρω από μια φωτιά στο δάσος. Μάλιστα το Ter­ror­iz­er δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα τους έκανε εκτενή αναφορά χωρίς να υπάρχει μια «κανονική» φωτογράφηση στο κείμενό του γι’ αυτούς. Για τους ίδιους, το ντεμπούτο τους ήταν η ολοκλήρωση της ταυτότητας της πρώτης εποχής και ήδη είχαν ξεκινήσει τη δημιουργία του επόμενου album τους, “Omnio”, στο οποίο θα έβρισκαν την ταυτότητα του ατμοσφαιρικού ήχου που τους ταίριαζε απόλυτα. Αναμφίβολα το 1995 σφραγίστηκε από την κυκλοφορία του και είναι υπεύθυνο για τη διεύρυνση του black met­al στην παγανιστική θεματολογία, στην εκτεταμένη χρήση των ατμοσφαιρικών μερών και των καθαρών φωνητικών ακόμα και με απαγγελίες.

Λευτέρης Τσουρέας

 

IRON MAIDEN – “The X‑Factor” (EMI)

Γίνομαι ξεκάθαρος από την αρχή. Σε τούτο εδώ το κείμενο δεν πρόκειται να αναλύσουμε τους λόγους τους οποίους οι IRON MAIDEΝ κυκλοφόρησαν το “The X‑Factor”, ούτε τους λόγους για τους οποίους επιλέχτηκε ο Bay­ley Cook ή όπως τον μάθαμε σαν Blaze Bay­ley. Σε τούτο εδώ το κείμενο θα διαβάσετε μία εντελώς ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ προσέγγιση, με δόσεις αντικειμενικότητας και με αρκετή δόση αλήθειας!

Είναι το “The X‑Factor” κακός δίσκος; Ούτε για αστείο. Είναι το λιγότερο καλό άλμπουμ της μπάντας; Εδώ γελάνε οι μυροφόρες. Είναι το λιγότερο καλό σε σχέση με ότι είχαν κυκλοφορήσει μέχρι το 1995; Σίγουρα Ναι! Θα μπορούσε να είναι καλύτερο; Ενδεχομένως ναι. Θα μπορούσε να είναι χειρότερο; Θα μπορούσε. Τι ακριβώς είναι όμως το “The X‑Factor”;

Είναι το πιο σκοτεινό και πιο απροσδόκητο IRON MAIDEN άλμπουμ του συγκροτήματος. Είναι το πιο μυστηριώδες. Ο δίσκος που κανείς δεν ήξερε τι να περιμένει. Το άλμπουμ που έκανε τον κόσμο να έχει τεράστια προσμονή για το πώς θα ηχεί η μεγαλύτερη μπάντα όλων των εποχών, η οποία σε αντικειμενικούς όρους, μέχρι τότε είχε 8 διαμάντια σε 9 κυκλοφορίες!

Το “The X‑Factor” είναι το “Sign of the cross”. To εναρκτήριο τραγούδι που σου λέει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως «Κοίτα μεγάλε, έφυγε ο Αυτοκράτορας αλλά η αυτοκρατορία είναι εδώ. Θα σιγάσει για λίγο αλλά θα επανέλθει». Διότι αν δεν είσαι Αυτοκρατορία, δεν γράφεις ένα τέτοιο έπος. Το “The X‑Factor” είναι τα “Lord of the flies”, “Man on the edge” και “Judg­ment of Heav­en”. Αυτά τα τετράλεπτα τραγούδια που τόσο μα τόσο λείπουν από τις τελευταίες κυκλοφορίες των Βρετανών Θεών! Είναι αμεσότητα, είναι η νοσταλγία, είναι τραγούδια μίας συγκεκριμένης εποχής. Της εποχής με την οποία ασχολούμαστε! 1995.

Το “The X‑Factor” είναι τα “The after­math”, “For­tunes of war”, “Blood on the world’s hands” και “The unbe­liev­er”. Tα “pro­gres­sive” μονοπάτια που αρχίζει να καθιερώνει ο Αρχηγός, δείχνοντας την κατεύθυνση του μέλλοντος η οποία ναι μεν άργησε να έρθει αλλά ήρθε (2006 – “Α mat­ter of life and death”). To “The X‑Factor” είναι ένα άλμπουμ το οποίο λοιδορήθηκε αλλά πλέον χαίρει εκτίμησης από πάρα μα πάρα πολύ κόσμο εκεί έξω. Τώρα καλώς ή κακώς, ο καθένας μπορεί να αραδιάσει τα επιχειρήματά του και να γίνει ο σχετικός διάλογος. Το “The X‑Factor” είναι το πρώτο IRON MAIDEN άλμπουμ που άκουσα σε real time και το αγόρασα.  Το “The X‑Factor” είναι δισκάρα διότι #MONO_MAIDEN !!!!

Ντίνος Γανίτης

 

JOE SATRIANI – “Joe Satri­ani” (Rel­a­tiv­i­ty)

Τον Οκτώβριο του 1995 ο Joe Satri­ani κυκλοφόρησε τον έκτο σόλο δίσκο του με τον ομώνυμο τίτλο. Μέχρι τότε, ο “Satch” είχε καταφέρει να επαναπροσδιορίσει την ροκ μουσική και την ηλεκτρική κιθάρα ορμώμενος από τις στιλιστικές και ηχητικές καινοτομίες του Jimi Hen­drix και του Eddie Van Halen. Για όσους ίσως δεν το γνωρίζουν, τα πρώτα άλμπουμ του Satri­ani, με κορυφαίο φυσικά το θρυλικό “Surf­ing with the alien” του 1987, είναι μνημεία της instru­men­tal ροκ μουσικής και δη για τους απανταχού κιθαρίστες και λάτρεις γενικά της εξάχορδης. Με τον έκτο δίσκο του ήθελε να ρίξει λίγο τους τόνους και το βιρτουόζικο παίξιμο και να κοιτάξει κάπως προς τις ρίζες του που είναι, δίχως αμφιβολία, τα μπλουζ μουσική και ειδικά η κατά Hen­drix ερμηνεία του Delta Blues του Μισσισσιππή. Για τις ανάγκες του δίσκου, ο Satri­ani είπε να μην αναλάβει ο ίδιος τη παραγωγή αυτή τη φορά και να κάνει μεταγραφή τον Glyn Johns που είχε κάνει στο παρελθόν παραγωγές για μεγαθήρια όπως THE WHO, LED ZEPPELIN και ROLLING STONES. Μαζί του έχει επίσης τρομερούς και ισάξιους μουσικούς όπως τον Matt Bis­sonette στο μπάσο και τον Γάλλο ντράμερ Manu Katche. Το τελικό αποτέλεσμα είναι όντως ένας πιο μεστός δίσκος με ξεκάθαρες αναφορές στα μπλουζ, όπως με την διασκευή στο “Down down down” του Fred­dy King (ένας εκ των King μαζί με τον Albert και τον BB King) ή το “Look my way” που ακούγεται σαν να γράφτηκε σ ένα παλιό κασετόφωνο κάπου στον Αμερικάνικο νότο. Το καταπληκτικό “Cool #9” που ανοίγει το δίσκο, κομμάτι που φανερώνει και τις πιο jazz/fusion καταβολές του Satri­ani, πρωταγωνίστησε για αρκετά μεγάλο διάστημα στα live setlist και ήταν ίσως το μόνο χιτάκι από έναν δίσκο που πέρασε κάπως απαρατήρητος και που μέχρι σήμερα δεν μνημονεύεται από οπαδούς, ίσως επειδή σπάει την παράδοση που ο Satri­ani δημιούργησε με τους πρώτους δίσκους. Το εν λόγω κομμάτι επίσης ανοίγει το setlist του Satch για το πρώτο G3 in con­cert το 1996 με τους Steve Vai και Eric John­son στο οποίο επίσης τζάμαραν και οι τρεις πάνω στο “Down down down”. Προσωπικά δεν συγκαταλέγω το “Joe satri­ani” στα αγαπημένα μου μόνο επειδή προηγούνται τόσοι τεράστιοι δίσκοι που αναπόφευκτα έχουν προτεραιότητα. Κατά τα άλλα όμως, μιλάμε για έναν υπέροχο δίσκο τίγκα στη μελωδία και μια μειλίχια διάθεση που τέμνει τα μπλουζ και τη ροκ μουσική όπως μόνο ο Satch ξέρει. Να αναφέρω τέλος πως ο δίσκος ήταν και ο τελευταίος του Satri­ani με μαλλιά!

Φίλιππος Φίλης

 

KAMELOT – “Eter­ni­ty” (Noise Records)

Το όνομα KAMELOT έχει συνδεθεί, καλώς ή κακώς, με την sym­phon­ic pow­er met­al μπάντα που είχε αρχικά τραγουδιστή τον Roy Khan και εσχάτως τον Tom­my Kare­vik. Με αυτό το είδος της μουσικής και αυτούς τους τραγουδιστές η μπάντα έγινε παγκοσμίως γνωστή και περιόδευσε σε όλη την υφήλιο, όποτε είναι απολύτως λογικό η πλειοψηφία των οπαδών τους να γνωρίζει μόνο αυτή την «έκδοση» του γκρουπ. Κι όμως υπήρχε ζωή στον «πλανήτη» KAMELOT και πριν τον Khan! Οι KAMELOT είχαν κυκλοφορήσει άλλους 2 δίσκους με άλλο τραγουδιστή, τον Mark Van­der­bilt, (και άλλα μέλη εκτός των Young­blood, Bar­ry) όπου έπαιζαν ατόφιο US pow­er metal!

Το “Eter­ni­ty”, με το οποίο θα ασχοληθούμε στο παρόν αφιέρωμα, είναι το δισκογραφικό τους ντεμπούτο, το οποίο βαδίζει στα χνάρια των QUEENSRYCHE του “The warn­ing”, των CRIMSON GLORY και των πρώιμων FATES WARNING. Εκτός αυτών υπάρχουν εμφανείς επιρροές και από άλλες μπάντες όπως οι IRON MAIDEN (ιδιαίτερα στο “The glee­man”). Όσον αφορά τα φωνητικά, τον Mark Van­der­bilt θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε σαν έναν κλώνο του Geoff Tate! Ο τρόπος που τραγουδάει, ο τόνος του, οι μελωδικές γραμμές θυμίζουν έντονα τον θεό Geoff, ενώ όταν δοκιμάζει τις πιο ψηλές οκτάβες θυμίζει κάτι από Mid­night. Βέβαια δε πλησιάζει το μεγαλείο αυτών των δύο ιερών τεράτων της met­al μουσικής, αλλά επ’ ουδενί δε θα τον χαρακτηρίζαμε ως κακό τραγουδιστή. Αντιθέτως καταφέρνει μια χαρά να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτής της μουσικής.

Μουσικά ο δίσκος είναι άρτιος. Είναι αυτό που οι αγγλόφωνοι χαρακτηρίζουν σαν “sol­id”. Όλες οι συνθέσεις του δίσκου είναι σε πολύ καλό επίπεδο, με τις mid-tem­po συνθέσεις να κυριαρχούν. Σίγουρα ξεχωρίζουν τα “Call of the sea”, “Proud nomad”, “Red Sands”, “Fire With­in” και “What about me”, αλλά όλος ο δίσκος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν ένα US pow­er met­al διαμάντι. Ο Thomas Young­blood  έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στα κιθαριστικά riff και το rhythm sec­tion και  πλήκτρα είναι όπως πρέπει.

Οι οπαδοί του US pow­er το λατρεύουν και όσοι δεν το έχει «τύχει» να το ακούσουν ακόμα, θα πρέπει να σπεύσουν να το κάνουν. Οι μετέπειτα οπαδοί της μπάντας, που τους έμαθαν με τον Roy Khan, ίσως ξενιστούν από το συγκεκριμένο στυλ μουσικής, αλλά αν έχουν αρκετά ανοιχτό «μυαλό» δεν θα το απορρίψουν εντελώς. Στην τελευταία κατηγορία ανήκω και εγώ. Πριν 20 χρόνια, έχοντας γνωρίσει την μπάντα με το “The fourth lega­cy”, δε μπορώ να πω ότι ήμουν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με αυτό που άκουγα σε αυτό τον δίσκο. 20 χρόνια μετά, ακούγοντάς τον ξανά υπό διαφορετικό πρίσμα, πραγματικά εκτίμησα την αξία του για το US pow­er ιδίωμα.

Άλλωστε δε πρέπει να ξεχνάμε ότι κυκλοφόρησε περίπου μια δεκαετία από τότε που το είδος μεσουρανούσε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, την εποχή που η λαίλαπα του grunge είχε σαρώσει τα πάντα. Εξαιρετικά τολμηρή επιλογή για τον Thomas και την παρέα του, που δε ξέρουμε που θα κατέληγε αν ο Mark Van­der­bilt δεν επέλεγε να φύγει από την μπάντα. Τα υπόλοιπα βέβαια είναι ιστορία και η ιστορία έχει ήδη καταγράψει το “Eter­ni­ty” σαν ένα από τα πιο ελπιδοφόρα US pow­er ντεμπούτα στην ιστορία.

Γιώργος Βογιατζής

 

KING DIAMOND – “The spider’s lul­labye” (Mas­sacre)

Εκτός από την ιστορική αναδρομή και τις εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, τα άρθρα αυτά ξυπνάνε αναμνήσεις. Όπως όταν έλαβα το pic­ture βινύλιο αυτού του δίσκου, που περίμενα με τόση ανυπομονησία. Ήρθε μετά το “The eye” και το “Con­spir­a­cy” σ’ ένα σερί συγκινητικών κυκλοφοριών από τον Βασιλιά και δεν περίμενα τίποτα λιγότερα από τελειότητα. Το αποτέλεσμα με άφησε λίγο απογοητευμένο βέβαια, τόσο λόγω της θαμπής παραγωγής αλλά και της κατωτερότητάς του σε σχέση με τα προηγούμενα. Παρόλ’ αυτά, το “The spider’s lul­labye” έχει όχι μία ιστορία τρόμου, αλλά πολλά αυτοτελή επεισόδια βγαλμένα από το άρρωστο μυαλό του King, δοσμένες με το κλασικό και τεχνικό του heavy/power, στην πρώτη πλευρά, ενώ η δεύτερη αφιερώνεται σε μια άλλη ιστορία. Ιδιαίτερα κάποιες συνθέσεις είναι πιο pow­er met­al από ποτέ, με ελάχιστες παρεκκλίσεις. Τόσο το “From the oth­er side” όσο και το “Eastmann’s cure” ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Κάποια, όπως το ανατριχιαστικό “The pol­ter­geist” θυμίζουν περισσότερο το πρόσφατο παρελθόν του, όπως και το harp­si­chord που επιστρέφει στο “Room 17” το οκτάλεπτο έπος με την σκοτεινή εισαγωγή και το κολλητικό ρεφραίν. H δισκογραφική αποχή των KING DIAMOND για μια πενταετία, ήταν μόνο εικονική, αφού σε αυτό το διάστημα είχαν επανασυνδεθεί οι MERCYFUL FATE και με 2 άλμπουμ κι ένα ΕΡ, είχαν γεμίσει το χρόνο του τραγουδιστή. Όμως αυτό είχε στοιχήσει στα υπόλοιπα μέλη και ο King με τον πιστό του κιθαρίστα Andy LaRoque κλήθηκαν να βρουν τρεις αντικαταστάτες που ήρθαν από μια τοπική μπάντα στο Τέξας, τους άγνωστους MINDSTORM. Έτσι επανεκκίνησε τους KING DIAMOND εκείνη την εποχή και δίχως να εκσυγχρονίζει τον ήχο τους, πρσπάθησε να συντηρήσει και τα δύο συγκροτήματα παράλληλα. Παρόλο που δεν έκαναν τις κορυφαίες τους δουλειές αυτή την περίοδο, παρέμεναν πολύ παραγωγικοί και συνεπείς προς τους οπαδούς τους.

Γιώργος “The Pol­ter­geist” Κουκουλάκης

 

KONKHRA – “Spit or swal­low” (Progress Records)

Έχοντας ήδη στις παρακαταθήκες τους ένα πολύ καλό ντεμπούτο, το “Sex­u­al affec­tive dis­or­der” που κυκλοφόρησε δύο χρόνια πριν, οι Δανοί death met­allers KONKHRA εξαπέλυσαν με την δύναμη ενός καταπέλτη το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο “Spit or swal­low” τον Απρίλιο του 1995. Ένας προκλητικός, από κάθε άποψη δίσκος, από τον τίτλο και το εξώφυλλο, μέχρι το περιεχόμενο. Και τι περιεχόμενο είναι αυτό! Το “Spit or swal­low” βρίσκει τους KONKHRA σε κατάσταση αμόκ, καθώς ακούγονται ακόμη πιο τραχείς και επιθετικοί από το ντεμπούτο τους.  Φοβερά τσαμπουκαλεμένες συνθέσεις, ιδανικές για μακελειό σε mosh pit, γεμάτες ενέργεια και δύναμη. Απίστευτα ογκώδεις κιθάρες με έναν ήχο οδοστρωτήρα, αποτέλεσμα της παραγωγής του ντράμερ των DISMEMBER, Fred Est­by. Για να πω την αμαρτία μου, ποτέ δεν ήμουν φίλος του groove, οι KONKHRA όμως σε αυτόν τον δίσκο με έχουν υποχρεώσει να αναθεωρήσω τις απόψεις μου. Όλα τα κομμάτια είναι φανταστικά, έχω την πεποίθηση όμως ότι το δεύτερο μισό του δίσκου, και συγκεκριμένα από το φρενιασμένο “Facelift” και έπειτα, υπερτερεί λίγο περισσότερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγνοώ τις πέντε πρώτες κομματάρες, και ιδίως το ομώνυμο και το “Hail the body, bur­den the spir­it”. Απλά είναι αυτό το συναίσθημα που σου αφήνει η ακρόαση του δίσκου αυτού. Ξέρετε, αυτό το συναίσθημα αυξανόμενης οργής, μιας οργής που εξελίσσεται κλιμακωτά ξεκινώντας από το εναρκτήριο “Centuries”όπου αρχίζει και υποβόσκει η ένταση,  μέχρι το τελειωτικό χτύπημα του “Hold anoth­er lev­el” που αφήνει συντρίμμια στο πέρασμα του. Ναι, τα groove στοιχεία είναι έντονα και ενδεχομένως αυτό να ξενίζει τους πιο παραδοσιακούς οπαδούς. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι το αποτέλεσμα είναι ατόφιο death met­al.  Πιο μοντέρνο, αλλά σίγουρα death met­al.  Εξάλλου, τα ενδεικτικώς προαναφερθέντα κομμάτια επιβεβαιώνουν περίτρανα του λόγου το αληθές, καθώς υπάρχουν στιγμές που εκπλήσσουν με την ωμότητα τους.  Προφανέστατα κάποια από τα καλύτερα κομμάτια των KONKHRA βρίσκονται εδώ, με το “Facelift” να ξεχωρίζει, καθώς δεν είναι μόνο το καλύτερο τραγούδι του δίσκου αλλά αποτελεί το high­light της καριέρας τους γενικότερα. Θεωρώ ότι το “Spit or swal­low” έχει αφήσει τα διαπιστευτήρια του στο πέρασμα του χρόνου και εκτιμώ ότι δεν μιλάμε απλά για έναν καλό δίσκο, αλλά, ίσως, και για τον καλύτερο των KONKHRA, καθώς, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η μεταγενέστερη δισκογραφία τους, αν και πολύ καλή, δεν κατάφερε να προσεγγίσει την ποιότητα του συγκεκριμένου άλμπουμ.  Αν θέλετε έναν και μόνο δίσκο των Δανών για τη συλλογή σας, η προφανής επιλογή είναι το “Spit or swal­low”, ένας εκπληκτικός δίσκος που πραγματικά αξίζει την προσοχή σας.

Θοδωρής Κλώνης

  

KREATOR – “Cause for con­flict” (G.U.N.)

Το έχω πει άπειρες φορές και δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να το επαναλάβω όσες φορές χρειαστεί. Τα άλμπουμ που παραδοσιακά με απογοητεύουν, δεν είναι αυτά στα οποία τα συγκροτήματα πειραματίζονται, αλλά εκείνα που μετά από έναν εμπορικά αποτυχημένο μουσικό πειραματισμό, προσπαθούν να επανέλθουν στον παλιότερο ήχο τους, αλλά το κάνουν υπό πίεση και σχετικά επιτηδευμένα. Από τη μία δηλαδή, δεν τους βγαίνει αβίαστα αυτός ο ήχος, από την άλλη όμως, πρέπει να παίξουν έτσι, διότι η βάση των οπαδών τους θέλει την επιστροφή στον παλιότερο ήχο και πιθανότατα και η εταιρία του επιθυμεί το ίδιο (αφού το επιθυμεί και η βάση των οπαδών. Καταλαβαίνετε!!!). Για να το δώσω με παράδειγμα, ποτέ δεν με ενόχλησε το “Host” των PARADISE LOST, από την άλλη όμως, πάντα μ’ ενοχλούσε αφόρητα το “Believe in noth­ing” που ακολούθησε.

Πάμε στο δια ταύτα, επειδή η πολλή θεωρία βλάπτει. Έχουμε τους KREATOR, οι οποίοι έχουν βγάλει λίγα χρόνια πριν, το “Renew­al”, έναν αξιοπρεπέστατο έως και αρκετά καλό δίσκο (για να μην το χοντραίνουμε και βγάζουμε δισκάρες οτιδήποτε κυκλοφορεί ένα αγαπημένο μας συγκρότημα), με στοιχεία που ξένισαν τους οπαδούς, ιδιαίτερα στις πιο indus­tri­al στιγμές του, στην παραγωγή, στα φωνητικά κτλ. Έτσι όμως ήταν το thrash τη δεκαετία του ’90. Όσα συγκροτήματα δεν διαλύθηκαν, πειραματίστηκαν με διάφορους τρόπους (μην ξεχνάμε τους SLAYER, τους TESTAMENT και τόσους άλλους) και οι KREATOR το έκαναν με αρκετούς ποικίλους τρόπους. Το “Cause for con­flict”, είναι ο μοναδικός δίσκος που δεν παίζει ο Ven­tor ντραμς. Αντικαταστάτης του, είναι ο Joe Can­gelosi, από τους WHIPLASH. Αν με ρωτάτε, τον Ven­tor, όλοι οι οπαδοί των KREATOR τον έχουμε στην καρδιά μας, αλλά ο Can­gelosi ήταν σαφώς πολύ καλύτερος ντράμερ. Τελευταίος δίσκος για τον Frank “Black­fire” Gos­dzik και πρώτος για τον μπασίστα Chris­t­ian Giesler. Άρα είχαμε πολλές ανακατατάξεις πριν και μετά το δίσκο.

Μουσικά, έχω την εντύπωση ότι ο Mille προσπάθησε να συνδυάσει τον ήχο του “Renew­al”, με πιο hard­core ήχο, κάτι κοντά σε αυτό που είχαν δοκιμάσει και οι SLAYER στο “Divine inter­ven­tion”, βάζοντας και μία πινελιά από παλιότερους KREATOR. Το άλμπουμ βαράει. Άσχημα κιόλας. Και; Αν γουστάρετε απλά να ακούτε 40–45 λεπτά μουσικής για να κάνετε head­bang­ing, χωρίς να σας απασχολεί οτιδήποτε άλλο, μπορείτε να βρείτε χιλιάδες δίσκους εκεί έξω. Σας χαλάω εγώ χατίρι; Αν ψάχνετε να βρείτε όμως 40–45 λεπτά ποιοτικής μουσικής, βγαλμένης από την ψυχή, απευθυνόμενη σε ακροατές που δεν τους ενδιαφέρει μόνο το κλωτσομπουνίδι στις συναυλίες, θα πρέπει να απευθυνθείτε κάπου αλλού. Η δισκογραφία των KREATOR, έχει εκπληκτικούς δίσκους που μπορούν να σας καλύψουν. Διότι, κατ’ εμέ πάντα (αλλά και για τον ίδιο τον Mille, που δεν έχει σε ιδιαίτερη εκτίμηση το άλμπουμ αυτό), μοναδικές αξιόλογες στιγμές του είναι το εναρκτήριο “Pre­vail”, το “Lost” (που είναι ένα από τα ελάχιστα τραγούδια που άντεξαν σε ύστερες περιοδείες), άντε να πω και το “Catholic despot”. Το “Iso­la­tion” που κλείνει το δίσκο, έδειχνε την πορεία που θα ακολουθούσαν στο “Out­cast” (το οποίο μου αρέσει πάρα πολύ), αλλά αυτή η χαζομάρα με το hid­den track που ακούγονται κάτι συγκεχυμένοι θόρυβοι και κρατάει πάνω από 11 λεπτά, πολύ κούρασε ρε παιδάκι μου… Αγαπάω τους KREATOR όσο λίγα σχήματα, το “Cause for con­flict” όμως, είναι ο 13ος αγαπημένος δίσκος μου από τους 14 που έχουν βγάλει και σίγουρα ο πιο απογοητευτικός για τους λόγους που εξήγησα παραπάνω. Αν εσείς τον ακούτε και θέλετε να τα σπάσετε όλα, είναι ένα κεφάλαιο, με το οποίο δεν θα ήθελα να ασχοληθώ περαιτέρω… Μπορείτε κάλλιστα να το κάνετε, απλά να ξέρετε ότι έχουμε εκ διαμέτρου αντίθετη οπτική και άποψη!

Σάκης Φράγκος

 

KRISIUN — “Black force domain” (Dynamo Records)

Η ιστορία μας είναι καθαρά οικογενειακή ετούτη τη φορά. Και γιατί αυτό; Διότι μας γυρίζει σε μια εποχή, όπου τρία αδέρφια από τη Βραζιλία (Alex Camar­go, Max Kolesne, Moy­ses Kolesne — ο πρώτος, χρησιμοποιεί το επίθετο του πατέρα τους, ενώ οι έτεροι δύο της μητέρας τους), στα 1990 ξεκίνησαν το όνειρο τους, να παίξουν ασυμβίβαστο και βάναυσο death met­al. Ο λόγος για τους σπουδαίους KRISIUN. Μετά από 3 demo ως τετράδα (με τον Mauri­cio Nogueira να παίζει επίσης κιθάρα), οι Βραζιλιάνοι υπογράφουν στην Dynamo Records. Υπό τη σκέπη της, κυκλοφορούν το πρώτο EP “Unmer­ci­ful order” (τελευταία κυκλοφορία ως τετράδα), το οποίο μοιράζει θάνατο με το χαοτικό ύφος τους. Θα έλεγα ότι ήταν πολύ κοντά στους πρώιμους DEICIDE αλλά με το Λατινοαμερικάνικο τσαμπουκά μπαντών όπως οι πρώιμοι SEPULTURA ή οι SARCOFAGO.

Είχε έρθει όμως η ώρα για τη πρώτη full-length κυκλοφορία. Έτσι, μεταξύ Μαρτίου-Απριλίου 1995, θα ηχογραφήσουν αυτό ακριβώς, στα Army stu­dios στο Sao Pao­lo. Στις 14 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς, κυκλοφορεί το “Black force domain”. Άνοιγμα με το ομώνυμο ύμνο, και όπως λέει και το άσμα “αυτό το ξύλο το Μπραζιλέιρο μου δίνει κέφι, μου δίνει στυλ, και Λατινοκάφρο, με κάνει βέρο, αυτό το ξύλο από τη Μπραζίλ”. Τι να πιάσεις τι να αφήσεις εδώ μέσα που να με πάρει.…”Messiah of the dou­ble cross”, “Blind pos­ses­sion”, και η μπάντα να μοιράζει κομμένα κεφάλια δεξιά και αριστερά, ο drum­mer να έχει καταπιεί γερή ποσότητα κηροζίνης αναμεμειγμένης με caipir­in­ha και να διαλύει ό,τι βρίσκει στο πέρασμα του. Το “Hunter of souls” κατεβάζει ελαφρώς της ταχύτητες με το SLAY­ER-ικό riff να το πηγαίνει σε λίγο πιο thrash μοτίβο. Στεκόμαστε στο “Evil mas­ter­mind” ξεχωριστά, που με το μισού λεπτού εισαγωγικό drum solo, αποδεικνύει πως ΌΝΤΩΣ, κάτι αναζωογονητικό τον τάισαν στο στούντιο εκείνη τη νύχτα με φεγγάρι που ηχογραφούσε! Επίσης, το MALM­STEEN-ικό ιντερλούδιο του “Infa­mous glo­ry” που διακόπτει τα 40 λεπτά φάπας, δείχνει μια μπάντα που ξέρει να παίζει, και όχι μόνο να δέρνει!

Αυτό ήταν το πρώτο τεράστιο βήμα για τους Βραζιλιάνους, που ενώ θα περνούσαν οι δίσκοι, θα γίνονταν καλύτεροι παίκτες, θα παρέμεναν βάρβαροι, και καλύτεροι συνθέτες, προς τέρψιν κάθε σωστού death­ster που σέβεται τον εαυτό του. Δύο χρόνια μετά, θα τους βρει στην Ευρώπη, να ανοίγουν συναυλίες των KREATOR/DIMMU BORGIR, μοιράζοντας πτώματα! Και σαν να μην έφτανε αυτό, η επανέκδοση του 2012 έχει δύο διασκευές — φόνους: “Nuclear win­ter” από SODOM και “Total death” από KREATOR. Viva Brazil!

Γιάννης Σαββίδης

 

KYUSS – “…and the cir­cus leaves town” (Elec­tra Records)

Τα πάντα (σχεδόν) σε αυτή τη ζωή είναι θέμα χημείας. Αν προσθέσεις στο νερό τριοξίδειο του θείου, μετατρέπεται αυτομάτως σε θειικό οξύ, δηλαδή βιτριόλι. Κατ’ αντιστοιχία αν αφαιρέσεις από ένα συγκρότημα τον συνθετικό του πυλώνα και ένα από τα ιδρυτικά του μέλη, ο κανόνας λέει ότι αλλάζει αυτομάτως όλη η χημεία προς το χειρότερο με συχνά ανυπολόγιστες διαστάσεις. Οι αγεφύρωτες δημιουργικές (και μη) διαφορές ανάμεσα στον Josh Homme και τον Brant Bjork που είχαν ως συνέπεια την αποχώρηση του τελευταίου στα μέσα του 1994, έμμελαν να βάλουν τους KYUSS σε αυτό το επικίνδυνο τριπάκι, επιφέροντας ραγδαίους τριγμούς σε μια εποχή όπου το μουσικό τους οικοδόμημα έμοιαζε να πατάει σε πιο γερά θεμέλια από ποτέ, χάρη στο τρομερό μομέντουμ που είχε δημιουργήσει το υπέρλαμπρο “Wel­come to sky valley”.

O διακριτικός αέρας ανανέωσης που έφερε η προσθήκη του Alfre­do Hernán­dez πίσω από το drum-kit σε συνδυασμό με τον συναυλιακό κύκλο για την προώθηση του “Wel­come του sky val­ley” έμοιαζαν να καμουφλάρουν μόνο προσωρινά την όλη κατάσταση. Με το συνθετικό βάρος να μετατοπίζεται πλέον στα χέρια του John Gar­cia και Josh Homme, η ένταση δεν άργησε να χτυπήσει κόκκινο όταν τον Μάρτιο του 1995 το συγκρότημα μπήκε στα θρυλικά Sound City Stu­dios του Van Nuys της Καλιφόρνια για να ηχογραφήσει μαζί με τον Chris Goss το επόμενο του δίσκο. Εκ των υστέρων, ο Gar­cia έκανε λόγο για έναν «φρικτό δίσκο» ως προς την δημιουργία του ένεκα των δημιουργικών του διαξιφισμών με τον Homme ενώ και ο Scott Reed­er για ένα ιδιαίτερα αγχώδες σκηνικό που όπως αποδείχθηκε, ουσιαστικά προοιώνιζε την αρχή του τέλους για την διαδρομή της μπάντας.

Παρά τον οχετό αρνητικής ενέργειας που συνόδευσε την ολοκλήρωση του, το “…and the cir­cus leaves town” αποτέλεσε ένα ακόμη δισκογραφικό ορόσημο για τους KYUSS. Μπορεί να απείχε αρκετά από το να θεωρηθεί φυσική συνέχεια του “Wel­come to sky val­ley” ή να μην διέθετε τις φουριόζικες desert περγαμηνές του “Blues for the red sun”, πίσω όμως το πέπλο μελαγχολίας, εξουθένωσης και καταπιεσμένου θυμού που απλωνόταν σε κάθε σπιθαμή του, κρύβονταν μια σειρά από μνημειώδη κομμάτια σπάνιας ομορφιάς. Το “One inch man” είναι δικαίως το hit sin­gle του δίσκου με ένα εξόχως κολλητικό refrain και ένα καταιγιστικό κιθαριστικό ξέσπασμα στο κλείσιμο του, ενώ τα instru­men­tal “Thee Ool’ booze­roony” και “Jum­bo blimp jum­bo» υπενθυμίζουν ξανά τις πλούσιες οργανικές αρετές της μπάντας.

Από και και πέρα, οι τόνοι ανεβαίνουν αισθητά με το “Glo­ria Lewis” να υπακούει σε ένα πλήρως SAB­BATH-ικό μοτίβο, το πανέμορφο “Pho­totrop­ic” να ανοίγει με ένα μελωδικό intro και στη συνέχεια να κάνει γενναίο σάλτο μορτάλε σε μια ναρκωτική βαρύτητα μέχρι το υπερκλασσικό πλέον “El Rodeo” να προσφέρει την υπέρτατη ωδή στο ασίγαστο θυμικό του Gar­cia. Έπειτα και το “Cata­ma­ran” (διασκευή σε ακυκλοφόρητο μέχρι τότε κομμάτι των YAWNING MAN) το πέσιμο της αυλαίας είναι πλήρως καθαρτικό καθώς το επικό “Space­ship Land­ing” βυθίζεται αργά και ηδονικά σε ένα fuzzy ντελίριο διαγαλαξιακών διαστάσεων (περιέχει και δυο hid­den tracks με το δεύτερο να είναι αφιερωμένο στα εναπομείναντα μέλη των NIRVANA μετά την αυτοκτονία του Kurt Cobain).

Αντισυμβατικό μέχρι και εκεί που δεν πήγαινε σε σχέση με τους προκατόχους του αλλά συνάμα και 101% ατόφιο KYUSS, το “…and the cir­cus leaves town” σηματοδότησε το κύκνειο άσμα του καλιφορνέζικου σχήματος, αφού μετά από μια σύντομη περιοδεία σε Ευρώπη και Αμερική αποφάσισε να διαλυθεί τον Οκτώβριο του 1995. Από το καλούπι του προέκυψαν ένα σωρό πανέμορφα κομμάτια, δίσκοι και σχήματα. Κάποια πιο main­stream, κάποια άλλα πιο under­ground. Κανένα όμως δεν κατάφερε να επισκιάσει το πνεύμα και την βαριά του κληρονομιά.

Πάνος Δρόλιας

 

LAKE OF TEARS — “Head­stones” (Black Mark Production)

Εδώ σοβαρεύουμε, καθώς μιλάμε για έναν από τους κορυφαίους 90s δίσκους στον χώρο του goth­ic met­al, doom/gothic, άντε πάλι με τις ονομασίες, ξέρετε καλά για ποιο είδος μιλάμε.

Το δεύτερο άλμπουμ των LAKE OF TEARS, της μπάντας-όραμα του Daniel Brennare (ο οποίος κατέληξε να είναι μόνος του στη μπάντα, αλλά αυτή είναι μία άλλη ιστορία που δεν μας ενδιαφέρει τώρα), με τίτλο “Head­stones”, είναι από τους δίσκους που ήταν “μπροστά” εκείνη την εποχή.

Προερχόμενοι από το doom-doom/death ντεμπούτο τους, “Greater art”, στο “Head­stones”, πραγματοποιούν την πρώτη, από τις πολλές είναι η αλήθεια, αλλαγή στον ήχο τους. Και όχι μόνο τον εμπλουτίζουν, αλλά το κάνουν τόσο καλά, που το αποτέλεσμα είναι απλά εξαιρετικό! Κρατώντας το doom riff­ing σαν βάση, προσθέτουν σε αυτό περισσότερη “βρωμιά”, προσθέτουν την ψυχεδέλεια, βάζουν μέσα τη λυρικότητα της εποχής όπως έκαναν και μπάντες σαν τους PARADISE LOST, τους TIAMAT, τους CEMETARY, ακόμα και τους EVEREVE στα πιο goth­ic περάσματα, έχουν τα πλήκτρα σαν συνοδεία εκεί που πρέπει και μόνο, χωρίς να είναι αυτά που καθορίζουν τον ήχο τους, ενώ η φωνή του Daniel, αλλαγμένη προς το καλύτερο, τόσο σε χροιά, όσο και σε μελωδικές, δίνει τον διαφορετικό τόνο του δίσκου και δημιουργεί μία ισορροπία μεταξύ ετερόκλητων ίσως επιρροών, αλλά πολύ ταιριαστών όπως το έκαναν αυτοί εδώ οι Σουηδοί. Πέραν της φωνής του Daniel, ο τόνος της κιθάρας είναι φανταστικός, τόσο βρώμικος όσο χρειάζεται και αλατοπίπερο του άλμπουμ. Αρκεί το εισαγωγικό riff του εναρκτήριου “A for­eign road” για να νομίζετε για παράδειγμα ότι ακούτε κάποια desert μπάντα ή κάποιο ξεχασμένο κομμάτι KYUSS ή DOWN ή CORROSION OF CONFORMITY ή ότι άλλο θέλετε. Από την άλλη πχ, έχεις το ομότιτλο κομμάτι του δίσκου, ένα ακουστικό groove-άτο άσμα, ή το “Raven land”, το κλασικό χιτ και βίντεο του άλμπουμ και πιο κάτω βρίσκεις και το “Burn fire burn”, up tem­po, straight και groove-άτο. Μήπως το ρεφρέν του “Twi­light” δεν είναι άξιο αναφοράς; Και αυτό είναι παράδειγμα της ποικιλίας στον ήχο του “Head­stones” και του πόσο μπροστά ήταν για την εποχή του. Αυτή η ποικιλία και η ισορροπία μεταξύ ειδών και ήχων, είναι που κάνει αυτό το άλμπουμ τόσο μοναδικό.

Η παραγωγή είναι super για αυτό που ήθελε να παίξει η μπάντα, από τα χέρια του Ulf Pet­ter­son, ο οποίος πέραν του ότι έχει αναλάβει τα όποια πλήκτρα στο δίσκο, είχε τότε αποτελέσει παραγωγός και των MORGANA LEFAY και TAD MOROSE (με τριγυρνάει αυτός ο τύπος στα 90s, με άλμπουμ που παρουσιάζω). Το κλασικό, της εποχής, εξώφυλλο του (να το ξαναπώ) πολυαγαπημένου ειδικά τότε Kris­t­ian Wahlin, έρχεται και δένει υπέροχα τόσο με την ατμόσφαιρα του δίσκου, όσο και με το στιχουργικό του υπόβαθρο, το οποίο έχει να κάνει με τη φύση.

Μόνη “παραφωνία” στην τελειότητα αυτού του δίσκου, είναι ίσως το τελευταίο κομμάτι του, το αχρείαστα, για να τα λέμε όπως είναι, δεκατριαμισάλεπτο “The Path Of The Gods (Upon The High­est Moun­tain, Part 2)”, που είναι η συνέχεια του “Upon the high­est moun­tain” από το ντεμπούτο τους. Και πάλι βέβαια, δεν μπορεί ένα κομμάτι να μετριάσει την τελειότητα αυτού του δίσκου. Δίσκου που δεν ξέρω ποιο κομμάτι να διαλέξω. Πραγματικά. Αλλά θα βάλω στη λίστα το “Raven land”, ελέω βίντεο και επειδή είναι το κλασικό κλασικό του άλμπουμ.

Οι LAKE OF TEARS στα 90s είναι γκρουπάρα! Και ειδικά σε αυτό το παρακλάδι θα έπρεπε να είχαν ακόμη μεγαλύτερη αναγνώριση. Και αυτό γιατί δεν είναι μόνο το “Head­stones”, αλλά ειναι και τα “A crim­son cos­mos” και “For­ev­er autumn” που ακολουθούν. Πολύ πολύ ωραία μπάντα, φανταστικός δίσκος.

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

 

LORDIAN GUARD – “Lor­dian Guard/Woe to the inhab­i­tants of the earth” (Hel­lion Records)

Υπάρχουν δίσκοι που τα λόγια είναι πολύ φτωχά για να αποτυπώσουν το μεγαλείο τους. Όλα είναι θέμα προσωπικού γούστου και φαντάζομαι ότι όλοι όσοι είναι παθιασμένοι με τη μουσική έχουν δοκιμάσει το ίδιο ακριβώς συναίσθημα με μένα. Οι δύο δίσκοι του Τσάμη με τους LORDIAN GUARD (και φυσικά ό,τι έχει κάνει με τους WARLORD) αποτελούν για τον γράφοντα αψεγάδιαστα πονήματα που αγγίζουν την τελειότητα. Υπερβολή ή όχι, αυτή ήταν πάντα η άποψη μου και το ομώνυμο ντεμπούτο των LORDIAN GUARD αντανακλά σε υπερθετικό βαθμό όλα τα παραπάνω!

Οι LORDIAN GUARD δεν ήταν ποτέ ένα κανονικό συγκρότημα αλλά το project του Πατριάρχη με τη γυναίκα του, Vidonne. O Τσάμης παίζει όλα τα όργανα, προγραμματίζει το drum machine και μέσα από μία λιτή παραγωγή μας μεταφέρει στον μαγικό κόσμο του True Medieval Epic Met­al! Όταν κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ των LORDIAN GUARD δεν πήρε καλές κριτικές. Ο λόγος; Από τη μία η παραγωγή και από την άλλη η…θεατρική φωνή της Vidonne. Όμως, αν κάποιος έκανε μία χάρη στον εαυτό του και αφιέρωνε 2–3 προσεκτικές ακροάσεις, τότε θα συλλάμβανε πλήρως το όραμα του Τσάμη και θα «χανόταν» στο μεταφυσικό/θεολογικό σύμπαν των LORDIAN GUARD. Επιρροές από το έργο του Mil­ton “Par­adise lost”, αφηγήσεις από εδάφια της Βίβλου και μία μουσική πανδαισία συνθέτουν το αριστούργημα αυτού του δίσκου. Ο Τσάμης προσαρμόζει σε μία πιο rock αισθητική τις ιδέες του από τις προηγούμενες αναζητήσεις του (LORDIAN WINDS, Sea of tran­quil­i­ty) και η φωνή της Vidonne ταιριάζει γάντι με την όλη αισθητική του δίσκου.

Δεν θα αναφέρω ξεχωριστά τραγούδια…μιλάμε για ένα ολοκληρωμένο έργο που θα πρέπει να ακούγεται αυτούσιο και στην ολοκληρωμένη του μορφή. Ίσως κάποιοι να πρόσεξαν ότι χρησιμοποίησα και τους δύο τίτλους (αρχική έκδοση της Hel­lion και επανέκδοση της High Roller με πλήθος bonus υλικό). Κάντε μία χάρη και αγοράστε όποια έκδοση βρείτε…ακόμη και την πρώτη έκδοση (παρά το γεγονός ότι ο Πατριάρχης δεν ήταν ικανοποιημένος με την αρχική μίξη). Πιστέψτε με, θα σας αποζημιώσει…αρκεί να του δώσετε μία ευκαιρία. Κατά την προσωπική μου άποψη, στα έργα των LORDIAN GUARD και στο Sea of tran­quil­i­ty project γνωρίζουμε πραγματικά και ουσιαστικά τον Βασίλη Τσάμη. R.I.P., William και Vidonne…

Σάκης Νίκας

MAD SEASON — “Above” (Colum­bia)

Όλα ξεκίνησαν όταν ο κιθαρίστας Mike McCready (PEARL JAM) θα βρεθεί για ένα διάστημα στο κέντρο αποτοξίνωσης στην Min­neapo­lis για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα από το αλκοόλ και τις υπόλοιπες καταχρήσεις. Εκεί θα γνωρίσει τον μπασίστα John Bak­er Saun­ders που ειδικευόταν στα blues και είχε πολλές συμμετοχές με μπάντες και μουσικούς αυτού του είδους.

Όταν και οι δύο γύρισαν στο Seat­tle, αποφάσισαν να τζαμάρουν παρέα και αμέσως στην μπάντα θα προστεθεί ο ντράμερ των SCREAMING TREES, Bar­rett Mar­tin. Aμέσως σχεδόν, το super αυτό trio αρχίζει να γράφει συνθέσεις (τα “Wake up” και “Riv­er of deceit” ήταν οι πρώτες συνθέσεις που προέκυψαν χωρίς να έχουν ακόμα αποφασίσει για τραγουδιστή).

Ο McCready ήταν αυτός που σκέφθηκε να προσκαλέσει τον φίλο του Layne Sta­ley να αναλάβει τα φωνητικά, πιστεύοντας επίσης ότι η συναναστροφή του με “καθαρούς” μουσικούς που μόλις είχαν βγει από την αποτοξίνωση θα έκανε καλό και σε εκείνον.

Με το line up μόλις συμπληρωμένο και χωρίς ακόμα όνομα, θα εμφανιστούν ξαφνικά στην σκηνή του Croc­o­dile Café του Seat­tle τον Οκτώβριο του 1994 , μπροστά σε ένα κοινό που δεν γνώριζε καν το σχήμα αλλά γνώριζε όλους αυτούς τους super­stars που είχε μπροστά του και τις διάσημες μπάντες τους. Πράγματι η επιτυχία αυτού του event έδωσε πνοή και στο σχήμα και μάλιστα το κομμάτι “Arti­fi­cial red” προέκυψε από ένα τζαμάρισμα εκείνης  της βραδιάς.

Άλλες δύο βραδιές θα κλειστούν τον επόμενο μήνα στον ίδιο χώρο (μάλιστα το όνομά τους σε αυτά τα shows ήταν το THE GACY BUNCH) και ο επόμενος στόχος ήταν η ηχογράφηση ενός δίσκου. Με το όνομα πλέον ΜΑD SEASON να έχει κλειδώσει (αγγλικός ιδιωματισμός όταν το μανιτάρι βρίσκεται σε πλήρη άνθηση) θα “κλειστούν» και οι ίδιοι στα Βad Ani­mals stu­dios (ιδιοκτησίας των αδελφών Ann και Νan­cy Wil­son των θρυλικών ΗΕΑRT) στα οποία μέσα σε επτά ημέρες θα ολοκληρώσουν τον δίσκο, με τα φωνητικά να παίρνουν λίγες ημέρες παραπάνω. Ο Sta­ley εκτός από την φωνή του, εδώ έγραψε όλους τους στίχους και επίσης ήταν υπεύθυνος και για την εικονογράφηση του εξωφύλλου.

Επίσης, σε δύο κομμάτια (“ I’m above” και “Long gone day”) συμμετέχει και ο έτερος SCREAMING TREES τότε Mark Lane­gan στα φωνητικά, ενώ κάποια κομμάτια που συνέθεσε ο ίδιος θα κυκλοφορήσουν τα επόμενα χρόνια σαν bonus tracks. O δίσκος εκτός από καλλιτεχνική επιτυχία έλαβε και την ανάλογη εμπορική καταξίωση, έγινε χρυσός όταν κυκλοφόρησε και έφτασε στο # 23 των bill­board album charts. Tρία sin­gles βγουν από τον δίσκο (“Riv­er of deceit”, “I don’t know any­thing” και “Long gone day”) που αγκαλιάσθηκαν απ’ όλους όσους άκουγαν rock στα μέσα των 90s ια αγαπούσαν υπερβολικά τις μπάντες από όπου είχαν προέλθει τα μέλη τους.

O ορισμός του project είναι το αποτέλεσμα αυτού του δίσκου, μια συνεργασία με νόημα που δημιούργησε ένα αποτέλεσμα μοναδικό, μακριά από τον ήχο του εκάστοτε σχήματος του κάθε διάσημου μέλους. Με βάση το blues στοιχείο, κάθε μέλος του σχήματος προσέφερε και αποτύπωσε στα αυλάκια του δίσκου ένα διαφορετικό στοιχείο της καλλιτεχνικής του έκφρασης και μουσικής ανησυχίας. Ένα αποτέλεσμα που αντικατοπτρίζει την ψυχολογική κατάσταση των μελών αλλά συνάμα απαντά με τον πιο εύστοχο τρόπο στην ερώτηση του πως θα έπρεπε να λειτουργούν και να δημιουργούν όλα τα ανάλογα projects.

Tέλος, στην έκδοση του βινυλίου τα τραγούδια καλύπτουν τις τρεις πλευρές του δίσκου. Στην τελευταία υπάρχει χαραγμένο το όνομα του σχήματος πάνω στον δίσκο. Επίσης, εκτός από τον Layne Staley(1967–2002)  και ο John Bak­er Saunders(1954–1999) θα φύγει από τον κόσμο μας από υπερβολική δόση.

Γιάννης Παπαευθυμίου

MALEVOLENT CREATION – “Eter­nal” (Pave­ment Music)

Άσχημη περίοδος αυτή που προηγήθηκε και ακολούθησε το “Still­born”, τρίτο άλμπουμ των MALEVOLENT CREATION. H Road­run­ner αρνείται να τους δώσει το απαραίτητο μπάτζετ ώστε να μπορέσουν να δουλέψουν με τον Scott Burns και ο δίσκος θα κυκλοφορήσει με μεγάλες προστριβές εκατέρωθεν και έναν ήχο σχεδόν ξύλινο που δεν το κολακεύει σε καμία περίπτωση και δεν φτάνει το μεγαλείο των δυο πρώτων δίσκων τους (“The ten com­mand­ments”, “Ret­ri­bu­tion”, 1991 και 1992 αντίστοιχα). Το ίδιο μάλιστα ακριβώς την ίδια χρονιά (1993) έκανε και με τους SUFFOCATION η αγαπητή μας Road­run­ner, με την διαφορά ότι αυτούς τους κράτησε στο δυναμικό της κι έτσι μπόρεσαν εν έτει 1995 να κυκλοφορήσουν το κορυφαίο τους full-length, “Pierced from with­in”, με το μπάτζετ που έπρεπε και τον ήχο που ενδεικνυόταν. Αντίθετα οι MALEVOLENT CREATION έφαγαν συνολικό γείωμα καθώς αποτέλεσαν παρελθόν από την εταιρεία και η φυγή αυτή οδήγησε και σε ανακατατάξεις στη σύνθεση, καθώς ήταν η πρώτη (από τις πολλές) φορά που ο τραγουδιστής Brett Hoff­man θα αποχωρούσε από το σχήμα, ενώ μαζί του την άγουσα πήρε κι ο ντράμερ Alex Mar­quez, έτσι το συγκρότημα αλλάζει λογική και θα πορευτεί σαν κουαρτέτο, καθώς ο μπασίστας Jason Bla­chow­icz θα αναλάβει με πολύ μεγάλη –η αλήθεια να λέγεται- επιτυχία και τα φωνητικά.

Η μεγάλη μεταγραφή έρχεται όμως στο πρόσωπο του ΦΟΝΙΑ Dave Cul­ross στα τύμπανα, ο οποίος δίνει μια απίστευτη ώθηση στο συγκρότημα και το αποτέλεσμα του τέταρτου δίσκου –ονόματι “Eter­nal”- είναι ένα ολόφρεσκο άλμπουμ, με τσίτα δύναμη κι έντονο το thrash στοιχείο, περισσότερο από ποτέ από την εποχή του ντεμπούτου τους. Στο μεγαλύτερο σε διάρκεια άλμπουμ της ως τότε καριέρας τους (και τρίτο μεγαλύτερο συνολικά καθώς ξεπεράστηκε αρχικά από το “Dooms­day X” και στη συνέχεια από το πρόσφατο “The 13th beast”), οι MALEVOLENT CREATION μαζεύουν τα κομμάτια τους και κυκλοφορούν μια ασύλληπτη για την εποχή δισκάρα, με τον Cul­ross να παραδίδει μαθήματα τυμπάνων και με κομμάτια όπως το απίστευτο “Blood broth­ers” που σιγοντάρεται από ανίερους ύμνους τύπου “No sal­va­tion”, “Liv­ing in fear” και “Taste­ful agony” να περνάνε τους MALEVOLENT CREATION αλώβητους από την διαδικασία προσαρμογής σε νέα δεδομένα. Μάλιστα φάνηκε να τους δίνει γερή κλωτσιά στο να γίνουν και πιο δημιουργικά ακραίοι και κάθε άλμπουμ που ακολουθούσε, με αρχή το επόμενο «αδερφό» δίσκο “In cold blood”, να προσθέτει έξτρα δόσεις τσίτας και πειραματισμού ήχων που κράτησαν το μεγάλο τους όνομα άφθαρτο. Ένα πολύ κρίσιμο άλμπουμ στην καριέρα τους που αρκετοί οπαδοί τους αγαπάνε πολύ και μάλιστα αρκετοί θεωρούν ότι καλύτερο κάνανε από το 1992 και μετά.

Άγγελος Κατσούρας

YNGWIE MALMSTEEN – “Mag­num opus” (Music For Nations)

Αν οποιοσδήποτε άλλος έβγαζε δίσκο και τον ονόμαζε “Mag­num opus”, θα κάγχαζα. Τον έβγαλε όμως ο Yng­wie Malm­steen, οπότε όλα ακούγονται φυσιολογικά. Εντάξει, σίγουρα δεν είναι το mag­num opus του, αντιλέγει κανείς όμως, ότι είναι ένας πολύ καλός δίσκος; Εντάξει, πανομοιότυπος με τον προκάτοχό του, το “Sev­enth sign”, αλλά δεν με πειράζει όταν ένας δίσκος μοιάζει με κάποιον άλλο που μου αρέσει!!! Οι «παλαίουρες», μας έχουν πρήξει τον έρωτα για τον Malm­steen στα 80s, αλλά προφανώς δεν έχουν ξανακούσει δίσκο μετά το “Painkiller”, οπότε που να φτάσουν μέχρι το 1995 να ακούσουν κι αυτό εδώ.

Ξεκίνημα με το “Vengeance” (εντάξει, ομολογώ, μοιάζει πολύ με το “Nev­er die” που άνοιγε το “The sev­enth sign”). Δυναμίτης. Κομματάρες όπως το “Voodoo”, το “No love lost” (που συνεχίζει την παράδοση των τραγουδιών που βρίσκονται στη δεύτερη θέση του track­list­ing, να είναι λίγο πιο «ερωτικά»), το επικό “Time will tell”, με τον Malm­steen να παίζει σιτάρ, το σούπερ, neo­clas­si­cal “Fire in the sky” (που κοίτα να δεις σύμπτωση, είναι προτελευταίο στο track­list­ing και πανομοιότυπο με το ΕΠΟΣ “Crash and burn” του προηγούμενου δίσκου). Υπάρχουν τα κλασικά του instru­men­tal, ο Vescera για μία ακόμη φορά πολύ καλός στα φωνητικά, ο συγχωρεμένος πληκτράς, Mats Olaus­son, αποδεικνύει για ποιον λόγο έπαιξε σε τόσους δίσκους του Σουηδού γητευτή της εξάχορδης, ενώ στα ντραμς βρίσκεται ο «σεσημασμένος» σε δίσκους βιρτουόζων κιθαριστών, Shane Gaalaas και στο μπάσο ο Bar­ry Sparks.

Αν γουστάρεις το ύφος του Malm­steen, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις ευχαριστηθεί το “Mag­num opus”. Σε αντίθετη περίπτωση, μάλλον δεν το έχεις ακούσει προσεχτικά, διότι ο Σουηδός έχει βγάλει πολύ περισσότερους καλούς δίσκους απ’ όσους πιστεύει μερικός κόσμος. Αν δεν αρέσει σε κάποιον η συμπεριφορά του, θυμηθείτε. Δεν θα τον παντρέψετε με την κόρη σας. Την μουσική του ακούτε και καλό θα ήταν να τον κρίνουμε κάτω από αυτό το πρίσμα.

Σάκης Φράγκος

MESHUGGAH — “Destroy erase improve” (Nuclear Blast)  

Με το ντεμπούτο τους “Con­tra­dic­tion col­lapse” οι MESHUGGAH από την Umeå της Σουηδίας αποστραγγίζουν τις παραδοσιακές thrash met­al επιρροές τους και με την κυκλοφορία του “None” EP (1994) το οποίο και λειτουργεί ως μανιφέστο για ότι θα ακολουθούσε αποσαφηνίζουν τη θέση τους στη met­al σκηνή. Με τον γνώριμο του drum­mer Tomas Haake από τους BAROPHOBIA, Mårten Hagström, να αναλαμβάνει τη δεύτερη κιθάρα μιας και ο Jens Kid­man αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη φωνή και με κανένα απολύτως κριτήριο στο πως πρέπει να ακούγονται, οι MESHUGGAH διατηρούν κάποια από τα γνώριμα στοιχεία τους όπως το περίπλοκο παίξιμο και τα επιθετικά gang vocals αλλά ακούγονται πλέον αρκετά πιο heavy, έχοντας επαναπροσδιορίσει το μουσικό τους ύφος, με το τελικό αποτέλεσμα να μην θυμίζει τίποτα απ’ότι έχει συμβεί στη μεταλλική κοινότητα στο παρελθόν. Ξεπερνώντας ατυχίες όπως το παραλίγο Iom­mi-κό ατύχημα του κιθαρίστα Fredrik Thor­den­dal ενώ δούλευε ως μαραγκός και του Tomas Haake σε τόρνο καθώς και την καταστροφή του εξοπλισμού τους μετά από πλημύρα, οι MESHUGGAH καταφέρνουν και μπαίνουν το Φεβρουάριο του 1995 στα Sound­front Stu­dios στην Upp­sala με παραγωγό τον Daniel Bergstrand (FACE DOWN, IN FLAMES, SYL) και δημιουργούν ένα άλμπουμ πραγματική κοσμογονία. Το μηχανικό και συντονισμένο παίξιμο, οι στακάτες ρυθμικές κιθάρες και το γρεζάτο μπάσο του Peter Nordin, τα εξωφρενικά Holdsworth-ικά κιθαριστικά lead του Fredrik Thor­den­dal, τα εμμονικά και θηριώδη φωνητικά του Jens Kid­man και η παραγωγή-εφαλτήριο για αρκετούς συμπατριώτες τους, αποτέλεσαν μονάχα μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του “Destroy erase improve”. Ενός άλμπουμ που έμελλε να εμπνεύσει μία ολόκληρη γενιά συγκροτημάτων και αποτελεί πρόσφορο έδαφος αποδίδοντας καρπούς μέχρι και σήμερα. Από τις πρώτες δυσαρμονικές νότες του “Future breed machine”, με το εκπληκτικό solo και χρήση breath con­troller από τον Thor­den­dal, μιμούμενος τη χροιά του σαξοφώνου μέχρι και το κλείσιμο του “Sub­levels” με τις KING CRIMSON νευρικές απολήξεις, βομβαρδίζεσαι από το πολυρρυθμικό drum­ming του Haake και τα περίεργα μέτρα, με την τεχνική αυτή πλευρά τους να μην αποτελεί αυτοσκοπός μιας και τους βγαίνει ενστικτωδώς, με 100% met­al απόδοση και με ύμνους όπως τα “Suf­fer in truth”, “Ter­mi­nal Illu­sions” και “Soul burn”. Ακολούθησε ευρωπαϊκή περιοδεία με τους ανερχόμενους τότε MACHINE HEAD και τους MARY BEATS JANE του Peter Dolv­ing (THE HAUNTED) και αργότερα με τους συμπατριώτες τους CLAWFINGER και HYPOCRISY με τα καλύτερα για τους ίδιους να μην έχουν έρθει ακόμη.

Κώστας Αλατάς

MONSTER MAGNET — “Dopes to infin­i­ty” (A&M Records) 

Η μπάντα άρχισε να δισκογραφεί  με την αυγή της δεκαετίας του ‘90 και από την άσημη και ανεξάρτητη Car­o­line Records θα βρεθεί στην πολυεθνική A&M records, στην οποία θα κυκλοφορήσει το δεύτερο δίσκο τους “Super­judge”. Ο πολύ αξιόλογος αυτός δίσκος δεν κατάφερε όμως να τους αποφέρει και την κατάλληλη εμπορική αναγνώριση. Βρισκόμαστε στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘90 με τον εναλλακτικό σκληρό ήχο και το grunge να διατηρούν την πρωτοκαθεδρία στο νεανικό κοινό.

Έμελε όμως ένα τραγούδι να τα αλλάξει όλα αυτά! Και να τα αλλάξει δραστικά, εν μια νυκτί.  Και αυτό δεν ήταν άλλο από το “Nega­son­ic Teenage war­head”. To κομμάτι αυτό κατάφερε να παίζεται σε heavy rota­tion από το MTV και ήταν αυτό που έστρεψε για τα καλά τα φώτα πάνω σε αυτό το σχήμα από τo Νew Jer­sey. Μπορεί ο δίσκος εμπορικά να μην κατάφερε να εκτοξευθεί, καλλιτεχνικά όμως ήταν το κάτι άλλο. Για πρώτη φορά από την εποχή των HAWKWIND της δεκαετίας του ‘70, ο όρος space rock αποκτούσε και πάλι το πραγματικό του νόημα. Στα έμπειρα χέρια του Dave Wyn­dorf και της συμμορίας του όλη η μουσική των late 60’s και ear­ly 70’ς , ξαναγεννάται και ξανασυστήνεται στις νέες γενιές.

H απόλυτη αρμονία, η απόλυτη συμμετρία όλων των συστατικών που απαρτίζουν τον ήχο των ΜΟNSTER MAGNET βρίσκεται στις συνθέσεις του “Dopes to infin­i­ty”.  Το hard rock, το space rock και το garage rock, τα συστατικά που διαμόρφωσαν και σχημάτισαν τον ήχο της μπάντας ‚εδώ αλληλοσυμπληρώνονται  και υποστηρίζουν το ένα το άλλο προς χάριν της σύνθεσης αλλά και της συνολικής ηχητικής ταυτότητας που οφείλει να διαθέτει ένα άρτιο album. Και εδώ έχουμε ένα τέτοιο album!

Κομμάτια σαν τα “Dopes to Infin­i­ty”, “Look to your orb for the warn­ing”, “Ego, the liv­ing plan­et”, “Third alter­na­tive”, “Theme from mas­ter­burn­er”, “King of Mars”, “Dead Christ­mas” τα βρίσκουμε όλα εδώ.  O δίσκος κυκλοφόρησε τις 21 Μαρτίου και αμέσως βγήκαν σε περιοδεία με τους CORROSION OF CONFORMITY, εμφανίστηκαν στα καλοκαιρινά fes­ti­vals όπως τα Low­lands και Read­ing και περιόδευσαν εκτεταμένα στην πατρίδα τους για όλη την χρονιά μαζί με τους ΚΟRN.

Το “Dopes to infin­i­ty” παραμένει μέχρι και σήμερα το πιο άρτιο και το πιο ποικίλο album των ΜΟΝSTER ΜΑGNET. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι τους οι φανατικοί οπαδοί το θεωρούν τον κορυφαίο τους ή έναν από τους τρεις καλύτερους στην πλούσια δισκογραφία τους αν θέλετε. Ο Wyn­dorf θα καθιερώσει το όνομα MONSTER MAGNET  με τον δίσκο αυτόν και μία από τις χώρες που τον λάτρεψε και τον λατρεύει υπερβολικά από τότε είναι και η Ελλάδα. Είναι άλλωστε πάρα πολλές οι φορές που μας έχει επισκεφτεί για συναυλίες στα μέρη μας, και πάντα η ανταπόκριση είναι θερμή.

Γιάννης Παπαευθυμίου

MOONSPELL – “Wolf­heart” (Cen­trury Media)

Στο πάλαι ποτέ Rock City, κάποια ψυχή είχε χαρακτηρίσει το συγκεκριμένο album ως “βαμπιράτο met­al”. Δεν ξέρω πόσο αιμοβόρο μπορεί να είναι το “Wolf­heart”, εκείνο που ξέρω όμως είναι ότι πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά albums στην ιστορία του goth­ic met­al. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του “Under the Moon­spell” EP, η (τότε) εξάδα από τη Λισαβόνα κατάφερε να υπογράψει με τη Cen­tu­ry Media για έξι albums και, εννοείται, κλείστηκαν στα κλασικά Wood­house Stu­dios και με παραγωγό, όπως πάντα, τον Walde­mar Sorych­ta. Μιλάμε λοιπόν για μια 90s συνταγή που ήταν αδύνατο να αποτύχει. Βέβαια, κάποιες κακές γλώσσες της εποχής και ένας αστικός μύθος λένε ότι όλα τα όργανα τα έπαιξε ο ίδιος ο Sorych­ta, ελέω χαμηλών μουσικών ικανοτήτων, αλλά εννοείται ότι τα παραβλέπουμε. Γιατί πολύ απλά μιλάμε για μια δουλειά που είναι άρτια από την αρχή μέχρι το τέλος της.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ίδιο το συγκρότημα έχει αποφασίσει τα τελευταία χρόνια να παίζει ολόκληρο το album στις εκάστοτε συναυλίες του. Το “Wolf­heart” είναι αυτό που τους έκανε παγκοσμίως γνωστούς, που τους εξασφάλισε μια θέση ως sup­port των MORBID ANGEL, που εδραίωσε το goth­ic met­al ως ένα από τα πιο trade­mark μουσικά είδη τη συγκεκριμένη δεκαετία. “Vam­piria”, “Alma mater” “Love crimes”, ακόμη κι εκείνο το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ bonus track “Ataegi­na”. Μιλάμε για έναν ΑΨΟΓΟ δίσκο από την πρώτη νότα μέχρι και την τελευταία.

Οι φίλοι που είχαν αποκτήσει από τις πρώιμες ημέρες τους, σίγουρα παραξενεύτηκαν από αυτό το μαλάκωμα του ήχου τους. Η πλειοψηφία των οπαδών τους, θεωρεί το “Irre­li­gious” ως την καλύτερη δουλειά τους. Όμως, όλοι μαζί, παραδέχονται ότι αν δεν υπήρχε το “Wolf­heart”, οι MOONSPELL δεν θα είχαν για κανένα λόγο την περίοπτη θέση που κατέχουν μέχρι και σήμερα.

Γιώργος Κόης

MORBID ANGEL – “Dom­i­na­tion” (Ear­ache Records)

Η επιτυχία του “Covenant” ήταν ανθρωπίνως αδύνατον να επαναληφθεί για τους MORBID ANGEL, συνθετικά, αισθητικά και ειδικά όσον αφορά τις πωλήσεις. Αυτό όμως λίγο φάνηκε να τους νοιάζει εκείνη την εποχή, καθώς παίρνουν μια γενναία απόφαση ύστερα από τις εξαντλητικές περιοδείες, αρχικά πλάι στους BLACK SABBATH/MOTORHEAD (Φεβρουάριος-Μάρτιος 1994) και στη συνέχεια μαζί με τους KREATOR/PARADISE LOST (Αμερική) και GRAVE/DISMEMBER (Ευρώπη). Ο νέος τέταρτος δίσκος τους θα κινούταν σε πιο αργές και ατμοσφαιρικές φόρμες σε σχέση με τους προκατόχους του και έτσι το τιτάνιο “Dom­i­na­tion” κυκλοφορεί στις 9 Μαΐου του 1995, βάζοντας ταφόπλακα στην ουσία σε ότι ακολούθησε στο είδος. Το θέτω πάντα ως σημείο μηδέν καθώς σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής που το είδος μεγαλούργησε και όσο κι αν θέλουν πολλοί να με πείσουν, κανένα άλμπουμ καμίας μπάντας από τότε κι έπειτα στο death met­al, δεν ακούστηκε τόσο μεγαλεπήβολο όπως το “Dom­i­na­tion” (κι έχουν βγει εκατοντάδες δεκάρια στο είδος από τότε σημειωτέον. Σ. Σάκη Φράγκου: μόνο εκατοντάδες; Τρισεκατομμύρια να λες και είσαι μέσα!). Το “Dom­i­na­tion” για πρώτη φορά θα εισήγαγε στο συγκρότημα τον Erik Rutan, ο οποίος ήδη είχε ενταχθεί στο συγκρότημα για την περιοδεία του “Covenant” και πρόλαβε να δώσει κι αυτός το στίγμα του στο δίσκο, γράφοντας κομματάρες όπως τα “Noth­ing but fear”, “This means war”, “Hate­work” και το ορχηστρικό “Melt­ing”.

Eπίσης συνευπέγραψε το κορυφαίο “Eyes to see, ears to hear” με τον Trey Aza­gthoth, ο οποίος έκτοτε έχει αρχίσει να εισάγει όλο και περισσότερο τις 7χορδες κιθάρες στον ήχο τους, έναν ήχο που έγινε συμπαγής όσο ποτέ και αυτή η αργή και έρπουσα λογική μαζί με τα ξεσπάσματα ταχύτητας που δεδομένα υπάρχουν (το εναρκτήριο “Dom­i­nate” δεν αφήνει αμφιβολία για το αν και πόσο αφεντικά ένιωθαν εκείνη την εποχή), δημιούργησαν τον επονομαζόμενο όρο «πρασινίλα», για να δηλώσουν το βαλτώδες του υλικού, ενώ πολλοί το αναφέρουν βάσει του εξώφυλλου κι ότι για πρώτη φορά είχαν πράσινο λογότυπο. Ο David Vin­cent ηγεμονικός και πάλι, συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε στο “Covenant” με αυτή τη βαθιά ερμηνευτική προσέγγιση, ενώ τα πόδια του Pete San­doval δε σταματάνε λεπτό, λες κι έχει μπει σε μηχάνημα να παραβγεί τον εαυτό του, καθώς δεν υπήρχε αντίπαλο δέος. Οι κιθάρες ηχούν πραγματικά πελώριες, στρώματα από ριφφ και δυσνόητα θέματα κάνουν συνεχώς την εμφάνιση τους, ενώ και τα σόλο προκαλούν σοκ και δέος, με το συγκεκριμένο του “Where the slime live” να αφιερώνεται από τον ίδιο τον Trey Aza­gthoth στον «δάσκαλο» του στην κιθάρα, Eddie Van Halen, ως ύψιστος φόρος τιμής στο παίξιμο του κι ως αληθινό έργο τέχνης όπως δήλωνε τότε.

Το “Dom­i­na­tion” περιέχει και το ίσως τελευταίο τεράστιο κομμάτι του είδους, κι ο λόγος γίνεται για το “Dawn of the angry”, το οποίο ξεκινάει και επαναλαμβάνει ένα ριφφ το οποίο δεν μπορώ να σταματήσω να τραγουδάω κάθε μέρα εδώ και 26 χρόνια. Μάλιστα το εν λόγω κομμάτι άλλαξε στιχουργικά την τελευταία στιγμή, καθώς φήμες αναφέρουν ότι ένας στίχος ανέφερε “White fin­ger on the trig­ger”, με τη λογική να πρυτανεύει και να απορρίπτεται για να μην ξεσηκώσει θύελλα ρατσισμού. Οι στίχοι γενικά του δίσκου που παρέκκλιναν ιδιαίτερα από το σατανικό/αποκρυφιστικό στυλ του συγκροτήματος, καθώς και το γεγονός ότι κατά την περιοδεία του δίσκου οι σχέσεις ήταν τεταμένες μεταξύ των μελών, οδήγησαν τον Vin­cent στην έξοδο με το συγκρότημα όσο και να το αγαπάμε, και παρά την επιστροφή του Evil D το 2004, να μην είναι (και ηχεί) ποτέ ξανά ίδιο. Το “Dom­i­na­tion” κλείνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο για το συγκρότημα και για όλο το death met­al και παραμένει ένα αδιαμφισβήτητο μνημείο παικτικότητας, αισθητικής και πολυδιαστατικότητας, από ένα συγκρότημα που ακόμα και οι πιο κολλημένοι τύπου «οι μπάντες πρέπει να βγάζουν 2 άντε 3 δίσκους και να διαλύουν» να αναφέρουν «οι MORBID ANGEL κατάφεραν το αδύνατο, είναι η μόνη μπάντα με 4 άλμπουμ».

Υ.Γ.: Το βινύλιο κυκλοφόρησε με διαφορετικό εξώφυλλο, το περίφημο με τα αγάλματα στην έρημο, ενώ οι αρχικές κόπιες βινυλίου είχαν ένα πρασινωπό σχεδόν lime χρώμα, όπως και οι αρχικές κόπιες του CD κυκλοφόρησαν σε πράσινη διάφανη θήκη. Τέλος, στην ιστορία έμεινε το λεγόμενο slime-pack, μια συσκευασία που ποτέ δεν είδε το φως τελικά, καθώς αρκετά slime-packs διέρρευσαν πριν την κυκλοφορία και το υλικό της συσκευασίας απεδείχθη… τοξικό! Παρόλα αυτά, η συλλεκτικότητα των ελάχιστων αντιτύπων που διέρρευσαν το έχουν κάνει αντικείμενο λατρευτικής έρευνας, με τους επίδοξους αγοραστές να είναι έτοιμοι να δώσουν μια περιουσία αν χρειαστεί, αρκεί να το βρουν. Ο κόσμος δεν πάει καλά, αλλά σε αυτόν τον κόσμο, οι τότε MORBID ANGEL βασίλευαν άνευ αμφισβήτησης.

Άγγελος Κατσούρας

MORGANA LEFAY — “Sanc­ti­fied” (Black Mark Production)

Τα είχαμε πει για τους τόσο αγαπημένους MORGANA LEFAY και στο αφιέρωμα για το 1993, τότε, με το δεύτερο άλμπουμ τους, “Know­ing just as I”. Ήρθε η ώρα για την τρίτη και μία από τις πλέον εμβληματικές δουλειές τους, το “Sanc­ti­fied”. Το οποίο μόνο και μόνο που έχει αυτόν τον τεράστιο ΥΜΝΟ που ακούει στον τίτλο “To Isen­gard”, αρκεί για να μείνει στην ιστορία αυτής της δεκαετίας της σκληρής μουσικής.

Εδώ, οι Σουηδοί ανοίγουν πολύ τους ορίζοντές τους και δημιουργούν έναν ποικιλόμορφο δίσκο, οποίος τότε, είχε προκαλέσει διχαστικές αντιδράσεις, καθώς υπήρχε μέρος κόσμου που δεν του άρεσε αυτή η αλλαγή στην κατεύθυνση της μπάντας. Όχι ότι έκαναν κάποιο έγκλημα οι άνθρωποι. Ευρωπαίοι μεν, πολύ Αμερικανιά δε στον ήχο, με τους SAVATAGE να είναι εκεί, οι CRIMSON GLORY, οι SANCTUARY, κάτι ψιλά METALLICA διάσπαρτα (βάλτε λίγο τη φωνή του Het­field στο “Time is God” για παράδειγμα) και αυτός ο δικός τους συνδυασμός doom, heavy, thrash και US pow­er με το σκοτεινό ηχόχρωμα, που λειτουργούσε πάντα ελκυστικότατος στα αυτιά μου. Και η δύναμη του δίσκου, είναι αυτή η ποικιλία που έχει στα τραγούδια του. Από το doom ΕΠΟΣ “To Isen­gard”, στο mid thrashy “Time is God”, στο πανέμορφο μπαλαντοειδές “Why”, στο up tem­po και heavy “In the court of the Crim­son King” (όχι, δεν είναι διασκευή στο κομμάτι των KING CRIMSON), στο οκταμισάλεπτο “Sor­row calls” με τα φανταστικά ακουστικά ατμοσφαιρικά περάσματα, στο alter­nive-άτο μέταλο του “Shad­ows of God”, ο δίσκος έχει ποικιλία και δείχνει μία μπάντα όχι απλά με ταλέντο, αλλά και με δίψα για σύνθεση χωρίς στεγανά. Το κλείσιμο με το “Gil-Gal­ad” (με στίχους του μέγα Tolkien), φανερώνει ακόμη μία φορά την αγάπη τους για το έργο του συγγραφέα της νιότης μας και κλείνει με τη μυσταγωγία του ιδανικά αυτόν το δίσκο. Βασικά, θα τον έκλεινε, αλλά αν δεν το έχετε κάνει, προχωρήστε λίγο παρακάτω, γιατί υπάρχει hid­den track που είναι med­ley των “Just can’t get enough” και “Rasta­fari song” των DEPECHE MODE, με τους MORGANA να κάνουν την πλάκα τους και να περνάνε καλά. Η αλήθεια είναι ότι ακούγοντάς το μετά την ολοκλήρωση της ακρόασης του άλμπουμ, είναι τόσο μα τόσο ξένο σε ατμόσφαιρα που δεν κολλάει από τη μία, αλλά αποτελεί ευχάριστη και ευπρόσδεκτη νότα από την άλλη. Ειδικά το “Rasta­fari song”. Πάντως, την ίδια χρονιά, είχαν κυκλοφορήσει κανονικά και δύο διασκευές (αγαπημένο τους άθλημα εκείνη την περίοδο) στη συλλογή “Past, present and future” (είπαμε, η Black Mark τους πίστευε και απόδειξη οι 3 κυκλοφορίες, δίσκος, συλλογή, split την ίδια χρονιά), με τη μία να είναι στο “Lost reflec­tion” των CRIMSON GLORY (πιο κοντά σε επανεκτέλεση) και την άλλη στο “Voulez vouz” (α‑χα) των θεών πάντων των Σουηδών, των ABBA. Και το split λοιπόν, ήταν μαζί με τους CEMETARY, MEMENTO MORI και TAD MOROSE (φυσικά… τα “ξαδερφάκια” τους), κάτι που δείχνει ότι η Black Mark Pro­duc­tion είχε αυτές τις μπάντες πολύ ψηλά και προσπάθησε, στο βαθμό που μπορούσε, να τις αναδείξει. Τα αποτελέσματα σε αυτό το κομμάτι είναι πλέον γνωστά, αυτό όμως δεν αναιρεί την ουσία και την αξία του σχήματος και των σχημάτων αυτών. Είναι επίσης ο δίσκος από τον οποίο έβγαλαν και δύο video clip, τα πρώτα τους, για τα “To Isen­gard” (ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ) και “In the court of the Crim­son King”.

Παραγωγή και εξώφυλλο ανήκουν στο κλασικό δίδυμο της εποχής για την Black Mark και ειδικά αυτού του είδους τις μπάντες της, τους Ulf Peter­son και Kris­t­ian Wahlin αντίστοιχα, και είναι στα επίπεδα που πρέπει.

To “Sanc­ti­fied” είναι ο ένας από τους δύο δίσκους των 90s των MORGANA LEFAY, που αποδεικνύουν το πόσο σπουδαία μπάντα ήτανε. Ο δεύτερος, κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά και θα τον δούμε όταν έρθει η ώρα. Στα 00s, υπάρχει φυσικά και το mag­num opus τους ίσως, το “Grand mate­ria”. Κλασική περίπτωση μπάντας της εποχής που μπορούσε υπό συνθήκες να είναι μεγαλύτερη, αλλά…

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

MOTORHEAD – “Sac­ri­fice” (SPV/Steamham­mer)

Αυτό είναι το άλμπουμ που απείλησε με διακοπή την ραδιοφωνική μου εκπομπή “Met­al mass”, στα πρώτα της τότε βήματα. Ένας δίσκος αιμοβόρικος, επιθετικός με εξώφυλλο που αντικατοπτρίζει πλήρως την βίαιη στροφή στην μουσική του κουαρτέτου των Kilmis­ter, Dee, Camp­bell με τον Würzel μετά το πιο εμπορικό κι επιτυχημένο “Bas­tards”. Για την νέα τους δισκογραφική εταιρεία, την SPV, το “Sac­ri­fice” ήταν μια ακριβή παραγωγή και το να αποσπάσουν την υπογραφή του συγκροτήματος ήταν μεγάλη υπόθεση, κάτι που δεν είχε άμεση απόσβεση, ιδιαίτερα μετά από αυτή την στροφή στον ήχο τους σε πιο σκληρά μονοπάτια. Μπορεί να μην συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πιο επιδραστικές δουλειές των MOTÖRHEAD όμως η βαρβατίλα του ομώνυμου έπους, το απερίγραπτο “Sex & death” και το απρόβλεπτο “Over your shoul­der” είναι εντυπωσιακά. Τραγούδια όπως το “War for war” ή το “Sac­ri­fice” είναι στο όριο του pro­gres­sive-MOTOR-roll. Μπορεί το συγκρότημα να μην ακολούθησε ποτέ μόδες και τάσεις, όμως σίγουρα ο πιο γυαλισμένος και καθαρός ήχος που είχαν τα τελευταία χρόνια, έδειχνε να μεταλλάσεται. Η σκοτεινή πλευρά της μουσικής βιομηχανίας, είχε σίγουρα επικρατήσει το 1995 όμως περισσότερο αποδίδω την στροφή στους ίδιους και την όρεξη που είχαν να κάνουν ένα σκληρό δίσκο. Εδώ βρίσκουμε άλλες δυό κομματάρες, το “Don’t waste your time” και το “Order/Fade to black” που είναι κλασικά MOTORHEAD και τρανά παραδείγματα τραγουδιών που δεν έχουν αναδειχθεί από τους δίσκους τους, όσο καλά κι αν είναι. Η ποικιλία του είναι αριστουργηματική με κάτι “Make ‘em blind” και “In anoth­er time” να θυμίζουν άλλες εποχές, το πρώτο ως φόρος τιμής στο rock n’ roll και το δεύτερο στις παλαιότερες μέρες του συγκροτήματος. Με λίγα λόγια, το “Sac­ri­fice” είναι ό,τι σκληρότερο μπορούσε να δώσει η παρέα του Lem­my σε μια εποχή που ο κόσμος είχε αποστροφή προς το met­al και είναι μια μπουνιά στο στομάχι σε όλους. Τότε έστρεψαν και περισσότερο το ενδιαφέρον τους προς την Ευρωπαϊκή σκηνή που έδειχνε να είναι πιο πιστή στο συγκρότημα, σε σχέση με την αποστροφή που υπήρχε στις ΗΠΑ. Αυτό θα ήταν και το έκτο και τελευταίο άλμπουμ για τον Würzel ο οποίος είχε χάσει την όρεξή του, με τον Lem­my να δηλώνει πως τον είχαν επηρεάσει κάποιοι τρίτοι (εκτός συγκροτήματος). Αυτή ήταν και η χρονιά που ο Lem­my συμπλήρωνε τα 50 χρόνια του και στον εορτασμό των γενεθλίων του εμφανίστηκαν οι METALLICA παίζοντας διασκευές τραγουδιών του ως THE LEMMY’S.

Γιώργος “Dog-face boy” Κουκουλάκης

MR. BUNGLE — “Dis­co volante” (Warn­er)

Τέσσερα χρόνια χρειάστηκαν οι MR. BUNGLE για να κυκλοφορήσουν το δεύτερό τους άλμπουμ “Dis­co volante”, τίτλος τον οποίο δανείστηκαν από το ομώνυμο γιοτ του Emilio Largo στην ταινία “Thun­der­ball” της γνωστής σειράς ταινιών δράσης με βασικό ήρωα τον James Bond και το αντίστοιχο μοντέλο της Alfa Romeo. Με τον τραγουδιστή τους, Mike Pat­ton, να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία και πλήρως απασχολημένο με τους FAITH NO MORE, τα υπόλοιπα μέλη των MR. BUNGLE και κυρίως οι Trey Spru­ance (κιθάρα, πλήκτρα), Trevor Dunn (μπάσο) και Dan­ny Heifetz (τύμπανα) χρειάστηκαν να περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την τελευταία τους περιοδεία για να βρεθούν στον ίδιο χώρο και να παίξουν ξανά μουσική. Με ανοιχτό μουσικό προσανατολισμό και πιο συνειδητοποιημένοι ως συνθέτες, το νέο υλικό προήλθε κυρίως από ιδέες που είχε ήδη ο καθένας τους για κάθε τραγούδι και στη συνέχεια καθοδηγούσε και τους υπόλοιπους παρά από μεταξύ τους τζαμαρίσματα, με τους Theo Lengyel  και Clin­ton Mck­in­non να συνεισφέρουν με πνευστά όπως σαξόφωνο, κλαρινέτο κλπ. Τα ακούσματά τους είχαν τόσο εύρος και ξέφευγαν από τις rock νόρμες, όπως jazz, tan­go, surf rock, cabaret και μεσο-ανατολίτικες επιρροές μέχρι death met­al και ατονική μουσική και τεχνικές σύνθεσης όπως ο δωδεκαφθογγισμός, σειραϊσμός κλπ. Όλα τα παραπάνω συντελούν στη δημιουργία ενός avant-garde έργου, απόλυτα δομημένο και τέλεια ενορχηστρωμένο, σε παραγωγή από τους ίδιους μετά από συμβουλή του Jon Zorn παρότι είχε αναλάβει την παραγωγή στο ομώνυμο ντεμπούτο τους, με τον Bil­ly Ander­son (SLEEP, NEUROSIS, MELVINS) ως μηχανικό ήχου και υπεύθυνο για την τελική μίξη.

Οι ska/funk επιρροές και ο καρναβαλιστικός χαρακτήρας του “Mr. Bun­gle” έχει εξαλειφθεί και πλέον έχουμε μία πιο κινηματογραφική, σχεδόν David Lynch προσέγγιση που σε αφήνει μετέωρο καθ’ όλη τη διάρκεια της ακρόασης του άλμπουμ χωρίς να έχεις την παραμικρή ιδέα του τι θα επακολουθήσει αφήνοντας σε στο τέλος αποσβολωμένο.  Η εμμονή του Mike Pat­ton με τα sound­track από τα 60’s‑70’s καθώς και ο πιο croon­ing και scatt singing τρόπος ερμηνείας αναδεικνύουν τον πολυσχιδή χαρακτήρα του, ο οποίος λίγους μήνες πριν είχε κυκλοφορήσει με τους FAITH NO MORE το εκπληκτικό “King for a day… Fool for a life­time” με τον Trey Spru­ance να ηχογραφεί τις κιθάρες αντικαθιστώντας τον εκδιωχθέντα Jim Mar­tin. Ο Spru­ance είναι υπεύθυνος για δύο από τα πιο σαλεμένα τραγούδια του άλμπουμ, το “Desert search for tech­no Allah” με έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία, beats και ψαλμωδίες με αραβικό άρωμα  και το “Ma meesh­ka mow skwoz” ενώ ο Trevor Dunn ολοκληρώνει την “Sleep” τριλογία που είχε ξεκινήσει με το “Slow­ly grow­ing deaf” στο προηγούμενο άλμπουμ με τα “Car­ry stress in the Jaw” και “Phleg­mat­ics” με το πρώτο να αποτελεί ίσως ένα από τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια των MR. BUNGLE. Σε αυτό αναδύονται σχεδόν όλες οι εκφάνσεις τους ήχου τους, από τις thrash εκρήξεις που θυμίζουν τις demo εποχές του “The rag­ing wrath of the east­er bun­ny” (1986), το συγχρονισμένο stand-up μπάσο με το σαξόφωνο και φυσικά το σημείο που ακούγεται η φωνή ενός ηλικιωμένου το οποίο εσφαλμένα πιστεύουν αρκετοί πως αποτελεί συνέχεια του ίδιου τραγουδιού και είναι γνωστό ως “The secret song”. Αρχικά το συγκεκριμένο τραγούδι είχε ηχογραφηθεί από τους Spru­ance, Pat­ton και Bär κρυφά από τους υπόλοιπους με τον Trevor Dunn να ανακαλύπτει ένα DAT με rough mix του τραγουδιού και τον ίδιο να ηχογραφεί τα φωνητικά μιμούμενος έναν ηλικιωμένο και στίχους που απευθύνονται στα υπόλοιπα μέλη σχετικά με την αποτυχία να κρατηθεί κρυφή η φάρσα. Στην έκδοση του βινυλίου μάλιστα έπρεπε να τοποθετήσεις τη βελόνα σε συγκεκριμένο σημείο πάνω στο δίσκο ώστε να το ακούσεις ενώ οι DREAM THEATER το χρησιμοποιούσαν ως intro για τις συναυλίες τους στην περιοδεία του “Six degrees of inner turbulence”.

Στο “Platy­pus”, τραγούδι που προέρχεται από τις ζωντανές εμφανίσεις του 1991, δείχνουν πόσο έχουν επηρεάσει συγκροτήματα σαν THE DILLINGER ESCAPE PLAN και γενικότερα την πειραματική ακραία σκηνή που αναπτύχθηκε τα επόμενα χρόνια.  Το “Dis­co volante” είναι ένα δυσκολοχώνευτο άλμπουμ, που υποστηρίχθηκε από μία δισκογραφική-κολοσσό όπως η Warn­er λόγω της δημοτικότητας του Mike Pat­ton προσφέροντάς σε έξι τύπους πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία και κάλυψη από τον μουσικό Τύπο και αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί σε καμία άλλη δεκαετία εκτός από τα 90s που αποτέλεσαν γόνιμο έδαφος για τέτοιες απόπειρες.

Κώστας Αλατάς

MY DYING BRIDE — “The angel and the dark riv­er” (Peaceville Records)

Έχω αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, σε όλα τα άρθρα που είχαν να κάνουν με τους MY DYING BRIDE ότι την τριάδα αυτή δεν μπορώ να τη διαχωρίσω. “Turn Loose The Swans”, “The Angel And The Dark Riv­er” και “Like Gods Of The Sun” την αντιμετωπίζω, την ακούω και την αγαπάω σαν ένα ενιαίο πράγμα. Ένα σώμα. Η πλειοψηφία θα έλεγε ότι το “The Angel And The Dark Riv­er” είναι ίσως ο κορυφαίος δίσκος των MY DYING BRIDE. Ίσως και να έχουν δίκιο. Συνεχίζοντας τον συνθετικό οργασμό οι μίζεροι αυτοί τύποι από το Hal­i­fax της Αγγλίας κυκλοφορούν τον Μάιο του 1995 τον 3ο δίσκο τους. Αν υποθέσουμε ότι δεν είχα ακούσει νότα από αυτούς και μου έδιναν ένα CD με αυτόν τον τίτλο, είμαι σίγουρος ότι θα το λάτρευα πριν καν πατήσω το play.

Τι ακριβώς συνέβη όμως εδώ πέρα; Ας τα πάρουμε από την αρχή.

Ο Aaron αφήνει κατά μέρος τα growl φωνητικά του και δεν θα τα χρησιμοποιήσει ούτε στους 2 επόμενους δίσκους. Οι στίχοι του έχουν να κάνουν κυρίως με τις (καταραμένες) ανθρώπινες σχέσεις αλλά και με θρησκευτικά ζητήματα. Κατά τη γνώμη μου, σε αυτόν τον δίσκο έδωσε την πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία του απ’ όλες τις απόψεις, όχι ότι υστερούσε ποτέ, αλλά εδώ ήταν αψεγάδιαστος.

Για πρώτη φορά επίσης όλες οι συνθέσεις είναι εξ’ ολοκλήρου από το μυαλό και τα χεράκια του Andrew, με τον ίδιο να αναφέρει ότι αρκετά από τα riff και τα σημεία των τραγουδιών γράφτηκαν και κόλλησαν με τα υπόλοιπα τελευταία στιγμή, ακόμα και κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων.

Βασικός πρωταγωνιστής κλέβοντας την παράσταση είναι, όμως, ο Mar­tin, ο οποίος με το βιολί και το πιάνο έκανε όχι απλώς θαύματα, έγραψε μελωδίες και σημεία που θα μνημονεύονται στον αιώνα τον άπαντα. Θα έδινα κάποια high­lights για παράδειγμα, αλλά θα ήταν αδικία για τα υπόλοιπα.

Εδώ επίσης κατά τη γνώμη μου βρίσκονται και τα αγαπημένα μου τύμπανα όλης της δισκογραφίας των MY DYING BRIDE. Έχω ακούσει τον δίσκο εκατομμύρια φορές και ειλικρινά, χωρίς να είμαι drum­mer, αν με αφήσεις μπροστά σε ένα set, έχοντας απομνημονεύσει κάθε χτύπημα του Rick, πιστεύω θα τα πήγαινα αξιοπρεπέστατα.

Οι διάρκειες των τραγουδιών είναι οι κλασικές MY DYING BRIDE, από 6μιση, 8 παρά, 9 και, ως και 12φεύγα λεπτά, κι όμως, κάθε δευτερόλεπτο έχει τη σημασία του και ο δίσκος δεν κουράζει ούτε για πλάκα. Ο δίσκος είναι μουντός, μίζερος, πνιγηρός, όπως ακριβώς ο καιρός της Αγγλίας και η μπάντα λέει ότι “τα βλέπουμε κάθε μέρα, βρέχει συνέχεια, είναι όλα μίζερα εδώ γύρω, τα τοπία, ο καιρός, η ατμόσφαιρα, οπότε ήταν φυσικό επακόλουθο να γράψουμε μουσική που θα είχε αυτά τα χαρακτηριστικά.

Πατώντας το play, το πρώτο πράγμα που ακούς είναι το σήμα κατατεθέν πλέον riff του “The cry of mankind”, το οποίο κάθε κιθαρίστας που πέρασε από τη μπάντα παίζει με διαφορετικό τρόπο. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε τύμπανα, μπάσο και κιθάρες, ωστόσο καταφέρνει να είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπητά κομμάτια των MDB. Γυρίστηκε και video clip για αυτό, αλλά δεν το βλέπω ποτέ, δεν αντέχω, γιατί είναι πετσοκομμένο, λείπουν αρκετά σημεία για να γίνει TV friend­ly και φτάνει τα OCD μου να βαράνε κόκκινα που με βγάζει από τη ρέγουλά μου. “From dark­est skies”, και με επιφύλαξη, ίσως να είναι το αγαπημένο μου τραγούδι ever από MY DYING BRIDE. Με μια μικρή παραλλαγή δάνεισε τον τίτλο και στην ζωντανή εμφάνιση στην Κρακοβία που κυκλοφόρησε αργότερα, ονόματι “For Dark­est Eyes”, στην οποία παρεμπιπτόντως παίζουν τα 5 από τα 6 τραγούδια του δίσκου. “Be mine tonight, the sight of your eyes, I’ll breathe in you, I’m a fool just for you…” είπε ο Aaron στο ρεφρέν και εγώ το έχω κάνει τατουάζ στην καρδιά μου. (Αλ.)

Θα μπορούσα να γράψω για κάθε ένα κομμάτι από ένα τετράδιο λέξεις, οπότε φρενάρω λίγο, αξίζει να αναφερθεί όμως ότι το “Two win­ters only” είναι το αγαπημένο τραγούδι του ίδιου του Aaron, ο δίσκος είναι από τους αγαπημένους του Steve Har­ris και ήταν η αφορμή για να πάρει ο ίδιος τηλέφωνο τον Andrew και να προσκαλέσει τους MY DYING BRIDE σε περιοδεία με τους IRON MAIDEN, έγινε χρυσός πρόσφατα στην Ευρώπη ξεπερνώντας τις 75.000 πωλήσεις και επανακυκλοφόρησε με μαύρο εξώφυλλο αντί του κλασικού λευκού με ένα κομμάτι επιπλέον, το “The sex­u­al­i­ty of bereave­ment” και με κάποια live κομμάτια από μια εμφάνιση στο Dynamo festival.

Από τους πιο αγαπημένους δίσκους της ζωής μου, ακούγεται αποκλειστικά ολόκληρος, ναι, ακόμα και τα 5μιση λεπτά σουρεαλιστικών θορύβων στο τέλος του “The cry of mankind”. Φιλική συμβουλή προς όλους : Αν αγαπάς κάποιον, βάλτον να ακούσει το “The Angel And The Dark Riv­er”. Είναι ικανό να αλλάξει κοσμοθεωρίες και συνειδήσεις.

Μίμης Καναβιτσάδος

 

MYSTIC FORCE – “A step beyond” (Ris­ing Sun)

Πολλαπλάσια του ενός τα κέρδη του να καταπιάνεσαι εκ νέου με υλικό που λάτρεψες στα ντουζένια της νιότης σου… Εμβαθύνεις στην μουσική που λάτρεψες με μεγαλύτερη ωριμότητα. Και είτε δικαιώνεσαι για τις επιλογές στήριξης , είτε απορείς με τα παρελθοντικά σου κριτήρια του για το τι αξίζει πραγματικά και τι όχι… MYSTIC FORCE… Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας, είναι σίγουρο πως οι Αμερικανοί διέθεταν το προνόμιο να έχουν στις τάξεις τους εξαιρετικά ταλαντούχους μουσικούς. Εν αρχή, ο μπασίστας και ιθύνων νους του κουαρτέτου Kei­th Menser, το όραμα του οποίου ήταν η σύνθεση μουσικής που θα εξελίσσεται με την πάροδο των χρόνων και δεν θα επαφίεται σε δάνεια άλλων. Η επιτυχημένες επιλογές συνοδοιπόρων στα πρόσωπα των Rich Davis (κιθάρα), Chris Lam­bach (τύμπανα) και στο αηδόνι Bob­by Hicks, αποδεικνύει το αυτονόητο. Ή τέλος πάντων, αυτό που θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο αλλά λόγω των ιδιαιτεροτήτων που επικρατούσαν στα 90s για το US heavy met­al, δεν κατέστη ποτέ δυνατό να ξεφύγει από τα στενά πλαίσια του under­ground. Η πρώιμη περίοδος τους, εκεί στα τέλη των 80s, δεν θα μπορούσε να είχε διαφορετικό ηχητικό εφαλτήριο από εκείνο των συμπατριωτών τους , όλα όμως φαίνεται πως άλλαξαν με την ηχογράφηση του μνημειώδους εκείνου “The eter­nal quest” του 1993, που τους χάρισε το cult sta­tus που απολαμβάνουν ακόμα και στις ημέρες μας. Το λυρικό, τεχνικό, ευφάνταστο pow­er met­al μόλις είχε καλωσόρισε στις αγκάλες του, ένα σχήμα που –δεν θα βαρεθώ ποτέ να υποστηρίζω- δεν πήρε σχεδόν τίποτα σχετικά με αυτά που προσέφερε.

Δύο χρόνια αργότερα και με την ίδια σύνθεση πάντα, κυκλοφορούν από την Ris­ing Sun το “A step beyond”. Εμφανώς με μεγαλύτερη διάθεση εξέλιξης και συνθέσεις που “γέρνουν” περισσότερο από ποτέ άλλοτε στην προοδευτική μεριά του met­al, οι MYSTIC FORCE χαρίζουν στους ανυποψίαστους ακροατές ένα ακόμα υπέροχο άλμπουμ. Με διαυγέστατη παραγωγή, που δίνει την δυνατότητα στα όργανα να ακούγονται όπως πρέπει. Με τα ακουστικά θέματα που εξαπολύει συχνά πυκνά ο Davis να προκαλούν ρίγη συγκίνησης και να έρχονται σε αγαστή αρμονία με τα heavy riffs και solos του. Με την φαντασία του Lam­bach πίσω από το drum kit να μοιάζει αστείρευτη και έναν Menser να στέκεται με αξιοζήλευτη σταθερότητα κουμαντάροντας το καράβι ως ιδανικός καπετάνιος. Για την ερμηνεία του αδικοχαμένου Hicks (R.I.P. 2013) τα λόγια φαντάζουν πάμφτωχα για να εκφράσουμε όσα νιώθουμε σε άψυχες λέξεις. Ένας από τους κορυφαίους ερμηνευτές της γενιάς του, που βίωνε κάθε στίχο που τραγουδούσε, μία υπέρλαμπρη φωνή, ένας πραγματικός  βάρδος της ψυχής. Μέσα στα 60 περίπου λεπτά του “A step beyond”, τα συναισθήματα είναι εντονότατα, οι εναλλαγές ατμόσφαιρας είναι δομημένες με τέτοιο τρόπο ώστε το συνολικό δισκογράφημα να αποπνέει την δέουσα σοβαρότητα και στιβαρότητα. Σταχυολογώντας τα “Clos­er to the truth”, “A step beyond”, “Far away”, “Love hates loves desire” ως τις υψηλότερες κορφές του δίσκου, αποτελεί μονόδρομο η παραδοχή πως οι ήχοι και οι εικόνες που έρχονται ενώπιον μας παραμένουν ανέγγιχτα μετά από 26 σχεδόν χρόνια. Ανείπωτη μαγεία!

Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

 

N.A.O.S. – “The final har­vest” (Itse­murha Arts)

Magus Wampyr Daoloth ή κατά κόσμον Γιώργος Ζαχαρόπουλος, πάντα ήταν «ανήσυχο πνεύμα» μουσικά και έχει δημιουργήσει ή συμμετάσχει σε διάφορα project, κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του στη μουσική. ROTTING CHRIST, NECROMANTIA, THOU ART LORD και YOTH IRIA είναι μόνο μερικά από αυτά. Ένα όμως από τα πιο ιδιαίτερα projects του ήταν οι Ν.Α.Ο.S. (aka New Age of Satan). Τι και αν ήταν ενεργοί για μία μόνο πενταετία, πρόλαβαν και έβγαλαν τρεις δίσκους, οι οποίοι έκαναν αίσθηση στους οπαδούς του Magus, παρόλο που δεν είχαν καμία σχέση με το met­al. Η αρχή έγινε το 1995 με το “The final har­vest”, ένα gothic/darkwave άλμπουμ με αρκετές occult αναφορές, κυρίως στιχουργικά. Προσωπικά, τη μπάντα την έμαθα 5 χρόνια μετά, ψάχνοντας μουσικές δουλειές μελών αγαπημένων μπαντών. Παρόλο που δεν άνηκε όπως προείπα στο μεταλλικό ιδίωμα, μπορούσα από την αρχή να καταλάβω ότι αυτό ήταν δημιούργημα του Magus, αφού είχε τον χαρακτηριστικό ήχο που χρησιμοποιούσε στα πλήκτρα τότε, καθώς και τον τρόπο που απήγγειλε τους στίχους. Στιχουργικά, φυσικά ασχολούνταν κυρίως με τον αποκρυφισμό, κάτι που εκείνη την εποχή δίεπε σχεδόν όλες του της μουσικές «εξορμήσεις». Όπως είναι λοιπόν λογικό, ήταν ένας αρκετά σκοτεινός slow/mid tem­po δίσκος, σαν μια μυστικιστική λειτουργία, με μερικές επιρροές από ανατολίτικους ήχος στα πλήκτρα, όπως για παράδειγμα στο “Black opal” και κατά το πλείστον απαγγελίες στίχων. Αγαπημένο κομμάτι, ίσως το πιο διαφορετικό του δίσκου, ένα ret­ro­goth και ρυθμικό τραγούδι, “The sor­rows of Satan”.

Γιώργος Δρογγίτης

NECROMANTIA – “Scar­let evil witch­ing black” (Osmose Productions)

Η αναφορά και μόνο στο όνομα των NECROMANTIA προκαλεί αυτόματα δέος και σεβασμό. Μιλάμε άλλωστε για μια από τις πιο επιδραστικές μπάντες στον χώρο του black met­al, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο “Scar­let evil witch­ing black” κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1995 και ενώ ακόμα ο κόσμος δεν είχε συνέλθει ακόμα από το σοκ του ντεμπούτου τους, το διαβόητο “Cross­ing the fiery path”. Ακόμη πιο ατμοσφαιρικό και πολυδιάστατο από το πρώτο τους άλμπουμ, το “Scar­let evil witch­ing black” είναι ένα μυστικιστικό αριστούργημα. Απίστευτες συνθέσεις, με τα πλήκτρα να προσθέτουν μια occult ατμόσφαιρα που σαγηνεύει. Όλο το φάσμα του black met­al είναι εδώ. Πότε majes­tic, πότε bru­tal αλλά και επικό, το άλμπουμ είναι τέλειο από την αρχή μέχρι το τέλος του. Προσωπικές μου αδυναμίες είναι τα επικά  “Black mir­ror” και το δεύτερο μέρος του “Pre­tender to the throne” με τα “Dev­il­skin” και “The ser­pent and the pen­ta­gram” να ακολουθούν σε απόσταση αναπνοής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα κομμάτια υστερούν. Άρτια δομημένες συνθέσεις, με αυτόν τον χαρακτηριστικό ήχο του μπάσου, που πλέον θεωρείται σήμα κατατεθέν της μπάντας, ενώ δεν λείπουν και οι στιγμές πειραματισμού όπως για παράδειγμα στο “ The arcane light of Hecate” όπου ακούμε μεταξύ άλλων και σαξόφωνο, δείχνοντας πόσο μπροστά από την εποχή τους αλλά και πόσο οξυδερκείς ήταν οι NECROMANTIA. Πάνω απ’ όλα όμως είναι αυτή η ατμόσφαιρα που δημιουργεί η ακρόαση του άλμπουμ, η αίσθηση ότι ακούς το sound­track μιας γοτθικής ταινίας τρόμου, και οι εκπληκτικοί στίχοι, ποιητικοί αλλά και βλάσφημοι, διηγούνται σκοτεινές ιστορίες που ενισχύουν αυτό το συναίσθημα. Το “Scar­let evil witch­ing black” δεν είναι απλά το δεύτερο άλμπουμ των NECROMANTIA. Είναι ο δίσκος που τους εδραίωσε για τα καλά στην παγκόσμια black met­al σκηνή και επηρέασε άπειρες μπάντες, αν και κατά την ταπεινή μου άποψη, κανείς δεν κατάφερε να ακουστεί σαν αυτούς. Ακόμα και σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια, στέκεται αγέρωχο και επιβλητικό, προκαλώντας ανατριχίλα στον ακροατή, είτε έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή μαζί του, είτε για χιλιοστή.  Δεν είναι τυχαίο που πολλοί θεωρούν ότι είναι το καλύτερο άλμπουμ των NECROMANTIA, και, μεταξύ μας, μάλλον έχουν δίκιο.

Θοδωρής Κλώνης

NERGAL — “The wiz­ard of Nerath” (Unisound Records)

Ελληνικού black met­al το ανάγνωσμα. Πάμε λίγο πιο βαθιά από ότι συνήθως. Σε μπάντες — εργάτες της σκηνής. Τα αστεράτα ονόματα τα διαβάζουμε, τα ξαναδιαβάζουμε. Ουδόλως μας χαλάει, αλλά καλό είναι να πέφτει φως και στους άλλους, που δρουν υπογείως ως και τις μέρες μας (από επιλογή;, από τις συνθήκες; Μικρή σημασία έχει!). Μια τέτοια μπάντα, είναι οι NERGAL, οι οποίοι ανάμεσα στην αναμπουμπούλα της ελληνικής black met­al σκηνής στα 90s, όπου αιχμή του δόρατος, ήταν οι ROTTING CHRIST και οι NECROMANTIA, Ιδρυθέντες το 1990, κινήθηκαν όπως όλες οι μπάντες του ιδιώματος μέσω demos που κυκλοφόρησαν οι ίδιοι, το συμβόλαιο με την Unisound του Τζανετάτου, ήρθε και το ‘93 έβγαλαν το “De ver­mis mys­teri­is” EP, ηχογραφημένο στα Molon Lave stu­dios. Μετά από ένα split με τους FUNERAL URN, το 1995, κυκλοφόρησαν επιτέλους το πρώτο τους άλμπουμ “The wiz­ard of Nerath”

Το ύφος, είναι αυτό το κλασσικό μυστικιστικό του ελληνικού black met­al. Χαρακτηριστικό του οποίου, είναι τα έντονα πλήκτρα και οι κλασσικές heavy met­al αναφορές σε πρώιμους MANOWAR και IRON MAIDEN! Εξυπακούεται ηχογραφήθηκε στα Storm stu­dios (κέντρο διερχομένων τότε!). Η ταχύτητα δε λείπει, με τα τύμπανα να λυσσομανούν πραγματικά όταν χρειάζεται, όπως στο ”My soul, blood, will be drip­ping”. Έντονη ατμόσφαιρα προσθέτουν τα εκτεταμένα περάσματα αλλά και ολόκληρα κομμάτια όπως το “The wind of hate”, όπου πρωταγωνιστούν μόνο τα πλήκτρα. Το “Ljus mörk­er” επαναφέρει τα γκάζια, με πιο “Νορβηγικό” αέρα στο riff­ing του. Αξίζουν να σημειωθούν κομμάτια με έντονο ανατολίτικο συναίσθημα όπως το “6 κατάρες” (το δεύτερο κομμάτι με ελληνικό τίτλο, μαζί με το κλείσιμο “Sparag­mos”), που προσθέτουν μια ακόμα σημαντική πινελιά στο δίσκο.

Εν κατακλείδι, στα 48 λεπτά που διαρκεί το “The wiz­ard of Nerath” δε διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας όπως οι NECROMANTIA, ή ηγετικές τάσεις στο ύφος όπως οι ROTTING CHRIST/VARATHRON, ούτε καν τις ιδιαιτερότητες συγκροτημάτων όπως οι KAWIR, ή οι ZEMIAL. Ωστόσο, παραμένει ένα πολύ καλό και τίμιο άλμπουμ από ένα συγκρότημα, που έχει κερδίσει τη θέση του στις καρδιές των θιασωτών του είδους. Και αν το κενό 10 ετών από τα πράγματα (1996–2006) τους στέρησε κεκτημένη ταχύτητα, η έκτοτε πορεία τους, μαρτυρά συνέπεια και ποιότητα.

Υ.Γ.: Το διάστημα ‘92 — ‘94, υπό το φως των γεγονότων με τους Σατανιστές στη Παλλήνη, τα μέλη των NERGAL είχαν συλληφθεί από τις αρχές, όπως μας είχαν αποκαλύψει σε παλαιότερη συνέντευξη. Μια και όπως είναι επόμενο, ουδεμία σχέση είχε η μουσική τους ενασχόληση με εγκληματική δραστηριότητα (όπως δήλωναν οι εμπλεκόμενοι της άνωθεν υπόθεσης), οι μουσικοί αφέθηκαν ελεύθεροι.

Γιάννης Σαββίδης

NEVERMORE — “Nev­er­more” (Cen­tu­ry Media)

Του αγίου Βαλεντίνου κυκλοφόρησαν οι NEVERMORE το ομώνυμο ντεμπούτο τους. Η ιστορία τότε λίγο πολύ γνωστή. Με τη γιγάντωση της grunge σκηνής στο Seat­tle, οι δισκογραφικές εταιρείες πέφτουν με τα μούτρα στο νέο ρεύμα. O War­rel και ο Jim δέχονται εξαιρετικές πιέσεις να κατευθύνουν τους SANCTUARY προς τα εκεί, αλλά ουρούν τους πάντες στα μούτρα και διαλύουν την μπάντα. Και φτιάχνουν τους NEVERMORE. Ευτυχώς η Cen­tu­ry Media αντιλήφθηκε τις δυνατότητες που είχαν και μπορεί να υπερηφανεύεται για την κορωνίδα του ρόστερ της αφού μαζί ήταν στην κορυφή του μετάλλου από την αρχή ως το τέλος της μπάντας.

Το “Nev­er­more” μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι είναι ιδέες του War­rel κυρίως, αλλά και του Jim και του Jeff (που ακολουθούσε τους SANCTUARY στα tours) που θα γίνονταν τραγούδια για τους SANCTUARY. Απλά βάζοντας το χεράκι τους τόσο ο Jeff όσο και ο Van (που ΔΕΝ έπαιξε τα τύμπανα σε όλα τα κομμάτια του δίσκου), πήρε την ογκολιθική μορφή που ξέρουμε. 8 χαστούκια για τραγούδια έχει, εννοείται χωρίς κανένα filler. Το χρίσμα του παραγωγού παίρνει ο Neil Ker­non (εγγύηση). Γυρίστηκε video clip για το open­ing track του δίσκου, το “What tomor­row knows”, το οποίο επίσης δεν μπορώ να δω λόγω πετσοκόμματος (αν διάβασες όλο το αφιέρωμα, ξέρεις τι εννοώ). Chrome black future, γνωστότερο ως “C.B.F.”, με σεμιναριακό rhythm sec­tion και ερμηνειάρα του Ξανθού (βασικά σε όλο το δίσκο ισχύουν αυτά…) και παροξυσμό καθ’ όλη τη διάρκεια, “The san­i­ty assas­sin” με διάθεση για μπαλάντα αλλά το σκίζουν στην πορεία, “Gar­den of gray” ίσως το αγαπημένο μου εδώ, το πρώτο κομμάτι NEVERMORE που άκουσα στη ζωή μου, θυμάμαι ακριβώς που στεκόμουν, το είχα ακούσει στην εκπομπή του Ράδιο Ουτοπία τότε και πήρα τηλέφωνο τον Άκη να το ξαναβάλει για να το γράψω σε κασέτα. Παρανοϊκό “Sea of pos­si­bil­i­ties”, σχεδόν doom “The hurt­ing words”, από τα πιο low tem­po των NEVERMORE, “Tim­o­thy Leary” τεράστια πηγή έμπνευσης του War­rel που χρησιμοποίησε αρκετές φορές και φυσικά “God­money” για φινάλε, ξεμπροστιάζοντας όλους τους παραλογισμούς της θρησκείας γενικότερα.

Επανακυκλοφόρησε το 2006 με 5 επιπλέον κομμάτια από παλιά demo.

Κάπως έτσι έγινε η αρχή της αγαπημένης μου μπάντας, ελπίζω να σε κάλυψα.

Μίμης Καναβιτσάδος

NIGHTFALL – “Athen­ian echoes” (Holy)

Στο τρίτο τους full length album τους οι Αθηναίοι έκαναν το άλμα που χρειαζόταν για να αποκτήσουν την ιδιότυπη ταυτότητα, για την οποία είναι αναγνωρίσιμοι μέχρι και σήμερα. Το βασικό στοιχείο που διαπνέει το δίσκο είναι οι χαρακτηριστικές κιθαριστικές μελωδίες του Μιχάλη Γαλιάτσου που «σπάνε» την ένταση των γρήγορων μερών των συνθέσεων. Σε αυτό το στοιχείο δένει άψογα η πολυδιάστατη ατμόσφαιρα ανάμεσα στα μέρη του, αλλά και μέσα στις συνθέσεις όπως τα “Arma­da”, “Ishtar (Cel­e­brate your beau­ty)” και “My red, red moon (Emma O)”, στα οποία το μελωδικό extreme met­al πήρε και ελληνική ταυτότητα στα mid 90s. Πρέπει να είναι ο μοναδικός δίσκος στην ιστορία που οι στίχοι δεν είναι οδηγός έκφρασης, μιας και ο ηγέτης τους, Ευθύμης Καραδήμας, δεν τραγουδάει τους στίχους αλλά ακολουθεί έναν άναρχο τρόπο ερμηνείας πάνω σε φωνητικές γραμμές. Η σημασία του είναι έντονη και πέρα από την ελληνική σκηνή, σφραγίζοντας στα mid 90s τον όρο ατμόσφαιρα στον ακραίο ήχο. Και πώς να μη γίνει αυτό όταν η διαπλοκή των ήχων ακόμα και μιας λατέρνας, ηλεκτρονικών μέρων και εκκλησιαστικού οργάνου είναι στοιχεία που δείχνουν το πόσο πειραματίζονταν εκείνη την εποχή οι NIGHTFALL! Όσοι έζησαν την κυκλοφορία του θυμούνται τον μεγάλο αντίκτυπο που προέκυψε και είναι μέχρι και σήμερα την κορυφαία δημιουργία τους.

Λευτέρης Τσουρέας

NIGHTINGALE – “The breath­ing shad­ow” (Black Mark Production)

Το πρώτο πράγμα που λέμε πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι να μην συγχέουμε τους NIGHTINGALE του Dan Swano, με τους NIGHT IN GALES που παίζουν death met­al. Πάμε παρακάτω λοιπόν. Ντεμπούτο το  “The breath­ing shad­ow”, από ένα σχήμα-έκπληξη, αφού κανείς δεν περίμενε ότι ο ηγέτης των EDGE OF SANITY, θα έπαιζε τέτοια μουσική. Μάλιστα, η συνέχεια του σχήματος θα ήταν πολύ πιο prog από το ντεμπούτο τους, αλλά αυτό θα το εξετάσουμε στις επόμενες δουλειές τους. Το θέμα είναι ότι το δισκάκι αυτό, είναι απλά συμπαθητικό και ο λόγος είναι απλός: Το drum machine είναι «εκκωφαντικό» και τσακίζει κόκαλα όταν το ακούς πάλι, εν έτει 2021, ενώ έχω πολλά θέματα με την παραγωγή που σε σημεία οι κιθάρες είναι πιο πάνω από τα φωνητικά. Στο “The breath­ing shad­ow”, ο Dan Swano τα κάνει σχεδόν, όλα (παίζει όλα τα όργανα, τραγουδά, κάνει παραγωγή, ηχογράφηση, μίξη) και βγάζει έξω έναν πιο goth­ic εαυτό, απ’ ότι στις επόμενες δουλειές του. Αν όμως ακούσετε το εναρκτήριο “Night­fall over­ture”, στην επανεκτέλεσή του, που έγινε το 2005, θα διαπιστώσετε ότι ως σύλληψη και σύνθεση, ήταν εκπληκτικό (ένα από τα καλύτερα τραγούδια του σχήματος), αλλά σε όλα τα υπόλοιπα, χώλαινε αφόρητα. Με κανονικούς παίχτες, τραγουδιστή (και) τον αδερφό του και παραγωγή πιο σύγχρονη, ακούγεται το μεγαλείο της σύνθεσης. Με αυτά και με αυτά, μου ακούγεται ως ένα καλό demo και τίποτα παραπάνω κι ως έτσι το βλέπω μέχρι σήμερα. Ευτυχώς δεν το είχα ακούσει όταν είχε βγει, παρά μόνο κάποια χρόνια αργότερα, αλλιώς η πολύ καλή άποψη που έχω για το γκρουπ, μπορεί και να ήταν διαφορετική.

Σάκης Φράγκος

NIGHT RANGER – “Feed­ing off the mojo” (Dri­ve Archive)

Δεν θα σας πω ψέματα… Ποτέ δεν έδωσα μία δίκαιη ευκαιρία στο συγκεκριμένο άλμπουμ. Βλέπετε, για μένα δεν υπάρχουν οι NIGHT RANGER χωρίς τον Jack Blades. Μπορώ να δεχτώ το αγαπημένο μου συγκρότημα χωρίς τους Wat­son και Fitzer­ald αλλά με τίποτα χωρίς τον Blades. Παρόλα αυτά, το “Mojo” δεν είναι ένα κακό άλμπουμ…το αντίθετο, μάλιστα. Είναι ένα αξιοπρεπέστατος hard rock δίσκος που βασίζεται στην κιθαριστική μαεστρία του μεγάλου Brad Gillis και στη σταθερή αξία του Kel­ly Keagy. Συγχωρέστε με που δεν μπορώ να εκφραστώ με εξίσου κολακευτικά λόγια για τον Gary Moon ο οποίος τα πηγαίνει μια χαρά αλλά δυστυχώς δεν μπορεί με τίποτα να αντικαταστήσει τον Blades.

Η ουσία είναι ότι ο δίσκος πέρασε και δεν άγγιξε πολύ κόσμο και σίγουρα δεν ήταν και το καλύτερο come­back των RANGER. Αυτό θα γινόταν δύο χρόνια μετά με το reunion της orig­i­nal σύνθεσης της μπάντας και το εξαιρετικό “Nev­er­land”. Ωστόσο, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι το “Mojo” περιέχει και μερικά πολύ όμορφα τραγούδια που υπό κάποιες άλλες συνθήκες θα μπορούσαν να αποτελέσουν και κλασικές στιγμές για τους RANGER. Αναφέρομαι στα “Last chance” και “Pre­cious time” που πιάνουν το trade­mark vibe της μπάντας. Συνολικά πάντως προτιμώ το “Mojo” από το “Hole in the sun” και ας συμμετέχει σε αυτό ο Blades.

Σάκης Νίκας

 

 

Tags: , , , , , , , , , ,

Related Article

0 Comments

Leave a Comment

Captcha Plus loading...

  • Theo Nt / Birds Of Vale / The Ruckus Habit live at #sixdogs - Τρίτη 31 Μαΐου
  • 5/31/2022-21:0
  • 5/31/2022-0:0
  • sixdogs
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/image002.jpg
  • Ο Theo Nt είναι μια από τις φωνές που ξεχωρίζουν για την δυναμική και την πολύ χαρακτηριστική χροιά της. Διατηρώντας πάντα την ψυχή του καθαρή ξεκινά τα δισκογραφικά του μονοπάτια με τον ομώνυμο ψυχεδελικό δίσκο/project ‘Dead Poets Society’ (2012) ενώ στη συνέχεια παίρνει πολύ καλές κριτικές για το δίσκο με το trip hop/alt rock project \'Hold And Release\' (2017). Ως σόλο artist έχει κυκλοφορήσει διάφορα βιωματικά τραγούδια όπως το \'Lost A Friend\',\'Embroidery’ και το \'Strange Little Girl\' τα οποία θα αποτελούν μέρος του debut προσωπικού του alt rock/grunge άλμπουμ με επιρροές από την γλυκόπικρη ποίηση και το εναλλασσόμενο γίγνεσθαι. Το debut album ήρθε το 2019 με το ’The Mermaid’. Ένα κράμα Chris Cornell/Jeff Buckley. Θα ήταν αδιανόητο να παραλείψουμε τα 2 Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, Merry Christmas και Always Christmas in my heart, που έχει δημοσιεύσει παίρνοντας άριστες κριτικές. Μέχρι τώρα ο Theo Nt έχει δώσει στο φως πέριπου 40 τραγούδια στα όποια έχει ανάλαβει εξολοκλήρου την παραγωγή και σύνθεση στο προσωπικό του στούντιο λαμβάνωντας αξιόλογες κριτικές και θέση στα ραδιόφωνα ανά τον κόσμο. Το τελευταίο του single ‘Wobbly Wheel’ είναι πιο heavy εξερευνώντας ακόμη περισσότερο τον ήχο της Seattle σκήνής. Βαριές κιθάρες, δυνάτοι ρυθμοί, άριστες δυναμικές και μια φωνή που σου μένει για τα καλά στο κεφάλι. The mafia: Drums: Panos Georgakopoulos Bass: John Gkoufas Gtr: Rush Nobo Vox: Theo Nt Website: https://www.theont.com/mymusic FB: https://www.facebook.com/theontmusic/ Insta: https://www.instagram.com/theontartist/ Spotify: shorturl.at/pyBNW YT: https://www.youtube.com/watch?v=A0ybCytDOGM Birds Of Vale Οι Birds of Vale είναι το αποτέλεσμα της ανάγκης δύο φίλων να παίξουν rock n\' roll. Η μπάντα δημιουργήθηκε στο τέλος του 2019 στην Αθήνα, και το 2020 ξεκίνησε την ηχογράφηση του πρώτου της double-single στα Suono Studios με παραγωγό τον Άλεξ Μπολμπαση. Στα τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε το κομμάτι Devil in και λίγο αργότερα το δεύτερο single, Beautiful Girl. H μουσική τους έχει βαθιά τις βάσεις της στον 70\'s heavy blues/rock n roll ήχο, ο οποίος αναμειγνύεται με μια σύγχρονη πινελιά. Αυτή την περίοδο βρίσκονται στο studio, όπου ηχογραφούν το πρώτο full-length τους. Instagram: https://instagram.com/birds_of_vale Facebook: https://facebook.com/birdsofvale Spotify: https://spoti.fi/3sFV9Iw YouTube: https://bit.ly/3wl4iIJ The Ruckus Habit Είναι η συνήθεια του σαματά! Τέσσερα παιδιά από τα Νότια της Αθήνας που μπορούν να κρατήσουν ξύπνιο εσένα και τους γείτονές σου ακόμα και αν προβάρουν πέντε τετράγωνα μακριά. Γεννηθέντες το 2012, είναι γνωστοί κυρίως για τα πολλά ντεσιμπέλ που παράγουν, για τα δεμένα κιθαριστικά τους θέματα, για τις επιθετικές μπασογραμμές, για το δυνατό drumming και τα εμπνευσμένα από τις καθημερινές ανθρώπινες επαφές lyrics τους. Όλα τα παραπάνω, τυλιγμένα προσεκτικά μέσα σε ένα alternative indie rock περιτύλιγμα συνθέτουν τους Ruckus Habit. Μία βόμβα έτοιμη να σκάσει προκαλώντας έντονο ερεθισμό στο ακουστικό σου σύστημα. Τους έμαθες το 2012 όταν άκουσες το Little Cherrypie. Τους αγάπησες το 2013 με το Inebriated Ballad. Ερωτεύτηκες μαζί τους το 2014 με το Edinburgh Lights και έκλαψες με το Another Song to Waste. Το 2016 πήγες στον πόλεμο μαζί τους με το Dive Bomb. Το 2017 σε γύρισαν από τους νεκρούς με το Defibrillator και το Herbert. Μέχρι που το 2020 σε κέρδισαν με το Trust. Με το νέο δίσκο να σου χτυπάει την πόρτα, ανεβαίνουν στην σκηνή για να προκαλέσουν ατελείωτο σαματά. Facebook: https://www.facebook.com/theruckushabit Instagram: https://www.instagram.com/theruckushabit/ YouTube: https://www.youtube.com/c/TheRuckusHabit Spotify: https://open.spotify.com/artist/2QGiohXliSoW6zw0ynR8if...
  • 0
  • IGNITE
  • 6/2/2022-0:0
  • 6/2/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/279086487_497976152022020_8604515058174316992_n.jpg
  • IGNITE EΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΟΝΑΔΙΚΟ HARDCORE PUNK LIVE SHOW ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΑΝ CLUB! Special guests: My Turn & Skybinder Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 21.00. Τιμές εισιτηρίων : 20e ( προπώληση), 22e (ταμείο). Σημεία προπώλησης - RHYTHM RECORDS ( Εμ. Μπενάκη 74, Εξάρχεια ) - OLD SCHOOL ( Σολωμού 13-15,Εξάρχεια ) - FULL MOON ( Θεμιστοκλέους 42, Εξάρχεια ) και FULL MOON ( Νορμανού 7, Μοναστηράκι). Fb event: https://www.facebook.com/events/1415245095587640/ Οι IGNITE σχηματίστηκαν το 1993 στο Orange County, California. Το 1994 ηχογραφούν το πρώτο full length cd με τίτλο Scarred for Life για να ακολουθήσουν τα Family (1995), Call on my Brothers ( 1995), A Place Called Home (2000), και το Our Darkest Days (2006), A War against You (2016), Ignite (2022). Στα 20 και πλέον χρόνια της μουσικής τους διαδρομής, οι IGNITE κατάφεραν να διαδώσουν το melodic hardcore punk σε περισσότερες απο 40 χώρες σε Ευρώπη, Ασία, Βόρεια και Νότια Αμερική καθώς και τα βαθύτερα κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα που οι ίδιοι πιστεύουν και μεταδίδουν μέσω των στοίχων τους. Οι IGNITE υποστηρίζουν ενεργά οργανισμούς όπως Earth First, Doctors without Borders, Sea Shepherd, Pacific Wildlife.
  • 0
  • ACCEPT live in Athens Gagarin 205
  • 06/02/2022-0:0
  • 06/02/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/281121181_1183179759174407_6935568833817644724_n.jpg
  • Οι ACCEPT, οι θρύλοι του heavy metal από τη Γερμανία, επιστρέφουν στην Ελλάδα το 2022! Το συγκρότημα θα παίξει το νέο άλμπουμ "Too Mean To Die" και τα κλασικά ACCEPT στις 2 Ιουνίου 2022 στην Αθήνα (Gagarin 205) και στις 3 Ιουνίου 2022 στη Θεσσαλονίκη (Principal Club Theater)!  Οι ACCEPT θα παίξουν καταπληκτικά, μην αφήσετε έξω τις κλασικές επιτυχίες τους όπως τα "Balls to the Wall", "Fast as a Shark", "Metal Heart" και άλλες. Το συγκρότημα κυματίζει τη σημαία του κλασικού μέταλ εδώ και δεκαετίες και με το τελευταίο του άλμπουμ, "Too Mean To Die", ανακοινώνει για άλλη μια φορά περήφανα ότι θα επιστρέψει επιτέλους στις ευρωπαϊκές σκηνές με τη συνηθισμένη οδική τους ενέργεια γεμάτη ακαταμάχητη δύναμη. Το ACCEPT δεν χρειάζεται εισαγωγή! Είναι γνωστοί ως δημιουργοί του δικού τους μουσικού είδους – «Teutonic rock». Εδώ και σαράντα χρόνια, χάρη στα δυνατά riff και τα μοναδικά φωνητικά, οι ACCEPT κατακτούν τις καρδιές των ακροατών σε όλο τον κόσμο. Τα άλμπουμ τους "I'm a Rebel", "Restless and Wild" και "Balls to the Wall" πήραν τις θέσεις που τους αναλογούν στις χρυσές συλλογές πολλών μουσικόφιλων και το λαμπρό άλμπουμ "Blind Rage" (2014) πήρε την 1η θέση. στα γερμανικά και ευρωπαϊκά charts, ενώ το "The Rise Of Chaos" (2017) κατείχε την 3η θέση. Αμέτρητες περιοδείες έχουν εδραιώσει τη φήμη των ACCEPT ως ένα από τα καλύτερα live συγκροτήματα στο είδος του heavy metal. Το συγκρότημα υπήρξε πρωτοπόρος σε πολλά φεστιβάλ, πέτυχε χρυσή θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες και πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα των άλμπουμ τους. Ο δέκατος έκτος δίσκος των ACCEPT, "Too Mean To Die", σηματοδότησε το πέμπτο άλμπουμ για τον Αμερικανό τραγουδιστή Mark Tornillo ως μέλος του συγκροτήματος. Ηχογραφήθηκε στην πρωτεύουσα της παγκόσμιας μουσικής Νάσβιλ των ΗΠΑ. Η παραγωγή και η μίξη του τελευταίου άλμπουμ έγινε ξανά από τον Βρετανό παραγωγό Andy Sneep, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τους MEGADETH και τους JUDAS PRIEST. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι με το άλμπουμ "Too Mean To Die" οι ACCEPT θα εδραιώσουν μόνο την κατάταξη των κορυφαίων του είδους τους, επομένως είναι απλά απαράδεκτο να χάνετε την ευκαιρία να ακούσετε τις αγαπημένες σας επιτυχίες και τα καλύτερα τραγούδια από τον νεότερο δίσκο! Τα λόγια τα λένε όλα, γιατί το "The Best Is Yet To Come" δεν είναι μόνο ένα εξαιρετικό τραγούδι από τον νέο δίσκο, αλλά συνοψίζει επίσης την τρέχουσα κατάσταση - τα πράγματα μπορούν μόνο να γίνουν καλύτερα. Δύο απίστευτες παραστάσεις ανεβαίνουν στις 2 Ιουνίου 2022 στην Αθήνα (Gagarin 205) και στις 3 Ιουνίου 2022 στη Θεσσαλονίκη (Principal Club Theater)!Band’s official website: Οι Degenerate Mind θα είναι οι special guests για το live των Accept στην Αθήνα! https://www.acceptworldwide.com/ Εισιτήρια: http://eventation.gr/
  • 0
  • NICK MASON | THESSALONIKI
  • 6/3/2022-19:30
  • 6/6/2022-0:0
  • Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/02/unnamed-5.jpg
  • Ο Nick Mason, εμβληματικός ντράμερ των Pink Floyd, έρχεται μαζί με το συγκρότημά του για να δώσει δύο μοναδικές συναυλίες σε Θεσσαλονική κι Αθήνα παραδίδοντας μαθήματα σπουδαίας ροκ ιστορίας. Την Παρασκευή 3 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους και το Σάββατο 4 Ιουνίου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων ο θρυλικός μουσικός αναμένεται να παρουσιάσει δύο φαντασμαγορικά οπτικοακουστικά shows, που όμοιά τους ελάχιστα έχουμε δει στη χώρα μας.O Nick Mason είναι ένας από τους σπουδαιότερους ροκ μουσικούς όλων των εποχών, καθώς συμμετείχε ως ντράμερ αλλά και συνθετικά σε όλους τους δίσκους των εμβληματικών Pink Floyd οι οποίοι καθόρισαν με τον ήχο τους τις στιγμές ολόκληρων γενιών μουσικόφιλων. Μέσα από την πορεία του στην σπουδαία 55χρονη καριέρα του ο Nick Mason έγινε ένας από τους επιδραστικότερους ντράμερ της σύγχρονης μουσικής ιστορίας μας. To set το οποίο θα παρουσιάσει στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας περιοδείας του θα περιλαμβάνει τις λαμπρότερες στιγμές της δισκογραφίας του κι ένα πρωτοποριακό οπτικοακουστικό show που λαμβάνει διθυράμβων κι αποθεωτικών κριτικών στο εξωτερικό.Στο set της περιοδείας των Nick Mason's Saucerful Of Secrets κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν οι μουσικές στιγμές από τα πρώτα χρόνια των Pink Floyd μέχρι και το άλμπουμ του 1972 "Obscured by Clouds", συμπεριλαμβανομένου του επικού "Echoes". Οι Nick Mason's Saucerful Of Secrets απαρτίζονται από τους - Nick Mason, Gary Kemp, Guy Pratt, Lee Harris και Dom Beken.Το συγκρότημα, προεξάρχοντος του Nick Mason έχει δώσει πολλές sold out συναυλίες, φέρνοντας στο νου κάποιες από τις πιο αξιομνημόνευτες εμφανίσεις τις οποίες οι Pink Floyd χάρισαν στο κοινό τους στα 60's. Οι Έλληνες fans ανήκουν στους τυχερούς που θα μπορέσουν να απολαύσουν επί σκηνής έναν εμβληματικό μουσικό, συνοδεία του συγκροτήματός του, σε μια βραδιά που θα ανασύρουν διάφορους Pink Floyd κρυμμένους θησαυρούς από τη σπουδαία τους καριέρα. Την Παρασκευή 3 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους και το Σάββατο 4 Ιουνίου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων θα γίνουμε κοινωνοί του έργου μιας μουσικής ιδιοφυΐας. "...ήταν το μεγαλύτερο και το πιο ζωντανό show που έζησα ποτέ, ήταν μια υπενθύμιση για το μεγαλείο των Pink Floyd… Αν κάποιος έχει το ελάχιστο ενδιαφέρον για τους Pink Floyd, σίγουρα δεν πρέπει να χάσει αυτό το show… Μια εμπειρία που σίγουρα θα σας συναρπάσει…"Michael Hann, Financial Times "... Ο ήχος ήταν τρομερός, η ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη και μαγευτική, αναμειγνύοντας διάφορα αρχέγονα στοιχεία της ροκ σκηνής… Ήταν ένα σύνολο που σου προκαλεί δέος και νοσταλγία ενώ σε κάνει να αναρωτηθείς αν η ροκ μουσική έχει τελικά αλλάξει καθόλου από τα μακρινά 60's…"Neil McCormick, The Daily Telegraph Πληροφορίες:Τα εισιτήρια ξεκινούν από 45€ H προπώληση της συναυλίας στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων διεξάγεται μέσω του: www.viva.gr Η προπώληση της συναυλίας στο Θέατρο Δάσους διεξάγεται μέσω του:www.ticketmaster.grΤηλεφωνικό κέντρο Ticketmaster: 211 19 81 535 Επικοινωνία:[email protected]
  • 0
  • Absinthe Green live at An Club
  • 06/03/2022-0:0
  • 06/03/2022-0:0
  • An Club (Σολωμού 13 Εξάρχεια)
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/AG-AN-Poster-FINAL-WEB.png
  • Absinthe Green live at An Clubwith special guests Beyond Perception, Scream Collision and Negative Contrast Το Σάββατο 4 Ιουνίου έρχονται οι εκρηκτικοί Absinthe Green για πρώτη φορά στα πάτρια εδάφη για να σαρώσουν τη σκηνή του An Club με ακυκλοφόρητα κομμάτια από το ντεμπούτο τους άλμπουμ, “Οf Love and Pain”. Μαζί τους μοιράζονται τη σκηνή οι βετεράνοι groove metallers Beyond Perception, οι melodic metallers Scream Collision, ενώ το live ανοίγουν οι ατμοσφαιρικοί progressive rock/metallers Negative Contrast σε μια βραδιά που σίγουρα θα μείνει αξέχαστη. Σάββατο 4 Ιουνίου 2022An Club (Σολωμού 13 Εξάρχεια)Είσοδος: 8€ - Ώρα Έναρξης: 20:00 Εισιτήρια προπωλούνται: OldSchool (Σολωμού 13-15), Monsterville (Αγ. Ειρήνης 13) ______________________________________ Absinthe Green Οι Absinthe Green αποτελούν το πνευματικό δημιούργημα της μουσικού, συνθέτη και παραγωγού Ειρήνης “Absinthe Green”. H Absinthe έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό παίζοντας μπάσο για διεθνείς metal μπάντες όπως οι Γερμανοί Enemy Of The Sun καθώς και για τους Έλληνες dark metallers RandomWalk, μεταξύ άλλων. Η ολοκλήρωση των τραγουδιών για το ντεμπούτο άλμπουμ συνέβη παράλληλα με την επιστροφή της στην Ελλάδα στα τέλη του 2019, όπου η Absinthe πλαισιώθηκε από τον Harry Mason στα drums, με τον οποίο συνεργάστηκαν παλαιότερα στους RandomWalk και αργότερα από τον Villy Pirris στο μπάσο, και τον Mike Dervos στην κιθάρα, δημιουργώντας τους Absinthe Green ως full μπάντα. Το άλμπουμ τους “Of Love and Pain” θα κυκλοφορήσει το Φθινόπωρο και είναι ένα μείγμα των μουσικών επιρροών της Absinthe καθώς και προσωπικών της εμπειριών. Η παραγωγή πραγματοποιήθηκε από τον Hiili Hiilesmaa, γνωστός για τις παραγωγές του σε HIM, The 69 Eyes, Amorphis, Moonspell και Sentenced μεταξύ άλλων, και συνδυάζει pop στοιχεία με επιθετικές κιθάρες, δυνατά και groovy τύμπανα και μια ποικιλία φωνητικών που έχουν την δυνατότητα να προσελκύσουν ένα ευρύτερο μουσικό κοινό. Links:Website: https://absinthegreen.com/Facebook: https://www.facebook.com/absinthegreenmusicBandcamp: https://absinthegreen.bandcamp.com Beyond PerceptionΟι Beyond Perception είναι ένα Groove Metal συγκρότημα από την Αθήνα και δημιουργήθηκαν το 2004.Το πρώτο τους άλμπουμ “The Final Descend” κυκλοφόρησε το 2008, απο την Casket Music Corpo Records UK. Το 2010 ακολουθεί το δεύτερο άλμπουμ τους “Blood & Whiskey”, μέσω της ανεξάρτητης DSN Music, και το 2014 κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ “Anthem For The Wasted”. Το συγκρότημα υπέγραψε νέο δισκογραφικό συμβόλαιο με την Turkey Vulture Records/Universal Music Group Distribution. Μετά από δύο χρόνια το συγκρότημα ηχογραφεί το τέταρτο άλμπουμ τους “Vital Ground”, ενώ ακολουθεί η υπογραφή νέου δισκογραφικού συμβολαίου με την ελληνική ανεξάρτητη δισκογραφική Ikaros Records. Από το 2004, οι Beyond Perception κατάφεραν να παίξουν σε πολλές συναυλίες σε όλη την Ευρώπη και μοιράστηκαν τη σκηνή με καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως οι Annihilator, Spiritual Beggars, Rotting Christ και άλλους. Links:Facebook: https://www.facebook.com/beyondperceptionofficialBandcamp: https://beyondperceptionofficial.bandcamp.com/ Scream Collision Οι Scream Collision ιδρύθηκαν τέλη του 2017. Ξεκίνησαν να παίζουν διασκευές από την Rock, Hard Rock αλλά και Metal μουσική σε διάφορες μουσικές σκηνές. Το 2019 ήταν η ώρα για να δημιουργήσουν την δική τους μουσική και κυκλοφορήσαν το πρώτο τους single με τίτλο “Rolling A Dice”. Έπειτα ξεκίνησαν να δουλεύουν τα κομμάτια για τον πρώτο τους δίσκο.Το πρώτο τους άλμπουμ “Memories” κυκλοφόρησε στις 21 Μαΐου του 2021 από την Wormholedeath Records. Links:Facebook: https://www.facebook.com/screamcollision/Bandcamp: https://screamcollision.bandcamp.com Negative Contrast Οι Negative Contrast, έχοντας αξιοποιήσει την περίοδο της πανδημίας για να δημιουργήσουν και να κυκλοφορήσουν το EP “Outcast” κι έχοντας σερβίρει πρόσφατα το πρώτο τους επίσημο video clip, επιστρέφουν στη σκηνή του An Club για να δώσουν το εναρκτήριο λάκτισμα σε μια δυνατή βραδιά! Η μπάντα από την Αθήνα που δημιουργήθηκε στο τέλος του 2016, κινείται στο φάσμα του ατμοσφαιρικού progressive rock/metal. Μετά από μια σειρά από ζωντανές εμφανίσεις το 2018, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ το 2019. Το 2020 και κατά την Covid εποχή συμπεριλήφθηκαν σε δυο συλλογές μαζί με πολλούς εγχώριους καλλιτέχνες όπως οι SixForNine, Message In Α Cloud και Skags. Πρωτοχρονιά του 2022 επιστρέφουν στη δισκογραφία με τη κυκλοφορία του “Outcast” EP να σηματοδοτεί τη νέα μουσική εποχή που έχει ήδη ξεκινήσει και τη Selene να κάνει την πρώτη της εμφάνιση πίσω από το μικρόφωνο δίνοντας νέα πνοή με τις ερμηνείες της, ενώ τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφορούν και το πρώτο επίσημο video clip τους για το ομώνυμο τραγούδι. Links:Facebook: https://www.facebook.com/NegativeContrastBandcamp: https://negativecontrast.bandcamp.com/ Facebook Event: https://www.facebook.com/events/446311793966757*poster by Graphic No Jutsu: https://www.facebook.com/GraphicnoJutsu An Club Info:-Official Website: https://www.anclub.gr/- Facebook: https://www.facebook.com/AnClubofficial/- Instagram: https://www.instagram.com/an_club/
  • 0
  • NICK MASON | ATHENS
  • 6/4/2022-19:30
  • 6/4/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/02/unnamed-5.jpg
  • Ο Nick Mason, εμβληματικός ντράμερ των Pink Floyd, έρχεται μαζί με το συγκρότημά του για να δώσει δύο μοναδικές συναυλίες σε Θεσσαλονική κι Αθήνα παραδίδοντας μαθήματα σπουδαίας ροκ ιστορίας. Την Παρασκευή 3 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους και το Σάββατο 4 Ιουνίου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων ο θρυλικός μουσικός αναμένεται να παρουσιάσει δύο φαντασμαγορικά οπτικοακουστικά shows, που όμοιά τους ελάχιστα έχουμε δει στη χώρα μας.O Nick Mason είναι ένας από τους σπουδαιότερους ροκ μουσικούς όλων των εποχών, καθώς συμμετείχε ως ντράμερ αλλά και συνθετικά σε όλους τους δίσκους των εμβληματικών Pink Floyd οι οποίοι καθόρισαν με τον ήχο τους τις στιγμές ολόκληρων γενιών μουσικόφιλων. Μέσα από την πορεία του στην σπουδαία 55χρονη καριέρα του ο Nick Mason έγινε ένας από τους επιδραστικότερους ντράμερ της σύγχρονης μουσικής ιστορίας μας. To set το οποίο θα παρουσιάσει στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας περιοδείας του θα περιλαμβάνει τις λαμπρότερες στιγμές της δισκογραφίας του κι ένα πρωτοποριακό οπτικοακουστικό show που λαμβάνει διθυράμβων κι αποθεωτικών κριτικών στο εξωτερικό.Στο set της περιοδείας των Nick Mason's Saucerful Of Secrets κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν οι μουσικές στιγμές από τα πρώτα χρόνια των Pink Floyd μέχρι και το άλμπουμ του 1972 "Obscured by Clouds", συμπεριλαμβανομένου του επικού "Echoes". Οι Nick Mason's Saucerful Of Secrets απαρτίζονται από τους - Nick Mason, Gary Kemp, Guy Pratt, Lee Harris και Dom Beken.Το συγκρότημα, προεξάρχοντος του Nick Mason έχει δώσει πολλές sold out συναυλίες, φέρνοντας στο νου κάποιες από τις πιο αξιομνημόνευτες εμφανίσεις τις οποίες οι Pink Floyd χάρισαν στο κοινό τους στα 60's. Οι Έλληνες fans ανήκουν στους τυχερούς που θα μπορέσουν να απολαύσουν επί σκηνής έναν εμβληματικό μουσικό, συνοδεία του συγκροτήματός του, σε μια βραδιά που θα ανασύρουν διάφορους Pink Floyd κρυμμένους θησαυρούς από τη σπουδαία τους καριέρα. Την Παρασκευή 3 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους και το Σάββατο 4 Ιουνίου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων θα γίνουμε κοινωνοί του έργου μιας μουσικής ιδιοφυΐας. "...ήταν το μεγαλύτερο και το πιο ζωντανό show που έζησα ποτέ, ήταν μια υπενθύμιση για το μεγαλείο των Pink Floyd… Αν κάποιος έχει το ελάχιστο ενδιαφέρον για τους Pink Floyd, σίγουρα δεν πρέπει να χάσει αυτό το show… Μια εμπειρία που σίγουρα θα σας συναρπάσει…"Michael Hann, Financial Times "... Ο ήχος ήταν τρομερός, η ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη και μαγευτική, αναμειγνύοντας διάφορα αρχέγονα στοιχεία της ροκ σκηνής… Ήταν ένα σύνολο που σου προκαλεί δέος και νοσταλγία ενώ σε κάνει να αναρωτηθείς αν η ροκ μουσική έχει τελικά αλλάξει καθόλου από τα μακρινά 60's…"Neil McCormick, The Daily Telegraph Πληροφορίες:Τα εισιτήρια ξεκινούν από 45€ H προπώληση της συναυλίας στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων διεξάγεται μέσω του: www.viva.gr Η προπώληση της συναυλίας στο Θέατρο Δάσους διεξάγεται μέσω του:www.ticketmaster.grΤηλεφωνικό κέντρο Ticketmaster: 211 19 81 535 Επικοινωνία:[email protected]
  • 0
  • EVANESCENCE 05.06.2022 Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη
  • 06/05/2022-19:0
  • 06/05/2022-0:0
  • Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/06/EVAN-SUPPORT-EVENT.webp
  • Oι Εvanescence ζωντανά στην Αθήνα! Οι Evanescence στην Αθήνα! Tο συγκρότημα της Amy Lee επιστρέφει για μια μοναδική συναυλία στις 5 Ιουνίου 2022 στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη. Ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα της σύγχρονης μουσικής, οι Evanescence έχουν κατορθώσει να διαγράψουν μια σημαντικότατη καριέρα επί δύο δεκαετίες, στη διάρκεια των οποίων έχουν πουλήσει πάνω από 25.000.000 δίσκους και έχουν βοηθήσει να φτάσουν στο ευρύ κοινό είδη μουσικής όπως το gothic rock και το nu metal. Η συνταγή της επιτυχίας τους βασίζεται στην επική και ταυτόχρονα σαγηνευτική φωνή της Amy Lee και την ικανότητά τους να γράφουν μεγάλα hits που κινούνται σε ένα ευρύ φάσμα του σκληρού ήχου, από την μπαλάντα ως το συμφωνικό metal. Οι Evanescence έκαναν το 2003 ένα από τα πιο εντυπωσιακά ντεμπούτα όλων των εποχών με το “Fallen”, μέσα από το οποίο κυκλοφόρησαν 4 singles που πλέον θεωρούνται κλασικές επιτυχίες του σύγχρονου ροκ ήχου (“Bring Me To Life”, “My Immortal”, “Going Under”, “Everybody’s Fool”). Ο δίσκος ανέβηκε στις κορυφές των charts σε πολλές χώρες, έγινε 7(!) φορές πλατινένιος, πούλησε περισσότερα από 17.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως, ήταν ένα από τα μόλις 8 άλμπουμ στην ιστορία που έμειναν για πάνω από ένα έτος στο Top50 του Billboard και τους απέφερε 2 βραβεία Grammy και άλλες 4 υποψηφιότητες! Η συνέχεια ήταν εξίσου πετυχημένη, με το “Open Door” του 2006 να φτάνει και αυτό στο νο1 του Billboard και χάρη σε τραγούδια όπως τα “Lithium” και “Call Me When You’re Sober” να πουλάει πάνω από 5.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως! Το 2011 έφτασαν και πάλι στο νο1 του Billboard για τρίτη συνεχόμενη φορά με το ομώνυμο άλμπουμ τους, μέσα από το οποίο ξεχώρισε το “My Heart Is Broken”. Το 2017 ακολούθησε το “Synthesis”, ένας δίσκος με reworks σε παλαιότερο υλικό τους. Την φετινή άνοιξη οι Evanescence κυκλοφόρησαν το 5ο άλμπουμ τους με τίτλο “The Bitter Truth”, το πρώτο με καινούργιο υλικό μετά από μια δεκαετία. Στη συναυλία τους στο Θέατρο Πέτρας την Κυριακή 5 Ιουνίου θα μας παρουσιάσουν ζωντανά ένα best-of από το σύνολο της καριέρας τους, ερμηνεύοντας όλες τις μεγάλες επιτυχίες τους! H προπώληση του fan club θα ξεκινήσει την Τρίτη 5 Οκτωβρίου στις 10:00 Η γενική προπώληση θα ξεκινήσει την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου στις 10:00 Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν σύντομα. ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 38 ευρώ (early bird), 43 ευρώ, 46 ευρώ VIP 1: 326 ευρώ VIP 2: 186 ευρώ Evanescence Pit Soundcheck Package (VIP1) Ένα εισιτήριο Γενικής Εισόδου VIP δυνατότητα νωρίτερης εισόδου στο συναυλιακό χώρο Πρόσβαση στο soundcheck των Evanescence Συμμετοχή σε συζήτηση με τους Evanescence για τον νέο δίσκο τους The Bitter Truth Αποκλειστικό αντικείμενο με αυτόγραφο της μπάντας (2) ειδικά κατασκευασμένα VIP merchandise αντικείμενα Δυνατότητα αποκλειστικής αγοράς merchandise Official soundcheck πλαστικοποιημένου αναμνηστικού Πολύ περιορισμένη διαθεσιμότητα Evanescence VIP Tour Package (VIP2) Ένα εισιτήριο Γενικής Εισόδου VIP δυνατότητα νωρίτερης εισόδου στο συναυλιακό χώρο (2)ειδικά κατασκευασμένα VIP merchandise αντικείμενα Δυνατότητα αποκλειστικής αγοράς merchandise Πλαστικοποιημένο αναμνηστικό Early Entry Περιορισμένη διαθεσιμότητα Η προπώληση των εισιτηρίων γίνεται μέσω του δικτύου του www.viva.gr, Οι πωλητές των εισιτηρίων χρεώνουν έξοδα διαχείρισης ανάλογα με το τιμολόγιό τους.
  • Για την εξυπηρέτηση του κοινού της συναυλίας των Evanescence, την Κυριακή 5/6/2022, η γραμμή 700 της ΟΣΥ, από το Θέατρο Πέτρας προς το σταθμό Μετρό Ανθούπολης, θα είναι διαθέσιμη κάθε 10 λεπτά από τις 23.00 μέχρι τις 00.10. Τελευταίο δρομολόγιο του Μετρό Ανθούπολης θα είναι στις 00.31. Πληροφορίες: www.detoxevents.gr, 2109636489
  • 0
  • Release Athens 2022 Bauhaus, The Jesus and Mary Chain & dEUS Τετάρτη, 8 Ιουνίου Πλατεία Νερού, Φάληρο
  • 6/8/2022-0:0
  • 6/8/2022-0:0
  • ΠΛΑΤΕΙΑ ΝΕΡΟΥ
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/bauhaus-poster-2022.jpg
  • BAUHAUSΤα 4 αυθεντικά μέλη, Peter Murphy, Daniel Ash, Kevin Haskins και David J ξαναφέρνουν στη ζωή μία μπάντα-σύμβολο για το Gothic Rock και όχι μόνo!Οι Bauhaus αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη μουσική σκηνή σχεδόν από το ξεκίνημά τους, το 1978 στο Northampton της Αγγλίας. Βλοσυροί και, ταυτόχρονα, εκθαμβωτικοί, έδωσαν στην post-punk εποχή έναν ακόμα πιο δυσοίωνο ήχο αλλά και ένα ευρύτερο καλλιτεχνικό όραμα, πραγματικοί καινοτόμου. Ήταν rock με ισχυρές δόσεις glam, funk, new wave, avant-garde, με επιρροές ακόμα και από το Reggae / Dub ρεύμα.Εκλεκτικοί, εξωστρεφείς, εξερευνούσαν τα πάντα! Δεν έμοιαζαν με τίποτα που υπήρξε τη στιγμή που εμφανίστηκαν, αλλά ούτε και μετά.THE JESUS & MARY CHAINΤα αδέλφια William και Jim Reid άρχισαν να ηχογραφούν στην κρεβατοκάμαρά τους στο East Kil bride, μια πόλη 10 χλμ. Μακριά απ’τη Γλασκόβη, βάζοντας στο ίδιο καζάνι τις μεγάλες τους επιρροές: από τους Ramones, τους Velvet Underground και το punk γενικότερα μέχρι τις Shangri-Las, τις Ronettes, τους Beach Boys και καθετί που αναγνωρίζουμε ως την ποπ του Phil Spector.Στη δισκογραφία μπήκαν με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο, αφού το “Psychocandy” (1984) δίκαια θεωρείται μια απ’τις κορυφαίες στιγμές των μουσικών 80s, ενώ το ίδιο μπορεί κανείς να ισχυριστεί και για το “Dark lands” (1987) που έδειξε το δρόμο για αυτό που μερικά χρόνια αργότερα θα μαθαίναμε ως shoe gaze. Tα “Automatic” (1989), “Honey’s Dead” (1992), “Stoned & Dethroned” (1994), “Munki” (1998) που ακολούθησαν μέχρι να κλείσει ο πρώτος κύκλος της μπάντας αλλά και το επίπεδο του “Damage and Joy” που κυκλοφόρησαν το 2017, τοποθετούν τους Jesus & Mary Chainστη μικρή λίστα με τα πιο επιδραστικά σχήματα των τελευταίων 40 χρόνων.
  • View this email in your browser To Release Athens υποδέχεται τους Cradle of Filth και τους Dead Daisies, την Παρασκευή 15 Ιουλίου στο Κλειστό Φαλήρου. Μαζί, θα πλαισιώσουν τους μεγάλους Judas Priest σε ένα εκρηκτικό heavy rock show!Οι Cradle of Filth μετράνε σχεδόν 30 χρόνια καριέρας. Το extreme ηχητικό αμάλγαμα από black metal, gothic, symphonic ήχους, με λογοτεχνικές αναφορές σε καθετί μακάβριο και τρομακτικό, τους επιτρέπει να παραμένουν στην πρώτη γραμμή και πλέον να κάνουν την επανεκκίνηση προς μια νέα πορεία, γεμάτοι ορμή και επιθυμία για νέα καλλιτεχνικά ύψη. Με κλασικούς δίσκους - όπως τα "Dusk... and Her Embrace" (1996), "Cruelty and The Beast" (1998), το EP "From the Cradle to Enslave" (1999) και "Midian" (2000) - ανέβηκαν στο θρόνο του black metal, ενώ το "Existence Is Futile", του 2021, τους χαρίζει μια νέα νιότη, γνωρίζοντας την αποθέωση από τους οπαδούς και τους κριτικούς, με τη νεοφερμένη Annabelle Iratni στα πλήκτρα και τα δεύτερα φωνητικά. Οι Cradle Of Filth συνεχίζουν στον ρόλο των πρεσβευτών της σκοτεινής πλευράς του metal, εξερευνώντας τις άμορφες φρίκες που παραμονεύουν στις σκιές της ανθρωπότητας, με μια σφοδρή επιθυμία για καθετί αισθησιακά γκροτέσκο και τον Dani Filth να εξακολουθεί να εξιστορεί ένα αιματοβαμμένο παραμύθι και να σκηνοθετεί τη δική του ταινία τρόμου, βάζοντας την ιδανική μουσική υπόκρουση! Follow Cradle of Filth:Official siteFacebookInstagramYouTube To rock' n’ roll είναι το ταξίδι και όχι ο τελικός προορισμός. Με έξι δίσκους και ατέλειωτες περιοδείες στο ενεργητικό τους, το supergroup των Dead Daisies έρχεται να επιβεβαιώσει το αυτονόητο: Το rock δεν θα πεθάνει ποτέ! Η φωνάρα του Glenn Hughes, ανέβασε τη μπάντα σε άλλο επίπεδο. Μια μεγάλη προσωπικότητα, ο Βρετανός μπασίστας και τραγουδιστής ηγήθηκε των funk rockers, Trapeze, μεγαλούργησε στους Deep Purple και συνεργάστηκε με μύθους όπως οι Black Sabbath και Gary Moore, μεταξύ δεκάδων ακόμα! Mε αφετηρία τον κλασικό rock ήχο των 70s και 80s και ένα lineup που αποτελείται από εξαιρετικούς μουσικούς, οι Dead Daisies είναι μία πραγματικά απολαυστική μπάντα επί σκηνής! Η τωρινή σύνθεση τους, εκτός από τον Ηughes, περιλαμβάνει τους Doug Aldrich, David Lowy (ο ιδρυτής της μπάντας) και Dean Castronovo, με θητεία πλάι σε ονόματα όπως Whitesnake, Dio, Journey, Bad English, Red Phoenix και Mink. Follow Dead Daisies:Official siteFacebookSpotify Η προπώληση συνεχίζεται προς 45€. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.Επίσης, διατίθενται περιορισμένα VIP εισιτήρια, προς 100€. Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές: Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους, οpen-bar, προτεραιότητα πρόσβασης στο χώρο, ιδιωτικό parking, ξεχωριστές τουαλέτες, αναμνηστικό δώρο.Ταυτόχρονα, είναι διαθέσιμα τρία διαφορετικά διήμερα εισιτήρια για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν δύο ημέρες του Release Athens 2022, κερδίζοντας ένα σημαντικό ποσό:1. Judas Priest, Cradle of Filth, Dead Daisies (15/7/22, Κλειστό Φαλήρου) + Manowar, Rotting Christ, Rhapsody Οf Fire (22/6/22, Πλατεία Νερού) + προς 75€ (κέρδος 15€)2. Judas Priest, Cradle of Filth, Dead Daisies (15/7/22, Κλειστό Φαλήρου) + Sabaton, Blind Guardian, Epica (21/7/22, Πλατεία Νερού) προς 75€ (κέρδος 15€)3. Judas Priest, Cradle of Filth, Dead Daisies (15/7/22, Κλειστό Φαλήρου) + Slipknot, Sepultura & more tba (23/7/22, Πλατεία Νερού) προς 90€ (κέρδος 15€)Διάθεση εισιτηρίων:Τηλεφωνικά στο 11876Online στα releaseathens.gr / viva.grΦυσικά σημεία: Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot ΤεχνόποληςΌλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.grTo 2022, το Release Athens στέλνει σε όλους τους φίλους της μουσικής το μήνυμα “Release The Earth From Plastic”. Σε όλες τις ημέρες του φεστιβάλ – και όπου αυτό είναι δυνατό – θα χρησιμοποιηθούν βιοδιασπώμενα / ανακυκλώσιμα υλικά και εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Ας ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε έστω τα πρώτα βασικά βήματα ώστε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Περισσότερα, σύντομα.
  • 0
  • THE RUCKUS HABBIT/ STILL DUSK/WORLDS IGNITED
  • 6/17/2022-20:0
  • 6/17/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/Still-Dusk-Ruckus-Habit-banner-1.jpg
  • THE RUCKUS HABIT/ STILL DUSK/ WORDS IGNITED Την Παρασκευή 17 Ιουνίου στο Remedy Live Club(Κουντουριώτου 9, Νέο Ηράκλειο) τρεις ανερχόμενες μπάντες μοιράζονται την ίδια σκηνή. The Ruckus Habit Είναι η συνήθεια του σαματά! Τέσσερα παιδιά από τα Νότια της Αθήνας που μπορούν να κρατήσουν ξύπνιο εσένα και τους γείτονές σου ακόμα και αν προβάρουν πέντε τετράγωνα μακριά. Γεννηθέντες το 2012, είναι γνωστοί κυρίως για τα πολλά ντεσιμπέλ που παράγουν, για τα δεμένα κιθαριστικά τους θέματα, για τις επιθετικές μπασογραμμές, για το δυνατό drumming και τα εμπνευσμένα από τις καθημερινές ανθρώπινες επαφές lyrics τους. Όλα τα παραπάνω, τυλιγμένα προσεκτικά μέσα σε ένα alternative indie rock περιτύλιγμα συνθέτουν τους Ruckus Habit. Μία βόμβα έτοιμη να σκάσει προκαλώντας έντονο ερεθισμό στο ακουστικό σου σύστημα. Τους έμαθες το 2012 όταν άκουσες το Little Cherrypie. Τους αγάπησες το 2013 με το Inebriated Ballad. Ερωτεύτηκες μαζί τους το 2014 με το Edinburgh Lights και έκλαψες με το Another Song to Waste. Το 2016 πήγες στον πόλεμο μαζί τους με το Dive Bomb. Το 2017 σε γύρισαν από τους νεκρούς με το Defibrillator και το Herbert. Μέχρι που το 2020 σε κέρδισαν με το Trust. Με το νέο δίσκο να σου χτυπάει την πόρτα, ανεβαίνουν στην σκηνή για να προκαλέσουν ατελείωτο σαματά. STILL DUSK Οι Still Dusk είναι ένα alternative hard rock/metal σχήμα που δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 2018 στην Αθήνα. Μετά από κάποιες αλλαγές στα μέλη της το βασικό line-up διαμορφώθηκε ως εξης: Yannis Kemenides(guitars), Elijah June(bass), Ina Damianidou(vocals), Ioanna Ev(drums). Έχουν εμφανιστεί σε διαφορες σκηνές της Αθήνας όπως το bums, an club, remedy, temple. Αυτήν την περίοδο δουλεύουν τα δικά τους κομμάτια τα οποία θα κυκλοφόρησουν σύντομα. Οι Worlds Ignited είναι μια τριμελής μπάντα από την Αθήνα, και δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2018. κινούνται στα Alternative/Nu Metal μουσικά μονοπάτια εμπνευσμένοι από μπάντες όπως Breaking Benjamin, Chevelle, Dark new day κ.α. Τα ιδρυτικά μέλη των Worlds Ignited είναι ο Ανδρέας Ψυχαλής(Guitar - Vocals) και ο Φοίβος Ανδριόπουλος(Drums) καθώς μετά την κυκλοφορία του πρώτου τους Single με τίτλο "The Dark" τον Νοέμβριο του 2018 ο Πάνος Σκέντζος(Bass - B.Vocals) ολοκλήρωσε το τριμελές σχήμα. Τον Νοέμβριο του 2020, η μπάντα κυκλοφορεί και το δεύτερο Single της με τίτλο "All this time". Το εισιτήριο κοστίζει 6 ευρώ και οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00.
  • 0
  • Release Athens Festival 2022: Manowar, Rotting Christ, Rhapsody Of Fire, Meden Agan την Tετάρτη 22 Ιουνίου 2022 στην Πλατεία Νερού
  • 6/22/2022-0:0
  • 6/22/2022-0:0
  • Πλατεία Νερού
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/282169858_4940618782658098_8370508697225889080_n-1.jpg
  • Την Tετάρτη 22 Ιουνίου 2022, οι βασιλιάδες του metal, Manowar, επιστρέφουν στο Release Athens! Η ακλόνητη αφοσίωση των Ελλήνων Manowarriors τους φέρνει ξανά στην Πλατεία Νερού σε μια υπερπαραγωγή άνευ προηγουμένου, με μια "killer" setlist γεμάτη αθάνατα κλασικά τραγούδια και ένα ειδικό δώρο μόνο για τους Έλληνες οπαδούς. Μαζί τους, οι σπουδαίοι Rotting Christ, σε μία αποκλειστική εμφάνιση στην Ελλάδα για το 2022. "Είμαστε ενθουσιασμένοι που θα παίξουμε ξανά στην Ελλάδα και θα μοιραστούμε το φόρο τιμής μας προς το θαυμαστό παρελθόν και την κουλτούρα της χώρας. Η υποδοχή στο Release Athens 2019 ήταν φανταστική και μας οδήγησε να τιμήσουμε εκ νέου τον Όμηρο και τα έπη του, όπως σχεδιάζαμε χρόνια" είπε ο ίδιος ο Joey De Maio στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα. Οι Manowar θα παρουσιάσουν το "The Revenge Of Odysseus”, εμπνευσμένο από την "Οδύσσεια", ως φυσική συνέχεια του κλασικού “Achilles, Agony and Ecstasy in Eight Parts” μέσα από το “The Triumph Of Steel” που κλείνει τα 30 χρόνια. Το νέο τραγούδι ηχογραφήθηκε στη χώρα μας με καλεσμένους τους σπουδαίους ηθοποιούς μας, Κώστα και Κωνσταντίνο Καζάκο, οι οποίοι υποδύθηκαν τον Οδυσσέα και τον Τηλέμαχο αντίστοιχα. Τίμησαν το ομηρικό έπος καθώς το απέδωσαν σε Αρχαία Ελληνικά, σε μετάφραση του Σάκη Τόλη των Rotting Christ! Η περιοδεία με τίτλο, "CRUSHING THE ENEMIES OF METAL ANNIVERSARY TOUR ’22", θα γιορτάσει τις επετείους έξι εμβληματικών δίσκων! Τραγούδια που ενώνουν και εμπνέουν, μέσα από ένα ηχητικό και οπτικό υπερθέαμα! 40ή επέτειος του "Battle Hymns" 35ή επέτειος του "Fighting The World" 30ή επέτειος του "The Triumph Of Steel" 20ή επέτειος του "Warriors Of The World" 15η επέτειος του "Gods Of War" 10η επέτειος του "The Lord Of Steel" Ελάχιστες μπάντες του metal άντεξαν στο χρόνο όσο οι Rotting Christ. Μετρώντας ήδη 33 χρόνια ιστορίας και πάνω από 2.000 shows σε ολόκληρο τον κόσμο, εξακολουθούν να γνωρίζουν την αποθέωση οπουδήποτε εμφανίζονται και να θεωρούνται ως ένα από τα επιδραστικότερα συγκροτήματα του είδους τους. Με 13 albums στο ενεργητικό τους, ενώ το 14ο ετοιμάζεται ήδη, έχουν εξερευνήσει κάθε πτυχή του ατμοσφαιρικού metal. Έχτισαν τον μύθο τους, δημιουργώντας έναν ιδιόρρυθμο και άκρως αναγνωρίσιμο ήχο, με κλασικούς δίσκους όπως τα "Thy Mighty Contract:, "Non Serviam", "Theogonia", "Triarchy Of The Lost Lovers", "A Dead Poem", "The Heretics". Παράλληλα, οι ασταμάτητες headline περιοδείες και οι συμμετοχές τους σε μεγάλα φεστιβάλ έχουν δημιουργήσει έναν μεγάλο πυρήνα φανατικών οπαδών, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που συνεχώς αυξάνεται βλέποντας μια μπάντα να εξελίσσεται και να αναζητά συνεχώς νέους εκφραστικούς δρόμους, παραμένοντας σύγχρονη και ουσιαστική μέχρι σήμερα. Η συνύπαρξή τους με τους Manowar στο lineup της 22ης Ιουνίου στο Release Athens 2022, αποτελεί φυσική συνέχεια της συνεργασίας του Σάκη Τόλη, μετά από πρόσκληση του Joey DeMaio, στο νέο τραγούδι των βασιλιάδων του metal, "The Revenge Of Odysseus", το οποίο θα αποτελέσει δώρο στους Έλληνες fans, αλλά και του αμοιβαίου σεβασμού ανάμεσα σε δύο πραγματικά μεγάλες metal μπάντες. Οι Rhapsody Of Fire, δημιουργήθηκαν το 1993 στην Τεργέστη και με το ντεμπούτο τους, το ρηξικέλευθο "Legendary Tales" (1997), καθόρισαν τι σημαίνει συμφωνικό power metal παίρνοντας έμπνευση από τις ενορχηστρώσεις της κλασικής και κινηματογραφικής μουσικής καθώς και επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Helloween και οι Blind Guardian. Το αποτέλεσμα ήταν πρωτοποριακό και μαζί με την υπέροχη αφήγηση που συνοδεύει τους δίσκους τους, δημιούργησαν ολόκληρους κόσμους που λάτρεψαν οι οπαδοί του fantasy, και όχι μόνο. Μόνο οι πρώτες τέσσερις κυκλοφορίες τους ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο πωλήσεις και πολύ σύντομα έγιναν ένα από τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά ονόματα της metal σκηνής. Και πως να μη γίνουν, φυσικά, με μια πλειάδα σπουδαίων δίσκων ("Symphony of Enchanted Lands", "Dawn of Victory", "Power of the Dragonflame" κτλ.) και με μια σειρά τραγουδιών που έχουν μείνει κλασικά (“Flames of Revenge”, “Emerald Sword”, “Queen of the Dark Horizon”, “Reign of Terror” κτλ.). Οι Rhapsody Οf Fire επιστρέφουν στο Release Athens έχοντας μόλις κυκλοφορήσει τον 13ο δίσκο της καριέρας τους, το "Glory for Salvation", που βρίσκει τους συνεπείς βετεράνους Ιταλούς σε μεγάλη φόρμα και δίκαια ενθουσίασε κοινό και κριτικούς.
  • Η προπώληση συνεχίζεται προς 45 ευρώ. Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία. Επίσης, διατίθενται περιορισμένα VIP εισιτήρια, προς 115 ευρώ. Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές: Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους, οpen-bar, προτεραιότητα πρόσβασης στον χώρο, ιδιωτικό parking, ξεχωριστές τουαλέτες, αναμνηστικό δώρο. Ταυτόχρονα, είναι διαθέσιμα δύο διαφορετικά διήμερα εισιτήρια για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν δύο ημέρες του Release Athens 2022, κερδίζοντας ένα σημαντικό ποσό: 1. Manowar, Rotting Christ & more tba (22/6/22, Πλατεία Νερού) + Judas Priest & more tba (15/7/22, Κλειστό Φαλήρου) προς 75 ευρώ (κέρδος 15 ευρώ) 2. Manowar, Rotting Christ & more tba (22/6/22, Πλατεία Νερού) + Sabaton, Blind Guardian & more tba (21/7/22, Πλατεία Νερού) προς 75 ευρώ (κέρδος 15 ευρώ) Διάθεση εισιτηρίων: Τηλεφωνικά στο 11876 Online στα www.releaseathens.gr / www.viva.gr Φυσικά σημεία: Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot Τεχνόπολης Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr To 2022, το Release Athens στέλνει σε όλους τους φίλους της μουσικής το μήνυμα “Release The Earth From Plastic”. Σε όλες τις ημέρες του φεστιβάλ – και όπου αυτό είναι δυνατό – θα χρησιμοποιηθούν βιοδιασπώμενα / ανακυκλούμενα υλικά και εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Ας ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε έστω τα πρώτα βασικά βήματα ώστε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Περισσότερα, σύντομα.
  • 0
  • OVER THE WALL FESTIVAL 2022
  • 6/25/2022-0:0
  • 6/26/2022-0:0
  • ΕΛΜΕΠΑ (πρώην ΤΕΙ)
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/frst003.png
  • Μετά από 2 χρόνια αποχής λόγω covid-19 , το Over The Wall Festival επιστρέφει δυναμικά στις 25 και 26 Ιουνίου, με Headliners τους Exciter και τους Mystery του Άγγελου Περλεπέ.Δυο μπάντες με πολυετή παρουσία και ιστορία στο χώρο της μουσικής. Το φεστιβάλ θα διεξαχθεί στο ΕΛΜΕΠΑ (πρώην ΤΕΙ) και θα εμφανιστούν οι Γερμανοί Night Laser, οι Crimson Fire, οι Serpent lord, οι Passengers In Panic καθώς και δύο τοπικές μπάντες , οι Everdie από την Ιεράπετρα και οι Ηρακλειώτες Legacy . Οι τιμές των εισιτηρίων διαμορφώνονται ως εξής : πρώτη μέρα 16 €, δεύτερη μέρα 22 € και εισιτήριο διημέρου 32 €. Τα εισιτήρια διατίθενται ηλεκτρονικά από το 123tickets.gr. Το φετινό καλοκαίρι προβλέπεται καυτό και όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο OVER THE WALL...
  • 0
  • 1000mods ζωντανά στη Θεσσαλονίκη! Special Guests: Bonzai
  • 6/28/2022-20:0
  • 6/28/2022-0:0
  • ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/06/1000mods_bonzai_live_2022_banner.jpg
  • ★ 1000mods Having risen from smokey basements to packed arenas, children of the now-legendary Greek underground heavy rock scene of the mid 00’s, 1000mods can be considered no less than the most successful Greek rock band of the past decade. It was September of 2011, when "Super Van Vacation" paved the way. The debut full length album of the Greek heavy rock rollercoaster had it all: Heavy low-end guitars, laid-back groovy-as-fuck rhythm section and trippy vocal lines, resulting in what is now considered to be a classic for the European heavy rock scene, as well as a game-changer for Greek rock music which would never be the same again. Bands and fans came and go but 1000mods stood strong, following their dream, leading by example and inspiring an entire generation of musicians. Their second album, titled "Vultures" (2014), continued the "Super Van Vacation" legacy, consisting of some of the band’s most thick grooves to date, as well as the elements that would later be used as raw material for the creation of their unique personalized sound. A sacred pact was cast in stone: The Greek scene would take over and 1000mods would lead the way to it! Praised by fans, as well as by heavy traffic music media outlets around the globe, their third release "Repeated Exposure To…" (2016) was considered by many as a masterpiece of the heavy rock scene, and is strongly rumored to be one of the albums that changed the face of European heavy rock music, once and for all. With an ever-growing fan base all around the globe, taking repeatedly European, US and Australian soil by force, due to their relentless touring schedule (having also participated in the biggest European rock & metal festivals), armed with dedication and non-stop commitment, the Greek rock quartet is fairly considered to be the new-found power of the European (some say "worldwide") rock scene. Being extraordinarily explosive on stage and always delivering material of high quality on record, as far as both songwriting and sound production is concerned, it’s no surprise that 1000mods have managed to create a core of die-hard fans that only grows bigger day-by-day. …Year 2020 changes it all. Their highly anticipated fourth full length album "Youth of Dissent" produced by legend Matt Bayles (Pearl Jam, Mastodon, Isis, Soundgarden etc) breaks the spacetime continuum and achieves the impossible: 1000mods meet their childhood heroes, by performing a time travel to the glorious 90’s, when fused elements of punk rock and heavy metal, changed the face of music industry and lead to the legendary grunge rock explosion. Primitive, original and inspiring, the songwriting of their new release not only is their best to date, but also appears to be inevitably leading to their mighty breakthrough. The best is yet to come... Discography: Albums (2020) Youth of Dissent (2016) Repeated Exposure To... (2014) Vultures (2011) Super Van Vacation EPs & Singles (2012) Valley of Sand (2007) Blank Reality (2009) Liquid Sleep Splits (2010) 1000mods vs Wight ★ Bonzai Τον Φεβρουάριο του 2019 οι Bonzai κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο Seeds to Roots. Προσπερνώντας την ξεκάθαρη αναφορά του τίτλου στο όνομα της μπάντας, ερχόμαστε σε επαφή με έναν "γεμάτο" δίσκο, έτοιμο να μας χαρίσει ένα πενηντάλεπτο αγνού heavy rock 'n' roll, διανθισμένου με stoner, fuzz και ψυχεδελικές αναφορές. Ερχόμενοι στα συναυλιακά, οι Bonzai έχουν μοιραστεί τη σκηνή με σημαντικά ονόματα του χώρου και συμμετείχαν την ίδια χρονιά σε δύο από τα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ της Ελλάδας, το "Street Mode" και το "Los Almiros". Εν μέσω πανδημίας, ήταν από τις ελάχιστες μπάντες του heavy rock ιδιώματος με συναυλιακή παρουσία στα "Long Beach Festival" & "Mammothfest", ενώ το 2022 τους βρίσκει έτοιμους να αναπληρώσουν το χαμένο έδαφος, κάνοντας την αρχή με μια τεράστια συναυλία εντός έδρας, συνοδεύοντας τους 1000mods. ---------------------------------------- Η συναυλία πραγματοποιείται στα πλαίσια του Street Mode Live Sessions, τμήμα του 3ου Φεστιβάλ Καλοκαιριού 2022 του Δήμου Θεσσαλονίκης. Συμπαραγωγή: Street Mode & Made of Stone.
  • Ώρα Προσέλευσης: 20:00 | Ώρα Έναρξης: 21:15 Τιμές Εισιτηρίων: Από 11€ Σημεία Προπώλησης: · Viva.gr (Πανελλαδικά) · Καταστήματα Wind (Πανελλαδικά) · Πολυχώρος WE · Nephilim Metal Musicstore · Rover Bar *Αυστηρά περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων, συστήνεται η έγκαιρη προσέλευση. ----------------------------------------
  • 0
  • SEPTICFLESH ζωντανά στη Θεσσαλονίκη! Special Guests: Μ3ΜΦ1Σ
  • 7/2/2022-20:0
  • 7/2/2022-0:0
  • | ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/06/septicflesh_memfis_live_2022_banner.jpg
  • Από τους πιο συνεπείς και επιτυχημένους πρεσβευτές του ελληνικού metal σε όλο τον πλανήτη, οι Septicflesh παρουσιάζουν τα μεγάλα hit τους μαζί με νέο υλικό από το album τους “Modern Primitive” που μόλις κυκλοφόρησε! Μαζί τους στην σκηνή οι Μ3ΜΦ1Σ, η αγαπημένη groove 'n' heavy rock μπάντα της Θεσσαλονίκης. ★ Septicflesh Οι Septicflesh δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του '90 από τον Σπύρο Αντωνίου (γνωστός και ως Seth Siro Anton): φωνητικά/μπάσο, Χρήστος Αντωνίου: κιθάρα και Σωτήριος Βαγενάς (γνωστός και ως Σωτήρης Ανουννάκη Β.): κιθάρα/καθαρά φωνητικά. Το ντεμπούτο Ep κυκλοφόρησε το 1991, με τίτλο “Temple of The Lost Race”. Το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ “Mystic Places of Daw” κυκλοφόρησε το 1994 και ακολούθησε το “EΣΟΠΤΡΟΝ” που κυκλοφόρησε το 1995. Με την κυκλοφορία του “Ophidian Wheel” το 1997, παρουσιάστηκε με τη Ναταλία Ρασούλη, καθώς το συγκρότημα προχωρούσε προς ένα πιο συμφωνικό στυλ. Το “A Fallen Temple” (κυκλοφόρησε το 1998) συνεχίστηκε στην ίδια μουσική κατεύθυνση. Το 1999 κυκλοφόρησε το “Revolution DNA”, ακολουθούμενο από το Sumerian Daemons το 2003, και τα δύο άλμπουμ σε παραγωγή του Fredrik Nordström. Αν και η δημοτικότητα του συγκροτήματος μεγάλωνε, τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να διαλυθούν, προκειμένου να επικεντρωθούν σε άλλα προσωπικά έργα και στόχους. Αλλά αυτό δεν ήταν το τέλος της ιστορίας… Μετά από μια επανένωση, το συγκρότημα επέστρεψε με το άλμπουμ “Communion” το 2008, και πάλι με τον Fredrik Nordström στο τιμόνι της παραγωγής. Από εκείνο το σημείο και μετά, το συμφωνικό στοιχείο (σε σύνθεση Χρήστου Αντωνίου, που έχει Μεταπτυχιακό στη Σύνθεση/Ενορχήστρωση) ενσωματώθηκε πλήρως στη δομή των τραγουδιών, με τη συνεργασία της Filmharmonic Orchestra of Prague. Στη συνέχεια ακολούθησε το “The Great Mass” (2011) με παραγωγό τον Peter Tägtgren, το “Titan” (2014) με παραγωγό τον Logan Mader και το “Codex Omega” (2017) με παραγωγό τον Jens Bogren. Το 2020, η ηχογράφηση του επικού και πλήρως ενορχηστρωμένου Live στο Μεξικό με τίτλο “Infernus Sinfonica MMXIX”, κυκλοφόρησε σε CD/LP/DVD/Blu-Ray. Οι Septicflesh ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους δίσκους Nuclear Blast και τώρα είναι η ώρα για την επόμενη φάση στην ιστορία του συγκροτήματος, με ένα νέο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Για άλλη μια φορά ο Jens Bogren είναι υπεύθυνος για τη μίξη και παραγωγή ήχου. Ο Seth Siro Anton, που είναι και υπεύθυνος για την οπτική αισθητική του συγκροτήματος, έχει δημιουργήσει ένα πραγματικά έντονο εξώφυλλο και artwork. Το συγκρότημα ανέπτυξε περαιτέρω τον μοναδικό του ήχο που συνδυάζει τη συμφωνική/soundtrack μουσική με το Death Metal. Εκτός από τη συνεχή συνεργασία με την Filmharmonic Orchestra of Prague, το συγκρότημα χρησιμοποίησε μια πλήρη χορωδία ενηλίκων, μια πλήρη παιδική χορωδία και μια ποικιλία έθνικ οργάνων. Δισκογραφία: Albums (2022) Modern Primitive (2020) Infernus Sinfonica MMXIX (2017) Codex Omega (2014) Titan (2011) The Great Mass (2008) Communion (2003) Sumerian Daemons (1999) Revolution DNA (1998) A Fallen Temple (1997) Ophidian Wheel (1995) Esoptron (1994) Mystic Places Of Dawn (1991) Forgotten Paths EPs & Singles (2022) A Desert Throne (2022) Neuromancer (2022) Hierophant (2020) The Vampire From Nazareth (1998) D.N.A. Choronzone (1991) Temple Of The Lost Race ★ Μ3ΜΦ1Σ Δημιουργημένοι το 2012 από μουσικούς με εμπειρία και ιστορία στο χώρο του ακραίου ήχου (Psycho Choke, Vain Velocity, Less Than Human, Nature’s) οι Μ3ΜΦ1Σ πειραματίζονται και βαδίζουν σε νέα μονοπάτια και αχαρτογράφητες περιοχές. Groovy ρυθμοί, alternative rock / metal αισθητική, ethnic στοιχεία και ο ελληνικός στίχος διαμορφώνουν τον ιδιαίτερο και ξεχωριστό χαρακτήρα του συγκροτήματος. Σκληρός ήχος, απαλές μελωδίες, γκάζι και τσαμπουκάς δένονται μαζί με ένα παράξενα γλυκό και σκοτεινό συναίσθημα που προκαλούν οι πικροί στίχοι. Χωρίς να περιορίζονται αυστηρά σε κάποιο συγκεκριμένο μουσικό είδος και βάζοντας σε πρώτο πλάνο την αίσθηση ελευθερίας και δημιουργίας κάτι πηγαίου και αυθεντικού, οι Μ3ΜΦ1Σ αποτελούν μία από τις πολύ πρωτότυπες και δυνατές παρουσίες της ανεξάρτητης rock σκηνής της χώρας. Η ένταση που διακρίνει το σχήμα στα live του, τα καθιστά μία ανεπιφύλακτη και εγγυημένη πρόταση για τους απανταχού μουσικόφιλους και την κάθε εμφάνιση τους, μία εμπειρία, την οποία δεν πρέπει να χάσει κανείς! Το 2014 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ της μπάντας “Όπως Αλλάζουν Οι Εποχές” και την άνοιξη του 2017 “Ο Ιχνηλάτης Που Κυνηγούσε Το Θάνατο” ενώ με την έναρξη της πανδημίας στην χώρα μας αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το τρίτο τους στούντιο άλμπουμ με τίτλο “Το Σκοτάδι Εντός Μου” ως σύμμαχο και πηγή δύναμης στις μέρες απομόνωσης που ακολούθησαν. Το τελευταίο τους πόνημα είναι μια κατάδυση στα κρυμμένα μυστικά του εσωτερικού μας κόσμου, και έρχεται να ρίξει φως στις αιτίες και τους λόγους που βαραίνουν τις ψυχές μας. Σκοτεινό και επιθετικό όσο ποτέ, αναδύεται από τα ηχεία χωρίς κομψούς τρόπους, χωρίς κανόνες και χωρίς περιορισμούς. Ένα ιδιαίτερα σκληρό άλμπουμ που θα το εκτιμήσουν καλύτερα όσοι έχουν παλέψει με τον εαυτό τους και έχουν έρθει αντιμέτωποι με την άσχημη πλευρά τους. Οι Μ3ΜΦ1Σ εύχονται όλη αυτή η εσωτερική διεργασία να μας βγάλει δυνατότερους, αρτιότερους και καλύτερους. Δισκογραφία: Albums (2020) Το Σκοτάδι Εντός Μου (2017) Ο Ιχνηλάτης Που Κυνηγούσε Το Θάνατο (2014) Όπως Αλλάζουν Οι Εποχές ---------------------------------------- Η συναυλία πραγματοποιείται στα πλαίσια του Street Mode Live Sessions, τμήμα του 3ου Φεστιβάλ Καλοκαιριού 2022 του Δήμου Θεσσαλονίκης. Συμπαραγωγή: Street Mode & Made of Stone.
  • Ώρα Προσέλευσης: 20:00 | Ώρα Έναρξης: 21:30 Τιμές Εισιτηρίων: Από 11€ Σημεία Προπώλησης: · Viva.gr (Πανελλαδικά) · Καταστήματα Wind (Πανελλαδικά) · Πολυχώρος WE · Nephilim Metal Musicstore · Rover Bar *Αυστηρά περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων, συστήνεται η έγκαιρη προσέλευση. Εισιτήρια www.viva.gr/tickets/music/septic-flesh-live-sti-thessaloniki-ft-memfis
  • 0
  • Under The Sun Festival 2022 9 & 10 Ιουλίου Cariocas Beach Bar – Παραλία Σχίνου
  • 7/9/2022-0:0
  • 7/10/2022-0:0
  • Cariocas Beach Bar – Παραλία Σχίνου
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/unnamed-3.jpg
  • LINE UP: 1000mods, Nightstalker, Naxatras, Deaf Radio, Puta Volcano, Godsleep, we.own.the.sky, Honeybadger, Loud Silence, The Lobsters ▶ Διατίθεται περιορισμένη ποσότητα εκπτωτικών διήμερων και μονήμερων εισιτηρίων. Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/music/under-the-sun-cariocas-rock-festival-2022/ Το Under The Sun Cariocas Rock Festival 2022, είναι γεγονός! Μετά την διετή παύση της πανδημίας, το πιο #hot καλοκαιρινό φεστιβάλ επιστρέφει. Οι λάτρεις του rock ήχου θα έχουν και πάλι την ευκαιρία να απολαύσουν τους κορυφαίους καλλιτέχνες του είδους, σε μία σειρά από συναυλίες-ορόσημο, που θα διαρκέσουν ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο, πάνω στην παραλία του Σχίνου και κάτω από τον ήλιο που λούζει το Cariocas Beach Bar! Μια υπέροχη εμπειρία στο πιο θρυλικό beach bar της χώρας. Με σύμμαχο τη θάλασσα και την ατμόσφαιρα εμποτισμένη με καλοκαιρινά feelgood vibes, συναυλιακοί rock ήχοι θα δονούν τον αέρα αντηχώντας στα Γεράνια όρη που αποτελούν μέρος τους επιβλητικού φυσικού σκηνικού του κόλπου του Σχίνου. Το φαγητό, το ποτό και μία σειρά από δραστηριότητες που θα συμπεριλαμβάνονται στο φεστιβάλ, θα είναι εκεί για να προσφέρουν μια βιωματική εμπειρία, που όσοι έζησαν τα προηγούμενα χρόνια περιγράφουν ως μοναδική και άκρως ξεχωριστή. Το Under The Sun είναι το Rock Festival της καρδιάς μας και φέτος επιστρέφουμε στην ενεργό δράση στην δυναμικότερη μέχρι στιγμής edition του! Η ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Πάνω σε έναν ειδυλιακό κόλπο στο γραφικό ψαροχώρι του Σχίνου Κορινθίας βρίσκεται ένα απομονωμένο, χειροποίητο beach bar με κληρονομιά τόσο αποστωμωτική, όσο και η ομορφιά του τοπίου που το περιτριγυρίζει. To Cariocas Beach Bar αποτελεί εδώ και δύο δεκαετίες ένα μοναδικό πόλο έλξης για όσους αρέσκονται στις ξεχωριστές αποδράσεις από την καθημερινότητα, και στην εξωσυστημική, underground διασκέδαση. Με διεθνούς φήμης DJs, συγκροτήματα και καλλιτέχνες από την ελληνική hip hop, pop, reggae και surf rock μουσική σκηνή, ανεξάρτητες μπάντες, ομάδες κρουστών και εναλλακτικούς τραγουδοποιούς μεταξύ άλλων, το Cariocas Beach Bar έχει φιλοξενήσει πολυάριθμες εκδηλώσεις που πολλές φορές ξεκινούν από την ανατολή με την έναρξη των προετοιμασιών τους και σβήνουν το ξημέρωμα της επόμενης μέρας, αφήνοντας αναμνήσεις που παραμένουν ανεξίτηλες στον χρόνο. ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ: Οι Cariocas είμαστε όλοι μαζί μία μεγάλη οικογένεια με 24 χρόνια μαγικής πορείας σε ένα προορισμό ιδανικό για όλη την οικογένεια. Η αγάπη μας για την genuine rock μουσική μας πηγαίνει ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, αφού ήδη από την δεκαετία του ‘80 σκληροί και εναλλακτικοί ήχοι «βασάνιζαν» τα μεγάφωνα στα ηχοσυστήματα των clubs που διατηρούσαμε στην Αττική όπως το El Maroco στο Λαγονήσι και ο Θρυλικός “Νονός” στην πλατεία Δάφνης, ο οποίος λειτουργεί μέχρι και σήμερα ως Τex Mex εστιατόριο, αποτελώντας ένα από τα δημοφιλέστερα sports bar clubs, στέκια της Αθήνας. Αυτό όμως που διατηρείται αναλλοίωτο στην κουλτούρα μας, είναι εκείνο το στοιχείο που αγαπήσαμε από μικροί, ο τρόπος που μεγαλώσαμε: Το surfing culture και οι μουσικές που το συνοδεύουν, είναι για εμάς τρόπος ζωής. Με εναρκτήριο έναυσμα ένα από τα μεγαλύτερα και ποιοτικότερα φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής στη χώρα μας, το Διεθνές Φεστιβάλ της Οδύσσειας, το Cariocas Beach Bar ανοίγει φέτος για τρίτη φορά τiς πόρτες του στο Under The Sun Rock Festival, που αποτελεί και τη πρώτη μας διοργανωτική αναζήτηση σε έναν ήχο που μας μεγάλωσε. Τον ήχο που σήμερα μας θεριεύει: Τη stoner metal και rock μουσική που κατοικοεδρεύει στην κορυφή των προτιμήσεών μας, ήδη από την δεκαετία του ‘70! ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΜΑΣ: Αυτός ο νέος κύκλος που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2018 με το πρώτο Under The Sun Rock Festival έχει στόχο να εντάξει στον πυρήνα του οράματός μας τη μουσική που αγαπήσαμε και μας σημάδεψε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη. Αποτελεί ένας φόρο τιμής αλλά και μία σπίθα αναμένη από ενθουσιασμό για τον ηλεκτρικό ήχο και όλα αυτά που εκφράζει από την γέννησή του μέχρι σήμερα: Την ελευθερία, την έκφραση, την αλληλεγγύη, την ανύψωση, την μαζική συσπείρωση, το δικαίωμα να αγαπάς τον εαυτό σου… Έλα να ζήσουμε μαζί το Under the Sun Rock Festival 2022!
  • ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ UNDER THE SUN: W: www.underthesun.gr FB.: https://www.facebook.com/underthesunrockfestival IG: https://www.instagram.com/underthesunfest
  • 0
  • Release Athens 2022 / Judas Priest, Cradle Of Filth, The Dead Daisies - 15/7/22, Κλειστό Φαλήρου
  • 7/15/2022-0:0
  • 7/15/2022-0:0
  • στο Κλειστό Φαλήρου (Tae Kwon Do)
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/JudasDAY-e1644314697834-1.jpg
  • Ημερομηνία: Παρασκευή 15 Ιουλίου 2022 Οι πόρτες ανοίγουν: 17:00 Τιμές εισιτηρίων: από 45€ Σημεία Προπώλησης: Τηλεφωνικά στο 11876 Online στα www.viva.gr / www.releaseathens.gr Φυσικά σημεία: Kαταστήματα Reload, Καταστήματα Wind, Ευριπίδης, πολυχώρος Yoleni‘s (Σόλωνος 9, καθημερινά 8:00-00:00, Σάββατο 9:00-00:00, Κυριακή 10:00-20:00) και Viva Spot Τεχνόπολης (μέσα στον χώρο της Τεχνόπολης, είσοδος από οδό Περσεφόνης, Δευτ-Σαβ 11:00-19:00) Το 2020, το Release Athens στέλνει σε όλους τους φίλους της μουσικής το μήνυμα “Release The Earth From Plastic”. Σε όλες τις ημέρες του φεστιβάλ – και όπου αυτό είναι δυνατό – θα χρησιμοποιηθούν βιοδιασπώμενα / ανακυκλούμενα υλικά και εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Ας ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε έστω τα πρώτα βασικά βήματα ώστε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να βελτιώσουμε τη ζωή μας.
  • 0
  • PLACEBO | Τετάρτη 20 Ιουλίου, Θέατρο Γης, Θεσσαλονίκη
  • 7/20/2022-0:0
  • 7/20/2022-0:0
  • Θέα τρο Γης – Θεσσαλονίκη
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/04/unnamed-6.jpg
  • Το Rockwave είναι ο εμβληματικός μουσικός θεσμός της χώρας. Αφουγκράζεται την ανάγκη των ανθρώπων να βγουν έξω, να ερωτευτούν, να χορέψο υν, να τραγουδήσουν, να αγκαλιάσουν και να αγκαλιαστο ύν. Ξέρει πόσο πολύ έλειψαν σε όλους οι αγαπημένες συνήθειες: τα πάρτι, οι βραδιές με φίλους, τα ταξίδια και φυσικά, οι ζωντανές συναυλίες που φωτίζουν τα νυχτερινά αστικά τοπία και δίνουν ζωή και ρυθμό στο ελληνικό καλοκαίρι. Το Rockwave ζει στον παλμό της πόλης. Δεν μας αφήνει ποτέ! Τώρα, το Rockwave βγαίνει μπροστά και τολμά. Σαν αιώνιος έφηβος Όπως ξέρει να κάνει εδώ και δεκαετίες. Επιμένει. Ξεδιπλώνεται. Ανοίγεται στο κέντρο της Αθήνας. Το Rockwave έρχεται στην Τεχνόπολη, στo κέντρο της πόλης με μια σειρά συναυλιών, τα Rockwave Nights. Όλα είναι γιορτή. Μία γιορτή εκτονωτικά λυτρωτική, όπω ς η μουσική των PLACEBO Placebo (λεξικό: εικονικό φάρμακο), Placebo (μουσικό λεξικό: βρετανικό εναλλακτικό ριζοσπαστικό συγκρότημα που από το 1994 ταράζει τα μουσικά ύδατα παγκοσμίως). Μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα στο Rockwave Festival του 1999, οι Placebo έχουν μοιραστεί κι άλλες αξέχαστες εμφανίσεις με το ένθερμο ελληνικό κοινό επιστρέφοντας τη λατρεία που τους δείχνει σταθερά για παραπάνω από είκοσι χρόνια. Τώρα, το συγκρότημα επιστρέφει στην Ελλάδα στις 20 Ιουλίου στο Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη και 21 Ιουλίου στην Αθήνα στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων σε μία πολύ ξεχωριστή Rockwave Night! Οι Placebo είναι μία από τις επιδραστικές alternative ροκ μπάντες των τελευταίων 20 χρόνων με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 13 εκατομμύρια μέχρι σήμερα. Kέρδισαν επάξια τη θέση τους στη βρετανική μουσική ιστορία με έξι κορυφαία \"top 10\" άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και μέσα από συνεργασίες με μουσικούς θρύλους όπως οι David Bowie, Robert Smith και Michael Stipe. Το ομότιτλο πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος έφερε μια ισχυρή αλλαγή στη βρετανική μουσική, επιδρώντας αντιθετικά με την Britpop που εκείνη την εποχή κυριαρχούσε εμπνέοντας μια γενιά συγκροτημάτων να τους ακολουθήσει. Δώδεκα μήνες μετά το πρώτο τους single («Br uise Pristine») κυκλοφόρησαν το «Nancy Boy» που έγινε πλατινένιο, δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές και σημάδεψε την μετέπειτα πορεία τους. Placebo - Nancy Boy (Official Music Video) https://www.youtube.com/watch?v=PBxuq_eWW94 Το σκοτεινά σαγηνευτικό δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο «Without You I\'m Nothing» πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Το άλμπουμ περιλάμβανε το Top 5 single «Pure Morning» και το εμβληματικό «Every You Every Me». Η πορεία του δίσκου απογειώθηκε όταν oι Placebo ερμήνευσαν ζωντανά, παρέα με τον David Bowie, το «20th Century Boy» στα BRIT Awards το 1999. Placebo - Every You Every Me (Official Music Video) https://www.youtube.com/watch?v=OMaycNcPsHI Το 2000 κυκλοφόρησαν το κορυφαίο electro-punk-pop τρίτο άλμπουμ τους, «Black Market Music». Οι αφοσιωμένοι οπαδοί των Placebo σε όλες τις ηπείρους συσπειρώθηκαν και οδήγησαν τα «Taste In Men», «Slave To The Wage» και το «Special K», στο Top 20 του Ηνωμένου Βασιλείου και των διεθνών charts. Ακολούθησε το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο «Sleeping With Ghosts», που κυκλοφόρησε το 2003, αναδείχθηκε διπλά πλατινένιο στη Γαλλία, πλατινένιο στη Γερμανία και χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το single «The Bitter End» έγινε μία από τις κορυφαίες επιτυχίες της καριέρας των Placebo, ένα από τα δύο τραγούδια (μαζί με το Every You and Every Me) που σχεδόν πάντα παίζουν σε κάθε live τους. «Meds», το πέμπτο άλμπουμ ήρθε το 2006. Πούλησε πάνω από 1,1 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο και έγινε πλατινένιο σε Γερμανία και Γαλλία και χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το άλμπουμ «Battle For The Sun» των Placebo με παραγωγό τον Dave Bottrill, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2009. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό, ζωντανό, δυναμικό και ριζοσπαστικό έργο που σηματοδότησε μια νέα εποχή για το συγκρότημα. Παρέμειν αν για δύο βδομάδες στην πρώτη θέση του European Bill board Chart, ενώ βρέθηκαν στο νούμερο 1 στα charts 10 χωρών και στο Top 5 στα charts σε άλλες 20 χώρες. Στα MTV European Music Awards του 2009 κέρδισαν το Best Alternative Award, εδραιώνοντας τη θέση τους ως μία από τις κορυφαίες live rock μπάντες παγκοσμίως. Το «Loud Like Love», που κυκλοφόρησε το 2013, ήταν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους με παραγωγό τον Adam Noble και βρήκε τη μπάντα να περιοδεύει σε όλο τον κόσμο, σε μια περιοδεία με πάνω από 1 εκατομμύριο θεατές σε Αυστραλία, Λατινική Αμερική, Βόρεια Αμερική, Ευρώπη και Ασία. Οι Placebo γιόρτασαν την επέτειο των 20 χρόνων τους με την κυκλοφορία του retrospective album τους, «A Place For Us To Dream» στις 7 Οκτωβρίου 2016, καθώς και με την κυκλοφορία του EP με τίτλο «Life\'s What You Make It» που περιείχε 6 νέα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του single «Jesus\' Son» και της διασκευής του «Life\'s What You Make It» των Talk Talk. Λίγο μετά την κυκλοφορία του album, ακολούθησε η επική παγκόσμια περιοδεία τους, με τίτλο «20 Years of Placebo» που συνεχίστηκε και σε όλη τη διάρκεια του 2017. Το Σεπτέμβριο του 2021 οι PLACEBO επέστρεψαν και μοιράστηκαν με τους χιλιάδες φίλους τους το πρώτο νέο τους single «Beautiful James». Οι Placebo ξανά σε έξαψη! Ο καινούργιος δίσκος «Never Let Me Go» έφτασε μέχρι το #3 στο αγγλικό top-10 UK Albums (OCC) και είναι το πρώτο άλμπουμ των Placebo που το καταφέρνει αυτό! Οι Placebo έχουν μπει στο αγγλικό top-10 έξι φορές στην καριέρα τους, και η τελευταία φορά ήταν με το Battle for The Sun που το 2009 είχε φτάσει μέχρι το νούμερο 8.Ο Brian Molko και ο Stefan Olsdal, έσκαψαν πολύ βαθιά για να ανάψουν τη ζωοδότρα φλόγα για το εξαιρετικά αγωνιώδες όγδοο άλμπουμ τους. Με τον τίτλο «Never Let Me Go», το άλμπουμ ικανοποιεί την σχεδόν ωμή διάθεσή τους για αυτό-έκφραση αλλά ταυτόχρονα αναζητά μια οργισμένη σύνδεση με τον κόσμο των \'20s. Εκεί που όλοι βρίσκουμε τον εαυτό μας - καθώς έρπουμε έξω από τη δυστοπία της πανδημίας σε ένα νέο τοπίο μισαλλοδοξίας, διαχωρισμού, τεχνολογικού κορεσμού και επαπειλούμενης οικο-καταστροφής. Σήμερα, το 2022, η ταυτότητα των Placebo είναι διαμετρικά αντίθετη από αυτή στο μέσο της καριέρας τους, βάζοντας μπροστά τόσο τα παγκόσμια ζητήματα όσο και τις δικές τους δημιουργικές ανάγκες. Οι Placebo δεν μπορούν πλέον να επαναπαύονται στη δόξα του παρελθόντος. Όπως έχει πει ο Molko, «όλα έχο υν να κάνουν με τον πόνο του κόσμου, αυτή τη σιωπηλή κραυγή που βρίσκεται παντού...»... «κάθε ακροατής ανακαλύπτει τη δική του προσωπική ιστορία στα τραγούδια μας». Παρόλα αυτά υπάρχει οργή στην καρδιά του «Never Let Me Go» που όμως ποτέ δεν μεταφράζεται σε πολεμική, αλλά σπινθηρίζει αισθητά από την παράνοια και τις αδικίες της σύγχρονης ζωής. Πλευρές όπως ο ναρκισσιστικός καθρέφτης του Instagram ή η online μισαλλοδοξία, η συνεχής καταπάτηση και της ελάχιστης ιδιωτικότητας, το αναλώσιμο της ανθρώπινης ζωής, η αστυνομική βαρβαρότητα και η φυλετική ανισότητα. Placebo - Happy Birthday In The Sky (Official Visualiser) https://www.youtube.com/watch?v=sRYLFVOY1RI Ο Molko απεχθάνεται να μιλά ευθέως. Αλλά όταν το κάνει, χτυπά στην καρδιά, είναι σκληρός αλλά είναι αληθινός. Μιλά καθαρά και έντονα, όσο ποτέ μέχρι τώρα. Και ο Olsdal νιώθει την ανάγκη να σχολιάσει: «Ο Μπράιαν έχει 300 διαφορετικές ιδέες στο κεφάλι του, η σκέψη του τρέχει με ένα εκατομμύριο μίλια την ώρα. Υπάρχουν τόσα πολλά στους στίχους του αυτή τη φορά, που σας μεταφέρουν σε τόσα πολλά διαφορετικά μέρη – μερικά πολύ σκοτεινά, αλλά υπάρχει και αγάπη και ελπίδα. Βλέπω πολλή από την αλήθεια του, και την αλήθεια μας».
  • ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Η προπώληση εισιτηρίων έχει ξεκινήσει Τιμές Εισιτηρίων Γενική είσοδος: 48 ευρώ Golden Area (περιορισμένος χώρος μπροστά στη σκηνή): 88 ευρώ Τα εισιτήρια ROCKWAVE FESTIVAL 2020 | PLACEBO εξακολουθούν να ισχύουν για τις νέες συναυλίες των PLACEBO στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοχοι εισιτηρίων θα έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα εισιτήριά τους για την ημέρα της επιλογής τους. Για τα ηλεκτρονικά εισιτήρια οι οδηγίες θα αποσταλούν μέσω e-mail από τις Viva & Hunter Agency. Τα φυσικά εισιτήρια (hard copy tickets) μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατευθείαν για την είσοδο στο χώρο της συναυλίας της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης. Ηλεκτρονικά Δίκτυο viva.gr Θεσσαλονίκη: https://www.viva.gr/tickets/music/placebo-thessaloniki Αθήνα: https://www.viva.gr/tickets/music/rockwave-nights-placebo Τηλεφωνικά: 11876 Σε όλα τα Viva Spots (Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Yoleni\'s) Φυσικά Σημεία Προπώλησης Hunter Agency Πανεπιστημίου 42, Αθήνα Ωράριο Λειτουργίας (έως 21/4) Τρίτη – Τετάρτη – Πέμπτη: 10.30 – 14.30 Παρασκευή: 16.00 – 20.00 Σάββατο: 10.30 – 16.00 Δευτέρα: Κλειστά Stereodisc Record Shop Αριστοτέλους 4, Θεσσαλονίκη Ωράριο Λειτουργίας Δευτέρα - Παρασκευή: 10:30 - 21:00, Σάββατο 10:00 - 18:00 Kαταστήματα Public https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp ΘΕΑΤΡΟ ΓΗΣ Τριανδρία, Θεσσαλονίκη ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ Δήμου Αθηναίων Πειραιώς 100 - Γκάζι, Αθήνα
  • 0
  • RELEASE ATHENS 2022 / SABATON, BLIND GUARDIAN, EPICA
  • 7/21/2022-0:0
  • 7/21/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/download-2.jpeg
  • Sabaton Oι θηριώδεις Sabaton είναι, χωρίς αμφιβολία, μία από τις πιο σκληρά εργαζόμενες μπάντες του πλανήτη. Προοδεύοντας ακατάπαυστα, συνεχίζουν να κατακτούν κάθε μουσικό πεδίο μάχης, «ισοπεδώνοντας» τα πάντα στο πέρασμά τους ως μια ανίκητη πολεμική μηχανή του heavy metal! Είκοσι χρόνια μετά το ξεκίνημά τους, στο Falun της Σουηδίας, έχουν καταφέρει ήδη να πετύχουν όσα χρειάζεται μια μπάντα για να θεωρείται κλασική, έχοντας αποκτήσει έναν αληθινό “στρατό” που αριθμεί εκατομμύρια αφοσιωμένους οπαδούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Πλατινένιοι δίσκοι, headline shows στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, sold-out περιοδείες σε Βόρεια και Νότια Αμερική, Αυστραλία και Ασία. Πλέον, έχουν αλλάξει επίπεδο, γεμίζοντας αρένες και χαρακτηριζόμενοι ως ένα από τα κορυφαία metal live acts της εποχής μας, προσφέροντας στο κοινό ένα επικό show, με ένα φαντασμαγορικό stage set, κάθε φορά που εμφανίζονται. Blind Guardian Οι θρυλικοί Blind Guardian δεν χρειάζονται συστάσεις. Για πολλούς, παραμένουν η επιτομή του heavy metal, μουσικά και αισθητικά. Επιδραστικοί για πάνω από 30 χρόνια, ανακαλύπτουν συνεχώς εκ νέου τους εαυτούς τους. Κάθε δίσκος είναι για αυτούς ένα ακόμα magnus opus! Αγαπημένοι του ελληνικού κοινού και κορυφαίοι εκπρόσωποι του progressive-power metal, αγαπούν τη μελωδία αλλά και τα επιθετικά riffs, κατορθώνοντας να ηχούν πάντα μοντέρνοι και μεγαλοπρεπείς. Τη δισκογραφία των Γερμανών Βάρδων πολλοί ζηλεύουν αλλά ελάχιστοι κατέχουν. "Imaginations From The Other Side", "Nightfall In Middle-Earth", "A Night At The Opera", "Tales From The Twilight World", "Somewhere Far Beyond" είναι μερικοί κλασικοί δίσκοι τους. Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, έχουν περιοδεύσει ασταμάτητα και δίκαια τους συνοδεύει ο χαρακτηρισμός τους ως μία από τις πιο τελειομανείς μπάντες του κόσμου επί σκηνής. Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν είναι μοναδική. Ποιος δεν θέλει να την ξαναζήσει και ποιος δεν θα ανατριχιάσει όταν βρεθεί να τραγουδάει, μαζί με όλο τον κόσμο γύρω του, το "The Bard's Song (In The Forest)". Epica Oι Epica πλησιάζουν τα 20 χρόνια ζωής και παραμένουν μια σταθερή υπερδύναμη για το symphonic metal! Από το ντεμπούτο τους, "The Phantom Agony" (2022) και το εμβληματικό "Design Your Universe" του 2009, που τους πήγε σε άλλο επίπεδο, μέχρι το εξαιρετικό φετινό, "Ωmega", η θεϊκή φωνή της Simone Simons "κοντράρεται" με την σφοδρότητα του ηγέτη της ολλανδικής μπάντας, Mark Jansen, με μνημειώδη αποτελέσματα. Η μουσική τους εξελίσσεται και μαζί γιγαντώνεται το κοινό τους. Ένα επικό αμάγαλμα ορχηστρικής ομορφιάς, progressive κομψότητας και επιθετικών riffs που οδηγεί σε έναν κολοσσιαίο ήχο. Το "Ωmega" είναι ακριβώς αυτό και μαζί ένας δίσκος ενότητας και αγάπης μεταξύ των μελών. Το 13λεπτο "Kingdom of Heaven pt 3 - The Antediluvian Universe" είναι από τα πιο συγκινητικά και φιλόδοξα τραγούδια τους, το φινάλε μιας μεταφυσικής τριλογίας!
  • Η προπώληση ξεκινά προς 45 ευρώ.Οι επόμενες φάσεις θα ανακοινωθούν στην πορεία.Επίσης, διατίθενται περιορισμένα VIP εισιτήρια, προς 100 ευρώ. Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται οι εξής προνομιακές παροχές: Ξεχωριστή υπερυψωμένη περιοχή διαμορφωμένη με stands & stools για όλους, οpen-bar, προτεραιότητα πρόσβασης στον χώρο, ιδιωτικό parking, ξεχωριστές τουαλέτες.Ταυτόχρονα, είναι διαθέσιμα πλέον τρία διαφορετικά διήμερα εισιτήρια για όσες και όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν δύο ημέρες του Release Athens 2022, κερδίζοντας ένα σημαντικό ποσό:1. Sabaton, Blind Guardian & more tba (21/7/22, Πλατεία Νερού) + Manowar & more tba (22/6/22, Πλατεία Νερού) προς 75 ευρώ (κέρδος 15 ευρώ)2. Sabaton, Blind Guardian & more tba (21/7/22, Πλατεία Νερού) + Judas Priest & more tba (15/7/22, Κλειστό Φαλήρου) προς 75 ευρώ (κέρδος 15 ευρώ)3. Sabaton, Blind Guardian & more tba (21/7/22, Πλατεία Νερού) + Slipknot & more tba (23/7/22, Πλατεία Νερού) προς 90 ευρώ (κέρδος 15 ευρώ)Τα εισιτήρια που έχουν ήδη προπωληθεί ισχύουν κανονικά. Με την ολοκλήρωση των ανακοινώσεων για τις heavy metal ημέρες του Release Athens 2022, οι κάτοχοί τους θα ενημερωθούν για όλες τις επιλογές που θα έχουν.Διάθεση εισιτηρίων:Τηλεφωνικά στο 11876Online στα releaseathens.gr / viva.grΦυσικά σημεία: Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot ΤεχνόποληςΌλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.grTo 2022, το Release Athens στέλνει σε όλους τους φίλους της μουσικής το μήνυμα "Release The Earth From Plastic". Σε όλες τις ημέρες του φεστιβάλ – και όπου αυτό είναι δυνατό – θα χρησιμοποιηθούν βιοδιασπώμενα / ανακυκλούμενα υλικά και εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Ας ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε έστω τα πρώτα βασικά βήματα ώστε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Περισσότερα, σύντομα.
  • 0
  • Rockwave Nights, Πέμπτη 21 Ιουλίου, Τεχνόπολη
  • 7/21/2022-0:0
  • 7/21/2022-0:0
  • Θέα τρο Γης – Θεσσαλονίκη
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/04/unnamed-7.jpg
  • Το Rockwave είναι ο εμβληματικός μουσικός θεσμός της χώρας. Αφουγκράζεται την ανάγκη των ανθρώπων να βγουν έξω, να ερωτευτούν, να χορέψο υν, να τραγουδήσουν, να αγκαλιάσουν και να αγκαλιαστο ύν. Ξέρει πόσο πολύ έλειψαν σε όλους οι αγαπημένες συνήθειες: τα πάρτι, οι βραδιές με φίλους, τα ταξίδια και φυσικά, οι ζωντανές συναυλίες που φωτίζουν τα νυχτερινά αστικά τοπία και δίνουν ζωή και ρυθμό στο ελληνικό καλοκαίρι. Το Rockwave ζει στον παλμό της πόλης. Δεν μας αφήνει ποτέ! Τώρα, το Rockwave βγαίνει μπροστά και τολμά. Σαν αιώνιος έφηβος Όπως ξέρει να κάνει εδώ και δεκαετίες. Επιμένει. Ξεδιπλώνεται. Ανοίγεται στο κέντρο της Αθήνας. Το Rockwave έρχεται στην Τεχνόπολη, στo κέντρο της πόλης με μια σειρά συναυλιών, τα Rockwave Nights. Όλα είναι γιορτή. Μία γιορτή εκτονωτικά λυτρωτική, όπω ς η μουσική των PLACEBO Placebo (λεξικό: εικονικό φάρμακο), Placebo (μουσικό λεξικό: βρετανικό εναλλακτικό ριζοσπαστικό συγκρότημα που από το 1994 ταράζει τα μουσικά ύδατα παγκοσμίως). Μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα στο Rockwave Festival του 1999, οι Placebo έχουν μοιραστεί κι άλλες αξέχαστες εμφανίσεις με το ένθερμο ελληνικό κοινό επιστρέφοντας τη λατρεία που τους δείχνει σταθερά για παραπάνω από είκοσι χρόνια. Τώρα, το συγκρότημα επιστρέφει στην Ελλάδα στις 20 Ιουλίου στο Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη και 21 Ιουλίου στην Αθήνα στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων σε μία πολύ ξεχωριστή Rockwave Night! Οι Placebo είναι μία από τις επιδραστικές alternative ροκ μπάντες των τελευταίων 20 χρόνων με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 13 εκατομμύρια μέχρι σήμερα. Kέρδισαν επάξια τη θέση τους στη βρετανική μουσική ιστορία με έξι κορυφαία \"top 10\" άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και μέσα από συνεργασίες με μουσικούς θρύλους όπως οι David Bowie, Robert Smith και Michael Stipe. Το ομότιτλο πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος έφερε μια ισχυρή αλλαγή στη βρετανική μουσική, επιδρώντας αντιθετικά με την Britpop που εκείνη την εποχή κυριαρχούσε εμπνέοντας μια γενιά συγκροτημάτων να τους ακολουθήσει. Δώδεκα μήνες μετά το πρώτο τους single («Br uise Pristine») κυκλοφόρησαν το «Nancy Boy» που έγινε πλατινένιο, δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές και σημάδεψε την μετέπειτα πορεία τους. Placebo - Nancy Boy (Official Music Video) https://www.youtube.com/watch?v=PBxuq_eWW94 Το σκοτεινά σαγηνευτικό δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο «Without You I\'m Nothing» πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Το άλμπουμ περιλάμβανε το Top 5 single «Pure Morning» και το εμβληματικό «Every You Every Me». Η πορεία του δίσκου απογειώθηκε όταν oι Placebo ερμήνευσαν ζωντανά, παρέα με τον David Bowie, το «20th Century Boy» στα BRIT Awards το 1999. Placebo - Every You Every Me (Official Music Video) https://www.youtube.com/watch?v=OMaycNcPsHI Το 2000 κυκλοφόρησαν το κορυφαίο electro-punk-pop τρίτο άλμπουμ τους, «Black Market Music». Οι αφοσιωμένοι οπαδοί των Placebo σε όλες τις ηπείρους συσπειρώθηκαν και οδήγησαν τα «Taste In Men», «Slave To The Wage» και το «Special K», στο Top 20 του Ηνωμένου Βασιλείου και των διεθνών charts. Ακολούθησε το τέταρτο άλμπουμ τους με τίτλο «Sleeping With Ghosts», που κυκλοφόρησε το 2003, αναδείχθηκε διπλά πλατινένιο στη Γαλλία, πλατινένιο στη Γερμανία και χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το single «The Bitter End» έγινε μία από τις κορυφαίες επιτυχίες της καριέρας των Placebo, ένα από τα δύο τραγούδια (μαζί με το Every You and Every Me) που σχεδόν πάντα παίζουν σε κάθε live τους. «Meds», το πέμπτο άλμπουμ ήρθε το 2006. Πούλησε πάνω από 1,1 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμο και έγινε πλατινένιο σε Γερμανία και Γαλλία και χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το άλμπουμ «Battle For The Sun» των Placebo με παραγωγό τον Dave Bottrill, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2009. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό, ζωντανό, δυναμικό και ριζοσπαστικό έργο που σηματοδότησε μια νέα εποχή για το συγκρότημα. Παρέμειν αν για δύο βδομάδες στην πρώτη θέση του European Bill board Chart, ενώ βρέθηκαν στο νούμερο 1 στα charts 10 χωρών και στο Top 5 στα charts σε άλλες 20 χώρες. Στα MTV European Music Awards του 2009 κέρδισαν το Best Alternative Award, εδραιώνοντας τη θέση τους ως μία από τις κορυφαίες live rock μπάντες παγκοσμίως. Το «Loud Like Love», που κυκλοφόρησε το 2013, ήταν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους με παραγωγό τον Adam Noble και βρήκε τη μπάντα να περιοδεύει σε όλο τον κόσμο, σε μια περιοδεία με πάνω από 1 εκατομμύριο θεατές σε Αυστραλία, Λατινική Αμερική, Βόρεια Αμερική, Ευρώπη και Ασία. Οι Placebo γιόρτασαν την επέτειο των 20 χρόνων τους με την κυκλοφορία του retrospective album τους, «A Place For Us To Dream» στις 7 Οκτωβρίου 2016, καθώς και με την κυκλοφορία του EP με τίτλο «Life\'s What You Make It» που περιείχε 6 νέα κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του single «Jesus\' Son» και της διασκευής του «Life\'s What You Make It» των Talk Talk. Λίγο μετά την κυκλοφορία του album, ακολούθησε η επική παγκόσμια περιοδεία τους, με τίτλο «20 Years of Placebo» που συνεχίστηκε και σε όλη τη διάρκεια του 2017. Το Σεπτέμβριο του 2021 οι PLACEBO επέστρεψαν και μοιράστηκαν με τους χιλιάδες φίλους τους το πρώτο νέο τους single «Beautiful James». Οι Placebo ξανά σε έξαψη! Ο καινούργιος δίσκος «Never Let Me Go» έφτασε μέχρι το #3 στο αγγλικό top-10 UK Albums (OCC) και είναι το πρώτο άλμπουμ των Placebo που το καταφέρνει αυτό! Οι Placebo έχουν μπει στο αγγλικό top-10 έξι φορές στην καριέρα τους, και η τελευταία φορά ήταν με το Battle for The Sun που το 2009 είχε φτάσει μέχρι το νούμερο 8.Ο Brian Molko και ο Stefan Olsdal, έσκαψαν πολύ βαθιά για να ανάψουν τη ζωοδότρα φλόγα για το εξαιρετικά αγωνιώδες όγδοο άλμπουμ τους. Με τον τίτλο «Never Let Me Go», το άλμπουμ ικανοποιεί την σχεδόν ωμή διάθεσή τους για αυτό-έκφραση αλλά ταυτόχρονα αναζητά μια οργισμένη σύνδεση με τον κόσμο των \'20s. Εκεί που όλοι βρίσκουμε τον εαυτό μας - καθώς έρπουμε έξω από τη δυστοπία της πανδημίας σε ένα νέο τοπίο μισαλλοδοξίας, διαχωρισμού, τεχνολογικού κορεσμού και επαπειλούμενης οικο-καταστροφής. Σήμερα, το 2022, η ταυτότητα των Placebo είναι διαμετρικά αντίθετη από αυτή στο μέσο της καριέρας τους, βάζοντας μπροστά τόσο τα παγκόσμια ζητήματα όσο και τις δικές τους δημιουργικές ανάγκες. Οι Placebo δεν μπορούν πλέον να επαναπαύονται στη δόξα του παρελθόντος. Όπως έχει πει ο Molko, «όλα έχο υν να κάνουν με τον πόνο του κόσμου, αυτή τη σιωπηλή κραυγή που βρίσκεται παντού...»... «κάθε ακροατής ανακαλύπτει τη δική του προσωπική ιστορία στα τραγούδια μας». Παρόλα αυτά υπάρχει οργή στην καρδιά του «Never Let Me Go» που όμως ποτέ δεν μεταφράζεται σε πολεμική, αλλά σπινθηρίζει αισθητά από την παράνοια και τις αδικίες της σύγχρονης ζωής. Πλευρές όπως ο ναρκισσιστικός καθρέφτης του Instagram ή η online μισαλλοδοξία, η συνεχής καταπάτηση και της ελάχιστης ιδιωτικότητας, το αναλώσιμο της ανθρώπινης ζωής, η αστυνομική βαρβαρότητα και η φυλετική ανισότητα. Placebo - Happy Birthday In The Sky (Official Visualiser) https://www.youtube.com/watch?v=sRYLFVOY1RI Ο Molko απεχθάνεται να μιλά ευθέως. Αλλά όταν το κάνει, χτυπά στην καρδιά, είναι σκληρός αλλά είναι αληθινός. Μιλά καθαρά και έντονα, όσο ποτέ μέχρι τώρα. Και ο Olsdal νιώθει την ανάγκη να σχολιάσει: «Ο Μπράιαν έχει 300 διαφορετικές ιδέες στο κεφάλι του, η σκέψη του τρέχει με ένα εκατομμύριο μίλια την ώρα. Υπάρχουν τόσα πολλά στους στίχους του αυτή τη φορά, που σας μεταφέρουν σε τόσα πολλά διαφορετικά μέρη – μερικά πολύ σκοτεινά, αλλά υπάρχει και αγάπη και ελπίδα. Βλέπω πολλή από την αλήθεια του, και την αλήθεια μας».
  • ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Η προπώληση εισιτηρίων έχει ξεκινήσει Τιμές Εισιτηρίων Γενική είσοδος: 48 ευρώ Golden Area (περιορισμένος χώρος μπροστά στη σκηνή): 88 ευρώ Τα εισιτήρια ROCKWAVE FESTIVAL 2020 | PLACEBO εξακολουθούν να ισχύουν για τις νέες συναυλίες των PLACEBO στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Οι κάτοχοι εισιτηρίων θα έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα εισιτήριά τους για την ημέρα της επιλογής τους. Για τα ηλεκτρονικά εισιτήρια οι οδηγίες θα αποσταλούν μέσω e-mail από τις Viva & Hunter Agency. Τα φυσικά εισιτήρια (hard copy tickets) μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατευθείαν για την είσοδο στο χώρο της συναυλίας της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης. Ηλεκτρονικά Δίκτυο viva.gr Θεσσαλονίκη: https://www.viva.gr/tickets/music/placebo-thessaloniki Αθήνα: https://www.viva.gr/tickets/music/rockwave-nights-placebo Τηλεφωνικά: 11876 Σε όλα τα Viva Spots (Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Yoleni\'s) Φυσικά Σημεία Προπώλησης Hunter Agency Πανεπιστημίου 42, Αθήνα Ωράριο Λειτουργίας (έως 21/4) Τρίτη – Τετάρτη – Πέμπτη: 10.30 – 14.30 Παρασκευή: 16.00 – 20.00 Σάββατο: 10.30 – 16.00 Δευτέρα: Κλειστά Stereodisc Record Shop Αριστοτέλους 4, Θεσσαλονίκη Ωράριο Λειτουργίας Δευτέρα - Παρασκευή: 10:30 - 21:00, Σάββατο 10:00 - 18:00 Kαταστήματα Public https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp ΘΕΑΤΡΟ ΓΗΣ Τριανδρία, Θεσσαλονίκη ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ Δήμου Αθηναίων Πειραιώς 100 - Γκάζι, Αθήνα
  • 0
  • Rockwave Festival 2022 | Social Distortion, Amenra + more Acts T.B.C.
  • 07/22/2022-0:0
  • 07/22/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/03/rockwave-social-distortion-e1647339562534.jpg
  • Είναι γεγονός, οι Social Distortion στην Ελλάδα! Ένα χρόνιο απωθημένο και κρυφό όνειρο για τους fans τους στην Ελλάδα αλλά και διαρκές ζητούμενο για τον ίδιο το θεσμό του Rockwave Festival θα πραγματοποιηθεί επιτέλους στις 22 Ιουλίου στο Τerra Vibe. Μαζί τους οι Amenra, το συγκρότημα φαινόμενο με τη συγκλονιστική σκηνική παρουσία. Το ROCKWAVE FESTIVAL επιστρέφει! Σε έναν κόσμο που αλλάζει, σε ένα κύμα αβεβαιοτήτων, σε μια ρευστή και περίπλοκη πραγματικότητα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αύριο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που ξέρουμε ήδη. Εκείνο όμως που παραμένει πολύτιμη σταθερά, φιλόξενο καταφύγιο στην ευμετάβλητη ζωή μας δε ν είναι τίποτα άλλο παρά η τέχνη και ιδίως η ΜΟΥΣΙΚΗ, η πιο κοινωνική και μαζική μορφή τέχνης. Η τέχνη της συναναστροφής, της συνύπαρξης και του μοιράσματος εμπειριών και συναισθημάτων. Η τέχνη που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά μεταξύ τους, που μοιράζει απλόχερα συγκινήσεις που μένουν στο χρόνο και ανεξίτηλες στιγμές που θυμάσαι για πάντα. Έτσι, το Rockwave επιστρέφει για να θυμίσει τις λυτρωτικές ιδιότητες της ΜΟΥΣΙΚΗΣ και μάλιστα της αυθεντικής, καλής μουσικής. Αγνό, απλό, πιστό στις αξίες του, με τους δικούς του όρους και κανόνες, τιμά τις μουσικές του ρίζες, αφιερώνεται στις απαρχές μιας εποχής που επηρέασε όλη τη μουσική πορεί α. Άλλωστε, και το ίδιο ως πρωτοποριακός καλλιτεχνικός θεσμός σφράγισε τη συναυλιακή κουλτούρα στην Ελλάδα χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Επιστρέφει λοιπόν, ένα φεστιβάλ για τους αληθινούς λάτρεις της μουσικής, για τους παθιασμένους μουσικόφιλους. Ένα φεστιβάλ που θέλει να μιλήσει στην ψυχή σου, να σου χαρίσει αγνή, απλή, καθαρή χαρά. Να θυμίσει την καταγωγή και τη γένεση της ροκ μουσικής. Να μην αφήσει να ξεχάσουμε τους αληθινά πρωτοπόρους, αυτούς που πρώτοι χάραξαν νέα μονοπάτια και άνοιξαν το δρόμο για τους επόμενους. Εν αρχή ην η μουσική! Social Distortion «Ness is one of the most underrated pure songwriters in rock» – Los Angeles Times Κάπως έτσι καταλαβαίνεις ότι τα έχεις καταφέρει στο μουσικό στερέωμα: Έχε ις παραμείνει στο επίκεντρο για τέσσερεις δεκαετίες με τους δικούς σου όρους, τον δικό σου χρόνο, τους δικούς σου κανόνες και όλο αυτό το διάστημα καταφέρνεις να αυξάνεις/ μεγαλώνεις/ επεκτείνεις την επιρροή σου. Κάθε άλμπουμ σου είναι καλύτερο από το προηγούμενο. Σε έχει καλέσει στη σκηνή ο ίδιος ο Bruce Springsteen, επειδή θέλει να παίξει μαζί σου ένα από τα τραγούδια σου. Έχεις περάσει καλές και άσχημες στιγμές, όμορφες και τραγικές ημέρες, αλλά κάθε βράδυ δίνεις το 100% του εαυτού σου και κάθε πρωί ξυπνάς κεφάτος, έτοιμος να ξανανέβεις στη σκηνή και να τα δώσεις όλα. Αυτή είναι η σύντομη εκδοχή της ιστορίας των Social Distortion – στην πλήρη έκδοση της θα ήταν μια τηλεοπτική μίνι-σειρά 10 επεισοδίων που θα την έβλεπες με κομμένη την ανάσα. Τα τελευταία 40 χρόνια, οι νονοί του punk από το Orange County της California έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους χαρακτηριστικό ήχο, ένα είδος hard rockabilly/punk που πλαισιώνεται με τους βιωματικούς στίχους του Mike Ness. Ο χαρακτηριστικός φλογερός ήχος απ' τις κιθάρες τους, οι μοναδικές μελωδίες τους και η αξεπέραστη βραχνάδα του Ness είναι στοιχεία που παραμένουν αναλλοίωτα από το 1982 μέχρι και σήμερα. Την ίδια διαχρονικότητα διατηρούν και οι ιστορίες ανεκπλήρωτου έρωτα, απώλειας και άλλων βιωμάτων του Ness. «Ακούω αρκετά συχνά τον κόσμο να μου λέει "Φίλε η μουσική σου με βοήθησε να ξεπε ράσω τις δύσκολες στιγμές" κι εγώ απαντώ "Και εμένα τ ο ίδιο"», αναφέρει ο Ness. Οι Social Distortion κατάφεραν να κατακτήσουν αρκετές πρωτιές από τα πρώτα βήματα της σταδιοδρομίας τους. Το "Another State of mind" από τον πρώτο τους δίσκο, "Mommy's Little Monster" ήταν ενα από τα λίγα punk κομμάτια που έπαιζε το MTV. Η καταξίωση όμως ήρθε μέσα από το κλασσικό πλέον ομώνυμο τρίτο άλμπουμ τους που περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες Story of my life, Ball & Chain, καθώς και την κλασική διασκευή του Ring of Fire του Johnny Cash. Ανάλογη ήταν η συνέχεια και με τον επόμενο δίσκο "Somewhere Between Heaven and Hell" με τα singles Bad Luck και When She Begins να ξεχωρίζουν. Και φυσικά οι επιτυχίες συνεχίστηκαν και με τα επόμενα δύο άλμπουμ τους, «White Light, White Heat, White Trash» και «Sex, Love and Rock 'n' Roll». Κομμάτια όπως τα I Was Wrong, Don't Drag Me Down, Reach for the Sky, Don't Take Me for Granted καθώς και η εκπληκτική διασκευή του Under my thumb των The Rolling Stones, να είναι από τα πιο αγαπημένα των fans. Μόλις κυκλοφόρησε το "Hard Times and Nursery Rhymes" (που ο Ness επιμελήθηκε την παραγωγή για πρώτη φορά) κατέκτησε την 4η θέση στη λίστα «Top 200» του Billboard, θέση στην οποία κανένα άλλο άλμπουμ τους δεν είχε φτάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Την εβδομάδα της κυκλοφορίας του, το άλμπουμ βρισκόταν στην κορυφή #1 της κατηγορίας «Independent Album» και στη δεύτερη θέση #2 της «Rock/ Alternative Album» κατηγορίας. Περιέχει όλα τα στοιχεία σήμα κατατεθέν των Social D, την χαρακτηριστική τους μίξη από punk, blues, rock 'n roll και country αλλά ταυτόχρονα ξεπερνά τα όρια του γνώριμου ήχου τους. Για αυτό και η μουσική τους απευθύνεται σε ένα ευρύ κοινό κάθε ηλικίας το οποίο συνεχώς διευρύνεται. «Βλέπω κόσμο που μας ακολουθεί από το Mommy's Lit tle Monster να φέρνει τα παιδιά του στις συναυλίες μας αλλά και νέα παιδιά να φέρνουν τους γονείς τους σε αυτές» τονίζει ο Ness. Οι Social Distortion και ο Ness διανύουν πλέον την τέταρτη δεκαετία ύπαρξης τους έχοντας καταφέρει κάτι το αδιανόητο για τον χώρο του punk. Να μην «καούν». Αυτό οφείλεται καθαρά στην αυθεντικότητά τους ως συγκρότημα. Οι fans τους γνωρίζουν ότι η μπάντα και ο Ness βασίζονταν πάντα σε αυτήν – αυθεντικός ήχος, αυθεντικό όραμα, αυθεντικές ιστορίες παρανόμων, αυτοκίνητα και κιθάρες, πράγματα που αντέχουν και στ ο πέρασμα του χρόνου αποκτούν μεγαλύτερη αξία. Αυτές τις ημέρες θα βρεις τον Ness σε δυο μέρη: στη σκηνή να τα δίνει όλα με τους Social Distortion ή να τριγυρνά στους δρόμους, τα παζάρια και τα second hand μαγαζιά ψάχνοντας για vintage αντικείμενα όπως κιθάρες, ενισχυτές, ραδιόφωνα και μηχανές από μια εποχή που η γνησιότητα και η διάρκεια στο χρόνο ήταν αξίες ανεκτίμητες. Από την άλλη πλευρά η επιρροή τους σε νεότερες μπάντες όπως οι Green Day, Pearl Jam, The Offspring και Volbeat είναι εμφανής. Δεν είναι πλεονασμός ότι πολλοί τους χαρακτηρίζουν ως τους Rolling Stones του hardcore/punk. «Life goes by so fast You only wanna do what you think is right Close your eyes and it's past Story of my life» Amenra Ένα από τα συναρπαστικότερα συγκροτήματα του ακραίου εναλλακτικού ήχου έρχεται να ξορκίσει τους εσωτερικούς μας δαίμονες στο Rockwave. Ζόφος. Αυτή η λέξη περιγράφει τον ήχο και την ατμόσφαιρα των Βέλγων post-metal AMENRA. Η μουσική τους είναι προσιτή και ακραία ταυτόχρονα - δεν είναι ακραία μόνο λόγω του θορύβου και της παραμόρφωσης, αλλά κυρίως επειδή μπορεί να κάνει κάποιον να γονατίσει - κυριολεκτικά και μεταφορικά. Προκαλεί ακραία συναισθήματα έως ότου έρθει η κάθαρση, η λύτρωση. Το ίδιο συμβαίνει και στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Ο Colin H. van Eeckhout γονατιστός, στο βάθος της σκηνής, με την πλάτη στο κοινό, ουρλιάζει στο σκοτάδι, η φωνή του πνίγεται από τις κιθάρες, αλλά επιμένει, αντέχει. Αντηχεί τις σκέψεις όλων, τον πόνο, τη θλίψη, όποιο σκοτεινό συναίσθημα πνίγει τους θεατές, εκφράζει ό,τ ι θέλουν να βγάλουν από μέσα τους. Κάποια στιγμή σηκώνεται και στρέφεται στο κοινό. Βγαίνει στο φως. Ο πόνος είναι ακόμη εδώ αλλά είναι λιγότερο οξύς. Κάθαρση και Λύτρωση. Οι Amenra δημιουργήθηκαν το 1999 στη Δυτική Φλάνδρα στην πόλη Kortrijk, όταν ο τραγουδιστής Colin H. van Eeckhout και ο κιθαρίστας Mathieu Vandekerckhove εγκατέλειψαν το hardcore συγκρότημα Spineless γιατί ήθελαν να γράψουν μουσική με «περισσότερη καρδιά και ψυχή». Από τότε βάζουν καρδιά και ψυχή σε κάθε νότα, κάθε λέξη και εικόνα αλλάζοντας την πορεία της ζωής των ανθρώπων. «Έχουμε μια ιστορία να αφηγηθούμε και είναι πάντα η ίδια. Πάντα γράφω για τον πόνο της ζωής. Πάντα χρησιμοποιώ τις προσωπικές εμπειρίες ως αναφορά για να μιλήσ ω όσο πιο αληθινά και ειλικρινά μπορώ, από καρδιάς. Προσπαθώ να λυγίσω το σκοτάδι στο φως.... Από την αρχή, η πρόθεσή μας με τα Mass άλμπουμ ήταν να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα για αναστοχασμό, μια βάση για ενδοσκόπηση. Εκείνη τη στιγμή που γονατίζεις και κάνεις ερωτήσεις που δεν έχουν απαντήσεις» Η μουσική ταυτότητα των Amenra είναι ένα μείγμα doom metal, sludge metal, post-metal και hardcore punk ενώ παράλληλα μία βαθιά πνευματικότητα διαπνέει τους στίχους τους. Οι ατμοσφαιρικές ζωντανές τους εμφανίσεις έχουν χαρακτηριστεί ως "entrancing communions", μία συναρπαστική κοινωνία όσων συμμετέχουν, μια εμπειρία μέθεξη. Το 2021 κυκλοφόρησαν το "< em>De Doorn" την πέμπτη full length δουλειά τους – η πρώτη που δεν εντάσεται στo πλαισιο των "Mass" κυκλοφοριών τους. Το "De Doorn" που σημαίνει αγκάθι γράφτηκε στα φλαμανδικά, την μητρική τους γλώσσα σαν μία πράξη απελευθέρωσης και αποκαλύπτει περισσότερο από όλα τα άλμπουμ τους το αληθινό πρόσωπο τους, αποτελεί την πιο γνήσια έκφρασή τους. Αρχικά γράφτηκε ως μέρος των περίφημων "Fire Rituals" που το συγκρότημα διοργάνωσε στη Γάνδη. Ερμήνευσαν τα τραγούδια γύρω από ένα τεράστιο ξύλινο γλυπτό μέσα στο οποίο οι θεατές είχαν ρίξει προσωπικά αντικείμενα ανθρώπων που είχαν χάσει ή και σημειώματα με «οδυνηρές» για αυτούς λέξεις ̵ 1; φράσεις. Όλα αυτά από τα οποία ήθελαν να απαλλαγούν. Ένα τελετουργικό εξαγνισμού, μια προσπάθεια να ανακουφιστεί η ψυχή, να απαλύνει τον πόνο της απώλειας. Μέσα από τη μουσική. «Η πρωτοποριακή μουσική τους είναι ακραία με κάθε δυνατό τρόπο: ηχητικά, συναισθηματικά και πνευματικά» όπως έγραψε ο Remfry Dedman στον The Independent. Η εμπειρία της ζωντανής εμφάνισης τους στο Rockwave festival θα είναι αποκαλυπτική! "I'm torn from you, I'm your old wound Your old wound Mother mine Sing me to sleep tonight To all I ever loved It's a solitary reign" Ακολουθήστε το Rockwave Festival στο facebook: https://www.facebook.com/rockwavefestival Social Distortion links: http://www.socialdistortion.com/ https://www.facebook.com/socialdistortion https://www.instagram.com/socialdistortion/ https://twitter.com/SocialD1 https://www.youtube.com/channel/UCa-TUmJpU-jaz4gNtNR9G3g https://open.spotify.com/artist/16nn7kCHPWIB6uK09GQCNI?autoplay=true https://www.deezer.com/us/artist/2129?autoplay=true Amenra links: https://amenra.bandcamp.com/ https://www.facebook.com/churchofra https://www.instagram.com/amenra_official/?hl=en https://amenra-official.tumblr.com/?fbclid=IwAR1FnzBvaszST8uy88g2AKcpyvxwD7-69elRkWxoZymZD0bi1sWlNPKRjrY https://open.spotify.com/artist/0N1jE1EIrhZjvQSfuLupUu https://www.deezer.com/us/artist/170152?autoplay=true
  • ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Η προπώληση εισιτηρίων έχει ξεκινήσει Τιμές Εισιτηρίων Προπώληση: 44 ευρώ Τιμή Ταμείου: 50 ευρώ Σημεία Προπώλησης Ηλεκτρονικά: viva.gr & hunteragency.gr Τηλεφωνικά: 11876 Σε όλα τα Viva Spots (Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Yoleni's) Δίκτυο Public Public on line: http://tickets.public.gr/ Kαταστήματα Public https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp Σημείωση: Μετά την ανακοίνωση όλων των προγραμματισμένων εκδηλώσεων του Rockwave Festival 2022, οι κάτοχοι εισιτηρίων και voucher των αναβληθέντων εκδηλώσεων του Rockwave Festival 2020 & 2021 θα έχουν τη δυνατότητα της αντικατάστασης των εισιτηρίων τους για την ημέρα της επιλογής τους. Αναλυτικές οδηγίες θα ανακοινωθούν σύντομα. Για περισσότερες πληροφορίες, φωτογραφικό υλικό σε υψηλή ανάλυση και πλήρη δημοσιογραφική κάλυψη απευθυνθείτε στην Ηρώ Παστρικού στο [email protected]
  • 0
  • RELEASE ATHENS 2022 / Slipknot Sepultura + more tba στην Πλατεία Νερού
  • 7/23/2022-0:0
  • 7/23/2022-0:0
  • Πλατεία Νερού
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/05/download-3.jpeg
  • Slipknot Aπό την πρώτη στιγμή που οι Slipknot συστήθηκαν στο κοινό, ήταν ολοφάνερο πως ο πλανήτης δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο! Η προκλητική εννεαμελής “συμμορία” από την Iowa των ΗΠΑ, κατέκτησε τα πάντα με κλασικούς δίσκους και, κυρίως, με τα όσα κάνει πάνω στη σκηνή. Εκεί δεν υπάρχει τίποτα και κανείς που να μπορεί να συγκριθεί μαζί της. Ταυτόχρονα, άλλαξαν για πάντα το χάρτη του σκληρού ήχου και απέκτησαν μεμιάς εκατομμύρια πιστούς οπαδούς, απλώνοντας το σκοτάδι και την οργή με κλασικούς δίσκους, όπως τα "Ιowa", "Vol.3: (The Subliminal Verses)" και το καταπληκτικό "We Are Not Your Kind" που βρέθηκε ψηλά σε κάθε λίστα με τους κορυφαίους δίσκους τoυ 2019. Επιστρέφουν στη χώρα μας, μετά από πολλά χρόνια, φέρνοντας στο Release Athens το εκπληκτικό show τους, σε μία φεστιβαλική εμπειρία επικών διαστάσεων που όμοιά της δεν έχουν ξαναδεί οι πιστοί Maggots! Άλλωστε, τα λόγια του Corey Taylor είναι ξεκάθαρα και δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση: “We don’t play shows. We start wars.” Στις 23 Ιουλίου 2022, στην Πλατεία Νερού, θα υποστούμε μια ηχητική επίθεση σε κάθε μας αίσθηση. Τραγούδια όπως τα “People = Shit”, “Surfacing”, “Duality”, “Wait and Bleed”, “Unsainted”, “Disasterpiece”, “Before I Forget”, “Psychosocial” απλά σου υπενθυμίζουν τον λόγο που είναι αδύνατον να χάσεις αυτή τη βραδιά! Sepultura Tίποτε δεν θα ήταν ίδιο στην παγκόσμια σκηνή του σκληρού ήχου αν δεν είχαν υπάρξει οι Sepultura! Για περισσότερα από 30 χρόνια βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, παραμένοντας πρωτοπόροι και επιδραστικοί. Ξεκινώντας από το thrash και το death metal και στη συνέχεια πειραματιζόμενοι και με το groove και alternative metal, χάραξαν τη δική τους πορεία ως μια μπάντα που απλά δεν έχει όμοιά της. Με περισσότερα από 20 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως είναι, με διαφορά, η πιο επιτυχημένη metal μπάντα στην πατρίδα τους. Μνημειώδη albums - όπως τα “Beneath the Remains” (1989), “Arise” (1991), “Chaos A.D.” (1993), “Roots” (1996) - δεν έχουν χάσει ίχνος από την μεγαλοπρεπή σφοδρότητα τους μέχρι σήμερα και αποτελούν σημεία αναφοράς και βασική επιρροή για αμέτρητες νέες μπάντες! Οι ζωντανές εμφανίσεις τους είναι πραγματικά εκρηκτικές. Με τους «παλιούς» Andreas Kisser (κιθάρα, φωνητικά) και Paulo Xisto Pinto Jr. (μπάσο) ως κινητήρια δύναμη, παρέα με τη… δύναμη της φύσης που ονομάζεται Derrick Leon Green (φωνή) και τον «τσιμεντένιο» Eloy Casagrande (drums), οι Sepultura βρίσκονται σε τρομερή φόρμα και η τελευταία μέρα του Release Athens 2022 θα ξεκινήσει με μια κραυγή: “Roots, Bloody Roots!”
  • Ημερομηνία: Σάββατο 23 Ιουλίου 2022 Οι πόρτες ανοίγουν: 17:00 Τιμές εισιτηρίων: Η προπώληση συνεχίζεται προς 60 ευρώ. Οι επόμενες φάσεις της προπώλησης θα ανακοινωθούν στην πορεία. Προπώληση εισιτηρίων: Τηλεφωνικά στο 11876 Online στα releaseathens.gr / viva.gr Φυσικά σημεία: Καταστήματα Public, Wind, Media Markt, Ευριπίδης, Yoleni’s και Viva Spot Τεχνόπολης. Όλες οι πληροφορίες (τιμές, πρόγραμμα, πρόσβαση) στο releaseathens.gr To 2022, το Release Athens στέλνει σε όλους τους φίλους της μουσικής το μήνυμα “Release The Earth From Plastic”. Σε όλες τις ημέρες του φεστιβάλ – και όπου αυτό είναι δυνατό – θα χρησιμοποιηθούν βιοδιασπώμενα / ανακυκλούμενα υλικά και εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Ας ξεκινήσουμε όλοι να κάνουμε έστω τα πρώτα βασικά βήματα ώστε να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να βελτιώσουμε τη ζωή μας.
  • 0
  • CHANIA ROCK FESTIVAL
  • 7/31/2022-0:0
  • 8/1/2022-0:0
  • – Θέατρο Ανατολικής Τάφρου, Χανιά
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/04/Chania-Rock-Festival-2022-general-photo-1.jpg
  • Το Chania Rock Festival, ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ της Νότιας Ευρώπης και, φυσικά, της Ελλάδας, το οποίο ακόμα και τα καλοκαίρια της πανδημίας και του lockdown διεξήχθη κανονικά, τηρώντας όλα τα ισχύοντα μέτρα, γιορτάζει φέτος τα 20α του γενέθλια. Είκοσι απρόσκοπτα χρόνια, με μεγάλες μουσικές στιγμές στο όμορφο νησί της Κρήτης και στα μαγευτικά Χανιά, τον απόλυτο προορισμό για διακοπές, που τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει και ο απόλυτος συναυλιακός προορισμός. Ο εορτασμός αυτής της επετείου, δεν θα μπορούσε παρά να περιλαμβάνει μερικά σπουδαία ονόματα από τη διεθνή κι εγχώρια rock σκηνή, που θα εμφανιστούν στο Θέατρο Ανατολικής Τάφρου, στα Χανιά. Headliners την 31η Ιουλίου, είναι οι θρυλικοί SISTERS OF MERCY, οι αδιαμφισβήτητοι ηγέτες του σκοτεινού rock και ολόκληρης της gothic και dark κουλτούρας, ένα από τα σημαντικότερα σχήματα της post punk σκηνής και ίσως το μεγαλύτερο όνομα που έχει εμφανιστεί ποτέ στο Chania Rock Festival και στο νησί της Κρήτης γενικότερα. Έχοντας κυκλοφορήσει μια σειρά κλασικών δίσκων και ακόμα πιο κλασικών τραγουδιών που έχουν μείνει ανεξίτηλα στο χρόνο, όπως τα “Temple of love”, “More”, “Vision thing”, “This corrosion” και τόσα άλλα, οι αγαπημένοι SISTERS OF MERCY θα έρθουν να «ταρακουνήσουν» για τα καλά το νησί. Με το εντυπωσιακό light show τους, την εμβληματική φιγούρα του τραγουδιστή τους, Andrew Eldritch και τα βαριά beats του Doktor Avalanche, του drum machine, που δίνει το ρυθμικό υπόβαθρο από τη μέρα που δημιουργήθηκαν, οι SISTERS OF MERCY θα έρθουν να πραγματοποιήσουν την υπόσχεση που είχαν δώσει δύο χρόνια πριν, αλλά μας χάλασε τα σχέδια η πανδημία. Να δώσουν μία αξέχαστη συναυλία στο Chania Rock Festival. Την ίδια μέρα, θα εμφανιστεί ένας από τους σημαντικότερους, πιο ανήσυχους, αλλά και πιο επιδραστικούς Έλληνες καλλιτέχνες. Ένας τραγουδιστής, συνθέτης και ποιητής, ο οποίος με τις Τρύπες, δημιούργησε το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο ελληνικό rock σχήμα, με καυστικό στίχο και «κοφτερή» μουσική. Ο λόγος για τον τεράστιο Γιάννη Αγγελάκα, ο οποίος όταν αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο καριέρα, αποφάσισε να συνδυάσει τη rock κουλτούρα με το έντεχνο, το ρεμπέτικο, αλλά και την παραδοσιακή μουσική, χωρίς να φοβάται τη σύμπραξη μουσικών οργάνων που μέχρι πρότινος θεωρούνταν «αταίριαστα». Σε μια δυστοπική εποχή και μετά από σχεδόν τρία χρόνια (κατά τα οποία ετοίμασαν τον καινούργιο τους δίσκο με τον τίτλο "Έχω κέφια"), ο Γιάννης Αγγελάκας παίρνει τη μπάντα του, τους 100°C, και βγαίνουν ξανά στο δρόμο, που θα τους οδηγήσει ξανά στη σκηνή του Chania Rock Festival, ύστερα από 8 ολόκληρα χρόνια! Την 1η Αυγούστου, έχουμε τον εκ νέου ερχομό του Blaze Bayley, πρώην τραγουδιστή του μεγαλύτερου –ίσως- heavy metal σχήματος, των IRON MAIDEN, 8 χρόνια ύστερα από την ισοπεδωτική του εμφάνιση στο Chania Rock Festival. Αυτή τη φορά, μάλιστα, θα έχει ένα ειδικό set, αφού για τελευταία φορά θα παρουσιάσει αποκλειστικά τραγούδια από την περίοδο που ήταν frontman στους IRON MAIDEN, μία εμπειρία που απαγορεύεται να χάσει οποιοσδήποτε λάτρης της σκληρής μουσικής. Ο Bayley, έχει μακρά μουσική καριέρα από το 1984 με τους WOLFSBANE, μέχρι και σήμερα με τη σόλο μπάντα του, αλλά η περίοδος που τον στιγμάτισε, είναι από το 1994 μέχρι το 1999, όπου κλήθηκε να αντικαταστήσει τον ανυπέρβλητο Bruce Dickinson στους IRON MAIDEN, ένα εγχείρημα που θεωρητικά ήταν αδιανόητο, κατάφερε όμως να το φέρει εις πέρας και ακόμα και τώρα αντιμετωπίζεται με υπερβολική συμπάθεια από τους οπαδούς του σχήματος, ενώ φημίζεται και για τις γεμάτες ενέργεια ζωντανές του εμφανίσεις. Όσοι ήταν παρόντες πριν από 8 χρόνια, μπορούν να το επιβεβαιώσουν… Τις επόμενες εβδομάδες θα ανακοινωθούν κι άλλοι καλλιτέχνες, συνολικά πέντε κάθε μέρα, που είναι βέβαιο ότι θα ανεβάσουν ακόμα περισσότερο τη θερμοκρασία στο νησί και θα είναι αντάξια της επετείου των 20 ετών του Chania Rock Festival. Και φέτος, μόνο Κρήτη, μόνο Χανιά!
  • Πάνω από την μουσική βρίσκεται η υγεία όλων μας, η συναυλία θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τα ισχύοντα υγειονομικά πρωτόκολλα. Online Εισιτήρια: https://www.chaniarockfestival.gr/en/tickets https://www.facebook.com/ChaniaRockFestival https://www.instagram.com/chaniarockfestival
  • 0
  • 1000MODS | Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2022
  • 9/10/2022-19:30
  • 4/15/2022-0:0
  • Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/02/unnamed.png
  • Το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου οι 1000mods επιστρέφουν στην Τεχνόπολη, μετά την ιδιαίτερη περσινή τους εμφάνιση, με ένα live όπως παλιά. Το συγκρότημα στοιβάζει τους ενισχυτές του, για να παρουσιάσει τον τελευταίο αριστουργηματικό του δίσκο Youth of Dissent για πρώτη φορά όπως του αρμόζει. Από τα υπόγεια της underground ελληνικής σκηνής, οι 1000mods μπόλιασαν τις Vidage μουσικές τους επιρροές δημιουργώντας το ηχόχρωμα του Super Van Vacation, που έμελλε να γίνει ένας από τους πιο αγαπημένους ροκ δίσκους των τελευταίων 10 ετών. To επόμενο μουσικό ταξίδι τους έκρυβε τριπαριστά και ψυχεδελικά Vultures που ξεχύθηκαν από τα πορτοκαλί ηχεία τους και γύρισαν όλη την Ευρώπη, η οποία υποδέχθηκε μια από τις πιο ανερχόμενες μπάντες του ήχου τους. Το Repeated Exposure to… έμελλε να επιβεβαιώσει ότι οι 1000mods είναι οι μπροστάρηδες της ελληνικής σκηνής στρέφοντας τα βλέμματα όλων πάνω τους. Το συγκρότημα περιόδευσε το 2019 σε Αμερική και Αυστραλία, δίνοντας κάποια από τα πιο σημαντικά shows της πορείας του. To Youth of Dissent συνέπεσε με τις αλλαγές που έφερε η πανδημία στη ζωής μας, παρουσιάζοντας μας τους Mods πιο ώριμους και κατασταλαγμένους από ποτέ, βρίσκοντας αστείρευτη έμπνευση στα αγαπημένα τους 90s και στο Seattle. Οι διθυραμβικές κριτικές κι οι επαναλαμβανόμενες ακροάσεις του Youth of Dissent έκαναν ακόμη πιο έντονη την ανυπομονησία μας να δούμε και πάλι τα Χιλιομόδια πάνω στη σκηνή. Για αυτό, το βράδυ του Σαββάτου της 10ης Σεπτεμβρίου θα βρισκόμαστε όλοι στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων για την ηλεκτρισμένη συναυλιακή επιστροφή των 1000mods. Λίγους μήνες πριν, το Super Van του συγκροτήματος θα γυρίσει για ακόμη μια φορά την Ευρώπη, ταξιδεύοντας σε 31 πόλεις της, ξεκινώντας την περιοδεία του στις 29 Απριλίου στο Λονδίνο. ΠληροφορίεςΕισιτήρια γενικής εισόδου 15 ευρώΣημεία Προπώλησηςwww.highpriority.grwww.viva.gr Για περισσότερες πληροφορίες: [email protected]
  • 0
  • Οι θρυλικοί Jethro Tull σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη για δύο μοναδικές εμφανίσεις.
  • 9/22/2022-0:0
  • 9/23/2022-0:0
  • Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στη Μονή Λαζαριστών, Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/06/unnamed.png
  • Jethro Tull Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στη Μονή Λαζαριστών Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη Την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου οι θρυλικοί Jethro Tull θα εμφανιστούν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών 2022 και την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ "Στη Σκιά των Βράχων 2022", επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά γιατί θεωρούνται από τα σημαντικότερα ροκ συγκροτήματα όλων των εποχών, βάζοντας φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στον σκληρό ήχο. Οι ιστορικοί ύμνοι των Βρετανών, θα ηχήσουν για άλλη μια φορά σε Θεσσαλονίκη κι Αθήνα κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για τις δύο πολύ μεγάλες συναυλίες του Σεπτέμβρη. Ορμώμενοι από το Blackpool της Αγγλίας, οι Jethro Tull ξεκινούν το μουσικό τους ταξίδι στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Σήμερα, με 60 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων παγκοσμίως, περισσότερα από 21 άλμπουμ μεταξύ των οποίων 11 χρυσά και 5 πλατινένια και με περισσότερες από 3,000 live εμφανίσεις σε 40 χώρες, οι Jethro Tull έχουν χαρακτηριστεί ως ένα από τα πιο σημαντικά και εκκεντρικά progressive rock συγκροτήματα του 20ου αιώνα. Στο κέντρο της σκηνής ξεχωρίζει η εμβληματική περσόνα του Ian Anderson, ο οποίος παίρνει τον ρόλο του ηγέτη του γκρουπ. Με μια καλλιτεχνική ευφυΐα που ξεχώρισε ήδη από τα πρώτα βήματα της μπάντας, ο Anderson τολμά να βάλει το φλάουτο σαν βασικό όργανο στη μηχανή των Jethro Tull, κάνοντάς το παράλληλα σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος. Στα πρώτα τους δισκογραφικά χρόνια ξεπηδά το blues ντεμπούτο τους This Was (1968), το οποίο διαδέχεται το Stand Up (1969), αλλά και το Benefit (1970), ο δίσκος προπομπός που μας προετοιμάζει για το magnum opus τους, Aqualung (1971). Τα λόγια περιττεύουν για αυτό το αριστούργημα το οποίο θεωρείται ως μια από τις πιο σημαντικές ροκ κυκλοφορίες όλων των εποχών. Η progressive rock, περήφανη για τα άξια τέκνα της, βρίσκει μια για πάντα στο Locomotive Breath και το Hymn 43 τους ύμνους που θα τραγουδηθούν από χιλιάδες fans παγκοσμίως. Μέσα από μια μουσική πορεία 5 δεκαετιών, ο ήχος των Jethro Tull ταξίδεψε από τα blues και τη jazz, την progressive αλλά και την ορθόδοξη rock, μέσα από τα folk ηχοτόπιά τους. Πέρασαν σχεδόν 2 δεκαετίες δισκογραφικής ανομβρίας, μέχρι τη φετινή θριαμβευτική επιστροφή των Jethro Tull με το Τhe Zealot Gene που επιβεβαίωσε ότι το συγκρότημα συνεχίζει να κρατά ψηλά το Άγιο Δισκοπότηρο της ροκ, ποτίζοντας μας εθιστικές μελωδίες κι εξαιρετικούς στίχους. Η μπάντα που λατρεύτηκε από τους Steve Harris και Bruce Dickinson, Eddie Vedder, Nick Cave, John Myung, Marcus Siepen και Joe Bonamassa, έρχεται σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα για δυο ιστορικές συναυλιακές συγκυρίες που περιμέναμε χρόνια. Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στη Μονή Λαζαριστών και Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, ο Ian Anderson κι η σπουδαία παρέα του θα μας συντροφεύσουν σε 2 μοναδικά ροκ ταξίδια με υπόκρουση τις κορυφαίες στιγμές των Jethro Tull.
  • Πληροφορίες: Τα εισιτήρια ξεκινούν από 42€ Η προπώληση διεξάγεται μέσω του: www.ticketmaster.gr Τηλεφωνικό κέντρο Ticketmaster: 211 19 81 535
  • 0
  • Como Esta Events presents CARPENTER BRUT
  • 10/1/2022-0:0
  • 10/1/2022-0:0
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/03/Carpenter-Brut-560x785-1.jpg
  • ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Como Esta Events presents CARPENTER BRUT Ο Carpenter Brut για πρώτη φορά στην Ελλάδα! Τέσσερα χρόνια μετά την περιοδεία Leather Patrol με 130 παραστάσεις σε ολόκληρο το βόρειο ημισφαίριο στο ενεργητικό του, ο Carpenter Brut ξαναβγαίνει στον δρόμο με το δεύτερο μέρος της δεύτερης τριλογίας του: την περιοδεία Leather Terror Tour. Ο Γάλλος superstar φτάνει στη χώρα μας με το πολυσυζητημένο production που τον ακολουθεί σε όλες του τις ευρωπαϊκές εμφανίσεις: εντυπωσιακά φώτα, laser show, video wall, δυνατές μελωδίες και πολλά synths σε ένα show που θα αφήσει ιστορία. Μαζί του οι SIERRA.
  • Τιμή εισιτηρίου: προπώληση 25 ευρώ, ταμείο 30 ευρώ Σημεία προπώλησης: ΤICKET SERVICES – online: www.ticketservices.gr, call center: 2107234567, εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 (οι τηλεφωνικές και οι online αγορές περιλαμβάνουν χρέωση υπηρεσίας 5% επί της τιμής του εισιτηρίου)
  • 0
  • THERION | LEVIATHAN II TOUR 2022 | Σάββατο 10 Δεκεμβρίου | PIRAEUS CLUB ACADEMY - LOULOU IS PRESENT
  • 12/10/2022-0:0
  • 12/10/2022-0:0
  • Piraeus club academy105 Piraeus Ave. & Vitonos Athens
  • https://rockhard.space/wp-content/uploads/2022/03/unnamed-6.jpg
  • https://www.therion.se https://www.youtube.com/channel/UCOZMj62eTEiZl8NWPNQdo7Q https://www.facebook.com/therion ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝΗ προπώληση εισιτηρίων θα ξεκινήσει την Τρίτη 1 ΜαρτίουΤιμές ΕισιτηρίωνΠροπώληση: 25 ευρώΤιμή Ταμείου: 28 ευρώΣημεία ΠροπώλησηςΗλεκτρονικά: viva.grΤηλεφωνικά: 11876Σε όλα τα Viva Spots(Καταστήματα Wind, Public, Media Markt, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Yoleni's)Δίκτυο PublicPublic on line: http://tickets.public.gr/ Kαταστήματα Publichttps://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp PIRAEUS CLUB ACADEMY | LouLou is PresentΠειραιώς 105ΑθήναΤηλ.: 210 3458 898More infowww.piraeusclubacademy.gr www.loulouispresent.gr Η συναυλία θα διεξαχθεί σύμφωνα με τις ισχύουσες υγειονομικές διατάξεις κατά την περίοδο της εκδήλωσης.
  • 0


  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece