Connect with us

Somewhere back in time

A day to remember… 18/5 [SONATA ARCTICA]

1

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Stones grow her name” –  SONATA ARCTICA 
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2012 
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast 
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Nino Lau­renne
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Tony Kakko

Κιθάρες – Elias Viljanen
Μπάσο – Marko Paasikoski
Drums – Tom­my Portimo
Πλήκτρα – Hen­rik Klingenberg

Πριν από περίπου ένα χρόνο είχα γράψει ένα κείμενο για τα 20 χρόνια από την κυκλοφορία του “Eclipse” και τώρα μου δίνεται η δυνατότητα να γράψω για τα 10 χρόνια από την κυκλοφορία του “Stones grow her name”.  Μέσα σε αυτή τη δεκαετία άλλαξαν πολλά για τους SONATA ARCTICA, τόσο στη σύνθεση της μπάντας όσο (κυρίως) και στον ήχο τους. Από ότι φαίνεται προσπάθησαν να αποτινάξουν από πάνω τους τον χαρακτηρισμό του «κλώνου» των STRATOVARIUS, δυσαρεστώντας όμως αρκετούς από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους. Δυστυχώς όμως, στην πορεία αυτής της αλλαγής ίσως έχασαν τον «προσανατολισμό» τους, αυτό το «κάτι» που σου κέντριζε το ενδιαφέρον όταν άκουγες τη μουσική τους, με αποτέλεσμα να αισθάνομαι ότι κάτι λείπει από τα τραγούδια τους.

Στο “Stones grow her name” λοιπόν, οι SONATA ARCTICA συνεχίζουν την πορεία που είχαν ξεκινήσει από το “Unia”, με τις συνθέσεις να είναι αισθητά βελτιωμένες σε σχέση με τις 2 προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Επίσης, έχουν περισσότερα στοιχεία από τους πρώτους δίσκους της μπάντας, από ότι οι δύο προκάτοχοί του, κάτι που είναι ιδιαίτερα εμφανές στα “Only the bro­ken hearts (make you beau­ti­ful)” και “Los­ing my insan­i­ty”. Αν θα έπρεπε να βάλω μια «ταμπέλα» στη μουσική που ακούγεται σε αυτόν τον δίσκο, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια heavy/power met­al κυκλοφορία με ως επί το πλείστον mid-tem­po συνθέσεις και ελάχιστα «νεοκλασικά» pow­er met­al περάσματα.

1

Το ”Stones grow her name” αποτελεί την πιο ώριμη κυκλοφορία της μπάντας μέχρι εκείνη τη στιγμή, αλλά είναι εμφανής η κρίση ταυτότητας που περνάει η μπάντα (και) σε αυτόν το δίσκο. Τα σημάδια είναι παντού. Από τον τίτλο του δίσκου (που δε βγάζει και κάποιο ιδιαίτερο νόημα), την επιλογή να κυκλοφορήσουν ένα τραγούδι με τον τίτλο «Shit­load of mon­ey”, την έλλειψη συνοχής μεταξύ των τραγουδιών, την επιλογή της χρήσης ban­jo στο “Cin­derblox”, και αρκετά άλλα. Τα τραγούδια του δίσκου είναι καλά αλλά όχι σπουδαία ή ξεχωριστά, τουλάχιστον όχι για το επίπεδο των SONATA ARCTICA.

Γενικά δε θα χαρακτήριζα τον δίσκο κακό ή αδύναμο. Αντιθέτως είναι καλός, με αρκετές καλές στιγμές, όπως τα “Only the bro­ken hearts”, “Los­ing my insan­i­ty”, “Cin­derblox” και “I have a right”, απλά δεν είναι κάτι που θα έδειχνα σαν αντιπροσωπευτικό δείγμα των SONATA ARCTICA σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ούτε νότα από την μπάντα. Σήμερα, 10 χρόνια μετά την κυκλοφορία του δίσκου, αν ήθελα να ακούσω κάτι από τους συμπαθείς Φιλανδούς θα έβαζα το “Winterheart’s guild” ή το “Reck­on­ing night” και όχι το “stones grow her name”.

Did you know that:

  • Το “Los­ing my insan­i­ty” το είχε γράψει ο Tony Kakko για τον δίσκο του Ari Koivunen (ο νικητής του Φιλανδικού Idol του 2007) “Fuel for the fire”, αλλά τελικά δε χρησιμοποιήθηκε.
  • Το “Some­where close to you” το είχε γράψει ο Tony Kakko για τον προσωπικό του δίσκο (που δεν κυκλοφόρησε ποτέ).
  • Τα τραγούδια “Wild­fire, part II” και “Wild­fire, part III” ολοκληρώνουν την ιστορία που ξεκίνησε με το τραγούδι “Wild­fire” που είχε κυκλοφορήσει με το “Reck­on­ing night”.

Γιώργος Βογιατζής

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending

Copyright © 2022 Rock Hard Greece.

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece