Connect with us

Somewhere back in time

A day to remember… 25/6 [JOE SATRIANI]

1

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Strange beau­ti­ful music” – JOE SATRIANI
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2002
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Joe Satri­ani, John Cunib­er­ti, Eric Caudieux
ΕΤΑΙΡΙΑ: Epic
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ
Joe Satri­ani – κιθάρες, μπάσο
Jeff Campitel­li – τύμπανα
Gregg Bis­sonette – τύμπανα
Matt Bis­sonette – μπάσο

Οι αναγνώστες του Rock Hard έχετε πλέον πάρει χαμπάρι πως έχω μια κάποια εμμονή με τον Joe Satri­ani αφού, ουκ ολίγες φορές, έχω επαναλάβει πόσο τον θαυμάζω. Έχω καταντήσει μάλλον γραφικός, αλλά θα το ξαναπώ πως ο Satch είναι ο gui­tar hero των απανταχού gui­tar heroes  — από τον Steve Vai στους πιο νέους που πάντοτε πρέπει να κοιτάνε στο παρελθόν για να πιαστούν από κάπου. Χωρίς να υπερβάλλω, πιστεύω πως ο Satri­ani είναι ο Jimi Hen­drix της γενιάς του, πολύ διαφορετικός από τον Eddie Van Halen αλλά γνήσιο τέκνο του Hen­drix τον οποίο έχει επίσης επανειλημμένως ονομάσει ως κύρια επιρροή του, κυρίως επειδή πήγε τα μπλουζ δέκα σκαλιά πιο πάνω, πράγμα που ο Satch κάνει από την αρχή της καριέρας του. Ο Αμερικάνος ωστόσο έχει δημιουργήσει μια ολοδική του σχολή και αποτελεί ίνδαλμα και άπιαστο όνειρο για πολλούς βιρτουόζους «παπατζήδες» που γονατίζουν στις απλές αλλά μοναδικές ΜΕΛΩΔΙΕΣ του Satri­ani, το κύριο στοιχείο που τον κάνει να ξεχωρίζει από τις μάζες, δηλαδή μια άποψη πάνω στο μελωδικό παίξιμο, που όμοιό του έχω ακούσει μόνο στον Vin­nie Moore. Τέλος πάντων, σταματώ εδώ με την εμμονή μου και την εισαγωγή και ας προχωρήσουμε στο κυρίως θέμα για σήμερα που είναι τα είκοσι χρόνια από έναν πολύ ιδιαίτερο και διαφορετικό δίσκο του Satch, το “Strange beau­ti­ful music” που κυκλοφόρησε στις 25 Ιουνίου 2002.

Είναι ο δεύτερος δίσκος του στη νέα χιλιετία αφού είχε προηγηθεί το αμφιλεγόμενο “Engines of cre­ation” στο οποίο καταπιάστηκε με την ηλεκτρονική μουσική, πράγμα που φυσικά δίχασε τους σκληροπυρηνικούς που τον ήθελαν κολλημένο στη μανιέρα των πρώτων δίσκων.  Ακόμα πιο πριν, το 1998, κυκλοφόρησε το “Crys­tal plan­et” που φανέρωνε τα πρώτα σημάδια όχι κούρασης, τουναντίον, μιας ανάγκης να αλλάξει μανιέρα, μια αναζήτηση που πιστεύω δεν έχει σταματήσει από τότε, με αρκετές αστοχίες (βλέπε “Super colos­sal”) αλλά και αρκετές κορυφαίες στιγμές (“Is there love in space”, “Shock­wave super­no­va”). Το “Strange beau­ti­ful music” είναι μια τέτοια κορυφαία στιγμή που παραμένει αναλλοίωτη είκοσι χρόνια μετά. Είναι και όπως προανέφερα, ένας αρκετά διαφορετικός δίσκος, με λιγότερη έμφαση στα μπλουζ που αποτέλεσε σε μεγάλο βαθμό τη βάση των μεγαλύτερων του επιτυχιών από το “Surfin’ with the alien” μέχρι το “Engines of cre­ation” (είπαμε, ο άνθρωπος έχει μια σταθερή εμμονή με τον Hen­drix). Στο δίσκο αυτό έπιασε στα χέρια του για πρώτη φορά επτάχορδη για δύο κομμάτια, τα “Mind storm” και “Sev­en string”, που είναι ξεκάθαρα ότι πιο βαρύ και στακάτο είχε γράψει μέχρι τότε ο Satch (την επτάχορδη θα την πιάσει πάλι στο αμέσως επόμενο άλμπουμ με εξίσου ωραία αποτελέσματα). Το πρώτο ειδικά δεν μοιάζει σε τίποτα με τον κλασσικό Satri­ani που ήξερα μέχρι τότε… είναι σκοτεινό, βαρύ, με prog διάθεση αλλά και την κλασσική δομή μελωδίας που λειτουργεί ως ριφ και επωδό. Η πρώτη μεριά του δίσκου είναι σίγουρα γεμάτη εκπλήξεις όπως πιο mid tem­po κομμάτια, ανατολίτικες μελωδίες αλλά και το “Star­ry night” ένα αργό και groovy κομμάτι καρφί μπλουζ που θα γίνει παράδοση από δω και μπρος στη πρώτη πλευρά σχεδόν κάθε δίσκου. Το “Chords of life” φανερώνει για πρώτη φορά κάποιες επιρροές από κλασσική μουσική και, πάλι, μια πιο prog όψη που δεν γνωρίζαμε. Η παραγωγή είναι επίσης πιο ογκώδης από ποτέ, χάρη στη συνεργασία με τον σταθερό παρτενέρ του Satch τον Καναδό Eric Caudieux όπως και τον John Cunib­er­ti που είχε ξαναδουλέψει στη παραγωγή για το “Crys­tal plan­et”. Κλείνοντας να πω πως το “Strange beau­ti­ful music” είναι το δεύτερο άλμπουμ στο οποίο τύμπανα και μπάσο μπαίνουν σε ρουλέτα με τον Jeff Campiteli και τον Gregg Bis­sonette να μοιράζονται τα τύμπανα και τον Matt Bis­sonette με τον Satri­ani στο μπάσο.

1

Το πιο σημαντικό όμως ήταν που το άλμπουμ αυτό πυροδότησε μια τεράστια περιοδεία που τον έφερε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Θέατρο Πέτρας στις 3 Ιουλίου του ίδιου έτους, όπου τον απολαύσαμε για πάνω από δύο ώρες στα απόλυτα ντουζένια του. Και μάλιστα μια όμορφη μέρα σαν σήμερα όταν γινόταν ο κακός χαμός στους δρόμους της Αθήνας με ελικόπτερα και περιπολικά παντού αφού είχαν βρεθεί οι φημισμένες γιάφκες της 17 Νοέμβρη εκείνη την ημέρα. Ακόμα θυμάμαι που βρισκόμουν στο κέντρο της Αθήνας, έχοντας μόλις τελειώσει το λύκειο και να παίρνω ταξί ενώ γινόταν όλη αυτή η φασαρία. Για τον γράφοντα, είναι μια αξέχαστη μέρα και μια από τις καλύτερες συναυλίες της ζωής μου.

Did you know that:

  • Το “Star­ry night” ήταν υποψήφιο για καλύτερο instru­men­tal rock κομμάτι στα Gram­my awards του 2003.
  • Ο δίσκος αυτός είναι και ο πρώτος με διασκευή και μάλιστα σε ένα κάπως απροσδόκητο κομμάτι, το νωχελικό και ρομαντικό “Sleep walk” των Νεοϋορκέζων San­to και John­ny Fari­na από το 1959. Εδώ επίσης κάνει guest συμμετοχή ο Robert Fripp των KING CRIMSON που είναι στενός φίλος του Satri­ani (έχει παίξει και σε ένα από τα G3 in concert).
  • Guest συμμετοχή κάνει και η γυναίκα του Steve Vai, Pia, στο “Chords of life” στο οποίο παίζει άρπα!
  • Ο τίτλος του δίσκου αποτελεί επίσης μια έμμεση αναφορά στο θρυλικό “Third stone from the sun” του Jimi Hen­drix από το “Αre you expe­ri­enced?”. Συγκεκριμένα, στο κομμάτι αυτό ο Hen­drix τραγουδά τα λόγια εξωγήινων που βλέπουν τη Γη και αναφωνούν “Strange beau­ti­ful grass is green”.
  • Strange beau­ti­ful music είναι επίσης ο τίτλος του εκδοτικού οίκου του Satriani!

    Φίλιππος Φίλης

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Trending

Copyright © 2022 Rock Hard Greece.

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece