Banner Top
Banner Content

Το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1990, το pow­er met­al και δη το Ευρωπαϊκό, είχε την τιμητική του, τόσο στην δική μας ήπειρο, όσο και στην Άπω Ανατολή. Αυτό που κανείς δεν είχε προβλέψει όμως, ήταν πως ένα συγκρότημα από την μακρινή κι εξωτική Βραζιλία, θα έκανε ντεμπούτο με ένα τόσο εμπνευσμένο και πολύπλευρο άλμπουμ που θα ταρακουνούσε όλους τους οπαδούς του είδους. Το “Angels cry” έπιασε σχεδόν τους πάντες στον ύπνο και λέω σχεδόν όλους, αφού το demo τους, “Reach­ing hori­zons”, λίγο παραπάνω από ένα χρόνο νωρίτερα, είχε φτάσει σε πολλούς φίλους της under­ground σκηνής που άκμαζε τότε. Ο Limb Schnoor, πρώην πλέον man­ag­er των HELLOWEEN, τους πήρε από το χέρι, τους υπέγραψε στην Ris­ing Sun τότε και βρήκε τον κατάλληλο τρόπο να μας σερβίρει την μουσική τους. Ηχογραφημένο στα στούντιο του Kai Hansen, στο Αμβούργο, από τον Char­lie Bauer­feind το δισκογραφικό τους ντεμπούτο διεύρυνε τους μουσικούς μας ορίζοντες.

Σήμερα, 28 χρόνια μετά, η λάμψη του δεν έχει ξεφτίσει και η εξέλιξη των ANGRA με το “Holy land” συνέβαλλε στην αναγνώρισή τους και την υστεροφημία του. Το “Angels cry” παραμένει ένα από τα αριστουργήματα του χώρου, αν και λίγο πίσω από το κορυφαίο τους άλμπουμ που ήρθε το 1996.

 

The “Angels cry” countdown

 

  1. “Unfin­ished alle­gro” (1:15)  (Franz Schu­bert, Andre Matos)

Εύκολη αρχή με το εισαγωγικό, ορχηστρικό “Unfin­ished alle­gro”  να προϊδεάζει για τις επιρροές τους από την κλασική μουσική (όχι δεν ήταν μόνο ο Andre Matos). Ένα λεπτό, βγαλμένο από το “Unfin­ished sym­pho­ny” του Schu­bert, σε παραλλαγή του Matos. Παιγμένο κυρίως στα πλήκτρα και με τον απαραίτητο προγραμματισμό στον υπολογιστή.

  1. “Last­ing child” (7:35) (Andre Matos)

Από το πρώτο στο τελευταίο κομμάτι. Το “Last­ing child” εσωκλείει αρκετή από την ομορφιά των ANGRA. Μοιρασμένο σε δύο μέρη, το “I‑The part­ing words” είναι μια ακουστική μπαλάντα βασισμένη στο πιάνο και την φωνή με συνοδεία ορχήστρας, που όμως προεκτείνεται με την προσθήκη του “II-Renais­sance”, το οποίο είναι αποκλειστικά instru­men­tal. Μια μουσική περιπέτεια, στην οποία ο τραγουδιστής έχει τα πρωτεία και ναι μεν προσθέτει ατμόσφαιρα και εύρος στον δίσκο, όμως δύσκολα θα ανατρέξει κάποιος στο τραγούδι αυτό σε βάθος χρόνου.

  1. “Streets of tomor­row” (5:03) (Andre Matos)

Το “Streets of tomor­row” είναι το αδερφάκι του “Car­ry on”, ως το πιο ευθύ pow­er met­al κομμάτι, με τα τεχνικά του μέρη, δίχως όμως να φτάνει το μεγαλείο του. Αυτό που το έσωσε, ήταν πως παίχτηκε σε κάποιες τους περιοδείες τους, όμως για μένα το “Reach­ing hori­zons” ή ακόμα και το “Queen of the night” από το demo τους, θα μπορούσαν να το είχαν αντικαταστήσει εδώ.

  1. “Nev­er under­stand” (7:48) (Andre Matos, Rafael Bittencourt)

Ένα τραγούδι με πολύ συναίσθημα, άπειρες αλλαγές στο ρυθμικό μέρος. Το “Nev­er under­stand” νιώθω πως είναι γραμμένο για να δώσει χώρο στον καθένα από τους μουσικούς (σε κάποια μέρη είναι μπροστά το μπάσο, αλλού τα τύμπανα, ενώ βέβαια υπάρχουν και τα κιθαριστικά σόλο), με μερικά από τα πιο κλασικά speed met­al μέρη που θα βρείτε στον άλμπουμ. Παρόλα αυτά (υπεραναλύοντάς το), σε σημεία μου φαινόταν ασύνδετο και ίσως να ρίχνω το φταίξιμο στην διάρκειά του που ακουμπά τα 8 λεπτά. Ίσως να φταίει το ότι επέλεξαν να προσκαλέσουν όσους ήταν δυνατόν να παίξουν, σε ένα μόλις τραγούδι. Εδώ, λοιπόν, βρίσκουμε τόσο τον Dirk Schlaechter, όσο και τον Kai Hansen των GAMMA RAY, αλλά και τον κιθαρίστα των HEAVENS GATE, Sascha Paeth, ο οποίος εκτελούσε και χρέη συμπαραγωγού, σε ένα έπος με πολλές καλές στιγμές και τεχνικά μέρη.

  1. Angels cry” (6:49) (Andre Matos, Rafael Bit­ten­court)

Σαν το σιρόπι στο οποίο κολλάς από την πολλή ζάχαρη, είναι και η γλυκιά μελωδία του “Angels cry”. Το ομώνυμο τραγούδι, έχει διαφορετικές πτυχές της προσωπικότητας των ANGRA, που τότε στηριζόταν περισσότερο στο συνθετικό όραμα του Matos, με τον Rafael να σιγοντάρει τις μελοποιήσεις των ονείρων τους. Τα pow­er met­al ξεσπάσματα, είναι πιο προβλέψιμα, όμως ακόμα και σήμερα, η μελωδία στο ρεφραίν, με κάνει να ανατριχιάζω. Είναι βέβαια και η αλάνθαστη χροιά του απίστευτου Andre Matos, που συνδυάζει τόσο συναίσθημα σε κάθε της πάτημα.
“It’s like Angels cry­ing, can’t take no more
It’s like Angels dying, cap­ture their fall”

  1. Wuther­ing heights” (4:38) (Kate Bush)

Αυτή η διασκευή, πιστεύω πως σόκαρε πολλούς τότε. Από την μια ήταν σχεδόν ταμπού να διασκευάζεις ένα τόσο pop τραγούδι, δίχως να το ντύνεις με ένα πιο μεταλλικό πέπλο με αποτέλεσμα σε όποιον άρεσε, να το έκρυβε και να μην το παραδεχόταν. Από την άλλη, η εκπληκτική ερμηνεία του Andre Matos, που χτυπά τις υψηλότερες νότες της φωνής του, σε επίπεδα επικίνδυνα, σου ρίχνει το σαγόνι στο πάτωμα. Η παραγωγή του Bauer­feind βοηθά στο να προβληθεί ο λυρισμός του τραγουδιού και η κρυστάλλινη φωνή του Βραζιλιάνου αοιδού.

  1. “Stand away” (4:55) (Rafael Bittencourt)

Πείτε μου τώρα. Υπάρχει περίπτωση να ακούσεις το τραγούδι αυτό και να μην ερωτευτείς την μελωδία του; Το “Stand away” είναι το τραγούδι που δείχνει τον δρόμο για το “Holy land” περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Είναι η χορωδία, η ανατριχιαστική φωνή του Matos, ο συνδυασμός κιθάρας και ορχήστρας. Άκρως μπολιασμένο από τις Λατινοαμερικάνικες ρίζες τους και απόλυτα προοδευτικό, είναι ένα κομμάτι που δεν θα μπορούσε ποτέ να γράψουν άλλα συγκροτήματα και κουβαλάει το ηχόχρωμα των ANGRA σε κάθε του δευτερόλεπτο.
Πλέον οι στίχοι Let me rest in peace αποκτούν μια άλλη συναισθηματική φόρτιση.

  1. “Evil warn­ing” (6:41) (Andre Matos, Rafael Bit­ten­court, Mar­co Antunes)

Όντας το πρώτο τραγούδι τους που άκουσα, αφού αυτό άνοιγε το demo τους, το “Evil warn­ing” είναι από τα αγαπημένα μου και στο ολοκληρωμένο άλμπουμ. Η εκτέλεση εδώ, είναι σαφώς ξαναδουλεμένη και βελτιωμένη με πιο χαρακτηριστική προσθήκη αυτή της γέφυρας με την οποία ανοίγει το τραγούδι κι επαναλαμβάνεται αργότερα. Το “Evil warn­ing” έμεινε ως ένα από τα πιο κλασικά τους τραγούδια και είναι το μοναδικό στο οποίο έχει συνθετικό cred­it το ιδρυτικό μέλος και πρώτος τους drum­mer, Mar­co Antunes. Η παρέμβαση του παραγωγού τους, οδήγησε το συγκρότημα στην δύσκολη απόφαση, να τον απομακρύνουν, διότι δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις αυξανόμενες ανάγκες των συνθέσεων. Παρεμπιπτόντως, ο Alex Holzwarth που έπαιξε στο άλμπουμ, δεν έγινε μέλος του συγκροτήματος και δεν εμφανίζεται στην φωτογράφιση. Πατημένο γκάζι, αλλά και χαρακτηριστικά folk στοιχεία σε μια από τις πιο κλασικές pow­er met­al στιγμές τους.

  1. “Time” (5:54) (Andre Matos, Rafael Bittencourt)

Αυτός ο ύμνος οριοθέτησε την μοναδικότητα και την διαφορετικότητα των Βραζιλιάνων. Οι ANGRA δήλωναν pow­er met­al, όμως ταυτόχρονα άνοιγαν την πόρτα προς άλλα μονοπάτια, απάτητα μέχρι τότε από συνοδοιπόρους τους. Η αγάπη του τραγουδιστή για τους QUEEN, αναβλύζει έντονα και για όσους έχουν ακούσει τους VIPER, καταλαβαίνουν γρήγορα ποια είναι τα στοιχεία που τους είχε προσδώσει και πλέον είχε μεταφέρει εδώ.

  1. Car­ry on” (5:03) (Andre Matos)

Απλά ‘δεν υπάρχει’ αυτή η σύνθεση. Είναι η ταυτότητα των ANGRA, αυτό που σε συστήνει στον φανταστικό τους κόσμο, όπου επικρατούν όλες οι επιρροές τους που μέχρι τότε φάνταζαν ασύνδετες στο heavy met­al κόσμο και ταυτόχρονα αυτό που ήταν τόσο προσιτό. Είναι ο ύμνος που αυτομάτως τους κατέταξε στις καταλυτικές μπάντες τις δεκαετίας. Είναι το διαμάντι ενός ιδιοφυή καλλιτέχνη, που το συνέθεσε και έκανε τους πάντες να παραμιλούν με την έμπνευση αλλά και την απόδοσή του. Το “Car­ry on” είναι σημείο αναφοράς για τους Βραζιλιάνους και ήταν ο κεραυνοβόλος έρωτας για όλους που το άκουσαν εκείνα τα χρόνια.
“So, car­ry on, there’s a mean­ing to life…. Which some­day, we may find!”

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

 

Tags: , , , , , , , ,

Related Article

0 Comments

Leave a Comment

Captcha Plus loading...

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece