Connect with us

Worst to Best

CELTIC FROST – “Monotheist” – Worst to best

1

Το 1999 ο κιθαρίστας και τραγουδιστής Thomas Gabriel “War­rior” Fis­ch­er μαζί με τον μπασίστα Mar­tin Eric Ain κλήθηκαν να συμμετάσχουν στην επανακυκλοφορία του back cat­a­logue των, τότε, διαλυμένων CELTIC FROST. Εκείνη την περίοδο ο War­rior είχε τους APOLLYON SUN, οι οποίοι ήταν σε indus­tri­al μονοπάτια. Όμως το δίδυμο αποφάσισε να ξεκινήσει τη διαδικασία επαναδραστηριοποίησης της μπάντας. Τα μεγάλα fes­ti­val τους καλούσαν να παίξουν, αλλά εκείνοι πιστοί στο όραμα τους δήλωναν ότι αυτό θα γίνει μόνο με την κυκλοφορία ενός νέου δίσκου. Το δούλευαν για 5 ολόκληρα χρόνια, γεγονός που εξηγεί γιατί το “Monothe­ist” είναι αψεγάδιαστο σε όλα τα επίπεδα. Ηχητικά ακύρωσε όλες τις παραγωγές της εποχής που ήταν καλογυαλισμένες, προτείνοντας έναν ογκώδη και prim­i­tive ήχο. Ο αντίκτυπος στη σκηνή ήταν τρομακτικός σε τέτοιο βαθμό που πολλές μπάντες θα ακολουθούσαν το ίδιο ηχητικό μονοπάτι, διαφοροποιώντας εαυτούς από τις καλογυαλισμένες παραγωγές. Το album θα είναι το κύκνειο άσμα τους και η επιτομή του τι είναι διαχρονικά σαν μπάντα, έχοντας και στοιχεία από τον αργόσυρτο και πρωτόγονο τρόπο σύνθεσης που είχαν ως HELLHAMMER. Είναι ο αρτιότερος extreme met­al δίσκος των 00s με ένα εξώφυλλο που προετοιμάζει τον ακροατή για όσα θα βιώσει κατά την ακρόασή του. Χωρίς κανένα σημείο του να μην είναι μελετημένο, το να μπω στη διαδικασία να ιεραρχήσω την αξία των μερών του είναι ανούσιο, μιας και κάθε κομμάτι του είναι ξεχωριστό και μοναδικό όχι μόνο στο άλμπουμ, αλλά και στη δισκογραφία τους.

The “Monothe­ist” count­down

  1. Toten­gott” (4:27)
    Το μη μουσικό – με τον παραδοσιακό τρόπο – μέρος του δίσκου, το οποίο ουσιαστικά προετοιμάζει τον ακροατή για το κλείσιμο του δίσκου. Απόκοσμο τόσο ηχητικά όσο και στα φωνητικά που είναι παραμορφωμένα με επιτηδευμένο τρόπο. Μια τρανή απόδειξη του πόσο ακραίοι είναι οι CELTIC FROST.
  1. “Win­ter (Requiem, Chap­ter three: Finale)” (4:34)
    Το πρώτο μέρος του “Requiem” υπάρχει στο “Into the pan­de­mo­ni­um” και είναι το μοναδικό “Rex irae”. Εδώ έχουμε το τρίτο μέρος που είναι ορχηστρικό και κλείνει ιδανικά τον δίσκο. Με τους TRIPTIKON o War­rior παρουσίασε και τα τρία μέρη του “Requiem” στο Road­burn fes­ti­val το 2019. Το 32λεπτο δεύτερο μέρος της τριλογίας δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ σε δισκο τους και υπάρχει μόνο σε αυτή τη live ηχογράφηση.
  1. Os abys­mi vel daath” (6:41)
    Μοναδικός συνδυασμός doom και απόκοσμων σημείων που το κάνουν ακόμα πιο ακραίο. O War­rior ακολουθεί την ερμηνευτική προσέγγιση του Rozz Williams (CHRISTIAN DEATH) στο ήρεμο μέρος του κομματιού, ενώ στα έντονα αργόσυρτα μέρη έχει επιλέξει τα ακραία. Ένα κομμάτι που δείχνει ότι οι CELTIC FROST της νέας εποχής μπορούσαν να συνδυάσουν πολλά ετερόκλητα στοιχεία.
  1. Domain of decay” (4:36)
    Ένα κομμάτι με φοβερή ένταση, doom προσέγγιση, φοβερές εναλλαγές ρυθμών και τρομερή ένταση. Η τοποθέτηση του στο track­list­ing δεν ήταν τυχαία, μιας και είναι ακριβώς μετά τα ατμοσφαιρικά κομμάτια του δίσκου και προετοιμάζει το έδαφος ιδανικά για το “Ain elohim”.
  1. Drown in ash­es” (4:23)
    Ένα φοβερό ατμοσφαιρικό κομμάτι με φοβερή ένταση και με εκπληκτικά φωνητικά από τον War­rior και την Lisa Mid­del­hauve. Εδώ για μοναδική φορά ο War­rior ερμηνεύει τους στίχους χωρίς να ακολουθεί τον τρόπο ερμηνείας του Rozz Williams κατά γράμμα όπως συνήθιζε στα ατμοσφαιρικά κομμάτια τους. Ίσως η καλύτερη στιγμή του δίσκου με σαφή προσανατολισμό στην προσέγγιση του “Into the pan­de­mo­ni­um” με την εσωτερική ένταση να μην κορυφώνεται ποτέ σε κάποιο ξέσπασμα.
  1. Obscured” (7:05)
    Είναι ένα από τα πιο ολοκληρωμένο ατμοσφαιρικό κομμάτι της καριέρας τους, κυρίως γιατί το πέτυχαν χωρίς επιπρόσθετα όργανα πέραν της rock ενορχήστρωσης. Εκπληκτική ατμόσφαιρα με την κιθάρα να χρωματίζει τέλεια τον επαναλαμβανόμενο ρυθμό από τα τύμπανα και τον War­rior με την Simone Vol­len­wei­der σε ένα εκπληκτικό ντουέτο.
  1. Ground” (3:55)
    Ίσως το πιο στρωτό κομμάτι του δίσκου με το ρεφρέν να ξεχωρίζει και τον εθιστικό του ρυθμό να σας παρασέρνει να το σιγοτραγουδήσετε. Υπάρχουν δυο demo εκτελέσεις που αξίζει να ακούσετε για να αντιληφθείτε ότι ο τελικός ήχος του δίσκου έγινε στο studio.
  1. A dying God com­ing into human flesh” (5:38)
    Η οπτικοποίηση του στο video clip ήταν ιδανική όχι μόνο για το κομμάτι, αλλά για ολόκληρο τον δίσκο με την ευφυή εναλλαγή του λευκού και του μαύρου. Εδώ ο Ain για πρώτη φορά κάνει φωνητικά κερδίζοντας τις εντυπώσεις ακόμα και από τον War­rior, που δίνει κι αυτός ρεσιτάλ. Ίσως το κομμάτι παρακαταθήκη για το τι μπορούσαν να κάνουν σαν δίδυμο ο Ain με τον Warrior.
  1. Prog­e­ny” (5:02)
    Συγκλονιστικό ξεκίνημα με ένα κομμάτι που σε πιάνει από το λαιμό και σε κάνει να τρελαίνεσαι. Είναι σίγουρα ενδεικτικό του πως μπορούσαν να κουμαντάρουν τις ιδέες τους όταν οι ταχύτητες είναι φρενήρεις.

    2. “Ain Elo­him” (7:33)
    Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν αυτό το τραγούδι. Είναι μοναδικό σε όλη τη δισκογραφία τους, γιατί δεν έχουν γράψει ποτέ ένα τόσο ευθύ και ταχύτατο κομμάτι και να είναι 7 λεπτά. Τρανή απόδειξη του πόσο πολύ είχαν δουλέψει γι’ αυτό το δίσκο. Καθόλου τυχαία το είχαν πάντα στο setlist τους.
  1. “Syn­a­goga Satanae” (14:23)
    Το κομμάτι που είναι συνυφασμένοι οι CELTIC FROST εκείνης της εποχής. Όποιος βίωσε την εμφάνιση τους στο Rock­wave του 2006 θα θυμάται για πάντα το κλείσιμο του set τους με αυτό τον ύμνο στο σκότος και την ακρότητα. Υποχθόνιο, αργόσυρτο και απόλυτα doom, το “Syn­a­goga satanae” είναι το κομμάτι πάνω στο οποίο ο War­rior έχτισε τον ήχο και τον τρόπο σύνθεσης των TRIPTYKON μετά τη διάλυση τους.

Λευτέρης Τσουρέας

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending

Copyright © 2022 Rock Hard Greece.

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece