Connect with us

Worst to Best

IRON MAIDEN – “Virtual XI” — Worst to best

1

Το κείμενο που ακολουθεί εμπεριέχει εριστική γραφή και οπαδική άποψη πέραν του κατανοητού.  Το ξεκαθαρίζω από την αρχή για να μη μου πείτε μετά πως δεν σας προειδοποίησα. Ήρθε η ώρα του “Vir­tu­al XI” για να βάλουμε τα οχτώ έπη του σε σειρά, από το λιγότερο καλό μέχρι το έπος της κορυφής. Με πολύ μεγάλη διαφορά το καλύτερο «Worst to best» που μου έχει ανατεθεί από την αρχή της συγκεκριμένης στήλης. Η ώρα να υμνήσουμε τον Bay­ley Cooke (aka Blaze Bay­ley) και τον Jan­ick Gers. Να δώσουμε στον δίσκο την υπόσταση που του αξίζει. Γιατί ήταν το άλμπουμ που ζήσαμε real time οι σημερινοί 35άρηδες και γιατί βρεθήκαμε στο Λυκαβηττό για να δούμε το «Θηρίο» για πρώτη φορά!

Το “Vir­tu­al XI” δεν έχει κάποιο back­ground ώστε να είναι άξιο αναφοράς και να γραφτεί σε ένα κείμενο. Το μόνο στοιχείο που αξίζει να αναφερθεί είναι πως η διαδικασία που ακολούθησαν οι IRON MAIDEN για την ηχογράφησή του δεν ήταν αυτή που συνήθιζε το συγκρότημα επί σειρά ετών. Αυτή τη φορά, τη μία και μοναδική, χρησιμοποιήθηκε ηλεκτρονικός υπολογιστής, σε μία διαδικασία που παρατηρείται ευρύτερα τα τελευταία χρόνια. Αυτοί το έκαναν το 1998. Επίσης, ο Har­ris είχε γράψει το τραγούδι “Blood broth­ers”  για τον πατέρα του που είχε φύγει πρόσφατα από τη ζωή αλλά στο τέλος δε το έβαλε μέσα στον δίσκο. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε στο “Brave new world” με μεγάλη επιτυχία. Εκτός από το “Blood broth­ers”, γράφτηκαν άλλα τρία τραγούδια τα οποία δε χρησιμοποιήθηκαν επειδή το άλμπουμ ήδη ξεχείλιζε από ποιότητα. Αυτά ήταν τα “Nomad”, “The mer­ce­nary” και “Dream of mirrors”.

The “Vir­tu­al XI” countdown 

Εκτός συναγωνισμού: “The clans­man” (Har­ris) 9.06

Θα ήταν παντελώς άδικο για τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου να ενταχθεί το “The clans­man” στην παρούσα αντίστροφη μέτρηση. Και για αυτό το λόγο δε θα το συμπεριλάβω σε αυτή.  Όπως και να το κάνουμε, μιλάμε για ένα κλασικό MAIDEN τραγούδι, ένα έπος ολκής, ένα τραγούδι που ζωντανά είναι 100 φορές καλύτερο, είτε το τραγουδάει η orig­i­nal φωνή, είτε ο Αυτοκράτορας. Το γουστάρουμε και από τους δύο γιατί πολύ απλά δεν γίνεται να μη σου αρέσει τέτοιο τεμάχιο. Α, και επίσης, κατάφεραν οι Σατανάδες στον «χειρότερό» τους δίσκο να έχουν τέτοιο κομμάτι μέσα. Για αυτό σου λέω, #mono­maid­en!

  1. “Don’t look to the eyes of a stranger” (Har­ris) 8.11

Τίγκα γραφική εισαγωγή από τον Gers με τη μελωδία να ακολουθεί τη μελωδική της φωνής. Η επανάληψη είναι βούτυρο στο ψωμί του Steve Har­ris απλώνοντας τη σύνθεση σε οχτώ λεπτά ενώ κάλλιστα θα μπορούσε να είχε σταματήσει στο τάλιρο και να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Αλλά όχι. Οχτώ λεπτά επειδή μπορεί! Ναι ρε Har­ris! Έτσι! Αψεγάδιαστη ερμηνεία από τον κύριο Cooke που τραγουδάει σε ευθεία γραμμή γιατί μπορεί. Οι pro­gres­sive επιρροές κάνουν την εμφάνισή τους μετά το τρίτο λεπτό, θυμίζοντάς μας το πάθος του Har­ris. Τεράστιε Αρχηγέ, έχω κάνει άπειρο air gui­tar με τις μελωδίες και τα solo του τραγουδιού! Respect!

  1. “When two worlds col­lide” (Mur­ray, Bay­ley, Har­ris) 6.13

Τραγούδι του συμπαθέστατου Dav­ey με ολίγη από Steve Har­ris και στίχους του κύριου Cooke. Μιλάει για τις συνεχόμενες αλλαγές που βίωσε ο τραγουδιστής σε τόσο λίγο μικρό διάστημα. Μουσικά, είναι ένα τυπικό MAIDEN τραγούδι. Εξαιρετικό το σημείο στο 2.22 με τη μελωδία του Mur­ray και μπάσο του Har­ris να δίνει το tem­po καταλήγοντας σε ένα τούμπανο E‑C-B τόσο κλασικό μα συνάμα τέλειο πέρασμα για να έρθει το solo. Ρεφραίν στο ρεφραίν και τα μυαλά στα κάγκελα! ΠΧΟΙΟΤΗΤΑ γιατί…. ΟΟΟΟΟΟ – ΟΟΟΟΟΟ. Αυτό το πράγμα!

  1. “Light­ning strikes twice” (Mur­ray, Har­ris) 4.49

O Mur­ray κάνει την υπέρβαση γράφοντας και δεύτερο τραγούδι στο δίσκο! Άμα την έχεις την έμπνευση δε την αφήνεις να σου φύγει έτσι με ελαφρά τη καρδία! Αλήτικο riff στα κουπλέ με τον Cooke να «αγριεύει» και να δίνει μία άλλη διάσταση στο τραγούδι! Εκτιμούμε το συγκεκριμένο τραγούδι λόγο της διάρκειάς του που είναι κάτω από πέντε λεπτά, θυμίζοντάς μας πως οι MAIDEN ξέρουν να γράφουν και με αυτό τον τρόπο! Μεγάλη στιγμή του τραγουδιού, η αλλαγή στο solo όταν μπαίνει ο Black­more…. Με συγχωρείτε, ο Gers! Α ρε Γκέρη – ΨΥΚΑΡΑ!

  1. “The edu­cat­ed fool” (Har­ris) 6.46

Τραγούδι του Αρχηγού. Μιλάει για τα χρόνια που περνάνε και ωριμάζεις και ο καθένας περιμένει από σένα να γίνεις «σοφότερος» αλλά στην πραγματικότητα όσο μεγαλώνεις και διαβάζεις για να αποκτήσεις τις γνώσεις που θέλεις, τόσο δεν έχεις τις απαντήσεις για ότι συμβαίνει γύρω σου. Το κομμάτι το γουστάρω φουλ. Για τον στίχο “I want to feel what life’s like respond, I want to meet my father beyond”. Απλά, λιτά και όμορφα, χωρίς πολλά λόγια.

  1. “Future­al” (Har­ris, Bay­ley) 3.00

Πόσο μα πόσο έχουν λείψει αυτά τα τραγούδια από δίσκους των IRON MAIDEN. Τα μικρά, γρήγορα τραγούδια που σε αρπάζουν από το λαιμό και σε στέλνουν να ανοίγεις φύλλα για μπακλαβά στο Αϊβαλί. Ιδανικό open­er τραγούδι, έχει όλα εκείνα τα συστατικά που γουστάρουμε στο «Θηρίο» και πάντα βρίσκεται μέσα στις προσευχές των ορθόδοξων Maid­o­nians να παιχτεί σε μία περιοδεία για να μη μείνει πέτρα στη πέτρα. Γιατί, όσοι έχετε βρεθεί σε live του Blaze ξέρετε! Έχω άδικο; ΦΙΟΥΤΣΑΡΙΛ!

  1. “Como estais ami­gos” (Gers, Bay­ley) 5.26

Οι μέρες που σε λοιδορούσαν αγαπημένο μου “No more cheese” τελειώνουν εδώ. Σε αυτό το κείμενο θα επέλθει δικαίωση. Σε βρήκαν ανήμπορο και σου την έπεσαν γιατί στους συνθέτες σου βρίσκονται ο ΓΚΕΡΗΣ και ο Cooke. Ήσουν πάντα ο εύκολος στόχος. Γιατί κανείς δεν θέλει να πει πως το χειρότερο MAIDEN τραγούδι είναι το “Isle of Aval­on” με τη φωνή του Dick­in­son και επειδή είναι τραγούδι των Smith/Harris. Κιοτήδες ολκής, Ami­go μου! Εγώ θα σε υπερασπίζομαι μέχρι τέλους και σου δίνω τη θέση που σου αρμόζει μέσα στο “XI”. Προχώρα και γοήτευε ami­go! Βαστάω τα μπόσικα!

1 “The angel and the gam­bler” (Har­ris) 9.51

Ο Har­ris τους γουστάρει τους DEEP PURPLE. Δε το κρύβει και καλά κάνει, αλλιώς πως θα μας χάριζε το έπος! Το έπος ενός ανθρώπου που ακροβατεί ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Αυτό το μονόπληκτρο τσουρουκάτο στην εισαγωγή είναι τόσο τέλειο όσο ένα ταψί γαλακτομπούρεκο με φρέσκο βούτυρο και τίγκα σιρόπι! Είπαμε, θα επέλθει δικαιοσύνη. Λόγια καθαρά και ξάστερα! Σας το έγραψα και στην αρχή. Το κείμενο είναι φουλ εριστικό και ακόμα πιο φουλ οπαδικό. Και η άποψη του οπαδού που έχω μέσα μου, μου λέει πως η πρώτη θέση ανήκει σε αυτό εδώ το τεμάχιο. Θα μου πεις, «μεγάλε το The Clans­man όχι;». Και θα σου πω χίλια ναι, σαν το καλύτερο τραγούδι του δίσκου. Αλλά θα σου πω και κάτι άλλο. Στην εποχή του ίντερνετ αποθεώνεται η κάθε μετριότητα ως διαμάντι. Τραγούδια και συγκροτήματα που τα «ανακαλύπτεις» Δευτέρα και Παρασκευή τα έχεις ξεχάσει. Και επειδή γράφονται άπειρα τέτοια πράγματα, θα γράψω και εγώ την ώμα μου. Γιατί τουλάχιστον το Gam­bler υπάρχουν μερικές χιλιάδες κόσμου που το γουστάρουν από το 1998 μέχρι σήμερα και με νιώθουν και τους νιώθω. Οπότε; Νομοτελειακή κορυφή γιατί έτσι! 
DON’T YOU THINK I’M A ΣΕΒΙΟ
DON’T YOU THINK I COULD ΣΕΒΓΙΟ
DON’T YOU THINK I COULD SAVE YOUR LIFE
Για τέσσερα ολόκληρα λεπτά στο τέλος. Pro­gres­sive λέγεται και είναι απλό!

Αυτό ήταν το worst to best για το ενδέκατο άλμπουμ των IRON MAIDEN. Ελπίζω να διασκεδάσατε όσο και εγώ την ώρα που το έγραφα. Θα μπορούσα να πάω με την λογική και την πεπατημένη αλλά επέλεξα έναν πιο οπαδικό τρόπο γραφής, βάζοντας τα δικά μου στάνταρ και γυρνώντας πίσω στο 1998 με το πώς ένιωσα όταν άκουσα τότε τα τραγούδια. Προφανέστατα υπάρχουν διαφωνίες, προφανέστατα όποιος θέλει να κάνουμε χαβαλέ μπορούμε ευχαρίστως, προφανέστατα δεν πρόκειται να πάω την όποια κουβέντα στο σοβαρό. Αναμένοντας τη δική σας σειρά για τον δίσκο. Ραντεβού στο επόμενο άλμπουμ…

Ντίνος Γανίτης

 

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending

Copyright © 2022 Rock Hard Greece.

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece