Connect with us

Worst to Best

MEGADETH — “Dystopia” — Worst to best

1
Στις αρχές της δεκαετίας του 2010 τα πράγματα ήταν κάπως περίεργα για τους MEGADETH. Ναι, είχε κλείσει με τη δισκάρα “Endgame” η προηγούμενη, αλλά η καινούργια, ξεκίνησε με μια συλλογή επανηχογραφημένων ακυκλοφόρητων κομματιών, το “Th1rt3en” (σαν να το γράφει παιδί Γυμνασίου φαίνεται…δε μπορώ!). Τώρα γιατί μετριέται ακόμα σαν full-length, απορία το έχω, μια και ΟΛΑ τα κομμάτια ήταν ήδη γνωστά από επανεκδόσεις / ειδικές εκδόσεις δίσκων MEGADETH μέχρι ένα δίσκο πίσω. Όπως και να χει, ωραία κυκλοφορία, δε λέω, διασκεδάζω, ειδικά με το “Black swan” ή το “Sud­den death” φερ’ ειπείν που τα αγάπησα. Χώρια που με αυτό τους είδα head­lin­ers πρώτη φορά, οπότε έχω μια όμορφη ανάμνηση να το συνοδεύει.

Το “Super col­lid­er” (2013) από την άλλη, είναι το “Risk” μιας νέας γενιάς. Κακογραμμένο, ανέμπνευστο άλμπουμ. Ο δίσκος που ουδέποτε έπρεπε να βγει υπό το όνομα MEGADETH (ή και το όνομα οποιασδήποτε μπάντας γενικότερα), μια και ξεχώριζα 4 κομμάτια περίπου (ούτε το μισό άλμπουμ δηλαδή). Θυμάμαι τότε, να είναι και η πρώτη φορά που έκανα κριτική σε δίσκο MEGADETH, και να θυμάμαι την άσχημη πλάκα που έπαθα, περιμένοντας κάτι άλλο, παίρνοντας κάτι άλλο…τέλος πάντων. Όλα αλλάξανε σιγά σιγά, όταν έσκασε μύτη ο Kiko Loureiro από τους υπερλατρεμένους ANGRA στη μπάντα. Το έχω πει σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις, το λέω και εδώ: η καλύτερη επιλογή να αντικαταστήσει τον ΤΙΤΑΝΑ Mar­ty Friedman.

Έχει ΑΚΡΙΒΩΣ το συναίσθημα σαν παίκτης που χρειάζεται για να συμπληρώσει το τεχνοκρατικό riff­ing του Dave Mus­taine. Με τα πολλά και με τα λίγα, φτάσαμε στο “Dystopia” (2016), αυτό το δίσκο τον αγάπησα όσο λίγους παιδιά! Εξαιρετικό, μοντέρνο γράψιμο από τον Mega­Dave, με ένα κουβά κομματάρες που απλά απολαμβάνω να ακούω, ακόμα και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές. Επίσης το βίωσα συναυλιακά, με ένα από τα καλύτερα σετ που μπορούσα να δω από MEGADETH. Συν τοις άλλοις, τα τύμπανα έγραψε ο Chris Adler (LAMB OF GOD) ενώ συναυλιακά το απέδωσε (και στη χώρα μας) ο Dirk Ver­beuren. Πάμε τώρα να δούμε πως θα τα κατατάξουμε, με τον Vic να παραμονεύει πάνω από τα κεφάλια μας.

The “Dystopia” countdown

11) “For­eign pol­i­cy” (2.29):
Σε αυτό το σημείο, να ευχαριστήσω τόσο τους MEGADETH όσο και τους συντοπίτες τους DARK ANGEL, που μου έμαθαν τους FEAR. Hard­core ήρωες τελών ‘70 — αρχών ‘80, πάλι από τη σκηνή του Los Ange­les, φτιαγμένοι για να καταστρέφουν συναυλιακά (υπάρχει ντοκουμέντο από το Sat­ur­day Night Live όπου το κοινό τα έκανε όλα ίσωμα!). Οι MEGADETH, τιμούν τις ρίζες τους, με μια τέτοια διασκευή, βοηθώντας ακόμα και το τελευταίο οπαδό εκεί έξω να συνδέσει τις τελείες μεταξύ hard­core punk και thrash metal.

10) “Con­quer or die!” (3.35):
Περνάμε στο instru­men­tal του δίσκου, απλό, λιτό, απέριττο. Όχι τα δαιδαλώδη instru­men­tal που συνηθίζουμε να βλέπουμε τα οποία ξεπερνάνε τα 5 λεπτά. Τούτο εδώ, είναι ένα πολύ ωραίο τζαμάρισμα των MEGADETH, όπου απολαμβάνεις τη μπάντα να περιστρέφεται γύρω από μια βασική μελωδία και να κάνει τα μαγικά της. Πολύ ωραία ανάπτυξη, δείγμα της μεταξύ τους χημείας. Τέτοια γουστάρω να ακούω, ενώ η ίδια η μπάντα το τίμησε και με video clip!

9) “Post amer­i­can world” (4.43):
“If you don’t like where we’re going, then you won’t like what’s com­ing next” προειδοποιεί ο Mus­taine. Κάνοντας τη δική του κριτική στα πράγματα όπως έκανε πάντα άλλωστε. Ίσως από ένα διαφορετικό πρίσμα αυτή τη φορά, βλέπετε μεγαλώνει ο άνθρωπος και βλέπει με άλλα μάτια τις ίδιες καταστάσεις. Στα του κομματιού, ένα mid-tem­po και οριακά γκρουβάτο κομμάτι, που συναυλιακά λειτουργεί ακόμα καλύτερα, χώρια που τιμήθηκε περισσότερο και αυτό με video clip.

8) “Death from with­in” (4.48):
Αρχίζουμε να ανεβαίνουμε επίπεδο σιγά σιγά. Στο ίδιο πνεύμα mid-tem­po, με λίγο πιο τεχνοκρατικό riff­ing, και ένα πολύ αγαπημένο ρεφρέν, που ακόμα παίζει στο κεφάλι μου όποτε βλέπω το τίτλο. Πιο στακάτο, με τον Mus­taine να φτύνει λέξεις όπως τον λατρέψαμε σε ένα κομμάτι που δε παίρνει όση προσοχή του πρέπει σε αυτό το δίσκο. Πολεμικής σύρραξης το ανάγνωσμα και εν προκειμένω του “εχθρού εκ των έσω” που διαβάλλει και καταστρέφει εν τέλει το στράτευμα. Ενδιαφέρον, μα και κοινό θέμα στη παγκόσμια ιστορία.

7) “Lying in state” (3.34):
Κομμάτι όπου δε χαρίζονται κάστανα, από το ξεκίνημα ήδη: “What we are wit­ness­ing is the decline of west­ern civ­i­liza­tion, crush­ing our poten­tial and pil­ing it on, how will his­to­ry por­tray us?”. Έντονοι κοινωνικοί προβληματισμοί για τη κρίση αξιών στη κοινωνία, καθώς και το ότι ορισμένες κρίσεις χρησιμοποιούνται σαν αντιπερισπασμός από το τι πραγματικά συμβαίνει. Ένα θέμα που σηκώνει αρκετή κουβέντα, οπωσδήποτε. Το δε κομμάτι είναι από τα πιο άμεσα, λιτά και riff-ο-κεντρικά του δίσκου, με τα τύμπανα να δίνουν χώρο σε ένα άκρως πωρωτικό ρεφρέν!

6) “Bul­let to the brain” (4.30):
Ξεφεύγουμε από τη κοινωνικοπολιτική θεματική του δίσκου, πάμε σε μια ιστορία αποπλάνησης και ερωτικού παιχνιδιού (“noth­ing costs as much as play­ing the game”). Ένας κουβάς αλληγορίες και μεταφορές, ένας σχεδόν ποιητικός Mus­taine, που δείχνει πολύ διαφορετικές πτυχές μεγαλώνοντας, σε κάτι τέτοια κομμάτια. “One knows only the spi­der can nav­i­gate its web”. Μια αρρωστημένη ιστορία απαγορευμένου πάθους…”all he believes now is for­bid­den fruit tastes sweeter”

5) “Fatal illu­sion” (4.17):
Θυμάμαι να είναι ένα από τα πρώτα δείγματα του δίσκου τούτο εδώ. Η ala LAMB OF GOD εισαγωγή ήταν κάπως παράξενη στην αρχή, αλλά μου κόλλησε όμορφα με τις ακροάσεις, εξ ου και η υψηλή θέση. Παίρνει και η μπασάρα του Ellef­son τον έλεγχο οδηγώντας το κομμάτι μέχρι τη στιγμή που ο έτερος Dave από mid-tem­po το μαρσάρει προς το τέλος με μια πατροπαράδοτη MEGADETH riff-άρα διαλύοντας τα πάντα. “No vital sign of life, they declared it was­n’t there. Coro­ner nev­er checked, because he did­n’t fuck­ing care. Pass­ing off the body, they all believe he died. Start­ing up the hearse, now for a final dri­ve. Like whistling past a grave­yard, when walk­ing by at night! It’s a fatal illu­sion to think that evil nev­er dies!” Σκοτωμός σου λέω!

4) “The emper­or” (3.52):
Κρυφό χαρτί του δίσκου τούτο εδώ. Ροκάδικο, τζαμαριστό, και γενικά μπροστα στα δυνατά χαρτιά του δίσκου, κάπου να μη σου γεμίζει το μάτι. Μέχρι τη στιγμή που θα ακούσεις πάλι το δίσκο προσεκτικά και θα σκάσει η ρεφρενάρα με τη μελωδία την ύπουλη και θα μουρμουράς ακόμα και στο μπάνιο “You look so per­fect, but every­body knows, they’re pet­ri­fied to say the emper­or has no clothes”. Το θέμα του κομματιού: μια ναρκισσιστική περίπτωση ανθρώπου, που νομίζει ότι είναι σπουδαίος, μα κανένας δε του λέει πόσο λίγο αξίζει σαν άνθρωπος. Με μια μικρή αναφορά και στο έργο του Hans Kris­t­ian Ander­sen: “Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα”.

3) “Dystopia” (5.16):
“The quick­est way to end a war is lose” λέει ο Mega­Dave, αλλά η ευκολότερη του νίκη ήταν αυτός εδώ ο δίσκος με τους παιχταράδες που μάζεψε, μα και με τη χημεία που ανέπτυξαν μεταξύ τους. Σε βαθμό που με κάνει να απορώ γιατί στο διάολο έπρεπε να φάω στη μάπα “Super col­lid­er” για να πάρω μετά αυτό! Αλλά χαλάλι του! Mid-tem­po, αβίαστα MEGADETH, βγαλμένο από “Rust in peace”/”Countdown to extinc­tion” μέρες, με τον Loureiro, ως ο Fried­man μιας νέας εποχής, να ξεσαλώνει, γλυκαίνοντας μελωδικά ένα φανταστικό κομμάτι. Κομμάτι το οποίο, “παθαίνει” “Hangar 18” στο τέλος, με τους δύο εξάχορδους να μονομαχούν για το ποιος θα εντυπωσιάσει περισσότερο τον ακροατή! Σε τέτοιες περιπτώσεις θεάματος βέβαια, μόνο αυτός βγαίνει κερδισμένος ανεξαρτήτως νικητή “στο γήπεδο”!

2) “The threat is real” (4.32):
Ξέρετε, όταν είδα το τίτλο αυτό, θυμήθηκα εκείνο το ανεκδιήγητο άλμπουμ των ANTHRAX, “Vol­ume 8: the threat is real” και με έπιασε ένα μίνι σύγκρυο, ένας ντουβρουτζάς, ένα κάτι. Προφανώς, δεν είχε σχέση με το δίσκο των λατρεμένων κατά τα άλλα Νεουορκέζων, μια και αναλαμβάνει να εκκινήσει με εμφατικό τρόπο ένα εξαίρετο άλμπουμ. Εδώ δε θες πολλά πολλά. Θες τον Dave στο στοιχείο του στιχουργικά: μυστικές συμφωνίες, προδοσίες, συμφέροντα και φυσικά μια καυστική περιγραφή όλων των παραπάνω από τον μέτρ του είδους. Αλίμονο αν δεν ήξερε ο Mus­taine μετά από τόσα χρόνια να γράφει για τέτοια θέματα…”a fatal shot, a lust for blood! The final act, the threat is real!”

1) “Poi­so­nous shad­ows” (6.03):
Λιώνω, σβήνω, χάνομαι. ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ; Από τα πλέον διαφορετικά κομμάτια του δίσκου, μα και το πλέον λατρεμένο μου, στην εκπνοή. Σαγηνευτικό σαν ένα αιθέριο όνειρο με τα ατμοσφαιρικά σημεία του, μα και τρομακτικό στα mid-tem­po μέρη του σαν το χειρότερο εφιάλτη. Πολύ βαθύ στιχουργικά κομμάτι, θα έλεγα ότι πραγματεύεται οποιουδήποτε είδους τραύμα, αν και προς το τέλος ο ίδιος ο στιχουργός προδίδει πως πρόκειται για απώλεια αγαπημένου προσώπου (“It’s like I woke up and she was right there. You know, I could almost touch her, although she’s been gone for years now”). Οπότε μάλλον εδώ έχουμε μια από τις πλέον “θεατρικές” στιγμές των MEGADETH, με τον Mus­taine να υποδύεται το “φάντασμα” μα και τον άνθρωπο που βιώνει το όνειρο/εφιάλτη. Τρομερή σύλληψη, ειδικά το ρεφρέν.…πάρτο ολόκληρο δε σου λέω τίποτα:
Is it my face you seek? Do I haunt you in your sleep?
On your hands and knees when you crawl, through your nightmares
When there’s no more grace, does your heart­beat start to race?
Claw­ing every­where in the dark, poi­so­nous shadows

BONUS ROUND — Τα επιπλέον κομμάτια διαφόρων εκδόσεων

Για ιστορικούς λόγους, φυσικά εκτός συναγωνισμού, παρατίθενται τα bonus κομμάτια που κάποιοι οπαδοί στην Ιαπωνία, ή και στην Αμερική μπορεί και να έχουν αναλόγως την έκδοση που έπεσε στα χέρια τους. Να πέσουν τα βίντεο!

Κάπως έτσι, κλείνει το κείμενο για το λατρεμένο “Dystopia”. Εκεί που νόμιζα ότι οι σπουδαίοι ύστεροι δίσκοι των MEGADETH τελείωναν με το “Endgame”, ο ξανθός με τη Fly­ing V μου πήρε τη παρτίδα. Και ο κερατάς μου πετάει και ένα “The sick, the dying…and the dead!” και ψάχνομαι. Άστα να πάνε σου λέω! Το τι σειρά έχεις βάλει αγαπητέ αναγνώστη/αγαπητή αναγνώστρια στο δίσκο, περί ορέξεως και κουβέντα να γίνεται και τα τοιαύτα. Το θέμα είναι να ξανάβαλες να ακούσεις αυτό το τόσο σπουδαίο άλμπουμ και να το χάρηκες όσο εγώ που έγραφα αυτές εδώ τις γραμμές.

Γιάννης Σαββίδης

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending

Copyright © 2022 Rock Hard Greece.

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece