Connect with us

Points of View

BEST OF 2021 — Οι λίστες των συντακτών του Rock Hard

1

Όπως κάθε χρόνο, μετά από τα τελικά αποτελέσματα της ψηφοφορίας των συντακτών του Rock Hard για τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς, δημοσιεύουμε και τις λίστες του καθενός μας ξεχωριστά, με τα 20 αγαπημένα της χρονιάς και τις 3 απογοητεύσεις.

1

  1. TURNSTILE – “Glow on”
  2. MASTODON – “Hushed and grim”
  3. NEED – “Norchestri­on: A song for the end”
  4. CYNIC – “Ascen­sion codes”
  5. SILVER TALON – “Deca­dence and decay”
  6. GOJIRA – “For­ti­tude”
  7. SUNLESS – “Ylem”
  8. ENFORCED – “Kill grid”
  9. CARCASS – “Torn arteries”
  10. NEKROMANTHEON – “The visions of trismegistos”
  11. ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ – «Παροξυσμός»
  12. HOODED MENACE – “The tri­tonus bell”
  13. RAPTURE – “Malev­o­lent demise incarnation”
  14. FOSSILIZATION – “He whose name was long forgotten”
  15. UNTO OTHERS – “Strength”
  16. DREAM UNENDING – “Tide turns eternal”
  17. HELLOWEEN – “Hel­loween”
  18. CANNIBAL CORPSE – “Vio­lence unimagined”
  19. PUPIL SLICER – “Mir­rors”
  20. THE SILVER – “Ward of roses”

Απογοητεύσεις:

  1. TRIBULATION – “Where the gloom becomes sound”
    Ο προκάτοχός του μου άρεσε αρκετά και οι προσδοκίες που μου προκάλεσε ήταν μεγαλύτερες από αυτό που τελικά εξέλαβα από τη νέα τους δουλειά παρά το γεγονός πως περιέχει μερικά ωραία τραγούδια.
  1. CONVERGE – “Blood­moon: I”
    Μου αρέσει αρκετά η μελωδική και πιο εύθραυστη πλευρά των CONVERGE στα «κανονικά» τους άλμπουμ. Η συνεργασία τους με την Chelsea Wolfe δεν κατάφερε να μου προκαλέσει αντίστοιχους συνειρμούς στο σύνολό του.
  1. Ο θάνατος αγαπημένων met­al μουσικών όπως οι Lars-Göran Petrov (ENTOMBED), Mike Howe (METAL CHURCH), Eric Wag­n­er (TROUBLE), Joey Jordi­son (SLIPKNOT), Bill Tsamis (WARLORD) κ.α.

Κώστας Αλατάς

1

  1. BEAST IN BLACK – “Dark connection”
  2. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  3. CRAZY LIXX – “Street lethal”
  4. ECLIPSE – “Wired”
  5. OSUKARU – “Star­bound”
  6. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  7. RONNIE ATKINS – “One shot”
  8. MADHOUSE – “Bad habits”
  9. MARTY FRIEDMAN – “Tokyo juke­box 3”
  10. STYX – “The crash of the crown”
  11. GUS G – “Quan­tum leap”
  12. CRIMSON FIRE – “Anoth­er dimension”
  13. SKYEYE – “Sol­diers of light”
  14. VEGA – “Anar­chy and unity”
  15. KK’s PRIEST – “Ser­mons of the sinner”
  16. EXISTANCE – “Wolf attack”
  17. NESTOR – “Kids in a ghost town”
  18. ILLUSORY – “Crim­son wreath”
  19. NITRATE – “Rene­gade”
  20. WARRIOR PATH – “The mad king”

Απογοητεύσεις:

  1. YNGWIE MALMSTEEN – “Para­bel­lum”
    Όταν το μόνο θετικό που σου δίνει ένα album είναι μια εύκολη επιλογή στην χειρότερη τριάδα, κάτι πρέπει να είναι πολύ στραβό. Όταν μάλιστα το album αυτό το έχει βγάλει ο Malm­steen ο οποίος έχει πάρει την κάτω βόλτα, τότε είναι και λυπηρό. Και μη χειρότερα για τον Σουηδό…
  2. MARTA GABRIEL – “Met­al queens”
    Σε καμία περίπτωση δεν θα τον πω κακό δίσκο. Απλά δεν βλέπω τον λόγο ύπαρξης του (και αγοράς του) όταν μέσα στο 2021 οι CRYSTAL VIPER έχουν ήδη μια κυκλοφορία (“The cult”) και το “Met­al queens”, καλώς ή κακώς, απευθύνεται κυρίως στους fan των Πολωνών met­allers. Θα μπορούσαν κάλλιστα όλες οι διασκευές να μπουν σε μια spe­cial έκδοση του “The cult” και να δώσουν μια ιδιαίτερη αξία στον δίσκο του συγκροτήματος.
  1. FOO FIGHTERS – “Med­i­cine at midnight”
    Τον Dave Grohl τον αγαπάω. Είναι από τους πιο επαγγελματίες και συμπαθείς καλλιτέχνες που υπάρχουν. Το “Med­i­cine at mid­night” των FOO FIGHTERS όμως δεν με εντυπωσίασε. Σίγουρα εμπεριέχει αρκετό πειραματισμό αλλά δεδομένης και της περιόδου εγκλεισμού λόγω covid-19 και της μουσικής στειρότητας στην αγορά εξαιτίας της πανδημίας, περίμενα κάτι ιδιαίτερα καλό. Όσες ευκαιρίες ακρόασης και να του έδωσα, δεν ένιωσα αυτό το κατιτίς παραπάνω από αυτό που περίμενα και σίγουρα δεν εντυπωσιάστηκα από το αποτέλεσμα που ενίοτε μπορεί να ξενίζει.

Νίκος Ανδρέου

1

  1. ARCHITECTS — “For those that wish to exist”
  2. GOJIRA — “For­ti­tude”
  3. EVERY TIME I DIE — “Rad­i­cal”
  4. SWALLOW THE SUN — “Moon­flow­ers”
  5. MINISTRY — “Moral hygiene”
  6. MASTODON — “Hushed and grim”
  7. TESSERACT — “Por­tals”
  8. KING BUFFALO — “The bur­den of restlessness”
  9. CYNIC — “Ascen­sion codes”
  10. SOEN — “Impe­r­i­al”
  11. PESTILENCE — “Exi­tivm”
  12. CONVERGE & CHELSEA WOLFE — “Blood­moon- I”
  13. ABORTED — “Mani­aC­ult”
  14. CRADLE OF FILTH — “Exis­tence is futile”
  15. IN MOURNING — “The bleed­ing veil”
  16. OMNIUM GATHERUM — “Ori­gin”
  17. FEAR FACTORY — “Aggres­sion continuum”
  18. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  19. IRON MAIDEN — “Sen­jut­su”
  20. KARMA VIOLENS — “Mount of the congregation”

Απογοητεύσεις:

  1. LIMP BIZKIT — “Still sucks”
    Όταν έχεις κυριολεκτικά 10 χρόνια να βγάλεις δίσκο και είσαι από τα μεγαλύτερα ονόματα back in the day στον χώρο του nu met­al, το καλό που σου θέλω είναι να βγάλεις κάτι που να ακούγεται. Και το “Still sucks”, όσο κι αν θέλει να αυτοσαρκαστεί και να αυτοτρολλαριστεί, δεν ακούγεται. Όχι πως είχα προσδοκίες για καμιά υπερδισκάρα, αλλά βγάλε κάτι να έχει έστω 2–3 κομμάτια να γουστάρεις. Εδώ όλο το άλμπουμ είναι ένα χάλι.
  1. WHITECHAPEL — “Kin”
    Είσαι από τις καλύτερες και πιο σταθερές μπάντες στον χώρο του death­core, έχεις 3 κιθάρες για να δημιουργείς ένα πραγματικό wall of sound τόσο στο στούντιο όσο και στο σανίδι και ξαφνικά κάνεις μια δραστική αλλαγή στο ύφος σου. Και βγάζεις το “Kin”. Απλά όχι. Προσωπικά καλοδεχούμενες οι αλλαγές σε ύφος από κάθε μπάντα. Να κάνουν αυτό που γουστάρουν και μπράβο που πήραν τέτοιο ρίσκο. Δυστυχώς όμως, το πρώτο δείγμα είναι μέτριο. Ελπίζω να βρούνε το βήμα τους και στο επόμενο άλμπουμ να είναι πιο πετυχημένο το πείραμα. Προς το παρόν από εμένα είναι όχι.
  1. RIVERS OF NIHIL — “The work”
    Τους RIVERS OF NIHIL τους πρόσεξα, όπως φαντάζομαι και πάρα πολύς άλλος κόσμος, με το τρίτο άλμπουμ τους “Where owls know my name”, ένα δίσκο που είναι άνετα, πέρα από τους καλύτερους δίσκους του 2018, ένας από τους καλύτερους τεχνικούς/progressive death met­al δίσκους της προηγούμενης δεκαετίας. Ο πήχης είναι τρομερά ψηλά πλέον. Το “The work” βλέπει τη σκόνη του “Where owls know my name” και του “Decon­struc­tion” (του Devin Townsend) από το οποίο είναι τρομερά επηρεασμένο (στο πρώτο άκουσμα αναγνώριζα μοτίβα από το “Decon­struc­tion”, χωρίς να είναι rip-offs, και είχα βάλει αυθόρμητα τα γέλια).

Κωνσταντίνος Βασιλάκος

1

  1. SOEN – “Impe­r­i­al”
  2. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  3. EPICA – “Omega”
  4. HARAKIRI FOR THE SKY – “Meare”
  5. MASTODON – “Hushed and grim”
  6. GOJIRA – “For­ti­tude”
  7. DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
  8. BEAST IN BLACK – “Dark connection”
  9. WITHERFALL – “Curse of autumn”
  10. EVERGREY – “Escape of the Phoenix”
  11. BRAINSTORM – “Wall of skulls”
  12. POWERWOLF – “Call of the wild”
  13. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  14. VOLBEAT – “Ser­vant of mind”
  15. HYPOCRISY – “Wor­ship”
  16. LIQUID TENSION EXPERIMENT – “Liq­uid ten­sion exper­i­ment 3”
  17. NIGHTFALL – “At night we prey”
  18. WARRIOR PATH – “The mad king”
  19. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  20. HELLOWEEN – “Hel­loween”

Απογοητεύσεις:

  1. LIMB BIZKIT – “Still sucks”
    Ο τίτλος του δίσκου περιγράφει απόλυτα τα συναισθήματά μου για αυτό το δίσκο: LIMB BIZKIT still sucks! Δίσκος-αρπαχτή διάρκειας μισής ώρας με τα περισσότερα τραγούδια να μη ξεπερνούν τα 2 λεπτά. Και από ποιότητα μαύρα χάλια.
  1. MOONSPELL – “Her­mitage”
    Αν και μου αρέσουν οι περισσότερες προηγούμενες κυκλοφορίες τους, η συγκεκριμένη στροφή στον ήχο τους δε μου άρεσε καθόλου. Σίγουρα περίμενα περισσότερα από μια μπάντα με την ιστορία τους.
  1. RUNNING WILD – “Blood on blood”
    Ο Rock ‘n Rolf συνεχίζει να ασελγεί πάνω στην ιστορία των RUNNING WILD. Δεν ξέρω αν αποτελεί απογοήτευση γιατί ήταν αναμενόμενο το αποτέλεσμα, αλλά δεν παύει να είναι άλλη μια μέτρια κυκλοφορία από τους «πειρατές» της met­al μουσικής.

Γιώργος Βογιατζής

1

  1. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  2. BEAST IN BLACK – “Dark connections”
  3. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  4. HOUSTON – “IV”
  5. CHEZ KANE – “Chez Kane”
  6. THE END MACHINE – “Phase 2”
  7. GILBY CLARKE – “The gospel truth”
  8. LACED N LUST – “First Bite”
  9. BLACKMORE’S NIGHT – “Nature’s light”
  10. LYNX – “Watch­ers in the sky”
  11. ALICE COOPER – “Detroit stories”
  12. PLATINUM OVERDOSE – “Stand­ing on the edge of the night”
  13. NIGHTRANGER – “ATBPO”
  14. BLAZE BAYLEY – “War with­in me”
  15. STATION – “Same”
  16. NIGHTFOX – “White cobra”
  17. UNTO OTHERS – “Strength”
  18. THE DEAD DAISIES – “Holy ground”
  19. ECLIPSE – “Wired”
  20. DAVE BURN – “Noth­ing as it seems”

Απογοητεύσεις:

  1. ACCEPT- “Too mean to die”: Βγήκε και ξεχάστηκε. Απλά και όμορφα. Το project του Hoff­mann δε μου λέει τίποτα εδώ και δύο δίσκους. Άσε που το «μαντρόσκυλο» με ένα ΕΡ τον γλέντησε, έτσι για το χαβαλέ. Καράφλα, πάρ’ το αλλιώς!
  2. HELLOWEEN – “Hel­loween”: Δε μου άρεσε παίδες και πείτε μου ότι θέλετε. Περίμενα πολλά περισσότερα από ένα απλά καλό άλμπουμ. Μου λείπουν πράγματα και είναι από τους δίσκους που τον άκουσα πάρα πολλές φορές από την στιγμή που κυκλοφόρησε. Αγαπημένες μου «Κολοκύθες» μπορείτε και καλύτερα, το ξέρω. Μέχρι τότε, ελπίζω να σας δούμε σαν “Pump­kins unit­ed” ζωντανά, έτσι για την φασάρα!
  3. Οι φιλίες που χαλάνε για μία αρρώστια, το τέλμα στο οποίο έχουν πέσει οι ανθρώπινες σχέσεις τα τελευταία χρόνια, ο διαχωρισμός των μεν με του δε, το δίκαιο που νομίζει ότι έχει ο καθένας (μεταξύ αυτών και εγώ, δεν βγάζω την ουρά μου έξω από όλο αυτό), οι κριτές που νομίζουν πως η γνώμη τους έχει βαρύτητα και μπορούν να λένε ότι θέλουν και να προσβάλλουν ανεξέλεγκτα. Καλά μυαλά σε όλους και τα καλή χρονιά να έχουμε!

Ντίνος Γανίτης

1

  1. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  2. DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
  3. WARDRUM – “Mav­er­icks”
  4. NEED – “Norchestri­on — A song for the end”
  5. HELLOWEEN – “Hel­loween”
  6. EPICA – “Omega”
  7. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  8. POVERTY’S NO CRIME – “A secret to hide”
  9. ILLUSORY – “Crim­son wreath”
  10. SOEN – “Impe­r­i­al”
  11. NIGHTFALL – “At night we prey”
  12. WITHERFALL – “Curse of autumn”
  13. WARRIOR PATH – “The mad king”
  14. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  15. LABYRINTH – “Wel­come to the absurd circus”
  16. RAGE – “Res­ur­rec­tion day”
  17. TIMO TOLKKI’S AVALON – “The enig­ma birth”
  18. ACCEPT – “Too mean to die”
  19. VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
  20. FLOTSAM AND JETSAM – “Blood on the water”

Απογοητεύσεις:

  1. AGENT STEEL – “No oth­er Godz before me”: Απλά και όμορφα το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να μην το πλησιάσετε καν. Κυκλοφορία ανέκδοτο από ένα σχήμα που μπορεί να μην ήταν ποτέ πρώτης γραμμής, όμως είχε πάντα τον σεβασμό του κόσμου γιατί έχει μια πολύ καλή δισκογραφία πίσω του. Σβήστε το από τον κατάλογό τους αυτό το εδώ το αχαρακτήριστο πράγμα και ελπίζουμε πως ήταν μια κάκιστη παρένθεση.
  2. RUNNING WILD – “Blood on blood”: Εδώ στην ουσία δεν έχουμε να κάνουμε με ένα κακό άλμπουμ. Απλά έχουμε να κάνουμε με έναν δίσκο που για την προσμονή του κόσμου που γουστάρει τους λατρεμένους πειρατές του met­al δεν νομίζω πως ικανοποιεί όντας σχετικά μέτριος. Όχι πως είναι και κάτι περίεργο κατ’ εμέ. Καθώς υπάρχουν τα κλασικά προβλήματα, μολονότι οι συνθέσεις σε ένα γενικό πλαίσιο δεν είναι άσχημες. Το One man band του Rolf είναι και πάλι το βασικό πρόβλημα, κάνει τα πάντα παίζει τα πάντα και φυσικά προγραμματίζει τα τύμπανα. Οπότε τύμπανα δεν υπάρχουν, μουσικοί δεν υπάρχουν παρά μόνο για τα live, ο μαστρο-Rolf μπορεί να καταφέρνει να γράψει όλες τις κιθάρες, όμως ακούγονται μονοδιάστατες μιας και έχουμε μόνο το δικό του παίξιμο και feel­ing και το μπάσο απλά μια τυπική διαδικασία.
  3. ELDRITCH – “EOS”: Ούτε εδώ έχουμε ένα κακό άλμπουμ, απλά μας είχαν καλομάθει τελευταία σε πάρα πολύ καλές δουλείες και εδώ τελικά το πράγμα κινείται σε μέτριο επίπεδο. Υπάρχουν πολύ καλές στιγμές μέσα στον δίσκο όμως δυστυχώς υπάρχουν και μετριότητες αλλά και καλές ιδέες που δεν οδηγούν κάπου τελικά. Με βάση τα τελευταία άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει το συγκεκριμένο συγκρότημα λοιπόν ελπίζω πως το εν λόγο άλμπουμ ήταν μια παροδική μέτρια στιγμή και αναμένω στο επόμενο να επανέλθουν στα πολύ καλά δεδομένα που μας έχουν συνηθίσει.

Παναγιώτης “The Unknown Force” Γιώτας

1

  1. HARAKIRI OF THE SKY – “Mӕre”
  2. HAIL SPIRIT NOIR – “Man­nequins”
  3. ME AND THAT MAN – “New man, new songs, same shit: Vol. 2”
  4. DORDEDUH – “Har”
  5. THY CATAFALQUE – “Vadak”
  6. PANOPTICON – “.​.​.​and again into the light”
  7. EMPYRIUM – “Über den Sternen”
  8. WHITE VOID – “Anti”
  9. NIGHTFALL – “At night we pray”
  10. VOICES – “Break­ing the trau­ma bond”
  11. RIVERS OF NIHIL – “The work”
  12. PERTUBATOR – “Lust­ful Sacraments”
  13. LEPROUS – “Aphe­lion”
  14. HALOCRAFT – “A moth­er to scare way the darkness”
  15. DER WEG EINER FREIHEIT – “Nok­tvrn”
  16. SWALLOW THE SUN – “Moon­flow­ers”
  17. LORD VAMPYR – “The vam­pire’s legacy”
  18. NEGURĂ BUNGET – “Zău”
  19. VIOLET COLD – “Empire of love”
  20. 1914 – “Where fear and weapons meet”

Απογοητεύσεις:

  1. THERION– “Leviathan”
    Το τελευταίο καλό άλμπουμ των Σουηδών κυκλοφόρησε το 2010 (“Sitra Ahra”). Τρία άλμπουμ έχει κυκλοφορήσει από τότε η μπάντα, παντελώς αδιάφορα. Το “Leviathan” δεν το άλλαξε αυτό. Είτε το άκουσα, είτε όχι, το ίδιο αποτέλεσμα. Μηδέν εις το πηλίκον!
  1. ABLAZE MY SORROW – “Among ash­es and monoliths”
    Μελωδικό death της εφηβείας μου. Καλύτερα να έμεναν εκεί. Εν έτει 2021 έτσι όπως παίζουν, μόνο ρετρολάγνους του είδους ίσως συγκινήσουν. Καμία καινοτομία σε έναν καθολικά flat δίσκο.
  1. OMNIUM GATHERUM – “Ori­gin”
    Μελωδικό death νο2. Από τις λίγες εξαιρέσεις του είδους, που έχει εκμοντερνίσει τον ήχο της, αλλά σε αυτόν το δίσκο υπάρχει έλλειψη έμπνευσης, αφού σχεδόν όλα τα κομμάτια ακούγονται πανομοιότυπα. Δε ξεχώρισα τίποτα και δεν μου έμεινε τίποτα από το “Ori­gin”.

Γιώργος Δρογγίτης

1

  1. GOJIRA – “For­ti­tude”
  2. AMENRA – “De doorn”
  3. CONVERGE – “Blood­moon: I”
  4. MASTODON – “Hushed and grim”
  5. TRIVIUM – “In the court of dragon”
  6. HEAVY FEATHER – “Moun­tain of sugar”
  7. SOEN – “Impe­r­i­al”
  8. WHEEL – “Pre­served in time”
  9. GREENLEAF – “Echoes from a mass”
  10. DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
  11. KING WOMAN – “Celes­tial blues”
  12. GREEN LUNG – “Black harvest”
  13. FOO FIGHTERS – “Med­i­cine at midnight”
  14. EXODUS – “Per­sona non grata”
  15. MELVINS – “Work­ing with God”
  16. CRADLE OF FILTH – “Exis­tence is futile”
  17. LUCIFER – “IV”
  18. KING BUFFALO – “The bur­den of restlessness”
  19. 1914 – “Where fear and weapons meet”
  20. ACID MAMMOTH – “Car­a­van”

Απογοητεύσεις:

  1. DEMON HEAD – “Vis­cera”
    Φταίει ότι δεν μας είχαν συνηθίσει στις μετριότητες; Φταίει ότι είχε την ατυχία να διαδεχτεί τον καλύτερο τους ίσως δίσκο; Φταίει ότι ρίχτηκαν με τα μούτρα στην ατμόσφαιρα βάζοντας την άκρη τα riffs που τους έβγαλαν τόσο καιρό ασπροπρόσωπους; Βασικά, όλα φταίνε.
  1. RED FANG – “Arrows”
    Τις μπύρες θα τις πιούμε έτσι και τους ξαναδούμε live, αλλά το συγκεκριμένο άλμπουμ επισφραγίζει την πτωτική πορεία που είχε ήδη αρχίσει με το “Only ghosts”. «Δεν μπορούν τα παλικάρια» έλεγε κάποτε μια ψυχή, καλή και η Β’ Εθνική θα πω εγώ.
  1. FEAR FACTORY – “Aggres­sion continuum”
    Με άσματα που χτυπάνε κατευθείαν στην ευαίσθητη φλέβα του old-school οπαδού και κάποια άλλα που δεν δικαιολογούν καν την παρουσία τους, επισφραγίζει με αμφιλεγόμενο τρόπο το τέλος ενός κύκλου. Όχι το πιο απρόβλεπτο αλλά μάλλον το πιο προβλέψιμο.

Πάνος Δρόλιας

1

  1. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  2. WOLVES IN THE THRONE ROOM – “Pri­mor­dial arcane”
  3. SWALLOW THE SUN – “Moon­flow­ers”
  4. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  5. WARDRUNA – “Kvi­t­ravn”
  6. NORDICWINTER – “Le dernier adieu”
  7. HARAKIRI FOR THE SKY – “Maere”
  8. HYPOCRISY – “Wor­ship”
  9. CRADLE OF FILTH – “Exis­tence is futile”
  10. AT THE GATES – “The night­mare of being”
  11. BE’LAKOR – “Coher­ence”
  12. AEPHANEMER – “A dream of wilderness”
  13. YOTH IRIA – “As the flame withers”
  14. DARKTHRONE – “Eter­nal hails…..”
  15. NINKHARSAG – “The dread march of solemn Gods”
  16. THY CATAFALQUE – “Vadak”
  17. MYSTRAS – “Empires van­quished and dismantled”
  18. 1914 – “Where fear and weapons meet”
  19. DER WEG EINER FREIHEIT – “Nok­tvrn”
  20. MOL – “Dio­ra­ma”

Απογοητεύσεις:

  1. CAVERNE – “La fin de tous les chants”
    Είναι καλό άλμπουμ. Πολύ καλό μάλιστα αν τους γνωρίσεις με αυτό. Αν όμως το δεις σαν διάδοχο του περσινού “Ompha­los”…. Ε μια απογοήτευση σε πιάνει… Δυστυχώς…
  1. ISKANDR – “Veg­ezicht”
    Οι απότομες και πολλές εναλλαγές συναισθημάτων, κυρίως το απότομες. Τα ψαλμοειδή φωνητικά, η υπερβολική χρήση και εμμονή σε αυτά, χάλασαν ένα ίσως από τα καλύτερα ατμοσφαιρικά Black Met­al άλμπουμ της χρονιάς…
  1. DJEVEL – “Tanker som rir natten”
    Χειμωνιάτικο κλίμα, αντίστοιχες ατμόσφαιρες. Ως εδώ όλα καλά. Υπάρχουν σχήματα που το Folk στοιχείο υης μουσικής τους σε ταξιδεύει. Δυστυχώς, οι Folk πινελιές εδώ και εκεί των DJEVEL, μάλλον χαλούν το σύνολο, παρά το ενισχύουν. Κρίμα…

Φανούρης Εξηνταβελόνης

1

  1. PERTURBATOR — “Lust­ful Sacraments”
  2. WARDRUNA — “Kvi­t­ravn”
  3. CONVERGE & CHELSEA WOLFE — “Blood­moon: I”
  4. BRUIT ≤ — “The Machine is burn­ing and now every­one knows it could hap­pen again”
  5. JOHN CARPENTER — “Lost Themes III: Alive After Death”
  6. THOSE WHO RIDE WITH GIANTS — “For­lorn”
  7. HALOCRAFT — “A Moth­er to Scare Away the Darkness”
  8. DRY CLEANING — “New Long Leg”
  9. DEAFHEAVEN — “Infi­nite Granite”
  10. EVERY TIME I DIE – “Rad­i­cal”
  11. CHEVELLE — “Nira­tias”
  12. BAULTA — “Anoth­er Sec­ond Chane”
  13. MITCH MURDER -”Then Again”
  14. DVNE — “Ete­men Ænka”
  15. EMMA RUTH RUNDLE — “Engine of Hell”
  16. HARAKIRI FOR THE SKY — “Maere”
  17. SOEN – Imperial
  18. THE WORLD IS A BEAUTIFUL PLACE & I AM NO LONGER AFRAID TO DIE — “Illu­so­ry Walls”
  19. WOLVES IN THE THRONE ROOM — “Pri­mor­dial Arcana”
  20. SWALLOW THE SUN – “Moon­flow­ers”

Απογοητεύσεις:

  1. GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR — “G_d’s Pee AT STATE’S END!”
    Για κάποιο λόγο ο φετινός δίσκος των πρωτοπόρων της post rock σκηνής κουβαλάει ένα τρομερό hype από κόσμο που είτε γνώρισε για πρώτη φορά τους GY!BE, είτε τους ανακάλυψε στο, προ τετραετίας, “Lucifer­ian Tow­ers”. Δυστυχώς ο δίσκος δεν μου είπε τίποτα καινούριο. Ίσως φταίει που οι προσδοκίες για κάθε νέο δίσκο των GY!BE είναι πολύ μεγάλες, ίσως να φταίει που δεν μπορώ να απαγκιστρωθώ εύκολα από το παρελθόν.
  1. MOGWAI — “As the Love Continues”
    Δεν ξέρω αν πρόκειται πραγματικά για απογοήτευση. Είναι σίγουρα ένας δίσκος που δεν με παρακίνησε να τον ακούσω δεύτερη φορά, κι αυτό για τους MOGWAI λέει πολλά.
  1. LANTLOS — “Wild­hunt”
    Οι LANTLOS δεν βρίσκονται σίγουρα στην πρώτη γραμμή των ονομάτων της blackgaze σκηνής, ωστόσο με το “Melt­ing Sun” που κυκλοφόρησε πριν από εφτά χρόνια, απογείωσαν την φήμη τους. Θα περίμενε κανείς έναν άξιο διάδοχο, παρόλα αυτά ακούσαμε έναν μέτριο δίσκο, όπου οι λίγες καλές στιγμές σώζουν την κατάσταση.

Νίκος Ζέρης

1

1. AMENRA – “De doorn”
2. NEKROMANTHEON – “The visions of Trismegistos”
3. RAPTURE – “Malev­o­lent demise incarnation”
4. IOTUNN – “Access all worlds”
5. OBSCURA – “A valediction”
6. ENFORCED – “Kill grid”
7. THRONEHAMMER – “Incan­ta­tion rites”
8. PARADOX – “Heresy II: End of a legend”
9. NIGHTFALL – “At night we prey”
10. SPECTRAL WOUND – “A dia­bol­ic thirst”
11. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
12. HEXORCIST – “Evil reap­ing death”
13. EVILE – “Hell unleashed”
14. ARCHSPIRE – “Bleed the future”
15. VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
16. PYREXIA – “Grav­i­tas maximus”
17. PORTRAIT – “At one with none”
18. SICK SINUS SYNDROME – “Rot­ten to the core”
19. THULCANDRA – “A dying wish”
20. SVARTULVEN – “Ruins of des­o­la­tion, tran­scen­dence for the oth­er side”

Απογοητεύσεις:

  1. Οι συνεχείς θάνατοι αγαπημένων μουσικών από όλο το φάσμα του ευρύτερου ροκ και μεταλλικού ήχου, νέοι, μεγαλύτεροι σε ηλικία, άνθρωποι που μεγαλώσαμε μαζί τους ή τους αγαπήσαμε πιο πρόσφατα, η λίστα είναι ατελείωτη. Έρχεται η εποχή που τέτοια φαινόμενα γίνονται συχνότερα και δεν ξέρω αν και πόσο είμαστε ικανοί να το συνειδητοποιήσουμε.
  2. Ο διαχωρισμός της κοινωνίας σε εμβολιασμένους/ανεμβολίαστους και ο λεκτικός –και κάθε είδους- πόλεμος μεταξύ των δυο «στρατοπέδων». Πραγματικά από ένα σημείο και μετά μόνο θλίψη μπορεί να σε πιάνει και να απορείς αν, τι και γιατί το σκέφτονται αμφότεροι. Υγεία υπεράνω όλων σε κάθε περίπτωση.
  3. Σε μουσικό καθαρά επίπεδο, η μη πραγματοποίηση συναυλιών είναι αυτό που έχει «τσακίσει» τον κόσμο. Αυτούς που πήγαιναν δηλαδή, γιατί όταν ξαναρχίσουν τις συναυλίες μόνο αυτοί θα πηγαίνουν πάλι, ενώ όσοι διαμαρτύρονται ότι δεν πηγαίνουν, θα συνεχίζουν να ζεσταίνουν τον καναπέ του σπιτιού τους ή το σκαμνάκι σε κάποιο μπαρ. Καθαρά δισκογραφικά, αυτό το… πράγμα που κυκλοφόρησαν οι RIVERS OF NIHIL δεν θα το ξεπεράσω ποτέ, ίσως να μην έχω απογοητευτεί ξανά τόσο με αρνητική εξέλιξη συγκροτήματος.

Άγγελος Κατσούρας

1

  1. PARADOX — “Heresy II : End of a legend ”
  2. RAPTURE — “Malev­o­lent demise incarnation”
  3. NEKROMANTHEON — “Visions of Trismegistos”
  4. HOR — “No birth nor end”
  5. EXODUS — “Per­sona non grata”
  6. ME AND THAT MAN — “New man, new songs, same shit Vol 2”
  7. MIDNIGHT SPELL — “Sky destroyer”
  8. IMPALED NAZARENE — “Eight head­ed serpent”
  9. MORGUL BLADE — “Fell sor­cery abounds”
  10. NERVOSA — “Per­pet­u­al chaos”
  11. NUCLEAR REVENGE — “Dawn of the prim­i­tive age”
  12. EVILE — “Hell unleashed”
  13. CRADLE OF FILTH — “Exis­tence is futile”
  14. WITHERFALL — “Curse of autumn”
  15. NIGHTFALL — “At night we prey”
  16. PORTRAIT — “At one with none”
  17. WHEEL — “Pre­served in time”
  18. KILLING — “Face the madness”
  19. DEATH SS — “X”
  20. BLAZON STONE — “Damna­tion”

Απογοητεύσεις:

  1. AGENT STEEL — “No oth­er godz before me”
    Ο αστικός θρύλος θέλει τον John Cyri­is, όταν διαλύθηκαν οι AGENT STEEL το 1988, να μετακομίζει στη Flori­da για να βρίσκεται πιο κοντά στο Τρίγωνο των Βερμούδων και τους εξωγήινους. Μάλιστα είχαν εξαφανιστεί τα ίχνη του, σε σημείο που, χαριτολογώντας, λέγαμε ότι όντως τον απήγαγαν οι εξωγήινοι. Δεν ξέρω τελικά αν τον κράτησαν οι Κλίνγκον ή οι Ανουνάκι, πάντως ο τύπος που τραγουδάει εδώ είναι σωσίας του. Δεν μπορεί να είναι αυτός ο Cyri­is που ξέραμε και αγαπήσαμε μέσα από τα δύο πρώτα άλμπουμ των AGENT STEEL. Φωνητικά τίγκα στην παραμόρφωση και στο auto tune, όσο δε για τις συνθέσεις, ενώ σχεδόν όλες ξεκινούν με καλές ιδέες, χαντακώνονται κυριολεκτικά στην πορεία. Τεράστια απογοήτευση από έναν δίσκο που, εγώ προσωπικά είχα μεγάλες προσδοκίες. Κρίμα για τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας που δείχνουν ιδιαίτερα ορεξάτα και ταλαντούχα, δυστυχώς αυτό και μόνο του δεν μπορεί να σώσει την κατάσταση. Ο Cyri­is εξακολουθεί να βρίσκεται με τους εξωγήινους και μας έστειλε τον κλώνο του να μας βασανίσει με αυτό το έκτρωμα. Γύρνα πίσω, ή έστω τηλεφώνα!
  1. YNGWIE MALMSTEEN — “Para­bel­lum”
    Τι κοινό έχουν ο Bruce Willis με τον Yng­wie Malm­steen; Και οι δύο ξεκίνησαν δυναμικά τις καριέρες τους, ο Willis μας έχει δώσει ταινιάρες, ο Malm­steen δισκάρες και τα τελευταία χρόνια ο Willis γυρίζει τη μια φόλα μετά την άλλη, με τον Σουηδό γητευτή της κιθάρας να ακολουθεί την ίδια πτωτική πορεία. Ειλικρινά όμως, πιστεύω ότι με το “Para­bel­lum” ο Malm­steen έπιασε πάτο. Μακράν ο χειρότερος δίσκος της καριέρας του από έναν άνθρωπο που μας έχει δώσει αριστουργήματα στο (πολύ μακρινό) παρελθόν. Αν δεν τον έχετε ακούσει ακόμα, μην το κάνετε. Για την ακρίβεια μείνετε μακριά του σαν την πανούκλα. Δημήτρη Τσέλλο, είσαι ήρωας.
  1. RUNNING WILD — “Blood on blood”
    Ήμουν ανάμεσα σε αυτό το άλμπουμ και σε αυτό των K.K.’S PRIEST και πολύ φοβάμαι ότι θα στεναχωρήσω τον καλό μου φίλο και συνάδελφο Δημήτρη Μπούκη. Όχι ακριβώς απογοήτευση, καθώς η αλήθεια είναι ότι δεν είχα προσδοκίες για την νέα δουλειά των λατρεμένων μου RUNNING WILD αλλά το να διαβάζω εδώ και εκεί ότι το “Blood on blood” είναι από τις καλύτερες δουλειές τους, νομίζω ότι είναι too much. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, δεν είναι καλός δίσκος. Σύμφωνοι, υπάρχουν κάποιες καλές ιδέες αλλά μέχρι εκεί. Δυστυχώς το “Blood on blood” πιστοποίησε με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι οι RUNNING WILD, από εκεί που ήταν ένα αγέρωχο πειρατικό, έχουν καταντήσει σαν τους πειρατές στον Αστερίξ που τρώνε φάπες όποτε συναντούν τους Γαλάτες. Και στην προκειμένη περίπτωση, όπου Γαλάτες βάλτε τους BLAZON STONE.

Θοδωρής Κλώνης

1

  1. PERTURBATOR – “Lust­ful sacraments”
  2. GOJIRA – “For­ti­tude”
  3. STREET CLEANER – “EDGE”
  4. DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
  5. SOEN – “Impe­r­i­al”
  6. MASTODON – “Hushed & grim”
  7. GOST – “Rites of love and reverence”
  8. MOONSPELL — “Her­mitage”
  9. TRIBULATION – “Where the gloom becomes sound”
  10. KILL SHELTER & ANTIPOLE – “A haunt­ed place”
  11. ME AND THAT MAN – “New man, new songs, same shit vol. 2”
  12. CONVERGE & Chelsea Wolfe – “Blood­moon I”
  13. UNTO OTHERS – “Strength”
  14. VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
  15. NEED – “Norchestri­on – A song for the end”
  16. LEPROUS – “Aphe­lion”
  17. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  18. MINISTRY – “Moral hygiene”
  19. CRADLE OF FILTH – “Exis­tence is futile”
  20. LIQUID TENSION EXPERIMENT – “LTE3”

Απογοητεύσεις:

  1. Αυτός ο τύπος ο Kaba­nen θα πρέπει να δικαστεί κάποια στιγμή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας….
  2. FEAR FACTORY – “Aggres­sion con­tin­u­um”: Με έναν Bur­ton C. Bell φευγάτο, λογικό ήταν το αποτέλεσμα να είναι άνισο.
  3. HELLOWEEN – “Hel­loween”: To “Sky­fall” έθεσε τον πήχη πολύ ψηλά. Δυστυχώς το υπόλοιπο album απλά δεν. Όπου λαλούν πολλά κοκόρια…

Γιώργος Κόης

1

1          DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
2          SOEN – “Impe­r­i­al”
3          NEED – “Norchestri­on – A song for the end”
4          GOJIRA – “For­ti­tude”
5          VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
6          HELLOWEEN – “Hel­loween”
7          EXODUS – “Per­sona non grata”
8          ACCEPT — “Too mean to die”
9          GUS G. – “Quan­tum leap”
10        NIGHTFALL – “At night we prey”
11        LIQUID TENSION EXPERIMENT – “LTE 3”
12        RAGE – “Res­ur­rec­tion day”
13        THUNDER – “All the right noises”
14        TRIVIUM – “In the court of the dragon”
15        W.E.T. – “Retrans­mis­sion”
16        VANDEN PLAS – “Illu­mi­na­tion”
17        THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
18        TODD LATORRE – “Rejoice the suffering”
19        EPICA – “Omega”
20        JINJER – “Wall­flow­ers”

Απογοητεύσεις:

  1. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”: Σίγουρα η κυκλοφορία που δεν επαλήθευσε τις προσδοκίες μου. Κουρασμένοι και κουραστικοί.
  2. BLACK LABEL SOCIETY – “Doom crew inc.”: Δεν το λες και καλή επιστροφή. Μήπως ο Zakk γέρασε;
    3. KK’S PRIEST – “Ser­mons of the sin­ner”: Καλά τώρα, αν ήθελα να βγάλω όλη μου την κακία θα έλεγα πως με τέτοια μετριότητα, καλώς δεν είναι στους JUDAS PRIEST. Αλλά δεν θα το πω.

Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης

1

  1. HELLOWEEN – “Hel­loween”
  2. MANIMAL – “Armaged­don”
  3. ACCEPT – “Too mean to die”
  4. VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
  5. THERION – “Leviathan”
  6. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  7. HERMAN FRANK – “Two for a lie”
  8. RONNIE ATKINS – “One shot”
  9. BRAINSTORM – “Wall of skulls”
  10. POWERWOLF – “Call of the wild”
  11. ECLIPSE – “Wired”
  12. KK’S – “Ser­mons of the sinner”
  13. BEAST IN BLACK – “Dark connection”
  14. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  15. RAGE – “Res­ur­rec­tion day”
  16. DEE SNIDER – “Leave a scar”
  17. CRYSTAL VIPER – “The cult”
  18. RHAPSODY OF FIRE – “Glo­ry for salvation”
  19. ETERNITY’S END – “Embers of war”
  20. AXEWITCH – “Out of the ash­es into the fire”

Απογοητεύσεις:

  1. HELLRYDER — “The dev­il is a gam­bler”: Οι GRAVE DIGGER είναι ένα από τα πιο αγαπητά συγκροτήματα στο heavy met­al χάρτη, με δίσκους που υμνούν το ιδίωμα. Από το 2017 οι Chris Bol­tendahl and Axel Ritt, σκέφτονταν να δημιουργήσουν ένα project που να εξυμνούσε τις ρίζες του met­al, «γυρνώντας» πίσω το χρόνο αλλά παράλληλα να ήταν πιο «φρέσκο». Εξαιτίας των υποχρεώσεών τους με τους GRAVE DIGGER, αλλά και της πανδημίας, δεν κατάφεραν να το υλοποιήσουν, μέχρι το 2020, όπου το εγχείρημα έπαιρνε σιγά «σάρκα και οστά». Φέτος κυκλοφορόντας την παρθενική τους δουλειά, υπέθεσα ότι θα ήθελαν όντως να γυρίσουν τον χρόνο πίσω και να μας ξαναπαρουσιάσουν κάτι που να θυμίζει τα χρόνια που το Γερμανικό heavy met­al, αποτελούσε ένα από τα ηχητικά θεμέλια στο heavy met­al. Δυστυχώς όμως το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Η βάση όλων των συνθέσεων, ναι μεν ήταν met­al, αλλά εξαιτίας της άσχημης παραγωγής και της ελάχιστης πρωτοτυπίας στα τραγούδια, ότι άκουσε ο οπαδός ήταν μια μουντάδα, σαν βαβούρα από τα ηχεία, κάνοντας σε να θες άμεσα να χαμηλώσεις την ένταση με τυπικές συνθέσεις. Ένα album που αν μη τι άλλο δεν τίμησε ούτε το όνομα των συμμετεχόντων, αφού το line up αποτελείται από καταξιωμένους μουσικούς.
  1. STEVE PERRY – “The sea­son”: Ο Steve, ήταν κάποτε ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές του AOR και του melod­ic rock, όντας επίσης μια από τις πιο συμπαθητικές φυσιογνωμίες κάνοντας τον οικείο στον καθένα ακόμα και να μην τον είχε γνωρίσει ποτέ. Η φωνή του αγαπήθηκε όσο λίγες στο χώρο, αφού συνδέθηκε και με τραγούδια που θα ακούγονται μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Δυστυχώς φέτος κυκλοφόρησε μια δουλειά που όχι μόνο δεν τον τιμά, αλλά αντίθετα σπιλώνει εύκολα όλο το παρελθόν του. Σαν σκέψη δεν ήταν άσχημη, αφού τα Χριστουγεννιάτικα albums, είθισται να έχουν μια διαχρονικότητα. Το κακό είναι όμως ότι δεν μπορεί να τραγουδήσει καλά πια, οπότε είναι κάπως περίεργο να «μπαίνει» στην διαδικασία να δισκογραφεί. Πολύ λάθος βήμα, το οποίο για μένα καλό θα είναι να τον συνετίσει και να «κρεμάσει πολύ σύντομα τα παπούτσια του». Φτάνει πια, ότι έπρεπε να δώσει το έχει κάνει και με το παραπάνω.
  2. DEEP PURPLE – “Turn­ing to crime”: Οι DEEP PURPLE είναι ένα από αυτά τα συγκροτήματα που εδώ και χρόνια δεν έχει να αποδείξει κάτι, αφού η κληρονομιά τους θεωρώ πως θα μεγαλώσει μερικές γενιές ακόμα. Η απόφαση τους να κυκλοφορήσουν ένα album διασκευών δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Είμαι από αυτούς που δεν υιοθετούν την άποψη που έχουν μερικοί «επειδή είναι αυτοί που είναι, κάνουν ότι θέλουν, χωρίς να ρωτάνε κανέναν». Σαφώς δεν θα πάρουν κανενός την γνώμη για ότι θέλουν να κάνουν, απλά νομίζω ότι ίσως πια, αν δεν έχουν την θέληση ή την έμπνευση να γράφουν καινούργιο υλικό, ίσως θα ήταν καλύτερο να βάλουν ένα τέλος στην καριέρα τους. Σίγουρα μουσικοί σαν τα μέλη του group, δεν μπορούν να σταματήσουν να παίζουν, αλλά ίσως κάποια στιγμή πρέπει να γίνει για να «φύγουν» σε μια καλή στιγμή, και όχι με διαρκή μέτρια σχόλια.

Θοδωρής Μηνιάτης

1

  1. HYPOCRISY – “Wor­ship”
  2. HARAKIRY FOR THE SKY – “Maere”
  3. CRADLE OF FILTH – “Exis­tence is futile”
  4. IOTUNN – “Access all worlds”
  5. VOLBEAT – “Ser­vant of mind”
  6. BLOODRED HOURGLASS – “Your highness”
  7. BE’LAKOR – “Coher­ence”
  8. GUS G – “Quan­tum leap”
  9. GOJIRA – “For­ti­tude”
  10. NIGHTFALL – “At night we prey”
  11. MOONSPELL – “Her­mitage”
  12. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  13. JINJER – “Wall­flow­ers”
  14. WOLVES IN THE THRONE ROOM – “Pri­mor­dial arcana”
  15. HIRAES – “Soli­tary”
  16. FEAR FACTORY – “Aggres­sion continuum”
  17. ESA HOLOPAINEN – “Sil­ver lake”
  18. THE CROWN – “Roy­al destroyer”
  19. YOTH IRIA – “As the flame withers”
  20. ARCHITECTS – “For those that wish to exist”

    Απογοητεύσεις:

    1. ACCEPT – “Too mean to die”: Οι ΑCCEPT έσπασαν ένα σερί της νέας τους εποχής, που έβγαζαν ΠΟΙΟΤΙΚΟ heavy με ένα ανούσιο αναμάσημα που δεν είχε τίποτα να προσφέρει, παρά μόνο τις γνωστές επιρροές του Hoff­man από την κλασσική μουσική. Τόσους μήνες μετά και δεν μου έχει μείνει ούτε νότα.
    2. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”: Δεν ήθελα να ανοίξω κουβέντα αλλά το αφεντικό επέμενε! Γιατί τον ταλαιπωρείτε έτσι το Bruce ρε παιδιά; Γιατί να βγάλετε ένα άλμπουμ να αναμασάτε τον εαυτό σας; Άστο να πάει στο καλό και κάντε περιοδείες!
    3. HELLOWEEN – “Hel­loween”: Όλοι θέλαμε οι ενωμένες κολοκύθες να είναι καλές. Αλλά επειδή μαζεύτηκαν πολλά κοκόρια, έπρεπε να χωρέσουν μέσα σε κάθε τραγούδι ο καθένας την ιδιαίτερη πινελιά του, με αποτέλεσμα τεράστια τραγούδια χωρίς λόγο… Κρίμα!

Έλενα Μιχαηλίδου

1

  1. NEED — “Norchestri­on — ”A song for the end”
  2. MEMORY GARDEN — “1349”
  3. SOEN — “Impe­r­i­al”
  4. LABYRINTH — “Wel­come to the absurd circus”
  5. BRAINSTORM — “Wall of skulls”
  6. POVERTY’S NO CRIME — “A secret to hide”
  7. TERRA ODIUM — “Ne plus ultra”
  8. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  9. ACCEPT — “Too mean to die”
  10. DREAM THEATER — “A view from the top of the world”
  11. WHEEL — “Pre­served in time”
  12. POWERWOLF — “Call of the wild”
  13. GRIEF COLLECTOR — “En delirium”
  14. NEAL MORSE BAND — “Inno­cence & danger”
  15. EPICA — “Omega”
  16. WITHIN PROGRESS — “Inner”
  17. TRANSATLANTIC — “The absolute universe”
  18. THE GRANDMASTER — “Sky­wards”
  19. SECRET SPHERE — “Lifeblood”
  20. TERAMAZE — “And the beau­ty they perceive”

Απογοητεύσεις:

  1. AGENT STEEL — “No oth­er godz before me”
    Η επιστροφή του Cyri­is επί γης δεν ήταν και ότι πιο ποιοτικό θα περιμέναμε… O μύθος θα εξακολουθήσει να διατηρείται εξ αιτίας του ενδόξου παρελθόντος. Και μόνο..
  1. ELDRITCH — “Eωs”
    Μουσικά στέκεται σε αξιοπρεπή prog/power met­al επίπεδα αλλά η ερμηνεία του Holler ισοπεδώνει κάθε καλή συνθετική προσπάθεια. Στεναχώρια κι εδώ.
  1. CLIVE NOLAN — “Song of the wildlands”
    O Nolan, ένας από τους κορυφαίους μουσικοσυνθέτες που μας έχει χαρίσει το μεγάλο νησί, σε περιπέτειες που εξιστορεί τον μύθο του Beowulf με όχι ιδιαίτερη πειστικότητα. Επικεντρωθείτε παρακαλώ στο πολυαναμενόμενο άλμπουμ των ΑRENA.…

Γρηγόρης Μπαξεβανίδης

1

  1. GOJIRA — “For­ti­tude”
  2. DREAM THEATER — “A view from the top of the world”
  3. WOLVES IN THE THRONE ROOM — “Pri­mor­dial arcana”
  4. YOTH IRIA — “As the flame withers”
  5. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  6. SOEN — “Impe­r­i­al”
  7. NIGHTFALL — “At night we prey”
  8. IRON MAIDEN — “Sen­jut­su”
  9. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA — “Aero­man­tic II”
  10. AT THE GATES — “The Night­mare Of Being”
  11. CARCASS — “Torn arteries”
  12. FLOTSAM AND JETSAM – “Blood in the water”
  13. LEPROUS — “Aphe­lion”
  14. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  15. CRIMSON FIRE — “Anoth­er Dimension”
  16. MASTODON — “Hushed and grim”
  17. EVERGREY — “Escape Of The Phoenix”
  18. ASPHYX — “Necro­ceros”
  19. LIQUID TENSION EXPERIMENT — “Liq­uid ten­sion exper­i­ment 3”
  20. ARTIFICIAL EDEN — “Arti­fi­cial Eden”

Απογοητεύσεις:

  1. AGENT STEEL — “No oth­er godz before me”: Μακράν η πιο απογοητευτική κυκλοφορία της χρονιάς. Η επιστροφή του John Cyri­is στα δισκογραφικά δρώμενα μόνο AGENT STEEL δεν θυμίζει. Σκόρπια riffs που ούτε καν αξιόλογα δεν τα λες, μια μισθωμένη μπάντα και ένας Cyri­is που δεν ακούγεται, συνθέτουν ένα σκηνικό πολύ κάτω του μετρίου.
  2. THERION — “Leviathan”: Έπειτα από τον λαβύρινθο και το κουραστικό εν τέλει “Beloved Antichrist” ο αγαπημένος Christofer John­son κάνει 180ο στροφή και στήνει ένα album με κομμάτια που θα γίνουν… hit (!!!). Εμπορικό, επιτηδευμένο, ρηχό και κιτς, χωρίς τα σημεία που θα σε αρπάζουν από τον λαιμό, τα “hits” του “Leviathan” πάνε άπατα.
  3. JESS AND THE ANCIENT ONES – “Ver­ti­go”: Για να μην είμαι άδικος, δεν είναι κακός δίσκος. Είναι εκείνο όμως το ρημάδι το ντεμπούτο τους που μάγεψε με τη ‘60s/’70s rock ψυχεδέλεια που το χαρακτήριζε, που δεν άφησε τα επόμενα να λάμψουν. Λιγότερο ποικιλόμορφο και λιγότερο συμπαγές από τους προκατόχους του, το “Ver­ti­go” αφήνει μια γεύση πως κάτι λείπει…

Θανάσης Μπόγρης

1

  1. IRON MAIDEN — “Sen­jut­su”
  2. NIGHT FLIGHT ORCHESTRA — “Aero­man­tic II”
  3. TRIVIUM — “In the court of the dragon”
  4. VOLBEAT — “Ser­vant of the mind”
  5. GOJIRA — “For­ti­tude”
  6. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  7. EPICA — “Omega”
  8. RAGE — “Res­ur­rec­tion day”
  9. WITHERFALL — “Curse of autumn”
  10. BE’LAKOR — “Coher­ence”
  11. CRADLE OF FILTH — “Exis­tence is futile”
  12. DREAM THEATER — “A view from the top of the world”
  13. HYPOCRISY — “Wor­ship”
  14. OBSCURA — “A valediction”
  15. TODD LA TORRE — “Rejoice in the suffering”
  16. ACCEPT — “Too mean to die”
  17. NIGTFALL — “At night we pray”
  18. FLOTSAM & JETSAM — “Blood in the water”
  19. WARDRUM — “Mav­er­icks”
  20. CRIMSON FIRE — “Anoth­er dimension”

Απογοητεύσεις:

Η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων στην ζωή είναι οι γονείς να φεύγουν και να συνεχίζουν την κληρονομιά τους τα παιδιά τους. Όμως αν δεν βιώσει κανείς τον χαμό ενός πατέρα ή μίας μητέρας δεν μπορεί να καταλάβει τον πόνο. Στην χειρότερη χρονιά της ζωής μου τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.

Δημήτρης Μπούκης

1

  1. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  2. SOEN – “Impe­r­i­al”
  3. VOLBEAT – “Ser­vant of the Mind”
  4. MASTODON – “Hushed And Grim”
  5. EPICA – “Omega”
  6. BRAINSTORM – “Wall of Skulls”
  7. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  8. EVANESCENCE – “The bit­ter truth”
  9. EVERGREY – “Escape of the Phoenix”
  10. TRIVIUM – “In the Court of the Dragon”
  11. ACT OF DENIAL – “Neg­a­tive”
  12. HELLOWEEN – “Hel­loween”
  13. ACCEPT – “Too Mean to Die”
  14. ECLIPSE – “Wired”
  15. DREAM THEATER – “A View from the Top of the World”
  16. SWEET OBLIVION – “Relent­less”
  17. ANETTE OLZON – “Strong”
  18. THE OFFSPRING – “Let the Bad Times Roll”
  19. HYPOCRISY – “Wor­ship”
  20. EXODUS – “Per­sona Non Grata”

Απογοητεύσεις:

  1. Το ότι για 2η συνεχόμενη χρονιά ο πλανήτης συνεχίζει να τρομοκρατείται από το τέρας που λέγεται Covid-19, με αποτέλεσμα η φυσιολογική ζωή του παρελθόντος να μοιάζει μακρινή ανάμνηση. Η μουσική είναι ένα από τα πολλά θύματα αυτής της παράλογης κατάστασης που βιώνουμε. Λίγες κυκλοφορίες, ελάχιστες συναυλίες…. Ας ευχηθούμε πως ο εφιάλτης φτάνει στο τέλος του!
  2. THERION – “Leviathan”: Πραγματικά απογοητευτική κυκλοφορία το “Leviathan” που δεν θυμίζει σε τίποτα τους THERION που αγαπήσαμε. Ακόμα πιο απογοητευτικό το γεγονός ότι για να θυμηθούμε καλό δίσκο των Σουηδών πρέπει να πάμε τουλάχιστον δέκα χρόνια πίσω…
  3. YNGWIE MALMSTEEN – “Para­bel­lum”: Εδώ δεν μιλάμε για μια απλή απογοήτευση από τα Σουηδικά εδάφη, αλλά για διασυρμό. Ο Malm­steen με ένα σερί απογοητευτικών κυκλοφοριών αισθάνομαι πως έχει χάσει κατά πολύ την αίγλη του ονόματός του. Φοβερή απώλεια έμπνευσης και πάλι… Κρίμα!

Χαρά Νέτη

1

  1. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  2. NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  3. BEAST IN BLACK – “Dark connection”
  4. THE END MACHINE – “Phase 2”
  5. HOUSTON – “IV”
  6. L.A. GUNS – “Check­ered past”
  7. STEVE PERRY – “The Season”
  8. BLACKMORE’S NIGHT – “Nature’s light”
  9. NIGHTFOX – “White cobra”
  10. PLATINUM OVERDOSE – “Stand­ing on the edge of the night”
  11. GILBY CLARKE – “The gospel truth”
  12. CHEZ KANE – “Chez Kane”
  13. LACED IN LUST – “First bite”
  14. ALICE COOPER – “Detroit stories”
  15. NIGHT RANGER – “ATBPO”
  16. HELLOWEEN – “Hel­loween”
  17. BLAZE BAYLEY – “War with­in me”
  18. JERRY CANTRELL – “Bright­en”
  19. U.D.O. – “Game over”
  20. DEE SNIDER – “Leave a scar”

Απογοητεύσεις

  1. BILL TSAMIS (R.I.P.): Η απώλεια του Πατριάρχη πόνεσε όλους εμάς που τον αγαπούσαμε. Η μουσική κληρονομιά του είναι τεράστια και θα μας συνοδεύει για μια ζωή!
  2. YNGWIE MALMSTEEN – “Para­bel­lum”: Η κατρακύλα του Malm­steen δεν έχει σταματημό. Τον αγαπάμε (ειδικά στις συνεντεύξεις του) αλλά έχει να βγάλει καλό άλμπουμ 700 χρόνια.
  3. NESTOR – “Kids in a ghost town”: Μετριότατο άλμπουμ που δεν δικαιολογεί τον ντόρο που έχει γίνει γύρω από το όνομα τους και μάλιστα από κάθε λογής οπαδούς. Φέτος κυκλοφόρησαν τουλάχιστον 15 καλύτερα hard rock/melodic rock άλμπουμ…just sayin’!

Σάκης Νίκας

1

  1. MASTODON — “Hushed and grim”
  2. TURNSTILLE — “Glow on”
  3. KING BUFFALO — “The bur­den of restlessness”
  4. UNTO OTHERS — “Strength”
  5. KHEMMIS — “Deceiv­er”
  6. THY CATAFALQUE — “Vadak”
  7. IRON MAIDEN — “Sen­jut­su”
  8. EPICA — “Ωmega”
  9. GOJIRA — “For­ti­tude”
  10. VOLBEAT — “Ser­vants of the mind”
  11. GRETA VAN FLEET — “The bat­tle at garden’s gate”
  12. JESS AND THE ANCIENT ONES — “Ver­ti­go”
  13. DREAM THEATER — “A view from the top of the world”
  14. WHEEL — “Pre­served in time”
  15. FOO FIGHTERS — “Med­i­cine at midnight”
  16. CRYPTOSIS — “Bion­ic Swarm”
  17. ALICE COOPER — “Detroit stories”
  18. TERRA ODIUM — “Ne plus ultra”
  19. AD INFINITUM – “Chap­ter II: Legacy”
  20. GREENLEAF — “Echoes from a mass”

Απογοητεύσεις:

  1. ΜΟΟΝSPELL — “Her­mitage”
    Ποτέ δεν κατάφερα να μπω στο κλίμα του, όσο και προσπάθησα.
  1. ΑFI — “Bod­ies”
    Aπό ιδιαίτερα αγαπημένα σχήματα έχεις προσδοκίες. Πέρα από μερικά πολύ ωραία κομμάτια, όλος ο υπόλοιπος δίσκος κινείται στην μετριότητα.
  1. ΒLACKBERRY SMOKE- “You hear Georgia”
    Εκεί που τα προηγούμενα τους  albums  τα άκουγα συνέχεια και κατέληγαν και στο top 30 μου, με ετούτο εδώ δεν συνέβη το ίδιο. Ακόμα και τώρα δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί.

Γιάννης Παπαευθυμίου

1

  1. RAPTURE — “Malev­o­lent demise incarnation”
  2. PORTRAIT — “At one with none”
  3. NIGHTFALL — “At night we prey”
  4. IOTUNN — “Access all worlds”
  5. OBSCURA — “A valediction”
  6. EPICA — “Omega”
  7. CRADLE OF FILTH — “Exis­tence is futile”
  8. NEKROMANTHEON — “The visions of trismegistos”
  9. YOTH IRIA — “As the flame withers”
  10. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA — “Aero­man­tic II”
  11. WITHERFALL — “The curse of autumn”
  12. NEED — “Norchestri­on: a song for the end”
  13. EVILE — “Hell unleashed”
  14. ENFORCED — “Kill grid”
  15. CARCINOMA — “Labas­ca­tion”
  16. AMENRA — “De doorn”
  17. SPECTRAL WOUND — “A dia­bol­ic thirst”
  18. THRONEHAMMER — “Incan­ta­tion rites”
  19. OXYGEN DESTROYER — “Sin­is­ter mon­strosi­ties spawned by the unfath­omable igno­rance of humankind”
  20. SICK SINUS SYNDROME — “Rot­ten to the core”

Απογοητεύσεις:

  1. RIVERS OF NIHIL — “The work”: Εδώ έχουμε να κάνουμε με την απογοήτευση της χρονιάς οπωσδήποτε για μένα. Το συγκρότημα αυτό με είχε ενθουσιάσει από το προκάτοχο του (“Where owls know my name”) με την ωρίμανση του, την ισορροπία ατμόσφαιρας sound­track με το μοντέρνο tech bru­tal death που έπαιζε με τόση μαεστρία. Ως εκ τούτου, είχα απαιτήσεις για πολλά περισσότερα από αυτά που εν τέλει πήρα: αυτό το αψυχολόγητα δομημένο, προχειρογραμμένο για τα δεδομένα της μπάντας και εν γένει βαρετό αποτέλεσμα που εκτείνεται και περισσότερο χρονικά από το προκάτοχο του εκτός των άλλων.
  2. AGENT STEEL — “No oth­er godz before me”: Εδώ δεν έχουμε απογοήτευση με την έννοια των μη εκπληρωμένων προσδοκιών από ένα συγκρότημα. Άλλωστε, εν έτει 2021, με AGENT STEEL μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, τι απαιτήσεις/προσδοκίες να έχει έστω και ο πλέον αισιόδοξος speed/thrasher από εκείνους; Εδώ η απογοήτευση έγκειται στο τρισμέγιστο βασανιστήριο του να προσπαθήσεις να τελειώσεις ένα δίσκο, όπου μια πάλαι ποτέ ανατριχιαστική, νυν οδυνηρή φωνή διασύρεται πάνω από ένα κυκεώνα μέτριων ως επί το πλείστον riffs, ενώ έχεις και κάποια που θα μπορούσαν να βγάλουν αξιόλογο αποτέλεσμα με άλλα φωνητικά από πάνω. Η μια εκ των δύο “προειδοποιήσεων” από τον φίλο και συνάδελφο Δημήτρη Τσέλλο υπό μορφή παρουσίασης.
  3. YNGWIE MALMSTEEN — “Para­bel­lum”: Η έτερη “προειδοποίηση” του αγαπητού συναδέλφου Δημήτρη Τσέλλου, ο οποίος αποτελεί και σεσημασμένος οπαδός του πάλαι ποτέ ρηξικέλευθου βιρτουόζου εκ Σουηδίας. Ούτε εδώ είχα απογοητευτεί με την έννοια ότι περίμενα πράγματα από τον MALMSTEEN εν έτει 2021. Ωστόσο, περιμένεις ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει τόσα και έχει τόση δεξιοτεχνία στο όργανο, να είναι σε θέση, ΕΣΤΩ να γράψει ένα δίσκο που να κυλήσει ευχάριστα, να είναι έστω αξιόλογος, και να είμαστε όλοι κομπλέ με αυτό, μια και οι χρυσές εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και οι απαιτήσεις δεν είναι για πολλά-πολλά. Άλλα όχι. Βαρετές, εξαντλητικές συνθέσεις, μια παραγωγή ντροπή για όλους τους παραγωγούς εκεί έξω, και μια φωνή σκέτη θλίψη.

Γιάννης Σαββίδης

1

  1. TRIVIUM — “In the court of the dragon”
  2. VOLBEAT — “Ser­vant of the mind”
  3. MASTODON — “Hushed and grim”
  4. EPICA – “Omega”
  5. HYPOCRISY – “Wor­ship”
  6. THE OFFSPRING — “Let the bad times roll”
  7. GOJIRA — “For­ti­tude”
  8. THE NIGHTFLIGHT ORCHESTRA — “Aero­man­tic II”
  9. ME AND THAT MAN — “New man, new songs, same shit Vol. 2”
  10. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  11. WITHERFALL — “Curse of autumn”
  12. CRADLE OF FILTH — “Exis­tence is futile”
  13. SOEN – “Impe­r­i­al”
  14. NESTOR — “Kids in a ghost town”
  15. CHEZ KANE — “Chez Kane”
  16. ANGELUS APATRIDA — “Angelus apatrida”
  17. AT THE GATES — “The night­mare of being”
  18. SWALLOW THE SUN — “Moon­flow­ers”
  19. PORTRAIT — “At one with none”
  20. ASPHYX — “Necro­ceros”

Απογοητεύσεις:

  1. YNGWIE MALMSTEEN — “Para­bel­lum”: Από τη μία, δεν ξέρω αν μπορεί να είναι “απογοήτευση”, αφού η πορεία του κάποτε απλησίαστου τιτάνα της εξάχορδης τα τελευταία χρόνια είναι μόνο κατηφορική. Αλλά είναι τόσο κακό ρε γαμώτο, τόσο λάθος όλο αυτό, που ακόμα και στην κατάσταση που είναι, κοιτώντας τι έχει κυκλοφορήσει στο παρελθόν, δημιουργεί θλίψη. Βαρύς χαρακτηρισμός για τέτοιο καλλιτέχνη, αλλά είναι η αλήθεια. Καμία σωτηρία!
  2. Άλλο δίσκο δεν πρόκειται να βάλω, αφού κάτι που πραγματικά να με απογοήτευσε δεν άκουσα φέτος. Άλλα μου άρεσαν λίγο λιγότερο από ότι περίμενα, άλλα μέτρια, αλλά απογοήτευση με την απόλυτη έννοια όχι. Αντιθέτως, απογοήτευση είναι όλο αυτό που ζούμε. Οι από εδώ και οι από εκεί. Οι αρνητές, οι θεματοφύλακες, οι υπέρμαχοι, τα media, οι κυβερνώντες… όλοι και όλα! Πολύ φοβάμαι ότι όλη αυτή η υπέρμετρη βλακεία που επικρατεί γύρω μας και πλέον είναι πιο φανερή, δύσκολα θα ξεθωριάσει. Και δεν μιλάω για “μεριές” κλπ. Αλλά για το ότι τα social media έχουν κάνει τον κόσμο τόσο μα τόσο πιο χαζό και τόσο μα τόσο πιο μαριονέτα απ’ όσο ο ίδιος τελικά νομίζει, με το πόσο εύκολα (με έναν τίτλο, με ένα trend, με τα γελοία άρθρα “η αντίδραση του twit­ter στο τάδε”, που δυστυχώς βρίσκουν πρόσφορο έδαφος) διαμορφώνουν την άποψή του για το οτιδήποτε . Ο Λουμίδης, τα έλεγε καλά με το “έκαστος στο είδος του”. Νιώθω όμως ότι γεμίσαμε πλέον με τόσους ξερόλες γύρω μας, με άποψη για τα πάντα, αλλά κυρίως για πραγματικά σοβαρά και ουσιαστικά θέματα (όχι προφανώς για τη μουσικούλα μας, τη μπαλίτσα κλπ) που δεν έχουμε καν τη στοιχειώδη έστω γνώση, που το μαλακόμετρο έχει ξεπεράσει το κόκκινο. Σαν να είμαστε όλοι ταρίφες (με αγάπη προφανώς ο χαρακτηρισμός, αφού έχω φίλους ταρίφες, αλλά τι να κάνουμε που είχε βγει το όνομα κάποτε για την άποψη για τα πάντα). Η βλακεία δεν βλέπει μεριά προφανώς και όλο αυτό είναι χαοτικό. Απλά, ειλικρινά, εύχομαι να πάμε back to the future σύντομα και να βρεθεί μία λύση να είμαστε πάλι άνθρωποι και οι ίδιοι και απέναντι στους άλλους. Κούρασε το όλο θέμα. Καλή χρονιά σε όλες και όλους, με υγεία εννοείται, μουσική και κουράγιο!

Φραγκίσκος Σαμοΐλης

1

  1. POVERTY’S NO CRIME — “A secret to hide”
  2. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  3. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  4. NEED — “Norchestri­on — A song for the end”
  5. LABYRINTH — “Wel­come to the absurd circus”
  6. DREAM THEATER — “A view from the top of the world”
  7. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  8. RONNIE ATKINS – “One shot”
  9. IRON MAIDEN — “Sen­jut­su”
  10. JOE BONAMASSA — “Time clocks”
  11. BLAZE BAYLEY – “War with­in me”
  12. ALICE COOPER – “Detroit stories”
  13. NIGHTFOX – “White cobra”
  14. ETERNITY’S END – “Embers of war”
  15. AXEWITCH – “Out of the ash­es into the fire”
  16. VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
  17. FLOTSAM AND JETSAM – “Blood in the water”
  18. WITHERFALL – “Curse of autumn”
  19. TIMO TOLKKI’S AVALON – “The enig­ma birth”
  20. ECLIPSE — “Wired”

Απογοητεύσεις:

  1. Μουσικά μιλώντας σαφώς το πως πέρασε το 2021 με ελάχιστη ζωντανή μουσική την κάνει μια γκρίζα χρονιά.
  2. Ο θάνατος μουσικών τους οποίους αγαπάμε από παιδιά και δυστυχώς πρέπει να συμβιβαστούμε με αυτό..
  3. H άπειρη ανοησία που θριάμβευσε μέσα στο 2021.

Δημήτρης Σειρηνάκης

1

  1. JOE BONAMASSA — “Time clocks”
    2. HEAVY FEATHER — “Moun­tain of sugar”
    3. MEMORY GARDEN — “1349”
    4. GREEN LUNG — “Black harvest”
    5. THRONEHAMMER — “Incan­ta­tion rites”
    6. OSI AND THE JUPITER — “Stave”
    7. IRON MAIDEN — “Sen­jut­su”
    8. FORTRESS — “Don’t spare the wicked”
    9. THE QUILL — “Earth­rise”
    10. NEKROMANT — “Tem­ple of Haal”
    11. BRAINSTORM — “Wall of skulls”
    12. WITHERFALL — “Curse of autumn”
    13. WYTCH — “Exordi­um”
    14. SILVER TALON — “Deca­dence and decay”
    15. WHEEL — “Pre­served in Time”
    16. PHARAOH — “The pow­ers that be”
    17. STEW — “Taste”
    18. TRIBULATION — “Where the bloom becomes sound”
    19. THE DEAD DAISIES — “Holy Ground”
    20. MORGUL BLADE — “Fell sor­cery abounds”

Απογοητεύσεις:

  1. Ξέχνα για λίγο τη λίστα. Ένας απλός μπούσουλας είναι, και υπάρχουν πολλοί δίσκοι εκτός αυτής που θα μπορούσαν άνετα να είναι εντός, αφού η χρονιά ήταν εξαιρετική. Προσωπικά, δεν απογοητεύτηκα από κάποια κυκλοφορία και πήρα αυτό ακριβώς που περίμενα. Οι καλές μπάντες κυκλοφόρησαν καλές δουλειές, οι κακές ή οι «τελειωμένες», ανάλογες της «αξίας» τους. Θα ήθελα όμως να θίξω δύο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση φέτος και είναι τα εξής:
  2. Οι διάφοροι NESTOR, CHEZ KANE και η υπόθεση «μελωδικό hard rock»
    Τα τελευταία χρόνια και φέτος περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, υπάρχει μια συνεχώς αυξανόμενη τάση πολλών εξ όσων ασχολούνται με το μελωδικό hard rock/A.O.R, να αποθεώνουν δίσκους που υπό άλλες συνθήκες και σε άλλες εποχές και περιστάσεις, θα αντιμετωπίζονταν ως «διασκεδαστικοί» και μέχρι εκεί. Τι έγινε ρε παιδιά; Κάποτε δεν συμβιβαζόμασταν με τέτοιου είδους κυκλοφορίες. Μήπως το επίπεδο της εν λόγω σκηνής, έχει πέσει αισθητά και ακριβώς αυτή η «πτώση» ποιότητας, περίπου ανάγκασε τον οπαδό να ρίξει εξίσου τα δικά του stan­dards; Ή μήπως για την αποθέωση των κάθε NESTOR και CHEZ KANE, ευθύνεται το ότι ο κόσμος σπανίως ΨΑΧΝΕΙ πια να ακούσει μουσική, και τα θέλει όλα — όσα και όποια είναι αυτά — έτοιμα στο πιάτο; Όσο για την εμφάνιση των NESTOR σε fes­ti­val τύπου KEEP IT TRUE… μοιραία αναρωτιέμαι «τι θέλει η αλεπού στο παζάρι;» Τροφή για σκέψη.
  3. Το τέλμα στο οποίο βρίσκεται το thrash
    Ομοίως τα ίδια πάνω-κάτω όσον αφορά το thrash. “Quo vadis, thrash met­al?” Πού βαδίζεις; Τα τελευταία χρόνια, πλην λίγων εξαιρέσεων που όλοι ξέρουμε ποιες είναι, το thrash μου ακούγεται «ρηχό», διεκπεραιωτικό, πως υπάρχει μόνο για να καλύπτει την ανάγκη των οπαδών να ακούσουν νέο υλικό, ιδανικό για… «ξύλο». Πόσοι και ποιοι δίσκοι άραγε έχουν τη δυναμική να μη χαθούν στη δίνη της λήθης, ακόμη και από τις μεγάλες μπάντες; Το μέλλον θα δείξει. Ίσως πάλι, να αρμενίζω εγώ στραβά και να μην είναι στραβός ο γιαλός…

Δημήτρης Τσέλλος

1

  1. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  2. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA – “Aero­man­tic II”
  3. ECLIPSE — “Wired”
  4. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
  5. ACCEPT – “Too mean to die”
  6. EMPYRIUM – “Über den sternen”
  7. U.D.O. – “Game over”
  8. BEAST IN BLACK — “Dark connection”
  9. NESTOR – “Kids in a ghost town”
  10. GREEN LUNG – “Black harvest”
  11. BILLY GIBBONS – “Hard­ware”
  12. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  13. KRYPTOS – “Force of danger”
  14. IOTUNN– “Access all worlds”
  15. W.E.T. — “Retrans­mis­sion”
  16. GOJIRA — “For­ti­tude”
  17. RONNIE ATKINS – “One shot”
  18. VOLBEAT — “Ser­vant of the mind”
  19. MOJOTHUNDER — “Hymns from the elec­tric church”
  20. SOEN – “Impe­r­i­al”

Απογοητεύσεις (σε τυχαία σειρά):

  1. YNGWIE MALMSTEEN – “Para­bel­lum”: Ήλπιζα να με διευκολύνει φέτος ο τεράστιος (κιθαριστικά και σωματικά) Yng­wie και να μου δώσει ένα άλμπουμ για την φετινή πρώτη πεντάδα μου. Ένα ευκολάκι. Δυστυχώς με απογοήτευσε. Οι σχεδόν πανομοιότυπες κλίμακες και ιδέες από τα σόλο του, ξανά και ξανά, σε ένα κουρασμένο και ανέμπνευστο αποτέλεσμα, με έξτρα αστοχία τα φωνητικά του ίδιου. Ημίθεε Malm­steen συνεργάσου ξανά με εγνωσμένης αξίας μουσικούς και συνθέτες, ανανεώσου, και έλα στον λαό σου!
  2. Για πρώτη φορά στα χρονικά κανένα νέο rock ή met­al άλμπουμ δεν μπήκε στις κορυφαίες 200 θέσεις του Bill­board για το τέλος του 2021: Το Bill­board μόλις κυκλοφόρησε τη λίστα των άλμπουμ με τις περισσότερες αγορές και stream­ing του 2021. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ετήσιας λίστας, κανένα νέο rock ή met­al άλμπουμ δεν εξασφάλισε μια θέση στο Top Ακόμα και με πολυαναμενόμενες κυκλοφορίες από σχήματα όπως οι Foo Fight­ers, Iron Maid­en, Gre­ta Van Fleet, The Pret­ty Reck­less, Mam­moth WVH και Evanes­cence, το μουσικό μας ιδίωμα μόλις και μετά βίας εμφανίζεται στα 200 κορυφαία τέλους έτους 2021, κυρίως μέσω παλιότερων κυκλοφοριών. Απεναντίας, η pop και το hip-hop κυριάρχησαν στην τελική λίστα. Πάλι καλά που στο Ηνωμένο Βασίλειο, συγκροτήματα όπως οι  You Me at Six, Bring Me the Hori­zon, Archi­tects, Mog­wai και Foo Fight­ers κατέκτησαν όλοι το Νο. 1 στα charts.
  3. Η μη διεξαγωγή (και μη φυσιολογική διεξαγωγή) συναυλιών για μία ακόμη χρονιά: Από πρόπερσι σέρνω 4 εισιτήρια και 1 επέστρεψα για να πάρω πίσω τα χρήματα. Δεν γίνεται δουλειά έτσι. Τώρα βλέπω πως κάποια συγκροτήματα «καίνε» και το 2022. Φέτος, δύο συναυλίες είδα όλες κι όλες συν μία προβολή ταινίας, με τους «υπεύθυνους ασφαλείας» να είναι πολύ φανατικοί στην δουλειά τους, σε βαθμό που έχαναν την ουσία και χαλούσαν την φάση για τους περισσότερους.

Κώστας Τσιρανίδης

1

  1. DORDEDUH – “Har”
  2. NIGHTFALL – “At night we prey”
  3. YOTH IRIA – “As the flame withers”
  4. NECROMANTIA – “To the depths we descend…”
  5. THE RUINS OF BEVERAST – “The thule grimoires”
  6. EMPYRIUM – “Über den sternen”
  7. PERTUBATOR – “Lust­ful sacraments”
  8. ULVER – “Scary muzak”
  9. CRYPTOSIS – “Bion­ic swarm”
  10. IMPALED NAZARENE – “Eight head­ed serpent”
  11. MAZE OF TERROR – “Offer to the fuck­ing beasts”
  12. WARDRUM – “Mav­er­icks”
  13. GORGON – “Tra­di­tio satanae”
  14. FIRST FRAGMENT – “Gloire éternelle”
  15. TERMINALIST – “The great acceleration”
  16. EINHERJER – “North star”
  17. 1914 – “Where fear and weapons meet”
  18. SETH – “La mor­sure du Christ” (Hymne au vampire
  19. PORTAL – “Hag­bul­bia”
  20. WOLVES IN THE THRONE ROOM – “Pri­mor­dial Arcana”

Απογοητεύσεις:

  1. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
    Χωρίς διακυμάνσεις και απόλυτα επίπεδο σε ρυθμούς δυστυχώς δεν με κέρδισε από την πρώτη ακρόαση. Ο Dick­in­son είναι μάλλον στη χειρότερη στουντιακή του στιγμή και μουσικά δεν μπήκα στο πνεύμα του όσο κι αν προσπάθησα… Δυστυχώς!
  1. TRIBULATION – “Where the gloom becomes sound”
    Περίμενα με μεγάλη αγωνία τον νέο τους δίσκο, ποντάροντας ότι θα γίνουν τεράστια μπάντα. Δυστυχώς διάλεξαν να απλοποιήσουν τους ρυθμούς τους και να καταντήσουν «GHOST για τους ακραίους». Κρίμα!
  1. DARKTHRONE – “Eter­nal Hails.…..”
    Όσο ηχητικά ακούγεται ενδιαφέρον, άλλο τόσο συνθετικά είναι ανέμπνευστο! Δεν περίμενα κάτι καλύτερο, αλλά γι’ άλλη μια φορά με απογοήτευσαν!

Λευτέρης Τσουρέας

1

  1. LERROUS – “Aphe­lion”
  2. DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
  3. NEED – “Norchestri­on: A song for the end”
  4. GOJIRA – “For­ti­tude”
  5. SOEN – “Impe­r­i­al”
  6. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  7. TRANSATLANTIC – “The absolute uni­verse: forevermore”
  8. OBSCURA – “A valediction”
  9. BIG BIG TRAIN – “Com­m­mon ground”
  10. WITHERFALL – “Curse of autumn”
  11. EXODUS – “Per­sona non grata”
  12. HELLOWEEN — “Hel­loween”
  13. TIMECHILD – “Still it moves”
  14. CARCASS – “Torn arteries”
  15. LIQUID TENSION EXPERIMENT – “3”
  16. FLOTSAM AND JETSAM – “Blood in the water”
  17. MASTODON – “Hushed and grim”
  18. THE LURKING FEAR – “Death mad­ness hor­ror decay”
  19. EPICA – “Omega”
  20. BE’LAKOR – “Coher­ence”

Απογοητεύσεις:

  1. IRON MAIDEN – “Sen­jut­su”
    Είμαι απ’ αυτούς που βρίσκουν κουραστική την μανιέρα του Steve Har­ris τα τελευταία, σχεδόν, είκοσι χρόνια. Το άλμπουμ έχει πολλά θετικά. Αλλά μετά από έξι χρόνια από τον προκάτοχο και επειδή δεν μιλάμε για μια μεσαίου βεληνεκούς μπάντα, το “Sen­jut­su” δεν μπορεί να μην είναι κατώτερο των προσδοκιών.
  1. YES – “The quest”
    Όχι πως περίμενα από μια μπάντα γερασμένων βετεράνων να ακουστούν και παίξουν σήμερα όπως κάποτε, αλλά δεν φανταζόμουν πως ο νέος δίσκος των τεράστιων YES θα ήταν τόσο βαρετός.
  1. RAGE – “Res­ur­rec­tion day”
    Το πρώτο sin­gle κάπως μου άρεσε αλλά τίποτα δεν με προετοίμασε γι’ αυτό που με βρήκε με τον ολοκληρωμένο δίσκο. Τον βρήκα πολύ προχειρογραμμένο και κατώτερο των προσδοκιών, που ούτως ή άλλως δεν ήταν μεγάλες.

Φίλιππος Φίλης

1

  1. SOEN – “Impe­r­i­al”
  2. DREAM THEATER – “A view from the top of the world”
  3. VOLBEAT – “Ser­vant of the mind”
  4. GOJIRA – “For­ti­tude”
  5. LEPROUS – “Aphe­lion”
  6. MASTODON – “Hushed and grim”
  7. THE NIGHT FLIGHT ORCHESTRA — “Aero­man­tic II”
  8. VOLA – “Wit­ness”
  9. EPICA – “Omega”
  10. TRIVIUM – “In the court of the dragon”
  11. WHEEL – “Res­i­dent human”
  12. NEED – “Norchestri­on – A song for the end”
  13. GUS G – “The quan­tum leap”
  14. WARDRUM – “Mav­er­icks”
  15. NIGHTFALL – “At night we prey”
  16. LIQUID TENSION EXPERIMENT – “LTE3”
  17. WARRIOR PATH – “Mad king”
  18. ME AND THAT MAN – “New man, new songs, same shit, vol. 2”
  19. CARCASS – “Torn arteries”
  20. IMMORTAL GUARDIAN – “Psy­cho­so­mat­ic”

Απογοητεύσεις:

  1. YNGWIE MALMSTEEN – “Para­bel­lum” – Εν έτει 2021, δύσκολα μπορεί να θεωρείται δίσκος του Malm­steen ως απογοήτευση. Από την άλλη όμως, δύσκολα μπορεί κάποιος να γράψει κάτι τόσο μέτριο και με τόσο άθλια παραγωγή. Ειλικρινά αδυνατώ να πιστέψω πως ένας τόσο καλός παίχτης, μπορεί να θεωρεί πως αυτός ο δίσκος είναι κάτι παραπάνω από ένα πολύ μέτριο demo προηγούμενων δεκαετιών…
  2. THERION – “Leviathan” – Πραγματικά δεν άκουσα φέτος πολλούς δίσκους που να τους περίμενα πολύ καλύτερους και να με απογοήτευσαν. Από την άλλη, η κατηφόρα των THERION είναι τόσο απότομη, που παρόλο που τους έχω εγκαταλείψει εδώ και κάποια χρόνια, τούτο εδώ το άλμπουμ, μου πρόσφερε απλόχερα μπόλικη θλίψη…
  3. Εντάξει, τι να πει κανείς γι’ αυτό που ζούμε σχεδόν δύο χρόνια τώρα; Αυτό κι αν προσφέρει απογοήτευση και θλίψη. Με όλα τα συμπαρομαρτούντα… Καλό κουράγιο αδέρφια!

Σάκης Φράγκος

1

  1. SUFFERING HOUR – “The Cyclic Reckoning”
  2. THE FLIGHT OF SLEIPNIR – “Even­tide”
  3. STARGAZER – “Psy­chic Secretions”
  4. FLUISTERAARS – “Gegrepen door de geest der zielsontluiking”
  5. DJEVEL – “Tanker som rir natten”
  6. CEREBRAL ROT – “Excre­tion of Mortality”
  7. MYSTRAS – “Empires Van­quished and Dismantled”
  8. ÆNIGMATUM – “Decon­se­crate”
  9. CADAVERIC FUMES – “Echo­ing Cham­bers of Soul”
  10. DESTRUCTO – “Demon­ic Possession”
  11. HYPERDONTIA – “Hideous Entity”
  12. REVEAL! – “Dop­pel­herz”
  13. THE OSSUARY – “Oltre­tom­ba”
  14. ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ – “Παροξυσμός”
  15. WORM – “Forever­glade”
  16. OBSOLETE – “Animate/Isolate”
  17. CONCRETE WINDS – “Nerve Butcherer”
  18. YOTH IRIA – “As the Flame Withers”
  19. VAURUVÃ – “Man­so Queimor Dacordado”
  20. BLOCKHEADS – “Trip to the Void”

Απογοητεύσεις:

  1. ISKANDR – “Vergezicht”: Σίγουρα πρόκειται για όμορφο άλμπουμ, η απογοήτευση έγκειται στο ότι προσωπικά περίμενα να βρει μια θέση στα καλύτερα της χρονιάς. Όχι ακριβώς step down, όσο ένα βήμα σε διαφορετική κατεύθυνση που σηκώνει περιθώρια βελτίωσης.
  2. NEKROMANTHEON – “Visions of Tris­megis­tos”: Και πάλι θέμα προσδοκιών, ειδικά μετά από αναμονή 9 ετών από το φανταστικό “Rise, Vul­can Spec­tre”. Με ξένισε αρκετά και η παραγωγή είναι η αλήθεια.
  3. Αυτό το καινούργιο ZEMIAL ακόμα το περιμένουμε διάολε!

Νίκος Χασούρας

 

 

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Trending

Copyright © 2022 Rock Hard Greece.

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece